1418 resultaten.
tot de wereld ophoudt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 zijn er lichte dagen van
heldere geurende honing
vogels die de hemel in trage
vleugelslag beschrijven
optilbare woorden in stille
uren van onbetreden sneeuw
trillende crescendo's van
diep verborgen nachtegalen
roffelende hagelstenen op het dak
vuurwerken voor leven en dood
in tijden van blijven en weggaan
de oogwenken van zijn en niet…
gedachteloos bijna
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
578 het huis heeft
geen deur en
één klein raam
papa is groter
dan het huis
zijn hoofd reikt
tot de wolken
boven het dak
wapperen zijn
lange handen
het zwarte pad
een rechte lijn
tussen zijn
schoenen van
huis naar schuur
schuur naar huis
AqAq in spiegelbeeld
heb ik je geschreven
getekend sta je
op de muur
de nagels…
Weemoed om het strand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 herinnering
aan de vrijheid van het strand
de ruimte waar alles kan
waar ik mijn fantasieën opjoeg
tot ik ermee wegvloog
de hemel in
maar er zat altijd een strik
om mijn enkel, met een touw
dat mij weer omlaagtrok
en als ik een aanloop nam
en in zee sprong, spoelde ik
na een tijd vanzelf terug
naar de familie aan de tafels
onder een dak…
Vergane Glorie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
553 Een dak vol gaten,
de ramen zonder glas.
Eens woonden hier mensen.
Leefden hun leven,
met al hun dromen en wensen.
Nu rest verweerde steen
en rottend hout.
De kachel brandt niet meer,
het voelt hier koud.
De neergaande zon,
kleurt de lucht in alle tinten rood.
In de verte krast een kraai.
Hier woont niemand meer.…
Sardientjes
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 Kraaien vallen niet van de daken,
want zo idioot zijn ze dus niet,
zoals u en ik van nature zijn.
Slimmer zijn kraaien wel.
Zoals mensen willen vliegen,
vinden ze te gek voor woorden.
Mensen doen in onzinnige talen,
die mededieren niet verstaan.
Mensen vliegen zoals sardienen,
niet langer zwemmen kunnen.
Ingeblikt van A naar B.…
Mount Neverrest
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
526 waagde zich
Omhoog naar de Mount Everest
Hun honger moest en zou gestild
De top bereikt, hun dorst gelest
Het is een sprookje, nee geen wens
Een waaghalsmythe, een legende
Weggelegd niet voor de mens
Een nachtmerrie, een brok ellende
Een durfal komt niet altijd boven
Hapert op de hellingbaan
Ach wees die piek maar eens naar west
Het dak…
Het juiste
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
478 goed begeren
Geen snoepgoed en geen landgoed
Misschien dan wel een goed land
Geen auping maar een bloemenbed
Geen vette beurs mijn eigen vet
Geen lange tocht maar ademtocht
Een uitzicht maar niet duur gekocht
Niet rood maar op mezelf te staan
Meer op de rit dan oprijlaan
Geen patser maar een poverbak
Een warmer niet een breder dak…
Herfstmaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
485 Een herfstmaan schijnt over de velden
daar aan de oevers van haar haar liefdesboek
moet hij zich bezinnen over het strand
en het feit dat hij geen kleren draagt
hoog aan de hemel glanzend
schijnt de maan over de daken
het is nu herfst, in leeftijd en in ouderdom
in seizoen en in vergankelijkheid
kom we lopen naar de dikke deur
verdwijnen…
Mijn levens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Een heuveltje in het landschap
deze leistenen daken van de boerderij
onder de hoge rug en de ronde bil
langs de Oude Landweg
Moet je een stedeling zijn zoals ik
om de schoorsteen te laten roken
en de beelden in elkaar te schuiven
tot mijn eigen naakte lichaam
op een schapenvacht voor de open haard
wachtend op liefkozingen van mijn man…
Kronen op vredestichters
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
660 Kerstwensen
-Dat van oost naar west,
van noord naar zuid en omgekeerd
rust wordt gegenereerd
-dat vlug opgebouwd
wat was ingestort
-een goed dak en niets tekort
-een ieder inziet,
dat angst niet helpt
maar moed,
-eenvoud meer geldt dan geld
-dat ‘t mens-zijn heilig is,
-en dieren weten waar ‘t veilig is,
-wij elke dag opnieuw…
Ochtend aan de overkant
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
366 Het dak van de school
wit van de sneeuw.
