780 resultaten.
Eindeloos verdriet
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
2.062 Samensmelting van ons twee
Uit mijn hart
Ontsprongen de eerste twijgjes
Die mijn liefde deden ontbloeien
Genadeloos
Gaf ik mij over
Aan de oevers van de tijd
Die schone tijd
Dat alles leek
Uit het groene goud
van jade te bestaan
Jij verdween
En liet mij hier
Een herinnering
Gevuld met pijn
Afscheid nam je
Om mij te beschermen
Gestorven…
Zondagmorgen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
737 Verbaasd denk ik:
daar loopt een man,
terwijl ik toch,
zeldzaam natuurlijk, maar toch,
seconden tevoren had kunnen zweren,
dat de schepping was gestorven,
zó stil was het toen,
vanmorgen,
dat ik dacht: ik heb gisteren
iets belangrijks vergeten.
Te sterven misschien ...…
Lente
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
927 De lucht is zwanger van een nieuw seizoen
een geur waar alles mee lijkt aangeraakt
Kwetterende rust - langs elke gracht
Wat grauw was krijgt weer kleur, wat dor was groen
Wat schier gestorven leek, gezond weer blaakt
En geven lust in dat wat op mij wacht.…
Voor jou en mijn verdriet
hartenkreet
4.2 met 38 stemmen
4.734 Is waar ik voor leef
Ik moet door
Het leven staat niet stil
Maar zonder jou
Is niet wat ik wil
Waarom verliet je me
En verdween je uit dit aardse paradijs
Het spijt me lief, ik voel me verlaten
Toen jouw lichaam koos voor de laatste reis
Elk weekend kniel ik bij je grafsteen neer
Bedankt voor je aanwezigheid
Ik was liever zelf gestorven…
in de ban van de zwarte graal
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.256 er zijn zo van die momenten
ik ken er meer dan een
die mijn wortels doen vervagen
in een reeds gestorven lente
het zijn van die dagen
van schrijnend onvervuld verlangen
dagen van verloren licht
mij splijtend in verwarrende lagen
waar zwarte beelden ter mijner eer
moeiteloos worden opgericht
en ik haast radeloos
mijn zielenlast weet…
Klas van weleer.
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
1.883 onverwachte plekken
Jij was altijd de dikke,
ik bleef gewoon de dunne
Soms zagen we elkaar jaren niet
en dan weer liepen we elkaar
drie keer in een week tegen het lijf
Ik weet niet zo goed
wat ik nu moet zeggen Jan,
maar het deed me echt veel zeer
om nu pas te horen dat
twee maanden tevoren
jij, mijn vriendje uit de klas van weleer
gestorven…
Sneller, meer
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
551 Veel idealen zijn gestorven,
niet altijd ‘t goede inzicht verworven,
en kwam er ook op mijn pad,
veel waar ik niet op te wachten zat.
Van dat alles heb ik wel geleerd,
‘t hoort bij het leven, soms bezeerd,
dit leren duurde een leven lang,
soms zelfs maakte het me bang.…
'k Zie nu al
poëzie
4.2 met 10 stemmen
1.984 'k Zie nu al hoe 'k, als jij gestorven bent,
Zal zitten, kijkend naar je stil gezicht;
Wel vol verleden, toch pijnlijk verlicht,
Dat jij ten minste geen verdriet meer kent.…
De zwerver
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.118 haar indringend dit niet te doen
ik, een zwerver, een drinker, geen stuiver waard
haar verjaardag kwam er aan, ik had wat geld bijeen
maar, ik deed het weer, ik dronk alles op
zij lachte want, zij hield van mij
ik wist niets van haar ziekte, zij klaagde nooit
ik spaarde wat geld, kocht bloemen voor haar
toen ik thuis kwam was zij eenzaam gestorven…
Levensloop
hartenkreet
4.3 met 55 stemmen
1.676 Adolescent en denkend dat ze het leven kent,
verliefd, geliefd, gestorven
vreugde, pijn, geluk gekend...
Volwassen vrouw in volle kracht
rustiger wandelend, vertragend dragen
de schaduwen van voorbije tijd in vracht...
