687 resultaten.
VAN EEN LEVEN VOL PIJN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
986 Thans vierentwintig jaren geleden geboren
daarna schonk ‘t bestaan haar slechts pijn
Gelukkig liet dit al haar nimmer ontsporen
maar wèl leven achter ‘t masker van schijn
Tranen, die in ‘t stille eenzaam stroomden
konden getuigen van haar loodzware strijd
In nachten dat ze van de liefde droomde en
mijmerde over een bestaan, zonder verwijt…
Aan Godse ginder?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
521 Maar de toekomst smeedt
een eigen streep aan Godse
ginder en op een morgen
breekt de horizon het zwijgen
om in nevelen het ongewisse
te maskeren, steekt begerigheid
zich een weg naar de troon van
vermeende waarheden, getekende
vlinders van het verleden worden
levensecht en krijgt nederigheid
een rechtvaardige en vrije kroon.…
Maskerade
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
602 vervreemding
het suizen van een verkwikkende koelte
is weggestorven in vroegere zomers
nu de tijd hier anders verstrijkt
windvlagen dwalen met een glimlach
door de kamers die als graven
worden gevuld met de uitgebluste toekomst
met elke korrel verliezen kleuren
zwijgend de streken van penselen
vertrekken worden tussenstations
elke deur een masker…
Carnaval
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
623 Wanneer gaat Trump zijn eigen masker eens afdoen.
Carnaval is geestig, maar dat duurt één dag.
Een week in het beste geval.
Dat is lachen. Voor even.
Maar vier jaar lang Donald Trump
is wel een hele lange mop.…
De vlag
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
556 naam
Welke kopstukken
Mogen in de arena van Europa
Het land gaan verdedigen
Met een sterke leider aan het hoofd
De milieuproblematiek gaat boven het sociale gezicht
Dat is een grote dramatiek
Belangen
Die boven ons hoofd hangen
Die nog Niet zichtbaar zijn
Maar wel op langere termijn
Ons doen raken
is er waar gezicht
of zijn er enkel maskers…
De prinses
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
681 talen
Aan de zijlijn
Van haar man
Een prinses
Doet goed werk
Heeft een gezin
Is een goede gemalin
Schudt handen
Kent haar plek
Staat nooit helemaal op de voorgrond
Knikt bescheiden en beleefd
Met een glimlach
Doch met een zeker gezag
Ze is gereserveerd
Maar altijd geïnteresseerd
Koeltjes
Achter de gesloten deuren
Gaat haar masker…
Ontnomen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
601 donderde
zich voltrok
het uiterste kwaad
waarin vragen
groter dan ons
leefden
Het
Staat
geschreven
woord voor woord
letter voor letter
als geheimschrift
een code
dat nooit kan worden gekraakt
Een besef
dat in ons diepe bewustzijn
ontwaakt
geesten vormt
depressies maakt
de waarheid is volkomen naakt
Staat op een dag voor je
Je masker…
Het lucide land van dromen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
416 Met alle kleuren van verdriet
zag je de stilte bij de boom
eenzaam op het oeverland
het zoetwatermeer spiegelde
ontzag voor de dichtershemel
waar jij soms koningin was
je transformeerde de pijn
in onverwachte gedaantes
maakte dikwijls metaforen
van mensen die maskers afwierpen
je gaf geen kritiek, verdroeg geen argwaan
maakte alleen…
leven met het weten
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
379 raakt dingen aan
zoals je dat vroeger niet deed
niet alles hoeft meer
maar wat overblijft
telt
telt echt
soms is er verdriet
soms woede
soms stilte die je niet kunt uitleggen
maar ook zachtheid
ook liefde
ook licht
dwars door alles heen
het einde is niet het einde
het is een ander soort begin
leven met het weten
is leven zonder masker…
Waar schaduwen lichter worden
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
355 Roze gloed ontwaakt
takken reiken naar het licht
winter breekt heel zacht
De wereld draagt
nog haar winterse masker,
maar onder de bevroren korst hoor ik het
ruisen: geen geluid, eerder een trilling, een zucht van de aarde.
Mijn huid voelt de
scherpte van de vroege ochtend,
toch is de kou niet langer een gesloten deur.…
Zoete oorlog
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
270 De maskers
liggen ergens in een kast
die we niet meer openen.
