Alle inzendingen over herkenning

959 resultaten.

Sorteren op:

Aapgedachten

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 545
Die afstammen van hun Woordeloze soortgenoten Staan met schaamte die Op hun wangen groeit Te gluren naar twee Wezens achter tralies, In wie zij zo ontegenzeggelijk Veel van zichzelf herkennen, Waarbij de woordelozen zich Verbijsterd afvragen wat de Apen aan de andere kant Van de tralies in vrijheid doen, Tussen het bekijken van…

Ogen op verkenning

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 734
de handen weer gereikt in saamhorigheid ogen op verkenning naar details het anders zijn dan in herinnering stemmen in herkenning elkaar ontmoeten met een lach is de bestemming van de dag samen weer op pad als heksen op een bezemsteel met magisch vier vijf is te veel kabouters van de paddenstoelen vegen die eikels en kastanjes…
wil melker18 oktober 2009Lees meer >

Het verborgene

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 556
de nacht omsluit de gebalde geest als een woud van varens, die regeren door zich vruchtbaar op te stellen, hun lichtsporen te herkennen, onvermoeibare driften naar een ander ontwaken als haviken die speuren boven een gevoelsland, hun thermiek als hoofdmiddel creëren, soms in de waan van tegenspraak waar de moleculen van minuten…
Pama21 december 2014Lees meer >

Ontspiegelt mij

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 674
je hand om eigen warmte te voelen vind ik in jou wat er niet is misschien regen heeft me weggewassen ontspiegelt mij in dunne plassen zonlicht heeft mij anoniem verdampt wind verslijt gestaag mijn weerstand erodeert de jaren tot herinnering verstuift mijn leven door versnippering ja ademt dagen langs mij heen je handen voelen in herkennen…
wil melker15 januari 2007Lees meer >

Ik heb een rood lint om de boom gebonden

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 446
Een teken van herkenning en verbonden zijn. Na al die jaren van gemis kan een scheiding beklemmend zijn. Het niet verder kunnen reiken dan spiritueel vraagt van een mens soms veel te veel. Wie anders kan mij nu naar die boom toe drijven. Waaronder ik zoveel van mijn gevoel heb kunnen beschrijven.…

Zoveel ogen uit het hart.

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
Soms meen je gezichten te herkennen. Verdwaalde ogen in een voortgang van de tijd. Je hart blijkt dan even met medelijden te kloppen voor een grijs gezicht in zijn eigen strijd.…

Een dichter beminnen...

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 557
Ze herkennen de liefde in uw ogen. Laat hen tot uw stoutste dromen toe. Geef hen al uw zorgen en uw smart. Nooit worden verlichte dichters moe. Onvermoeibaar beroeren zij uw lichaam, en uw geest. Zorgen tillen ze van uw schouders. Wat zwaar is maken ze lichter. Dichters weten wat vrouwen gelukkig maakt.…

stilte predikt onvermogen

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 938
het spelden prikken is voorbij geen woord valt onvertogen het was genoeg voor allebei stilte predikt nu ons onvermogen de paden kruisten in een langgezocht ontmoeten herkenning huisde in een woordenloos begroeten we overbrugden de ravijnen die ons scheiden zuchtten om de pijn die de eeuwen ons deed lijden geschapen als een paar…

gaan verliefde ogen vrijen

netgedicht
2.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.906
ik dans een bloementuin kleuren zingen om me heen mijn sluiers zijn wat nevels de zon verdampt ze één voor één bomen zien mijn naaktheid in het groen en ruiselen verheugd hun takken wuiven want in mij herkennen ze hun jeugd de middag zindert in het driftig zoemen van de bijen geuren vlagen in de wind en op de bankjes gaan verliefde…
wil melker12 februari 2003Lees meer >

