1276 resultaten.
negen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
542 (negen zonnen zijn gegaan
hun licht in bloedrood wenen aangezet
opent grauwe velden)
een vlinder stoeit er niet voor niets
haar tijd van wederopstanding
verjaart
waar in jonge bomen lente klaart
en snelle vogels nestelen; besef verongelukt
in koude woorden
ergens zwerft een marmeren maan
tussen sterrenhemels en de nacht
in die…
In duizend geuren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
538 penselen zijn nog hard
haren stram en ongeordend
door de lange winterslaap
het doek lijkt grauw geworden
door het helle wit van sneeuw
uit reeds voorbije dagen
maar als het zacht pastel
de eerste krokus opent in het
prille groen dan ruik je leven
dansen kwasten weer
in het warme licht van zon
straalt linnen in een nieuw beginnen…
De heide
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
591 Ze bloeit en schittert
en lokt bijen ver van hier om
't zoet van honing te vergaren
nog eer de winter komt en alles weer
in stilte toedekt, grijs en grauw.
kijk nu nog even naar het blauw
dat oeverloos de hemel kleurt
en dat van heimwee wil vertellen, al
weet je niet waar dat zo plots en
ongenood vandaan komt, onafwendbaar.…
kermis
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.015 val binnen in dit
spel der eerbiedt
ze zien het zwijgen
donder en bliksen is
schijn der taal
de wijze leren
om gek te zijn
golven in het blauw
wind van west
zo komt ons grauw
dichter bij lucht…
De eerde doomt
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.433 Grauw is 't over nacht gevrozen ;
over dag, van 's morgens vroeg,
viert en vonkt het zonneblozen
fel, maar nog niet fel genoeg,
om het koele graf te ontsluiten,
waarin 't zaad geborgen ligt,
wachtende, om opnieuw te spruiten,
Lente, naar uw zonnelicht.
---------------------------
doom: damp, mist, nevel…
PLAGIAAT
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
802 zijn monsterlijke staart
Zwiept plantenpotten van terrassen
Dwingt jong en oud in winterjassen
Zet mijn vergissing op de kaart
Werpt zwerfvuil tegen huis en haard
Wist mij laaghartig te verrassen
-Ik vond het nogal onvolwassen-
Met kelen waarin nog geen baard
Ze vielen spoedig door de mand
De wilgen graaiden naar mijn lier
Ik heb het grauw…
Het huis gaf niemand thuis
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
639 van god en alleman verlaten
stond het huis
weer in zichzelf te praten
zij was vroegtijdig oud
verzakt en buitenissig
de tuin verwilderd grauw
naast de schuur
een rariteitenkabinet
van wat bij afval was gezet
een vage schim
achter een vuil gordijn
kon wel een bewoner zijn
het janken van de hond
dat bij schemering luguber klonk
weerhield…
grijs-rode nacht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.073 De avond is grauw, grijs en nat
de wegen lopen leeg
voortschokkend als met een paardenkar
rijd ik zuidwaarts
Toch blijft een hitte hangen in mij
een warmte die me verschroeit
die zo afsteekt tegen die kille nacht
dat ik de slaap moeilijk vat
licht priemt door mijn gordijn..…
Opnieuw de heide
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
499 Ze bloeit en schittert
en lokt bijen ver van hier om
't zoet van honing te vergaren
nog eer de winter komt en alles weer
in stilte toedekt, grijs en grauw.…
Het groene woud
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
568 Voetstappen nauwelijks zichtbaar
het sporadische water grauw,
geknakte takken gedoemd te sterven.
Het bedekte groen
als een fluwelen mantel,
en hier en daar een paddenstoel.
Gebarsten wind blaast
door opgeprikte bomen.
Bijtende kleurrijke stralen
priemen door het rijpe blad.…
(kanker 19: slot) geslaagd!
