Alle inzendingen over brons

1569 resultaten.

Sorteren op:

inspiratiebron

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 509
De natuur is voor iedereen een onuitputtelijke bron van inspiratie zo ook voor de schilder die zijn penselen doopt in alle kleuren van de regenboog en haar schoonheid vastlegt op het witte doek maar het geldt ook voor de dichter die z'n potlood slijpt en ons met de mooiste gedichten verrijkt zo laten zij alle facetten zien van de natuur…
ria2 juni 2014Lees meer >

Monsieur Jacques

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 850
Ik zag in’t Kröller Muller mijn opa staan, als Monsieur Jacques in brons gegoten, al heette hij gewoon maar Jan. De handen op de rug, de welgevulde buik vooruit, het hoofd welwillend kijkend, de rug fier recht in zelf voldaan’ tevredenheid.…

Wens

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 893
Mijn zon, Uw bron Springt nog voor aardse dorst; Ach warm, dat arm Ik niet zal staan, mijn borst. Mijn aar zij zwaar, Als hem de sikkel telt; Mijn kroon zij schoon, Als hem de bliksem velt.…

Rosentuin

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 475
onder de grijze slierten schuift de zilverblauwe rivier boven de bergen schuift het oog van de zon de bron rijzend uit de zilverblauwe rivier peinzend rust mijn oog op het watervlak wenend om de schone lelies die zijn gebroken om haar witte hart dat voor de wereld niet bestaat ontwaakt, blij ontwaakt omdat…

in witte ongereptheid

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 612
ik zag je bij de kersenboom een fiere meid met in je hart een bloesemdroom het roze is zo schoon in witte ongereptheid het prille groen heeft er een half leven over moeten doen om eindelijk te ontluiken nu straalt de zon in je ogen en komt het geluk uit de bron met warmte naar boven in de vruchten die je zal dragen we…

Glimlach van het Avondland

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 433
Rode klaprozen geanimeerde Geisha’s rouge aan de bron.…
Pama23 mei 2019Lees meer >

rafels

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 393
verborgen in cellen diep in ons brein wachten oude ontembare herinneringen op nieuwe kansen de heimelijk stekende bij ratelende cicades een fladderende nachtvlinder die het licht zoekt maar naar duisternis verlangt gezeefd en opgeslagen in diepe kasten op zolders in kelders de onuitwisbare bron van wie we zijn levendig verwarmd…
J.Bakx26 september 2019Lees meer >

thuiskomst

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 472
we kwamen thuis toen we door het raam onze flinterdunne vervlogen dromen aanschouwden het schommeltje vergeefs bungelend aan een balk de dode takken in zompigheid vergaan een verlaten ploeg woekerende brandnetels de vogelkers die brons kleurt in het ingetogen herfstlicht de tamme kastanjes het zacht haast sacraal roze van…
J.Bakx18 oktober 2019Lees meer >

LAIS CCLXXXI

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 518
Non Si Non La: het motto was een bron. Het schilderijtje is een liaison, hechter dan zij waren, vals voor elkaar. Het ziet zichzelf, herhaalt een oud gebaar. De haard smeult nog, dat is maar beter zo: je mag de hoop niet doven, hier of daar kan het nog: dromen blijft een risico.…

Melodie voor jou

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 501
ik wist hoe tonen mijn melodie voor jou droomden harmonieus met een aangehouden zachte echo als verrassend intermezzo waarbij akkoorden afsluiten en weer openen aan de bron in het kabbelend ritme van de beek want zij volgen water naar de zee ook dromen moeten daarop letten anders stap je zo in een lift die er even nog niet…

Wetenschap

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 268
Wetenschap is de kunst Om te onderzoeken wat je denkt De aanname gemaakt Het plaatje compleet Op afstand beschouwend Als een leek doch geleerd Wat je eigenlijk al wist Maar elders wordt betwist De conclusie getrokken Het verdict gesproken Alles in overtuiging Hypothese allerminst Retour naar de bron Reflectie op persoon Standpunt…
Rudi13 oktober 2025Lees meer >

De bron waaruit de dromen zijn ontsprongen.

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 597
De bron waaruit de dromen zijn ontsprongen, waar elke fantasie haar voeding vindt, waar grenzeloze hartstocht wordt bezongen en waar de mythe aan haar tocht begint. Een reis doorheen een wereld vol verhalen, op zoek naar dramatiek en avontuur, waar passies en emoties nooit verschralen maar zich verblijden in ’t poëtisch vuur.…
A. Rivesta29 augustus 2017Lees meer >

Lopen voor je leven

hartenkreet
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.704
Lopen hele einden lopen lopen naar het water lopen naar de bron de bron vol helder water waar het dromen ooit begon dromen over het leven dat het leven beter kon. hopen dat het beter kan al is de toestand hopeloos is het uitzicht troosteloos kinderen hongerig brodeloos ouders ziek en moedeloos.…

Het putje van Heiloo.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.189
Die Put (een schat voor mens en beest) Met heldre bron gevuld, Die is daar altijd niet geweest, Zoals gij horen zult. Toen Willebrord de Kruisleer bracht Van d' overkant der zee, Was 't hier één zand in 't heidens land, Één droge, dorre steê.…

