14122 resultaten.
Even, voor een eeuw
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
753 rusteloos
beweegt mijn adem
ergens laag boven
de grond
of is het mijn stem
die niet meer
bestaat
omdat ik zwijg
onder natte rouwkransen
van gras en water
te vroeg komt
elk geluid, als hagel
op getelde uren
alsof duizend nachten
drukken op het landschap
van één dag
ingezwachteld
onafgebroken stil
draag ik
de transparante…
Mist
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.465 Vorst aan de grond kleurt
het landschap grijsgroen
in het vroegste licht
hervat ik het leven
ben op weg en ontmoet
groet vroege vogels
nog diep in hun kraag
vorst aan de grond hangt
koud boven het land
kleurt het leven tot waas
ik ontmoet snelheid
als een schim uit de mist
groet geschrokken
wijs op mijn voorhoofd
en raak onzichtbaar…
Stilleven met herfstvruchten
gedicht
1.9 met 37 stemmen
14.228 .
-------------------------------------------------
Uit: 'Landschap met roze hoed', 1981.…
Mijn schaduwrijk verlangen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
500 en blauw steen en gruis
de maan sprak zo even
maar er was niemand thuis
Ach, waarom dan thuisblijven
wanneer elders de vloed wordt gedronken
uit schelpen gevonden op het strand
De naakte zee helt naar voren
en lijkt te ejaculeren
tegen de blauwe bonte hemel daarboven
Doch gezichtsbedrog rijpt
mijn schaduwrijk verlangen
naar een landschap…
spelevaren
netgedicht
3.7 met 33 stemmen
1.254 ik frommel je in gedachten
terug
hoor sneeuwvlokken
nog hikken en proesten, net boven
het gras
en hoe het landschap
kinderstemmen ving, hoog in het
ontmoeten van vogels
jouw kerstboom
die het licht bewoog naar een witte
zielloze kamer
weet je nog
rode ridders en kastelen, alle piraten
op het dek
het getikketak
van tweeëntwintig…
Tropisch Nederland...
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.740 De warmte heeft de overmacht
en kleeft zich vast aan de aarde
In een klamme vochtigheid
broeit de zindering voort
Het glooiende landschap verdwijnt
in een dor geelkleurende woestenij
Niets ontzien de stralen van de koperen zon
en laten een spoor van verzenging na
De warmte heeft de overmacht
Voert de boventoon van natuurgeweld
Langzaam…
monumentenzorg
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
718 tijden
in eeuwige ruïnes
onafgebroken tekens
voor onze nederigheid
het besef dat vóór ons
reeds van alles werd en was
gebruikswaarde is voorwaarde
voor het voortbestaan
van bouwsels als kastelen
men sloopt geschiedenis
als voorbije onwaar
hooguit is er restauratie
tot iets wat nooit was
mooi nooit af was
we maken een voltooid landschap…
Praalstoet van woorden
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
485 als in een praalstoet zweven mijn woorden
vederlicht over dit sneeuwverlichte landschap
mijn pen is een wolk schitterend zonlicht
een weerspiegeling van pas begonnen kracht
een lichtbron van zacht gefluister
zuchtende zuurstof voelt geen koude
ziet alleen de zachte overgang
van schaduw naar zonnestraal
er hoeft geen vonnis
geen huis…
de nacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
457 op een uitgestorven kruispunt
vliegt de vlinder tegen de wind in
in een leeg landschap
valt de mens uit de tijd
in een verlaten kamp
beoefent de man de deugd der traagheid
vanaf een lege sokkel klinkt tevergeefs:
houd me, houd me tegen het licht
in de nacht zoek ik naar de leeuw
die brult als ik slaap
wacht ik op de nachtvogel
die dingen…
Zweem
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
519 Trein/olieverf op doek/1975
Drie stellen
met loc
Zweven door
het land
-------
Over en
in groen
Onder een met
Wolken
Gesloten kap
-------
ONVERWACHT
Op naar het
Oosten
Rechtstreeks
helaas
-------
Met over
stappen
Met en door een
Landschap
Recht toe.…
onder de oppervlakte
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
540 zo mistig
en rooskleurig schoon
adem ik tot het laatste seizoensbeeld
je dromen in
soms weet ik het niet
hoe ik je lief of wegvegen moet
langzaam verslijt mijn stem
achter gevallen doeken
en is dit gevecht
voor jou voor mij
geen kunst
echter zucht me een helder landschap
en ik kus de poëzie onder het blauwe licht
welterusten slaap…
de dood is bruin en kaneel
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
616 het landschap verandert door zijn blik
het gras wordt grijzer
de bomen wiegen slomer
het kabbelen van de beek wordt een zucht
het kreupelhout kraakt nog net iets harder dan
stramme gewrichten in een oude schommelstoel
zijn pijp ligt doelloos in zijn jaszak
de tabak uitgedroogd en lucifers zijn op
geen vlammetje meer te vinden
in dit monotone…
Schemer
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
537 Het vredige landschap zo rein
is in 't heden sereen en fijn.
