14830 resultaten.
[ Je beklimt een berg ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 Je beklimt een berg
terwijl je denkt aan de top –
dus je bent nergens.…
de top van de berg
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 de top van de berg
wiegt als een slaperige
reus van noord naar zuid
van oost naar west wiegt hij
een halve slingerbeweging
per seconde heen en weer
de trillingen zingen een lied
van een schaatser in de
verte op het ijs nee de reus
snurkt niet…
[ Hoog in de bergen ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
351 Hoog in de bergen
is er heel de hemel om --
gelukkig te zijn.…
Te hoge berg
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
542 Van boven heb ik naar jou gekeken,
maar jij hebt mij niet gezien.
Of je moet het toch stilletjes hebben geweten,
en stiekem teruggekeken hebben misschien.
Slechts honderden meters in een rechte lijn,
dan had ik je in mijn armen kunnen nemen.
Echter mijn moed en durf waren op dat moment te klein,
zo wierp ik vandaar enkel alleen wat fictieve…
[ Op de hoge berg ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 Op de hoge berg
bestaat geen tijd, horloges --
tikken nutteloos.…
bergen van karton
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
674 nu hier bergen ontstaan
van hard karton
gepakt met herinneringen
er schifting is ontstaan
van bewaar, oh ja dat
en kijk nu eens
ruimte heeft gemaakt
vele uren achter geregel
van hier naar daar
er sleutels wachten
op nieuwe avonturen
nieuwe deuren nieuwe muren
een ander uitzicht
een ander ochtendlicht
datums die steeds veranderen…
Berg op bestelling
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
441 Maar voor een god regelt zij de donder
en bliksem uit de krochten van de hel,
buien nog valser dan de wildste teefjes;
hoe stiller de steentjes worden verrold,
hoe steiler de berg zich oprijst als front
om die mond vol hoogmoed te dempen.…
rook tegen de bergen op
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
462 en toen was er rook tegen de bergen op
van gestolde liefdes/gevoelens
[wat dat impliceert
weten wij die water waren
in een vergezocht verleden]
‘het draait om de as
de as!…
De berg van mijn leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
299 Boeken en foto's op papier
zijn een fijne manier van bewaren
en mijn leven compleet houden -
wie ik van jongs af aan ben
geworden, herinneringen
aan mijn familie, beelden
van hun aanwezigheid
hun bezigheden en de plaatsen
die daarbij horen, tezamen
een alsmaar groeiende berg
met haarfijne dendrieten:
de berg van mijn leven…
Van achter bergen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
394 De kracht die mij steeds
in vervoering brengen kan,
hangt op de bank en lacht
om zijn eigen gevatheid.
En dat, hij,
zou als een lawine
mijn veilige wereld
binnengetuimeld zijn?
Met zijn handen, zijn woorden,
zijn stem
(je zou ‘m eens moeten horen),
waarmee hij elk vuur op hoopt te stoken,
de tijd zegt af te kunnen remmen,…
nirwana
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
469 op weg, nirwana
elke stap is van waarde
de weg, nirwana…
[ In het nieuwe land ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 In het nieuwe land
volg ik een vriend, stil stap ik --
in zijn voetstappen.…
Toscane...
hartenkreet
3.0 met 19 stemmen
2.989 Toscane
Hart van trotse schoonheid
Cipressen langs de horizon
De warme wind
Zoekt zijn weg door de dalen
Toscane
Wijngaarden luieren in de zon
Olijven rijpen langzaam
Sereen is het landschap
De zon kleurt de velden
Toscane
Land van heerlijkheden
Genietend van rust
In schaduwen van stilte
Bergen sieren de aarde
Toscane
Tijd staat stil…
Gouden surfplank*
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
1.759 Dit beeld van de worstelende mens,
dit panorama van de homo emergo,
gezien op een onstuimige zondagmiddag in Zeeland,
waar de wind het papier beweegt
in de vorm van een gouden surfplank.
