615 resultaten.
Cumulonimbus
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
3.701 Ze kijkt over haar schouder achterom…
Een onzichtbaar transport van erotische gevoelens
op de lijn die haar blik met de mijne verbindt
terwijl ze zachtjes tegen me praat
Nooit eerder voelde het zo oogverblindend bemind
Nu geen woord meer maar een daad
Ogen staan starend tegenover de mijne…
Aderen pulseren zichtbaar aangespannen
langs de zijkanten…
R.I.P.
poëzie
4.3 met 16 stemmen
7.249 Rust, die 't zelfste bloed in de aderen
droegt misschien als ik; en gij,
vrome zielen onzer vaderen,
rust, en dat u vrede zij!
Moge God u ruste geven,
die begonnen, die volend,
of die, midden in het leven,
wakend hebt de dood gekend!…
Familie Reünie
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.754 dat ik je zag
waar blijft die tijd
ik kijk er op terug met een traan en een lach
Te lang geleden
dat ik je vertelde hoe het met mij ging
dat wij elkaar ontmoetten
zo deed ieder zijn ding
Familie zijn we
vaak al tientallen jaren
de één woont dichtbij
voor naar de ander moet je om te gaan, sparen
Het familiebloed stroomt door alle aderen…
De kracht van melancholie
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
532 Wanneer ook nog eens klanken van stilte bij vogels in
bleke dageraad te horen zijn, zijn hun schaduwen en silhouetten
gesluierd door een dichte uitgestrekte mist tegelijkertijd stromen enige tranen
die langs het netwerk van aders en slagaders mijn breekbare-en-kwetsbare hebben bereikt.…
beste maatjes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
636 recht
die door onze jaren samen liepen
omdat wij maatjes zijn en blijven
vrienden voor en door het leven
steeds elkaar behoedend blijvend
in de seizoenen van het volle leven
bij het glibber van plots ongemak
dat met tranen ook glimlach brengt
wanneer wij elkaar de hand geven
door de in elkaar gevonden liefde
stroomt leven ons door de aderen…
The Weeping Elephant
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
479 Hoe deze treurnis beklijvend en gevoelig ook de huid
binnendringt, probeert zich een weg te banen langs netwerk van
aders, haarvaten en slagaders, weet tere snaren van het hart te raken om
uiteindelijk te breken in verschillende puzzelstukjes verspreid liggend in mijn lichaam.…
miroir de mariage
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
460 Zij hebben het bloed weer
door aderen doen stromen
voor bevrijdende seksualiteit
geen hoer, zelfs de minste niet
lokt meer opgewonden woorden uit
dan de eerbiedwaardige bruid.…
De Roos die Bloeit
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
296 Ik hou van je als de wilde wind de aarde kust,
als de zee haar zout in mijn aderen giet,
als ochtendglans blijft hangen op wat zich opent.
Hoop is het ding met veren dat zwijgt en toch ontploft,
de bloem die in stilte explodeert tot oneindigheid,
in de kamer waar het licht alleen tot ons spreekt.…
Leidt Stilstand Achteruitgang In?
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
629 Die aders met bezield bewegend water,
nooit komt één druppel op één punt weer door.
Zo’n stroompje blijkt een waardige erflater.
Want als het water in beweging is,
dan blijft het rein, kijk toch hoe fris en helder!
Een lenteochtend zonder kommernis,
een boeiend jongensboek met enkel helden.…
Maar in Vlaanderen
poëzie
3.4 met 10 stemmen
3.753 De masten die des zomers van de verre einders naderen
En aan wier toppen kleurige wimpels waaien,
Zij trilden minder als het kloppen in mijn aderen,
Een brand, die voor de strijd of voor mijn lot weer op wil laaien.…
Ongelukkig of ongeluk!