Hoe alleen in 't graan of veen,
hoe sereen de maan verscheen.…
- staal -
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.160 eens zal ik mijn oor te luister leggen
op het harde staal me rusten
de vogels zullen roepen
de takken buigen, wuiven
ik luister naar de verte
het zingen dichterbij
het landschap traag in stilstand
zwijgt grijs in matte nevel
het zingen zingt van warmte
vol van rust en kalmte
ik klink mijn angst aan bielzen
en hou me verder stil.…
Gas
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
489 De grond onder het Gronings landschap beeft
'Haar verten wijds en stil', zo spreekt de dichter
Toch zegt de meter op de schaal van Richter
Dat elk gebouw het binnenkort begeeft
Dan zit men in het noorden met de brokken
Dus hoogste tijd dat Kamp eens flink gaat schokken.…
't Colbertje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 (Stapelgedicht II)
Samen met de schrijfster deelde ik
die lange reis COUPÉ No. 6
Wij treinden door Siberisch landschap
dat eindeloos raasde
zonder kwaad te doen, zeker
en beslist, geen centje pijn
Wij arriveerden
in hoofdstad Beijing
Vele ONVOLTOOIDE LIEFDESBRIEVEN verder, kocht
hij een colbertje
in mooi en aantrekkelijk
RUSSISCH…
voor Berry
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
705 we hadden het
vandaag nog over je
herinneringen
verhalen over jou
men moet een man
van de winter zijn
om je te begrijpen
en koud in de lentezon
terwijl je stopt bij
jouw landschap en denkt
ik denk dat ik weet
wiens land dit is
terwijl opeens de sneeuw valt
en jouw paardje in Nieuwe Schans
rilt en haar bellen schudt
ver…
trappetjes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
447 tussen jou en mij slechts de zee
open zoals het vlakke land
weinig te verbergen behalve het
heimwee dat als een schots en
scheve lappendeken ons omzoomt met
ruige heggetjes en rommelige muurtjes in
het glooiende landschap
tussen jou en mij slechts de zee
weinig te verbergen behalve het
verlangen naar trappetjes om
over de ergste hindernissen…
Jij
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
646 Jij kunt
de zon
in het water
zien schijnen
Het is daarom
dat wij schuilen
tot de zon
doorbreekt
We zijn al
doorweekt
tot de draad
toe nat, verzopen kat
Het Brabants landschap
met of grintweg
of bospad
krinkel in en kronkel uit
De zomen
met onkruiden
die je nu kruiden
noemen moet
Goed, jij kunt
de zon
in het regenwater…
luchtvochtig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
384 er blijkt een verte te bestaan
waarin het geruisloos bliksemt
mijlen bij de maan vandaan
luchtvochtig; het gewicht van hemelniets
veschraald avondlicht dat
kleur schikt met zandblauwe velden
wolken en ijsbergen, in tijd verloren
net als hun landschap
niemand vraagt om vergezichten
in aangrenzende regen
er blijkt een hunkering te…
Rood rijzende maan
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
449 ik had je zien lopen
voor de grote rood
rijzende maan aan
een dichterlijke horizon
het landschap straalde
mystiek in gewijde stilte
waarbij langzaam rood
naar geel verschoot
jouw passen
dansten in het gaan
voorbij en terug langs
een wassende maan
waarvan het licht
tot gezicht verijlde in
het diepste donkerblauw
uit de universele…
Afscheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
830 Het landschap is van craquelé oud,
bruine bomen kruimelen stofgoud.