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
546 nu dan
tellen we de banen van de vlag
hij wappert, want het mag
een feestdag heten
jouw tas hangt woorden-loos en licht
tegen het blauw
een zonnehemel, en het grauw
van angstig wedervaren- drijft snel weg
het diploma plaats ik netjes naast een roos
(hij bloeit nu al een poos en ach,
de doornen lijken niets)
in jouw jonge mannenlijf…
WIEROOK
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.522 o Wierookgraan,
in ‘t vier gedaan,
en rokende uit mijns herten midden,
van aards en grauw
wordt hemels blauw:
gaat, wierookgraan, de Here aanbidden!…
kersenpitten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
551 Later ging onze liefde manken
en nog voor de kauw zijn grauwe borst
kon laten zien verdween de glans
uit je lieve ogen en fietste je
in dwingend trapritme mijn leven uit..
voorgoed ..keitjes noch broodkorsten,
bloemen noch kransen dacht ik terwijl ik
kersenpitten spuwde en me uitstrekte
onder de warme varens....…
Avondmijmeringen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
604 De vreugden en de zorgen, zelfs het licht
dat diep verborgen was in alle pogen,
de regen en de wind, de vrede die
zich schuilhield in de grauwe kieren.
Maar alles is toch goed nu, ook het falen
dat wegen kan en zwaar moet meegesleurd,
want morgen komt een nieuwe dag, nog vol
beloften van geboorte, helderheid en
klare klanken.…
Hoe dan ook
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
782 Soms wanneer ik eindelijk slaap
en zij over mijn dromen waakt,
wanneer ik rücksichtslos de bodem raak
van grauwe wanhoop en dure flessen
kraak en eens te meer mijn dorst moet lessen..
kom binnen zegt ze,
de schurftige honden zijn het hoekje om
eet nu van mijn liefde uit zilveren schalen.
Haar hals is warm en geurig...…
Bloot speel ik naakt te zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 Af en toe kijkt er iemand
Dan speel ik een rol
in zijn hoofd, als het meisje
van de overkant, het meisje
met te lange haren
om haar borsten goed te zien
In de schaduwmaanden
blijven de woonblokken grauw
Dan sluit ik de gordijnen
en dwaal ik door het patroon
in deze zelfde zachte stoel
waarin ik helemaal vrij ben
en van buiten naar…
Cordelia
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
467 na het onachtzaam dansen
op het ijle koord van louter
woorden en weggewaaide
beloften groeit in zijn hart
een orkaan van verdriet
ontluistering kerft zijn
vermoeide botten
na de vuurzee hoort hij het
hout kraken kraken van gemis
pas nu volgen zijn oren de
misthoorns die aanhoudend
van onheil roepen over de
grauw grijze heuvels…
Nu En Later
hartenkreet
3.3 met 25 stemmen
487 als hij in het nu leeft
en het zit hem tegen
dan kijkt hij naar later
in de hoop dat het grauw
plaats maakt voor
het hemelse blauw
als hij nu leeft en
hij kijkt niet vooruit
dan ziet hij hagel regen
en natte sneeuw
kletteren tegen zijn ruit
als hij in het nu leeft
met z’n vele zorgen
denkt hij maar aan later
aan die zeker ooit
opdagende…
Potdicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
485 het blauwt nog niet aan het hemelgewelf
de boventonen staan in het vale grauw
voorlopig ligt de stad in ochtenddauw
de lucht ploetert al dagen met zichzelf
het lukt haar niet de pleinen te versieren
de bewolking biedt haar streven tegenwicht
dat geeft de straat een somber aangezicht
ook mensen zijn maar moeilijk te plezieren
ze slaagt…
Nesjomme
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
716 geesten van de
grauwe zee
waarom dit zwijgen?
