11284 resultaten.
Op het plein zweeft een kind
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.127 Op het plein zweeft een kind
zwiept met zijn hoofd
eet chips uit een zak
achter haar schouder duikt hij op
wil je tikkertje spelen, mevrouw
waar zijn je vriendjes, vraagt ze
dingen doen, zegt het jongetje
hij heeft lichtrood haar, witte knokkels
een blikje cola
heel wit kijkt hij weg
de wind aait
zijn verwoeste oogopslag
zijn…
Hoe guur
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
604 Ach hoe guur is het toch buiten,
hoe hard waait toch de wind,
de temperatuur doet weten,
dat het zich rond het vriespunt bevindt.…
verloren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
483 op het pad liggen
kronkelige takken die de boom
niet langer dragen kon
op de grond achtergelaten
bladmuziek de verregende ROUTE 66
en onbespeelbare Groove Blues
in de vijver drijft
in tevergeefse dodelijkheid
een uitgewoond pakje Camel sigaretten
uit de struiken steekt
een rode vervormde paraplu
voorgoed uit de wind gehouden
en…
Reconstructies
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
597 lichter dan een veer geworden
omhul ik mij met louter lucht
uit het zuiden, uit het noorden
zolang de wind me maar bevrucht
lichter dan een veer geworden
val ik in slow motion neer
en als je luistert hoor je woorden
die ik uitspreek keer op keer
kijk mij wuiven naar het broze
of naar reflecties in een plas
naar wat beweegt, vol is van…
de zeezwemmer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
694 diepst van zijn gedachten
brandt altijd het verlangen
naar zeewater van 15 graden plus
zodat het saaie zwembad dus
kan worden vervangen
door zee aan wenkend strand
door vloed omspoelde palen
door tenenknersend zand
door sterke stroomverhalen
door verre zichten grijs
door brutaal meeuwgekrijs
Ja, voor wie graag in golven klauwt
waar wind…
Naamloze passanten
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
522 ik wist
de donkere luchten
het zachte zuchten van de wind
geruisloos
nestelt stilte zich
in bomen tussen blad
hoor het vage
breken van een tak
door naamloze passanten
zag de bliksem pas
toen het donkere loof
diep voor de regen boog
de spanning die
het onweer lading gaf
is stilaan verdwenen
zomer is in gouden
luchten weer…
Langszij
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
470 in het bos wonen geen geesten
tijd verstrijkt langs de huid
en de wind plukt bladeren met
ingetogen hand, zag je ze niet
liggen, gevonden voorwerpen
verlaten van hun bestaan
in de zachte moederschoot
helmgras, vochtige aarde
in het bos wonen geen mensen
maar waaien zij uit, in stilte
groeten elkaar nog als lotgenoten
vluchtelingen…
Blijdschap
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
572 Mijn traan is in een lach overgegaan
jij vrolijkt op, jij dartelt op de wind
ben jij blij, voel ik me weer kind
jij bent mijn tijdmachine
in tijden heb ik niet zoveel tijd gezien en
jij bent een beetje erotiek
jij bent een Mozart en soms wat Bach
in elk geval zet jij mijn leven op muziek
en dat doe je enkel met jouw lach.…
Joost Zwagerman
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
823 Schaduwen gedrenkt
in pek, omgeven door honden
met twaalf witte tanden: het tikken
van de verwelkte klok vol minuten,
het hissen van wind rond de deurbel.
Dan maar de stap naar de koude nacht,
bedorven hoop, een koud vel, een pot
orchideen op een vers gedolven boek.…
Leegstaand
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
525 een schrale plant
de verfloze buitenkant
vertelt het onbevolkt zijn
het schamel dak knarsetandt
in een verwrongen lijn
de zon licht spinseldraden op
een zilveren prentje
bij een troosteloos aanzicht
in een fractie klapt de wind
de deur voor altijd dicht
het huis dat staat
zo men het achterlaat
in heimelijk verdriet
het afbrokkelen…
eindig
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
659 de zonnebloemen zijn gestorven
hun oude goud verkleurt naar grauw
en bruin verwerkt mijn wintertuin
het huilen van de regen
een kleine engel slaapt verkleumd
zijn hoofdje leunt tegen zijn arm en warm
verlangt zijn hart
een moeder in haar laatste uur
verschuift haar liefde voor de duur van
eeuwig in verbinding
nu waait de wind hun stille…
Winter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
940 De winter glinstert met ijskristallen
vastgeklemd aan rietstengels
die geheimzinnig ruisend
tinkelend in de wind
die dwars door alles blaast.