Eigenden gezicht

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 474
er was warmte frisse vlagen dansten kleuren om de eenheid van binnen met buiten te laten zien we wolkten substantie zonder gewicht lach en plezier eigenden gezicht in komend herkennen bij het nieuwe spel van communicatie zonder aardse zintuigen dat ons in eenvoudige algoritmes werd geschonken als eigen leven lijkt ingewikkeld…

Tijd bekent kleur

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 573
de dagen worden zachter maar lijken in hun kleuren feller te spreken om een eigen persoonlijkheid op toon te brengen na millennia de zon te doen opgaan zonder gezicht en herkenning en alleen in licht en warmte de communicatie te verzorgen ook de maanden veranderen hun profiel om in een geëngageerde baan met de aarde te komen…
wil melker14 oktober 2024Lees meer >

De boekenrug

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 174
In de voortuin staan ruggen schouder aan schouder wachtend op handen die hun stilte openen Hij legt enkele woorden tussen hen neer zo licht als veren op water, maar zij keren terug als vogels die geen tak herkennen Er zijn huizen waar boeken blijven vertrekken, bladzijden reizen van hand tot hand Het aanreiken als een…

Hard op

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 856
Dan schrijven Is het om te praten Met minder woorden Toch hetzelfde zeggen Zodat je laat zien Wat je voelt Door middel van praten Door je houding Laten spreken Wat je eigenlijk Nog zeggen moet Maar zo zorgen Dat je toch Uiteindelijk Niet te praten hoeft Spreken van ogen En gebaren van handen Zijn je reddingspost De herkennende…
Henriet15 oktober 2002Lees meer >

Muren

hartenkreet
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.047
de wereld van de jungle op de straat Geld leeft in grote huizen hun kinderen doen aan cultuur en kunnen alles breken De straat is van het volk slechts de wet van overleven wonen in huizen zonder geld Hun kinderen zijn verdwaald gebroken dromen in het zand De muren van de rijken en de straten van de armen komen elkaar niet tegen Herkennen…
Batsie3 december 2003Lees meer >

GEWELD OP AARD

netgedicht
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.653
De mensen zoeken waarde Voor hun spullen en hun geld En om dat te bereiken Gebruiken ze wapens en geweld Mijn buurvrouw huilde zachtjes Toen haar zoontje overleed Zijn lichaam niet te herkennen Nadat die tank er over reed Het huilen en de tranen…

samen blijven

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 709
- ik heb nooit geloofd in toeval, alles heeft een goede reden – het regende die dag en nog dagen daarna, en jij spatte door de plassen op de straat het leek nooit anders te zijn geweest op de glanzende keien trok je sporen in het patroon van je schoenzolen zodat ik je altijd wel herkennen zou zelfs als de maan haar stralen brak op het randje…

Karakterbomen

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 605
Karakterbomen tekenen het karakter geven gave wortels aan de geest hechten het hart aan de emoties en al die tijd geschreven denk ik dat je mij zal herkennen in toon van gevleugelde dromen ritme van jouw onbaatzuchtige ziel tot groter groeien, wijs bemoeien nodig jij onvolkomen lentedruilen tot krachtigere adem, zuurstof vermogen innerlijk…
mobar6 februari 2009Lees meer >

de Oplichter

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.128
Gedreven door mijn valse sluwheid Schreed ik op het laagste niveau Verminkt achterlatend verboden zones Maar dan gleed ik uit door de herkenning Struikelend smakte ik op het granieten geheel Mijn gezicht haakte de richel van fatsoen Scheurde mijn schranderheid en liet los Om meegevoerd door de frisse wind In het duistere ravijn af te dwarrelen…

En passant

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 402
ik zie zo vaak je lach hand of blik dat ik schrik als je niet en passant voorbij komt wij delen de wereld in al zijn aanwezigheden herkennen onszelf in samen genieten als teken van liefde het zijn de kleuren die jou raken en in hun weerkaatsing net even anders gaan smaken je zwaai die uit afscheid een beloftevol weerzien…