de zielen reizen
niet langer naar
Gaza
ze roepen goden
noch geesten aan
zij weten nu:
het zijn de mensen
zonder ziel
zonder betrokkenheid
waar is hun nesjomme?…
heem
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
12.139 met blote handen
restaureer ik de oude foto van ons huis
en de kleur neemt toe
een veegje speeksel
verwijdert een vlek
kaal de linde,
bruin de beukenheg
geen dahlia’s meer
de rok van m’n zus bolt
en vader staat pal
aan de weg
ik strek m’n armen,
vogel met m’n mouwen
de dakpannen zijn te blauw
ingekleurd onder de grauwe lucht…
Stralende lentekleuren
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.540 Kleuren tekenen de groene velden
Van krokus paars en geel
De geur van lente vult de aarde
Grauw maakt plaats voor groen
Lente laat trotse kleuren zien
Pril is het donzige groen aan de takken
Narciskroontjes vullen de zoom van wegen
Heerlijke voorbode van zomers genot
Kleuren tekenen de groene velden
De natuur schildert het doek
Warme zachte…
Dreigbrief
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.680 Ingehouden adem, een windstilte
wakkert de rijzende dreiging aan
zonder beroeren trilt een snaar
een doffe fles vangt een eerste traan
druppels in de oceaan van kilte
Gestadig groeit het grauwe grijs
over het afkalvend ijzig blauw
als bliksemschichten zoeken scheuren
wegen naar een versteende vrouw
verwarde keizers zinderen in hun paleis…
De moordenaar
poëzie
3.8 met 14 stemmen
3.686 Haar ogen waren hard en grauw.
En plotseling had hij zijn mes
In ’t deinen van die buik gestoken
En worgend ’t gillen afgebroken,
Smeet haar in bed als lege fles,
Ging kalm op straat, was blij en krachtig,
En voelde zich tot veel goeds machtig.…
Droefheid en troost
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
560 De vreugden en de zorgen, zelfs het licht
dat diep verborgen was in alle pogen,
de regen en de wind, de vrede die
zich schuilhield in de grauwe kieren.…
VLAAMS BELANG
hartenkreet
4.4 met 24 stemmen
1.451 De winter duldt geen kleur, hij houdt van grauw.
Géén warmte brengt Dewinter, enkel kou.
Maar er is hoop voor wie nog hopen wil.
De rechtsen rukken op, dus het is fijn
dat ook de lynxen weer in opmars zijn.
--------------------------------------------------------------
...…
tafereel
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
163 Als de schrijnende en grauwe lucht
door de herfstige wolkenopbouw
weer uitbundig is volgepropt,
blijft zij slechts
als een flauwe herinnering zweven
als de meest verfijnde zinneverbeelding
in een geschilderde tegenwind,
die toch altijd een weg vindt
naar zijn stilgevallen wezen
Zijn waterige ogen zien het stromen
van haar tranen als glijdende…
Nuchtere schaduwen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
109 Grauwe wolken heeft ze leren lezen
samen met werkelozen en arme wezen
wollige schapen leren vrij te dansen
met woeste wolven zonder reële kansen
Zij brengt de hemel dicht bij de grond,
weeft het licht door grijze oude bomen,
en ik kijk toe vanuit de wildernissen
die ons drassig land tot dan toe liefheeft
met die wolken en wat druilerige…
bollenvelden
hartenkreet
2.7 met 9 stemmen
2.352 daar waar enkel koeien graasden
toen de tijd nog vroeger was
liggen nu als open wonden
grote vlakken zonder gras
grauwe grond bedekt de bollen
van de tulp en de narcis
krokus, druifjes, hyacinten
wachtend tot het warmer is
straks is al het kaal verdwenen
en verschijnt als visioen
een palet van duizend kleuren
tussen al het land'lijk…
'S MORGENS VROEG
poëzie
3.7 met 17 stemmen
5.305 Zij stiet de vensterluiken open:
Een winterdag, een grauwe mist.
Daar komen rasse stappen nader:
’t Zijn vier soldaten met een kist.
Wie dragen zij zo vroeg ten grave?
Een vreemde knaap, een jong soldaat.
De markt is leeg en toe de huizen,
En niemand, die er achter gaat.…