De stilte die zeker komt
brengt frisse tinteling aan het gezicht
van die wandelaars die de eerste stappen
zetten in de maagdelijke sneeuw.…
Van dood hout
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
447 ik zag takken breken
wist ze van dood hout
vluchtend voor de wind
die ze jaren wiegde
in het groen als kind
nog weerspanden zij
al buitelend zijn kracht
caprioolden op de vlagen
maar grondden roemloos
tussen het gevallen blad
waar klein grut
zijn onzichtbare bestaan
krioelde in het donker van
de nacht en volle maan
om blad en takken…
Uit donkere plooien
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
448 ik heb
het bos ontkleed
zijn bladerjassen uitgedaan
alle spinrag
is verdwenen
naakt komt het voor mij staan
ongenadig hakt het licht
de laatste spaanders
uit donkere plooien
verwaait wind
lichte varens en de
stilte van het beschutte ven
de open plek
is kaal bij volle maan
wat heksenhout is blijven staan
troosteloos steken…
Zeg mij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
434 ik geef mijn vragen aan de wind
ongedurig wachtend op antwoorden
kleurt de zon scharlakenrood
zand speelt rond mijn blote voeten
daar ik me onverhuld overgeef
het tij trekt, trekt me dichter
langzaam voel ik hoe ze verzanden
dieper almaar dieper word ik er in
meegezogen in de naam van
tot het water mij aan de lippen staat
happend naar…
Daders zonder leven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
461 steeds dwarrelt nieuws
als blaadjes naar de grond
gekleurd en half beschreven
triggeren zij ons geweten
vaak niet te lezen
door geweld uiteengereten
plak het bloed van mensen
aan daders zonder leven
zelden zijn de kanten
zonnig in de dag van
het seizoen want het echte
nieuws kan daar niets mee doen
pas als het kind is uitgespeeld
wind…
De pijn van liefde
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
664 vannacht huilde de wind
grote dikke tranen
ik keek van achter het raam
en zag de ruiten nat
de bomen en hun takken
bewogen heen en weer
alleen de maan stond stil
en ik
gevangen door dit moment
jij sliep door alles heen
de man mij zo bekend
ik zag jouw lijf bewegen
je ademhaling op en neer
ik voelde al mijn liefde
voor…
Verstrooid
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
723 aarzelde
bij het openen van de urn
het voelde zo onwerkelijk
jouw lijf als as te zien
maar nu rust je
in de holte van mijn handen
voor de laatste keer
voel ik ons dichter dan bijeen
ik laat je gaan lief
als alles wat je was
glijdend door mijn vingers
in de stilte van voorbij
en mijn adem geeft je vleugels
om te zwerven met de wind…
Het zeilschip en de zee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
578 een zeilschip gaat voorbij
wit tussen de bomen verdwijnt
de wind wiegt de takken
zachtjes de bladeren
dakpannen rood in de rij
schouder aan schouder
de zonnestralen tegemoet
wetend warm zijn nabijheid
brengt mij terug
verankerd
met open armen in mij
warm en licht
de verte is hier
de zeilboot ben ik
luister naar de zee
zij zegt…
depressie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 als ondergaand
van weer een dag
zon de avond kondigt
blaast wind de wolken
die mijn dag duisterden
het betere hopend
naar zwart avondgat
waar het weten zegt
alles moet passeren
alles moet voorbijgaan
wakkert mij tegelijkertijd
het vrezend weten
dat niet eeuwig
de nacht duren zal
uiteindelijk is het weten
niet het wensend denken…
Waterbloemen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
511 ik zag de zee
maar kon de snelle
waterbloemen niet volgen
in hun dalend en rijzend
racen naar strand
waar ze in schuim
kapot sloegen onder
de harde hand van
een straffe wind tot
niemand ze meer vindt
ik ben toch terug
gegaan in kalmer tij
bij een volle maan
om ze te determineren