Een mooie herfstdag die vertedert

netgedicht
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 686
Een mooie herfstdag die vertedert, die ineens weer het hart van het kind doet ontwaken omdat er zon is, omdat de geuren van de herfst niet enkel vergetelheid oproepen, maar ook blije herinnering aan warmte, aan herkenning van de vreugde die ik straks zag in de straat toen een man een vrouw omhelsde en zij juichte tot iedereen het kon horen.…
Adeleyd10 oktober 2008Lees meer >

Sterre 2009

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 705
Ik weet niet of ik je nog zou herkennen onverwacht op straat of in een schouwburg Je stem zal bekender zijn zacht met iets van staal erin ik heb je nog niet gehoord In mei het bloeien van bloemen de nectar door bijen gemaakt Lentehoning die zo licht smaakt nog niet met bitterheid geraakt De geuren blijven van je haar je huid als zachtheid…

Zwijgende oceaan

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 566
kloppen van je bloed, een oceaan van gloed, waar eb en vloed tot elkaar komen, om de hemel op te rapen in je dromen, om in je adem samen te vloeien, in een tijd die niet bestaat en op kousenvoeten verder gaat,vermomd zich met de uitgeworpen kleren op de achtergrond, onderworpen aan de glimlach rond je mond, uit duizend nachten te herkennen…
pama2 maart 2009Lees meer >

ongewenst bezoek

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 815
mijn voeten laten zich verwennen door het dauwnatte gras zal ik hem nog herkennen weet hij nog wie ik was?…

Verbinding van tijd

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 534
De seconden gaan te rap om de uren te vergaren, wat alleen verbindt is tijd, gesponnen op een brug van grijze vervlogen haren, ze wuiven naar elkaar, soms ook terug, sedert uitgesleten jaren en moeten ze bekennen om elkaar nog altijd niet te kunnen herkennen.…
pama5 juni 2009Lees meer >

Billen

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 686
De politie roept vrouwen die zichzelf op de beelden herkennen op zich te melden.…
trawant24 juli 2009Lees meer >

Dansen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 546
Het voelt als een blij herkennen want ik voel en weet dat kind was ik lange tijd geleden. Het is als een mooie droom die als een schaduw in het licht van de tijd hier naast me staat.…

oma - poëzieprijs 'Boekje Open' - 1996

hartenkreet
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.461
kindertijd Je hebt geen band meer met het heden Het leven geeft je geen respijt Ik voel het beven van je hand Je woorden blijven on-af-gebroken zweven Je bent op weg naar de overkant Ik maak me van je los en laat de liftdeur tussen ons schuiven Buiten draai ik me nog één keer om Je handen wuiven Je mond lacht stom Een blik van herkenning…

Huiswerk 1963

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 603
het tikt nog in mijn hoofd al is het een eeuwigheid gelee ik zie haar nog met open mond de middag inluiden mijn hand voelt het tafeltapijt waaraan ik wegdroom in mijn schoolse werk mij ontgaat de zware maag ook niet en denk ook nog eens aan alles dat geen algebra heet bij de herontdekking van de wereld zo, tegen drie uur volgt de herkenning…

Mijn wereld uit geluid

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 621
de techniek naar thuis zacht zoevende motoren passeren vrij dichtbij in een onafgebroken rij een verdwaalde meeuw doorbreekt het kwetterend vogelkoor met valse schreeuw dat even rust na een claxon met wat decibels teveel bij laad en los kreunen pallets en pakketten kraken bij verplaatsen en neerzetten geen stem meer te herkennen…

Zonder meer of minder.

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 546
Ogen die wonderen herkennen. Oren die genieten van muziek. Hersenen die creatief componeren, binnen een kosmische hersenpan. Dat alles is werkelijk waar, maar, dat leven bij toeval is ontstaan, daar geloof ik geen donder van. Geen donder en geen bliksem. Dat ons leven bedoelingen kent, die geen mens verzinnen kan.…