728 resultaten.
Neem me mee; een paar schrammen verder weg.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
539 Misschien is het allemaal een illusie;
is het gewoon dromerig weer
en wacht alles me op;
daar op de kust,
met zijn eeuwige witte stranden
en klinken we onder het naïeve blauw
op het verzuipen van onze verlopen affecten.
Wij hebben onze plicht gepleegd;
de moord van onze silhouetten.
Het heeft ons veel zorgen gebaard.…
Ontmoeting
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.619 Ik zag haar in een glimp,
een eenzame zonnepriem
door het dikke wolkengrijs,
een waaier van regenbogen
Nooit verscheen zij weer
in de spiegel van mijn ogen
Maar haar beeld volgde mij
Zij bleef leven in mijn sprookjes,
de illusie van mijn betogen
Ik noemde haar : zo mooi,
een jasmijn in de nacht
of een wonderlijk lied
dat het hart verovert…
Diepzee
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
557 van dit
heimelijk bestaan, gedolven
in de golven van de oceaan,
ontwaarde een betoverend licht,
welke mij - in extase - dronken
voerde en sloegen de oesters dicht,
en mij de adem en het zicht op
de gepolijste parels ontnam,
door de schaarse zuurstof
ik ontwaken moest, een
tegenstand me liet stranden
in een of ander bed, in de
illusie…
Daily Show
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
592 lachwekkender
Yes we can
Yes we can keep Guantanamo open
Yes we can work for Wall Street
Yes we can torture people without charge
The Daily Show
Alles voor de show
Alles voor het geld
Alles voor de macht
De VS is democratisch dood
De relieken manifesteren zich
Democraten tegen Republikeinen
Een rookscherm voor de waarheid
De illusie…
Zonder voorbehoud,
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
632 Geen misvorm in haar leven, misgunt
mij niet de illusie waarom ik vroeg,
gekweekt uit de duizend schoonheden
die ze droeg, uit elk van hen een nieuwe
levenskleur ontluikt, de adem van de
wind steels haar wangen vindt als zij zich
vangen laat, raakt alles ondergeschikt
aan de geur van erotiek die ze
zonder voorbehoud predikt.…
Straatpoëzie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
653 Met een mobiele telefoon
belde ik mijn vader
omdat hij 73 geworden was
nee, ik kan niet komen omdat
je weet wel die krater in mijn ziel
die ik nog niet gedicht heb
laten we haar naam niet noemen
die komt me de keel uit
hij begreep me
hij heeft me nooit geleerd dat de liefde illusie is
is zelf een illusionist
kent gek genoeg wel de pijn…
Boodschap uit glas?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
849 Zuivere lucht wil hij vreten
zich te nestelen in de
zonnecellen - zonder de ogen
te kwellen - die branden op
het etiket van het netvlies,
helder bloed te stuwen
uit de illusie van het lot, de
wijzers van het leven gelijk
te zetten in elk kwartier, in
ontdekking van de polsslag,
verwekking van de tranen in
een sluimerend verlies,…
Goed Heilig man...
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.246 (sommige illusie's zijn gewoon mooi, om erin te blijven geloven..)…
Vogeltje zingt te vroeg
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
678 Ver weg blaft een hond, die snapt niet
dat zijn geluiden van irritant gedrag
de illusie verstoren, en me terughalen
uit een droom, naar het hedendaagse.