Maar op de speelplaats
valt geen sneeuwbal
meer te maken.
Maandag
de dooi zet langzaam in.
Enkele ramen zijn verlicht
aan de overkant.
Ik zie de juf
ze is er al.
De kinderen nog thuis
ontbijten in pyjama.
Het schoolbord leeg
stoeltjes in een kring.
De rondvraag kan beginnen.…
vol ornaat
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.140 Een keertje lekker uit je naad
Of een keertje gewoon vol op je bek
Met gezond verstand
Of puur geimproviseerd
Lekker aan de kant
Of als een diva, er middenin, ongegeneerd
Peper in je eten
Niet suiker maar sambal in je thee
Op een roltrap luide scheten
En neem de kinderen uit de familie allemaal mee
Misschien keertje uit je dak…
ze heeft een nietje door…haar navel
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
657 “brood en spelen” roept ze
net als Caesar heel verrast
een ingebouwde stereo
het beste komt van B en O
en als ze je dan vraagt
zeg je echt geen nee
Havana’s en wat kaviaar
een droefgeestig handgebaar
maar uitzonderlijk zo mooi
ze heeft een nietje door…
haar navel en haar mooie lach
alsof je dat nou net niet zag
gegarandeerd uit je dak…
Word wakker Israel
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
600 Ik wist niet dat
ik nog zo uit m’n dak kon gaan
de puntentelling van het Eurovision Songfestival
vanuit Tel-Aviv, Israel, afgelopen zaterdagnacht
ik was alleen thuis
ik keek alleen tv
ik verbeet me, bijtte op m'n nagels
ik rookte en dronk teveel
ik juichte, gilde, krijste
ik klapte m’n handen rood
ik zwaaide met m’n songfestivalsjaal…
Als een huismus
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
518 Het is niet alleen de stem die indruk maakt maar ook een
bijzondere levensstijl: verblijven rond het groen, struinen tussen
de daken of even rusten bij een alledaags en buitengewoon stadsbeeld
Steeds genieten we van de kleine dingen van het leven, samen en niet alleen.…
Feijenoord verliest
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 niet, 'ech nie'