Oud en mijmerend, de tred verstild
in opgedane wijsheden
de sluier van levensmysterie opgetild...…
voor jouw liefde blijf ik vechten
hartenkreet
4.2 met 48 stemmen
4.900 vliegen van de tijd
diep verzonken in emoties
vecht ik een ongelijke strijd
ik zal hem ooit verliezen
maar het is naar die dag dat ik verlang
het is niet de dood die ik moet vrezen
want dit leven maakt mij bang
afscheid nemen wil ik niet
de tijd zal ons vergeten
en al ben ik waar ik echt wil zijn
niemand zal het weten
als ze zeggen dat ik gestorven…
Masker af
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.255 Klappende handen
Staande smoking en open doek
In de realiteit weer verzanden
Naar aanbidding niet op zoek
Blik van zaal naar bruine planken
Bordeaux velours daalt
Gestorven muziekklanken
Wat zich in mijn hoofd herhaalt
Het licht is gedoofd
Voor jou een lege zaal
Pruik van ’t hoofd
Weglopen van ‘t vertelde verhaal
Duizenden letters…
DE DRAAIDEUR
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
1.593 gemangeld en verwrongen
van jongs af aan zijn regels opgelegd
hij moet, hij zal en wordt gedwongen
op paden, die hij niet betreden wil
aan vluchten valt niet vaak te denken
de draaideur draait en mangelt voort
na jaren is zijn strijd gestreden
de spiegel van de dood verschijnt
geschrokken snikt hij van die aanblik
in dat besef wordt nu gestorven…
Andre is niet meer
hartenkreet
2.4 met 11 stemmen
2.952 Veel te vroeg gestorven.
De smartlappenkoning van weleer,
Had vele fans verworven.
Niet meer op signalen letten,
Eist op den duur z'n tol.
Want leven op bier en sigaretten,
Houdt immers niemand lang vol
Andre zat een paar keer in de shit.
Vooral met de scheiding.
Andre scoorde altijd een dikke vette hit.…
EEN KUS IN DE NACHT
hartenkreet
1.9 met 9 stemmen
1.181 Wanneer ik ’s nachts naast je rust
en jij ver in ‘t dromenland verkeert
Ben ik mij van mijn weelde bewust
dat tussen ons slechts liefde regeert
Wanneer jij zo zachtjes adem haalt
dat ‘t bijna lijkt of je gestorven bent
Dan voelt ‘t of mijn hart verdwaalt
en dan huil ik innerlijk een moment
Wanneer jij je dan opeens omkeert,
kort je hand…
Als een herinnering.....
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.498 Als iemand zei: "Hij is gestorven",
dan werd ze vrees'lijk boos.
"Zonet was hij er immers nog".
Het is niet te begrijpen,
we hebben samen nog gesjoeld.
Ze vond het nog gezellig.
Ze kreeg het heel benauwd.
Die nacht maar opgenomen,
niet meer teruggekomen.
Ze was al weg...
voordat ze stierf...
wij houden ons maar even stil...…
klok
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
637 het zijn de zielige zielenpoten die
altijd zeiken en alsmaar door blijven
gaan met zielig huilen en zuigen deze
wereld leeg van het lieve liefste woord
alleen geschreven woorden niks
waard staar richting de muur van
gestorven poëzie gelikt gif en
sterf zachtjes langzaam aan
vergeten doet men nooit
haat is altijd voltooit verleden
zinsontleding…
In het hart van de zwarte roos
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
699 *
Er was een harde hand des levens
Een hartslag van ongenade
Een levend mes op de keel
Er was pure reddeloosheid
in de maak voor Broertje Dood
Jong gestorven talent
die slechts nog bloed huilde
op een gebarsten huid
*
Haar oog zwelt de traan
en bitter is het lot van de lemming
die in allerijl
de val in het ravijn verkiest…
Intieme verschillen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
687 fraaier is
dan zij in werkelijkheid heeft bedacht
terwijl jij jouw zinnen probeert te verleggen
ademt de zomer een wildlied voor de horizon
alle dwergen zijn dappere tuinmannen
die nippen aan een lauwe advocaat
de stad is een oneerlijke jungle
jouw geweten in constante spagaat
je voelt je als een jonge man
die voor het eerst een gestorven…
Masker af
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
721 Klappende handen
Staande smoking en open doek
In de realiteit weer verzanden
Naar aanbidding niet op zoek
Blik van zaal naar bruine planken
Bordeaux velours daalt
Gestorven muziekklanken
Wat zich in mijn hoofd herhaalt
Het licht is gedoofd
Voor jou een lege zaal
Pruik van ’t hoofd
Weg van ‘t vertelde verhaal
Duizenden letters gezegd…
Diffuse?