De weersverwachting; storm, met
winterse buien en kans op gladheid...…
Argumenten
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
1.023 zonder humor
stromen de reacties binnen
op jouw overlijden
er zijn geen betere argumenten
om van de natuur te houden
werp je me tegen
vanuit jouw diepe graf
terwijl mijn zwijglied helder klinkt
probeer ik te verzinnen
waarom alles faalt de laatste tijd
ooit kwam je in een droom
mijn kleine wereld binnen
nu slaap je in een illusie…
Roem
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
489 En voor hen die roemrijk stierven
en een gouden nagedachtenis na hun
overlijden verwierven; gloort iets van
doublé dat net iets uitsteekt boven de
vergetelheid van de anonimiteit;
de anonimiteit die de illusie van de roem
bij de voortgang van de tijd verslijt.…
Samenleven
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
795 Ieders licht in de ogen
Aanschouwen
En aan een nieuwe wereld bouwen
Gods licht
Straalt
als een ster die aan de hemel daalt
Als je je handen geeft
En je leven in positiviteit beleeft
Vrede kan
In een wereld vol oorlog
Maar we bouwen muren om ons eigen huis heen
Om onze veiligheid te bewaren
Om onze eigen boot te kunnen varen
Blijft er de illusie…
Droomwensen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
555 De wensen die wij allen kennen in dromen
Die in illusie vast geworteld in ons zit
De wanen waarvan wij nooit los kunnen komen
Van hoop op rijkdom en steeds groter bezit
Zij bouwen kastelen van waterdamp en lucht
Ontworpen met onze rijkste woordenschat
Verwaaien menigmaal met ingehouden zucht
Langs Pruisisch blauw in gouden rand gevat
Zo…
De poort
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 De toekomst blijkt een illusie.
Het verleden is moe gestorven.
Vredesduiven vliegen af en aan.
Vannacht zijn onze laffe angsten,
in de aanblik van onze open ogen,
lafhartig op de vlucht gegaan.
Elke dag kan Pasen worden.
Phoenix wordt opnieuw geboren.
Heden zijn doodgewaande dichters,
uit brandend as weer opgestaan.…
In liefde opgedragen?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
391 huiveren, de wind
fluistert monotoon je naam,
ik zal het niet verstaan
Je bent te ver misschien,
of te dichtbij
toegankelijkheid is niet
in afstand af te meten
kon ik die laatste bij
zijn die in je honing
mag verdrinken, maar
mijn nauwkeurigheid
ontbreekt me die
juiste bloem te vinden
in wederzijds vertrouwen
die om een illusie…
Lang geleden
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
565 Doch tijd, d’ illusie van vervlogen vreugd,
heeft ons getekend tot het beeld van heden
dat slechts op verre toekomst zich verheugt
en liever niet meer denkt aan ver verleden.…
De Stille Aftocht…
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
12 Achteraf voelde zij zich zo onnozel
van vertrouwen veel te goed
als zijn oprechte vriendin
zoals een goede buur dat doet
kon hij altijd bij haar aankloppen
ook al voelde hij zich slecht
maar dat was slechts illusie
hij heeft geen woord meer gezegd.…
Celeritas
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
395 consequentie
de kern van alle dingen raken
Ik delete sixpacks van haantjes
verwijder lijken tegelijkertijd
ontmantel enkelvoudig beeld
nog los van het sterfteverloop
Ik blijf bij onbegonnen drama
van een kleurenoorlog in spe
en zwijg tegen de voorouders
om mij maar klein te houden
Zoals verwacht ben ik blind
als de bron vrij van de illusie…
EEN ROOS WOU NIET ONTLUIKEN
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
709 ik treur om onze roos die niet is ontloken
en om haar knop die niet wou opengaan
ik treur om onze harten die pijn werden gedaan
en die door ongeloof en pijn zijn gebroken
het was een waan dat dit stormtij ooit zou keren
dat op een dag alles weer in bloei zou staan
maar onze illusie is als zwarte rook opgegaan
omdat wat voorbij is , moeilijk…
Kijkdoos
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
633 verfraaien, intuïtief
inzicht beloont door te leren kijken,
voor ieder die deze doos bewoont,
en een nieuwe hoop zich toont,
door met de juiste slag te draaien,en
graait de moraal naar een andere taal,om
arm en rijk met elkaar te vergelijken,
en maakt mijn kijkdoos dicht, en verdwijnt
ook uit dát ene oog het zicht, overblijft is de
illusie…
De brillendans
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
547 belangstelling voor haar
zie haar door een gekleurde bril
Ook in m’n geboortedorp heerst
competitie in de kleine vrijersmarkt
meisjes willen dezelfde man
ook al is het geen knappe vent
natuurlijk krijgt mooie Lisa hem-
ze verhuizen als stel naar de stad
in de vrijersmarkt vol signalen
zwicht de al snel aanbeden Lisa
hij keert een illusie…
- In stenen gevangen -
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
496 In steen gevangen,
gehouwen in het blok steen
getekend werd mijn welkom
mijn schat, als een illusie
die ik in fraaie woorden hulde.