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.108 Ik had een blaar op mijn kleine teen,
de teen ernaast ontsiert door een eksteroog
een ingegroeide nagel aan teen drie
en dan van de kuit tot aan de knie,
een ontstoken ader die er niet om loog,
mijn knieband was intens gescheurd,
mijn been deed zeer, maar niet getreurd,
ik kon nog lachen, zij het wel,
als een boerin met kiespijn kommer…
Mijn lijf
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
910 Het binnenste van je lijf is een waar kunstwerk op zich,
aderen, klieren, botten en spieren,
pezen en wat dies meer zij
en weet je dat hele lijf,
is helemaal van MIJ!…
Festina lente: 2. De Jonge Eik
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
540 Het water klaterde door zijn aderen
de zon scheen dagelijks op zijn blad en bast.
Ieder jaar weer meer bladeren
te verliezen als de winterkoning
langs het pad zich wast.
De eik had echter geen hekel aan de winter
hij trok zich terug in zichzelf om te rusten.…
De Kamers van Mijn Hart
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
288 bestaan
waar het hart totaal is verwrongen
Geschapen als een sculptuur van ijs en steen,
in duisternis bedwongen
Wanneer het kloppen van het hart in de oren suist
als een oorverdovende melodie
En het zich naakt presenteert in verwoede schaamte,
verstoken van enige harmonie
In deze kamers van mijn hart waar een ijzeren wil
wild door de aderen…
serpentijn (droom)
netgedicht
3.3 met 27 stemmen
2.287 daar lag ze grijs geschubd, spiernaakt
leek ze dreigend in haar slaap, lief
zolang je haar maar niet wakker maakt
venijnig plots dan viel ze aan
schichtte ze vastberaden naar
de brandende aderen in m’n nek
en net toen ze haar tengere tanden
in m’n hals of huig wou planten
rees ze tot net niet boven m’n hoofd
waar ze vloeiend als van levende…
Wat mij gebeurt
hartenkreet
3.7 met 33 stemmen
4.327 Ik dacht dat ik nooit een “ouwe vent” zou zijn
voelde me net zo jong als ik was
Maar waarvandaan komt dan die rare pijn
tijdens het doen van een stotterende plas
Ik dacht dat mij zoiets niet zou overkomen
maar blijkbaar ben ik niet zo vreselijk uniek
jong fris bloed door oude aders voelen stromen?…
Mijn leven
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.190 Haar ader, leeggelopen,
is dor, verdroogd, en ’t bloed blijft in zijn kreitsloop staan.
Zie neder, God van heil, op wie wij schepslen hopen;
zie neder in genade, en neem mijn zielzucht aan!
Haarlem, 1829…
Ik ben mij en mij ben ik!
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
627 Zolang er bloed door mijn aderen stroomt
Zolang mijn hart ritmisch klopt
Zal er nooit iets zijn…. die bij mij stopt.…
Holyguns
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
568 Een zweem van vroege sporen van geweld
Doorvoer de aderen der bendeleden
Ze spiegelden zich aan een
ver verleden
Van Troje waar Achilles werd geveld
Droeg hij geen mallemoer en rechts een schild
Was hij de held op wie ze steunen konden?
Nu wordt hij met een holygun verslonden
Geplunderd, achter rookgordijn gevild...…
de dood geurt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 zakkende ondergrond
zoekend naar wat houvast
zwaaien krampend armen
in de ijdele poging falend
het evenwicht te houden
op de lippen besterft de gil
waar de geur van nat zand
de verrotting van het leven
de neus zich laat speuren
de sluizen verder openend
stort zwaar de hemel leeg
hem de ogen dichtdoend
die hij nu niet sluiten mag
aderen…
Traandamp
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
851 Geef me de mens die de vloer durft kussen,
dansend op het blinkend ijs,
met de daver in de ader.
Laat de mens natte klei zijn
of vaardige vingers die de klomp kneden.
Maan en zon worden een saaie vertoning.