---------------------------------------------------
* voor Stefan van den Berg (winnaar Olympisch goud bij het Windsurfen in 1984)…
Blonde duinen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
421 in het rulle zand
stappen duizenden
bergen en daaltjes
zonder te laten zien
naar welke kant
zelfs de wind
zucht een kleine
rust waar schaduwen
zijn heengegaan het is te
heet om hier te staan
in dit niemandsland
heeft herkenbaarheid
geen sporen nagelaten
zon zindert en schuchter
komt vloed dichterbij
golfje voor golfje
herneemt…
Ik neem genoegen met
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
564 uit alle toekomst weg
En wordt geschrapt uit alle weten
Voorgoed begraven in vergeten
Kaf in het kaf
Als bergen weggesleten…
Gelaakte grond
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
616 was ik ooit langs die brute bergen omhoog geklommen
had ik dan geweten waar wolken overgaan in water
steeds breder de baan makend naar beneden
waarom wilde ik hoger waar de grond harder wordt
dichter bij god of goud van aardse zaken
kon ik niet geraken, edoch die gedachte zal ik laken
hoog en machtig striemt de kou, slaat ranselende wind…
blijven buien waterdicht
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.314 mijn jas
die past maar net
schudt de wind aan panden
beven binnendijkse landen
blijven buien waterdicht
ik breek rotsen
splijt de bergen
jaag met grof geweld
massa's water door de perken
tot de kruin van jonge berken
ik barst van energie
maar moet zo
af en toe meanderen
de richting iets veranderen
door jouw granieten wil
ik vloedgolf…
Lethargie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
571 Ik ben allang niet meer
de borstklever die ik vroeger was
de magie heeft mij losgelaten
de magische stemmen zijn verdwenen
en diep in mij
vliegt een kraai tegen een denkbeeldige doorgang
In mij is een duizelingwekkend hoge berg
er is louter stilte en een ijskoude wind
die langs mijn naakte lichaam giert
Zeker, er zijn spelonken
met levendige…
Soms
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
954 Soms zet de zuidelijke zon
de berg in gouden avond gloed
en ‘smorgens vroeg
het dal in zilverwitte damp.
Soms straal ik als de berg,
stijg op als nevel uit het dal,
maar nu is soms voorbij,
nu dat mijn licht verdwenen is.…
‘s nachts is alles erger
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
846 voor stap
dat ik het zag gebeuren
hoe de wentelende hemel
jouw verstilde hart doorsneed…
Achteruit klimmen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
927 ’t Moet makkelijk wezen
stap voor stap omhoog
zonder enige vrees
Maar ’t is zo vreemd
omlaag is meestal lichter
dan de weg naar boven
Als het pad te smal is
om nog te kunnen draaien
rest alleen klimmen achteruit
Rug naar de toekomst
blik lonkend naar voorheen
terugval schijnt onvermijdelijk…
echte kunst herken je
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
1.532 het liep madelief
dun door de broek
de gedachte alleen al
ze werd strontmisselijk
zo primitief
dichten is hoog verheven
men verheft zich
ik verhef mij
zo sprak ze
dat moet je
kunnen toelaten
dat alles mij gewordt
ik geef me daaraan over
alles wordt mij licht
voor de ogen
stap voor stap
groeit in mij kunst
nooit voel ik een boodschap…
op nieuw!
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
1.003 trappen
vol treden
naar boven
naar meer
zet
stap na stap
zonder beter weten
zonder dat ik let
op vergeten
traptreden
glad
gegleden
door tranen
van het verleden
ik sla ze over
zo velen
versleten
spring
op weg
naar een hemel
terwijl ik
struikel
en zing
val ik
neer
naar beneden
in zoveel
zo veel meer…
Worstelborstel
hartenkreet
1.2 met 4 stemmen
843 Dat je altijd zo
Pienter moet zijn
Dat ergert mij
Altijd maar
Bezig bent
Met een
volgende
stap mis
Stap nou
Gewoon eens
Door
Dan val je
heus
Echt wel
door de
Mand
Hupsakee
Geldig excuus
Te weinig IQ
Pep talk
Laat je hersens
Lekker
Kletsen.
Jij met je
Te grote
Neus.…
Tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 De tijd tikt zich
stap voor stap
van de kalender af
tot het laatste blad
valt verscheurd
leidt zij lijdend
naar het licht
bespiegelend
zij zoekt en speurt
naar inzicht
alles tikt voorbij
mijmerend
wijs wikkend
vol verwachting
die ezel droeg
zijn zalige last
toch niet te vroeg…
scherpte is gemeen
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
853 stenen treden
stap voor stap
naar boven
draait de trap
in grijze steen
de scherpte
is gemeen
en nat
een kille tocht
bedorven vocht
strijkt langs
mijn been
de open lucht
verschrompelt
als ik kijk
en vlucht
beneden drijft
mijn lijf
ik vergelijk
en spring…
Verleidelijke geheimen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
551 een diepe zucht zou hem verraden
een stap achteruit nemend
wist hij het zeker
ze had hem opgemerkt
hem gezien
toen ze even achterom
over haar schouder keek
de wind fluisterde
een regenboog
van verleidelijke geheimen
maar zij liep weg
ze keek niet om
ze liefde immers een ander…
Sta te blazen in de wind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Regenbui ben ik
Die ene druppel
Die naamloos met
De andere mengen
Zal - in de ijsvloer
Waarmee het kanaal
Voor mijn huis
Is toegedekt ben
Ik die ene ijskristal
Die net als alle
Andere het dode
Voorntje omgeeft
Dat ik hier vind
In de storm die mijn
Hoeve geselen wil
Ben ik het die
Onmerkbaar sta te
Blazen in de wind…
[ Een steentje: ik kromp ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
428 Een steentje: hij kromp
tot het een berg voor hem was --
waar hij nu op staat!…