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
389 kwijt, ik zie de schaduw
die met zijn ego vecht en bedriegt,
ik leg de huid af
maar dan ben ik een vreemde
voor mijzelf, een onwillig
en onbeschreven blad in het uur
van de uil, die in één vleugelslag
heen en weer naar de maan vliegt,
De wind wrikt vergeefs aan zijn bakens,
hoe spreekt men de richting uit
waarin de dichters zijn gestorven…
Zin van het leven
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.511 Ik pieker over de zin van het leven
ik heb mijn levensadem verloren
in het piekeren over de dood
de tuin is mij lief
met alle liederlijke planten
lieftallige madeliefjes
en honingdauw in de zomer
waar de libellen van proeven
mijn man is te jong gestorven
en liet mij achter als weduwe
maar ik voel me geen spin
door mijn gerimpelde onderkin…
Hemels Tafereel
gedicht
5.0 met 1 stemmen
9.602 De witte veren vliegen in het rond
Ook cherubijntjes in hun blote kont
Staan stralend van Gods lof en eer te zingen
Eén loopt zich door de menigte te wringen
Verbeten trek rond de wat weke mond
Ondanks zijn blos oogt hij wat ongezond
Normaal bij pas gestorven stervelingen
Hij spreidt een zelfverzekerdheid ten toon
Ondanks zijn nu gestaakte ambtstermijn…
Een uitzonderlijk warm jaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
542 Al weet ik , vele illusies zijn al gestorven,
hoe huilen nader dan het lachen kan staan
hoe jij twijfelen kunt waar ik zeg weten
het niet vergeten, het vragen van waarom
niet langer aan de orde hoeft te zijn.
Het leven is als de Binnenmaas en Friese blauw
als de halmen van het riet en alles in het verschiet.…
Diffuse?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 Op de rand van mijn
innerlijke beschaving
waarin ik zwelg, ik
leg mijn huid af maar
ongeacht de huidskleur
blijf ik een vreemde telg,
een dwarrelend blad
de wind wrikt vergeefs aan
de verandering van kleuren,
hoe spreekt men de taal uit waarin
de dichters zijn gestorven?…
Weer even in die aula
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Je bent in mijn hart nooit echt gestorven,
steeds welt er wel een ruis in de kruinen,
zinken elders boten smelten grote ijslagen
maar de boom groeit en bloeit op dat park.…
Brandende zolen.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Gestorven nog voor je geboorte,
bang als je was.
Te leven, gewoon te leven,
op te staan uit je graf.
Met brandende zolen,
verdovende pijn.
Gejaagd zonder einde,
door schaamte en venijn.
Van de woede gewonnen,
geronnen is het bloed.
Gestold in de aderen,
van het warme gemoed.
Aluin is overbodig,
overbruggen niet meer nodig.…
Angstig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
299 Ik ben niet bang gestorven—
ik ben voorzichtig
verdwenen.…
Eén jaar geleden ...
hartenkreet
4.3 met 30 stemmen
2.575 een diepe wonde
bij het verstrijken van
elke seconde
kleurige bloemen op je graf
zwarte tranen op je steen
witte stralen om je heen
tussen de letters en de tranen
zoek ik jou
in niet-vergeten dagen
een hand heeft jouw leven uitgeveegd
ik ben op weg naar je toe
de tijd stelt niets voor
ik ween wel stilletjes door
een engel gestorven…
In de trein
gedicht
3.2 met 101 stemmen
38.943 Bij Vught dacht ik: 'Hier is broer Jan gestorven.'
En 'k zag mijn vader, met zijn oud gezicht
rood opgezwollen, toen het doodsbericht
zijn late leven toch nog had bedorven.
Voor moeder kwam een eind aan haar pakketten.…