In steen
met getekende lijnen onderverdeeld,
mijn zoete gedachten
de realiteit die wij waarnemen
schuilend achter een onzichtbare werkelijkheid
zonder schijnheiligheid en bedrog.…
Maidentrip van de 'Aardse Roos'
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
662 terug keren
in oneindige ruim worden begraven
ver van hun aardse geboorte plaats
De mens is gevoelens en behoeftes
indien langdurig onbevredigd valt
hij in ruimtedepressie en waanzin
motivatie verdwijnt om te overleven
snijden in z’n wortels doet de mens
verwelken en als ‘n snijroos sterven
we moeten om in de ruimte te leven
de illusie…
Sarah
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
739 Dat is wat men in India maya noemt, illusie. Je gooide
je shirt met de India-kleuren weg, maar ik had het graag
gedragen, je willen voelen zoals je was toen ik je nog
niet kende en dan helemaal in jou verdwijnen
zoals ik God ook niet ken
en haar toch bemin
mijn lieve Sarah!…
Ons samen zijn wanneer we niet samen zijn
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
641 Ik weet het wel, mijn lief,
zo machtig is illusie
betoverend, als overgave aan muziek
troostend
maar ook terugvoerend naar het verlangen
tot aan de laatste toon
die opgaat en verdwijnt in het niet.…
Binnenstebuiten
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
783 Door de dagen te tellen voel ik de minuten
Probeer het verleden vast te houden
Met twee handen in mijn haar
Het moet ergens hierbinnen zitten
En dan het besef: Het is allemaal een illusie
Het zijn alleen maar herinneringen!…
Ouder worden.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
900 Ouder worden is het gevoel voor spel, sluier en illusie langzamerhand verliezen.
Ouder worden doe je uiteindelijk in grauwe en grijze kleuren.
Ouder worden is moe worden van de politiek.
En uit je ziel komt een onsterfelijke blo.
Al in de knop gegroeid.
Laat haar bloeien.
Ouder worden doe je zonder geld, zonder glans en trots.…
Vechten mijn kind, je kan het
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.061 Vandaag 30 geworden, mijn zoon, mijn bloed
Net gescheiden, werkloos en de weg kwijt
Hoog opgeleid, daar ligt het niet aan
De illusie dat er wat zou zijn heb je verloren
Ik voed je, help je, ben radeloos
Zie je naar de afgrond glijden
Je luistert niet, bent doof
Ik bid, smeek, niets helpt
Nu mag ik niet meer helpen
Opdat je het zelf op kan…
Uitgeblust
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
529 In het blanco spreken
vormt zich een stilte van on-uitgesproken taal,
waardoor in reflectie
de mooiste droom-ver-halen verschijnen
die aan een nog ongekende illusie
vorm gaan geven
uitgroeiend tot een nog onbekende bloem.…
nabeeld
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
447 de zonnekant
het was te vroeg
ik wist niet welke woorden ik moest spreken
je ging terug
en nooit
heb ik je nog gezien
toch bleef ik wachten
als had je me beloofd, stilzwijgend,
wat ik dacht dat je wou zeggen
en sedertdien
spel ik de tijd als onvoltooid verleden
milde hunker heeft me oud zien groeien
in koesterend polijsten van illusie…