en hun namen te leren
wilde hen niet
in anonimiteit…
mijn eigen stilte
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
908 je leeft in mij
en sust mijn kreten
duizend malen stiller
dan 't verlopen tij, neergeveld
door 't verleden
het water en later
de wind en het zee-licht kind
wanneer zijn ze omsloten
door het zilte schuim verstoten
en wanneer is alles zo gebleven
de wonde die 'k voel kloppen en
het levenslange vrezen
ze leeft in mij
bij eb en…
Nog hangt de waas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
482 gezien
de diepe kleuren
spraken mij aan
in een zinderend heden
nog hangt de waas
van hun gebeden en
leven over het land
gevangen in
onherbergzame oorden
waar zij de tijd trotseren
proberen te ontsnappen
uit generaties inteelt
door een nomadenbestaan
hun magie is verloren
in het geboren worden
van steeds meer geweld
maar wind…
Moeite van het zoeken waard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
494 Een tuin vol licht en kleuren
bloemen vogels en veel meer
heldere beken rozengeuren
overal vlinders bont en teer
zachte bries tussen hoge bomen
melodieën uit vele vogelkelen
schaduw om tot rust te komen
engelen die op harpen spelen
maar bovenal een zacht geluid
als wind dat met bladeren speelt
en klinkt als lieflijk stemgeluid
dat diep…
Ademhalen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
617 Maak je geen zorgen na vandaag
mijn vleugels doen het prima
moet nog wel wennen aan de wind
de temperatuur in de hogere lagen
Hoef alleen het gemis maar los te laten
kleurenfoto met pluisjes van de pisseblom
de smaak van gele bloemblaadjes zoetbitter
het eten van salade op een wit balkon
Adem me maar weg als je kunt
het zaad is welgevormd…
Smeltkroes
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
574 ik heb de
geluiden uitgeplozen
die de wind waait
in tal van kleine hozen
de werveling
van hoge tonen
komt nooit uit het
ruizelen van grote bomen
zij dekken
alles toe met een
groene plasticiteit
beletten ons openheid
lief en empathisch
trekken ambachtelijke
sporen hun melodieën door
de smeltkroes van het leven
daar waar de…
Op weg naar het Noorden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Met de Warme Golfstroom
langs de Scandinavische kust
de Noordpool bereiken en kijken
of de vlag van zeventig jaar
geleden er nog staat ondanks
het geweld van wind en kou
Aan de rechterkant maakt een straalvliegtuig
onderweg naar Noord-Amerika zijn sporen
hoog in de lucht van gemiste, onbegrepen kansen
De koude doet de ogen tranen
een ijsbeer…
DE HORIZON VOORBIJ
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 Ver voorbij de horizon
Is waar mijn leven begon
De op een na de jongste van zeven
Dat is een beschermd leven
Op de berg vulden de wolken zich met regen
Daarna ontstond een hemel van witte vegen
Altijd zijn de wolken op jacht
Zowel overdag als in de nacht
Voortgestuwd door regen en wind
Belagen zij op aarde de volwassene en het kind
Eenmaal…
Frivool gerokt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
420 de wind
waait herfst
door je haren
lichte
zomerlokken
spelen met elkaar
op het donkere
bed waar schaduw
zich heeft neergelegd
gebruinde benen
stappen frivool gerokt
terrasjes voorbij
ogen kijken blij
op deze dag
vol zomerlach
toch draalt zon
niet meer zoals in
lange dagen van weleer
waar donker pas
de nacht erkent als…
Lieflijke oases
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
457 er is een
nieuwe orde
in de maak
jouw lach heeft
al piramides in
de woestijnen
zachtjes geraakt
geïrrigeerd
door beloken
ogen die
de dood met
warme tranen tot
wederopstanding
hebben bewogen
waar zand
weer groent
tot een schitterend
nieuw paradijs
dat in lieflijke
oases tussen eufraat
en tigris gedijt
nog schuurt
hete wind…