In een diepe toonaard schept een weg
traag warm licht op de avond.
Een reiziger gaat in vormloze jas,
op de schouder een zwaar pak.
Hij wenst aan het eind van de reis
zich van het gewicht te ontlasten.
Het is al laat.…
Eindeloos landschap
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
473 Er ligt een eindeloos landschap
tussen jouw verliefde droom
en mijn verloren werkelijkheid
de nacht maakt harde muren
van waarheid die zich draait
in het betoverende fluisteren
van het inktzwarte duister
Geloof niet dat de rivier een moeder is
de golven van de zee zijn geen vader
omdat zeelieden geen heimwee kennen
bergen slijten…
dag
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.564 een druppel valt
het is mijn
laatste traan
bij het koude
witte laken
de spitse neus
prikt een landschap
in het uitgestrekte
oog in oog
met verleden tijd
bevroren in een
verloren strijd
mijn gevoel lift op;
hij was een echt mens
mijmer ik
dat zeg ik altijd
bij het overschrijden
van de aardse grens
ik draai om
verlaat wat…
LEEGLOOP
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.018 In november
loopt het land leeg
leeg loopt het land
akkers en weiden
De oogsten,zie ik
rijden af en aan
aan en af
ze laten het land
De diepe bandensporen
waarin laatste blad valt
bij een beetje wind
en regen rivieren
Maakt op kleinst formaat
koebeesten worden dieren
met de hun eigen kuddegeest
verruilen wei voor stal
Het landschap…
Schatbewaarder
gedicht
2.5 met 12 stemmen
6.761 Van dit landschap ben ik de krenterige
schatbewaarder die met haviksogen alle
bomen telt en de konijnen, hazen en
fazanten raad aan hun geritsel.
Met koude blik weeg ik de schaarse
wandelaars, want iemands stap verraadt
zijn plannen. Een streepjespak, een hand
die schrijft, alles maakt me achterdochtig.…
Hollandse molens
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
1.079 Langs breed uitwaaierende wateren
die onze voorouders zowel graag
als zorgelijk voor zich zagen
liggen drooggelegde polders
Hollandse molens
talrijk en standvastig bovendien
met trots in de armen gesloten
passen in het landelijk gewin
aan ons landschap nagelaten
door voltooide eeuwen gehard,
houdt de tijd ons samen
aan ver uitgestoken…
Hout
gedicht
2.8 met 17 stemmen
8.465 mijn oren
alle takken met mijn ogen
alle bomen met mijn voorhoofd
alle stammen met mijn namen
alle bladeren met mijn adem
alle wortels met mijn haren
alle bijlen in mijn handen
alle scherp geslepen messen
alle schoon-gezaagde planken
alle zware houten kisten
------------------------------------------------
uit: 'Portret van een landschap…
Opa worden
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
743 De harde schil van de omheining
borst aan innerlijk vermogen
en puzzelt het mozaïek waarop
het landschap staat getekend
in een trots welke voor mij
een nieuwe poort heeft geopend
De werkelijkheid draag ik
op mijn schoot en is het leven
dat de nieuwe tijd een wending geeft
zoals het oude veel heeft te vergeven
Geen degens meer die schermen…
Ontmoeting
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.052 Binnen het afgebakende zwijgen
verraadt elk geluid, hoe miniem
een daad van verstoring
het struikelt binnen
vraagt welke dag het is
maar in de woestijn hebben
dagen geen namen
we spreken in gebarentaal
over de doorwaakte nachten
het vergeten doen we in de ban
het hunkert naar de contouren
van het verlaten landschap
naar de verdwenen delen…