Ik ontsnap aan de vrede van mijn schuilkelder
waar een vaal vocht van de wanden druipt.…
maart
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.220 Maart nadert
Geluiden wekken de driftige geest
jagen zuurstof door mijn aders
Ritselend lover
Reikhalzende hemel
Kriebelend zonlicht
Voel maart naderen.
Ik juich van een bevende begeerte
die nog zwellen moet
Een lichtbundel spoelt mijn huid
een prille belofte kondigt zich aan.
Maart nodigt ons uit.
Wij worden popelende gasten.…
Het Collectaneum van een Mens --Deel 3 Finale
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
837 FINALE
overgave
mooi
doch zwaar
aan het ritme
van het leven
kent geen maar
slechts beleven
als ik daar op
kan vertrouwen
en niet
door de waan
word bestoven
pas dan ben
ik in staat
te geloven
pas dan --onbekende psalm--
pas dan
als Gij mijn verweerde hand;
gerimpeld
met aderen beslagen…
maar engeltjes bestaan wel
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
3.197 een lichtje
betoverd
bruin toveren we dit verhaal verder
held in mijn eigen waanzin
om te ontwaken
in een vergeetachtig bestaan
als een verwend kind jankt de wolf zijn tranen weg
waarom kunnen ze me niet met rust laten
maar nu is het duidelijk
de les is het waard
het gif dat langzaam mijn lichaam verlaat
het gif dat vloeit door mijn aderen…
Waar heeft het me toe gebracht?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
673 Is het mijn bloed dat stollend door mijn aderen gaat,
Of is dat de kou die mij niet voelen laat.
Het gemis van God die er toch altijd is?
Wetend dat hij me nooit verlaat,
Vanwaar dan dat pijnlijke gemis?
Waar ben je Vader; riep Hij aan het kruis.
Zonder God ben ik zonder huis!…
rood-wit hart, SP AR TA voor altijd
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
582 wat hij hem vertelde
tijden van glorie, van juichen en verdriet
maar Sparta bleef zingen – dat is onze trouw
met Danny Blind, die rust bracht in het spel
en Louis van Gaal, altijd zichzelf, altijd fel
Ger Lagendijk, met souplesse en klasse
Adri van Tiggelen – geen bal die hij mistte
Tonny van Ede, de stem van het Kasteel
Sparta in zijn aderen…
Aan mijne landgenoten
poëzie
3.8 met 16 stemmen
5.386 Laat nooit het bloed der Vaderen
Verbastren in uw aderen!
Voert, voert der Vaadren eer in top,
Richt marmerzuil en standbeeld op;
Maar dat uw laatste zonen
Zich hunner waardig tonen!…
Zeefruit
hartenkreet
4.8 met 32 stemmen
4.052 Bij elke golf die het
op haar gemund heeft staan de aders in mijn zwembroek
stijf van het adrenalinerijke bloed. Een aantal golven later
staat ze voor me terwijl de zee zijn golfslag gekalmeerd
heeft. Ik wrijf met geile, bevende handen plooien in haar
natte witte t-shirt dat verwrongen haar schouders, armen
en borsten omkleeft.…
Domme Julia
gedicht
1.6 met 75 stemmen
13.538 mijn duizenden haren pers
dunne buizen over mijn gehele lijf
mijn hoofd brandt voor jou
mijn handen zijn tien pennen van stralend vuur
ik stijg op eigen kracht
dit is niet meer naar boven
ik kom eraan
mijn lichaam smelt
mijn botten ontploffen als hete lucht ontploft uit een moeras
ik straal
voel hoe mijn lichaam barst en knalt
mijn aderen…
Hades en Perséphone
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
620 mollenfeeste
Kruisweg door kraters
vol ledige kraamkamers
ondefinieerbare
spermatozoën
van vogelnestdieren
in verzonken bekkens
Obscure camera's
ovale muren
impermeabele
schoot van de Hades
Diep weggescholen
dorgedroogd deeg
van eroderende
roestbruine bladeren
Axons dendrieten
tal loze pezen
tussen de tenen
en spattende aderen…