Het wonder van Salvador

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 576
Dwaallichten, zwalkend als dolende zielen, zochten wanhopig hun weg naar de winst, de glans van het brons spoelde weg van hun hielen - de schim van hun trots meegevoerd door de wind.…

Als liefde je weerhoudt

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.234
nuchter mens Die zich door ratio laat leiden Het enige waar ze last van heeft Is toch wel zijn schaduwzijde Hij is een blok aan het been Verpest haar hele leven Zij wil samen leuke dingen doen Hij voelt zich in 't nauw gedreven Meestal voelt hij zich onprettig Omdat hij vaak gespannen is Vermoedelijk is het fobisch Maar het is een bron…

Verlangen

hartenkreet
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.913
'k verlang ook naar bloemen al kan ik best zonder eisen doe ik allang niet meer ik wacht tot de bron van jouw liefde voor mij zal wellen als vroeger en drenken het gras opdat het weer groent dan bloeien de bloemen misschien als weleer...…
Lena3 juli 2004Lees meer >

nervositas

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.476
uit de ruïnes rijzen zenuwen ze razen door de buizen van het huis kneuzen de ruimte waar mijn gemoed geduldig veinst slechts mijn gemoed te zijn en niet de bruisende bron van mijn gebundeld wezen ik sla op de vlucht voor de kraaien in mijn haar mijn woorden glijden uit vergeten mijn inborst te kneden ik sta op de rand bereid over lijken…

spektakel

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 791
Voor mijn ogen komt een bron tot leven. Een harde stenen bol, likt zichzelf schoon. Het water kabbelt over zijn zo harde huid, overal applaudisseren zijn druppels. Zij versmelten met de oever, zonder einde en zonder begin. Gaan weer onder en worden weer opgezogen. Het is een spel zonder einde.…

Nieuwe stilte

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 437
ik heb gespeeld met de breekbare stilte in mijn hart het soms verplaatst als het in melodie iets liefs en aardigs had altijd een luisterend oor met koesterende warmte als duidelijke indicator ook ik schoof snel dichterbij om mij te laven aan die zeldzame bron maar voelde al dat de tonen die zij maakte niet voor mij welkom spraken…

Eerste liefde

hartenkreet
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.007
Het leven openbaart zich als een bron van heerlijkheid en nabijheid, te intens bijna om te verdragen. De liefde heeft je gegrepen.…

De generaal

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 646
Zo gleed de generaal, in brons gegoten, ter ere van een groots verleden, de jaren door. Maar het zoet van de victorie verwaterde, verkeerde na een zeker tijdsbestek in bitter vocht. Een groeiend schuldbesef omtrent zijn daden dat steeds dieper werd. Het woekert nu door de natie. Pijnlijk staat hij daar, nog slechts gekend als ornament.…

Spraakwaterval

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 432
spraakwaterval verslist in klanken waarbij klinkers hun mooie volheid verliezen het is geen kabbelend beekje dat lieflijk stroomt langs meanderende lichtgroene oevers het hutst en blutst spet en sputtert in speelse kolkjes die klaterend rollen en dollen in jeugdig enthousiasme is hij uitverteld stilte wacht weldadig terwijl zijn bron…

Zonnekind

netgedicht
4.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.371
Kind van de zon zomaar gegeven uit welke verlichte bron? Kind van de maan op dié ene nacht geboren om een eigen weg te gaan. Kind uit onze dromen uit de nevelen gekomen om jouw wereld te bewonen. Kind van morgen om de aarde kleur te geven in alle goedheid te verzorgen maakt ons, al is het even, een klein beetje vrij.…
pama19 december 2007Lees meer >

de wereld en jij

netgedicht
4.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.240
wereld naar buiten schrijft tussen zwarte en witte muren de bloem die ademen wil in haar zijn, boven en onder bomen het stille zwijgen van silhouetten, die veel verder dan ogen kunnen kijken naar die ene droomseconde van leven en het hartverscheurend geluid dat zielenwervels brak ongevraagd in het heelal van gemis; een bron…

'Sam'

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.799
Het hartje slaat een hoorbare trom, mengt zich vanuit de diepste bron, om de kracht van de eenvoud te beleven, noopt ons tot een blijde overpeinzing voldragen in z'n prille dracht, zo licht zo fijn, in barensgolven losgetrokken, zich aandient in een ander leven, door ouders liefdevol is gegeven.…
pama18 november 2008Lees meer >

Zingeving

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.647
Wat anderen van me denken, vinden en niet, Is voor mij en zovelen een bron van verdriet. Daarom: De waardering van anderen, waar zovelen naar streven, Zoek die in jezelf, dat is de zin van je leven.…

Uitwissen uit mijn geheugen

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.181
Verveling ben jij, Saaie verveling, Je bron is verveling en vervelend keer je daar terug. Ik kijk naar de hemel en je beeld lost langzaam in het blauw op. Ik kijk naar het water en het vermengt zich met de wateren en verdwijnt in de groene diepte. Ik richt mijn aandacht op de vogelzang en alles wat je gezegd hebt wordt vergeten.…

Kodakmoment

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 439
Bron: Snaps from space door Chris Pollard op thesun.co.uk…