was geschreven
Jan Jacob Krediet
geboren in Feijenoord
nog nooit een voetbalwedstrijd gezien
maar mijn Feijenoord staat op top tien
dat ingeprente chauvinisme
werkt als een plezierig autisme
waar geen medicijn vat op heeft
zodat het moeiteloos doorleeft
Feijenoord dat is je eigen bloed
je eigen lichaam en je eigen…
Een vakantiedag
hartenkreet
2.0 met 8 stemmen
2.619 De meeuwen vliegen over het dak.
Ik voel me gelukkig, fluit een wijsje.…
Automne (2)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
625 ....en aan het einde van de jacht
het haardvuur en de etensgeuren
een dak, een bord, een glas, een bed
de voeten warm, zachte muziek
de nachten kil, de dagen licht,
hoor hoe het dorre blad nu valt
in de namiddag op het mos
en sluit de luiken voor de nacht
zoveel gedacht, gezocht, gevonden
de cirkel rond, maar verder gaat
het leven door…
Het blauwe van inkt
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.494 's avonds raast
de wind langs
krimpende daken
kaarsen weren
duisternis en
ver open ramen
ik dompel me onder
in onzegbare
woorden
verzamel letters en
assen en oude
paragrafen
ik veer op
uit de sluimer
het tikken sterft weg
herinneringen
en liefde ooit
samen oprecht
de kamer blijft
rustig, verwonderd
kijk ik rond
maar zelfs…
hugo is opa geworden
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
5.241 hij glom van oor tot oor
je zou zeggen
daar zijn geen woorden voor
meer een boom van een gevoel
als u begrijpt
wat ik bedoel
kleinkind gezond geboren
bompa's spraak verloren
maar nee hoor
'die mooie ogen
gelijken die van oguh
ze zijn van mijn'
mijn commentaar is
dat dit niet raar is
hugo ging wel uit z'n dak
met d'ogen uit z…
Sportieve strijd
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
1.516 ik voel het, proef het
kan het niet benoemen
hoeft ook niet, het is er als
een streling op mijn huid
een band, een haven
thuis zonder het huis
maar zo geborgen eigen
dat het dak mag bladeren
tijdelijk steeds opnieuw
samen dagen vullen
met het kijken naar
elkaar en naar de bal
de winst in de lucht
verliest het van het bord
maar de…
Muurman
gedicht
2.8 met 55 stemmen
20.434 Je hebt natuurlijk mensen die van alles maken:
vloeren, deuren, ramen, daken, noem maar op
maar een man van vier muren, zonder huis -
ze sloeg alles 's ochtends
om haar schouders en liet hem hier
om te getuigen staan.…
Lente
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
693 De kleurenregen
van groen,
door de zon gegraveerd
op het dak van dit bos.
Het frisse en jonge,
ieder jaar weer,
zo wonderlijk ontsproten
uit de zwaarbevochten bevrijding
van de kilte van de kou.
Weer verrukt van de
zelfreinigende gedachten,
in harmonie met het natuurlijke evenwicht.…
Voorjaar voorwaar
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
624 En daar is de lente
die ik niet meer had verwacht
een uitbundig dak in roze en wit
viert het afscheid van de nacht
vrolijke vogels fluiten me wakker
tillen me hoog in de blauwe boog
lachen schel om die zwarte gedachten
meizoete regen en de zon blaast me droog
de aarde barst open in duizend kleuren
en dieren werpen hun jongen rondom
ik…
In deze kamer woon ik
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
656 De ruige kast, meegebracht uit Frankrijk
op het dak van onze Volvo
tegen de zin van mijn vrouw
mijn lage designbank
gekocht nadat zij weg was.…
lachen
hartenkreet
2.4 met 9 stemmen
2.109 het gaat niet van
een leien dak
te ontspannen met
alle gemak..…
De moderne slavernij (OCCUPY)
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
637 slavernij
artsen die hun
dokters eed verkrachten
door te snijden in gezonde huid
mensen die geen
ouderdom belijden maar
hun nekken strakker laten trekken
geld uitgeven dat
gedeeld zou moeten worden
met hen die vechten voor wat eten
weg met de terreur
van geld en macht
deel middelen van bestaan
iedereen heeft recht
op een dak…
VERGEEFS VERLANGEN
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
910 Ik wil hierover schrijven
maar kan het niet
ergens
tussen de hoge dijk
en de brede rivier
op zacht glooiend zand
vol verkruimelde kracht
karig begroeid
met weerbarstig gras
en eenzelvige bloemen
staat een kleine groep
lage kromme bomen
door beeldhouwende wind beknot
bij een donkergroen huisje
wiens dak en vensterranden
felrood glanzen…
TOMELOOS
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
917 Hoe hoog nog kan het dak
mijn schreeuw de wind doorklieven
de tijd voorbij gereisd
een zucht in lucht bewaren
een wachtwoord vol met hoop
houw ik uit grauwe muren
de hamer vastberaden
de code in jouw kleur
ik oefen barensweeën
als wou ik jou opnieuw
als zouden twijfeltouwen
jou nimmermeer verstrikt
mijn hand omvat de rand
waarop je…
Vrolijk gedicht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.054 Ik wil het schreeuwen van de daken
ik wacht al zo lang
ik beloof het je, ik laat het zonlicht schijnen door onze gordijnen
tegen het vergeelde behang.…