Soms denk ik
dat liefde niets anders is
dan blijven.
Blijven
wanneer het vuur kleiner wordt.
Blijven
wanneer de oorlog stilvalt.
En ergens
onder de vloer van dit huis
brandt het nog.
Onze zoete oorlog
blijft gewoon doorgaan.
Langs de zon.
Langs de maan.…
alternatief voor…
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
367 Hier een ander beeld te schetsen,
eentje naast wat in werkelijkheid
door het zwart van nachten speelt;
de verleiding van vervormingen,
bestormingen van de muzenberg,
namen als maskers tegen tijding.…
Samen in de luwte
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
159 Hier hoef je de schijn niet op te houden,
geen masker te dragen voor je moeheid of pijn.
Er is een fluisterend begrip in de ruimte,
een zachte bedding van herkenning,
waar niets vreemd hoeft te zijn.
We delen het haperen van de benen
en de mist in het hoofd,
de onzekere blik op wat de toekomst ons brengt.…
De Marionet (Borderline)
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.347 behoorde tot mijn plicht
Ik ben het omhulsel dat mijn moeder heeft gebaard
Nu schrijvende aan mijn gedichten
Kwetsbaar, open en alweer VOOR die ander
Ook dit behoort tot één van mijn plichten
Misschien dat ik door deze gedichten verander
Een positief gedicht, een positief gevoel
Ervaringen die blijven steken in mijn klotekop
En dan mijn masker…
jij
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.662 bedachtzaam en alert
rekenend met smeulend vuur
dat het niet aangewakkerd werd
nog vóór het eerste uur
je toonde mij je kwetsbaarheid
je lach, je traan, je raakte wat
je gaf me liefde, rust en tijd
je liet me voelen wat ik in me had
de wijze woorden die je hebt gesproken
je veelzeggend zwijgen bovendien
mijn muren heb je afgebroken
mijn maskers…
Zelfgekozen schemering
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
2 In de luwte van deze kamer vallen de maskers af.
De wereld is ver weg.
De eenzaamheid is geen vijand meer.
Het is een spiegel die geduldig wacht.
Alleen in de stilte van het zijn.
Verwoorden wat de leegte schreef.
Zelfgekozen schemeringen vallen.
Tekeningen van de avond kleuren de kamer.
Jezelf bevrijden in kleur.…
Vier maanden pijn
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
2.281 Vier maanden zijn reeds vervlogen
Vier maanden, door verdriet gebogen
De sterke vrouw die ik vroeger was
Zit nu gevangen in een harnas
Met een masker voor het gelaat
Handelend als een automaat
Glimlach hier en grapje daar
Beter dan de beste huichelaar
Heel erg bang om alleen te zijn
Met een hart van porselein
Gebroken, maar het klopt nog…
Niemandsland
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
2.789 Ik heb me stilletjes terug getrokken
Naar een plek waar niemand is
Niemand weet dat het bestaat
Dit is mijn Niemandsland
Ik heb mijn masker opgezet
En ben langzaam weggegaan
Zachtjes en onopgemerkt
Niemand zag me gaan
In mijn land is het rustig en rumoerig
Ik voel de pijn en het gemis
De chaos in mijn hoofd
En de leegte in mijn hart…
Morgen.....
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
920 Morgen, als het lente wordt
creëer ik voor elke bonte specht een
eigen nest waar hij z'n masker aflegt.
Morgen, als het lente wordt
zal ik de winters prijzen om een zon
te schenken in het glas der wijzen.
Morgen, als het lente wordt
zal ik buigen wat krom is naar recht,barst
het leed en de pijn om even vergeten te zijn.…
Liefde, is er geen ander pad?...
poëzie
4.0 met 6 stemmen
2.654 Gun mijn hart uw gloed dan alle dagen,
Maar geef mij het masker van een blij gezicht.…
Vogelvlucht
hartenkreet
1.8 met 48 stemmen
4.191 Ze zien enkel van het masker de glimlach
zodat ze denken, die heeft een goeie dag.
Mensen vergeten tijd in elkaar te investeren,
Zodat we ook van een ander kunnen leren.
Gewoon even een gesprek of een gebaar,
Zo simpel helpen we eigenlijk elkaar.…
leven, geen dood........
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.153 stil, de geronnen minuten stroomden niet meer
in de kamer is buiten mij geen mens
geen spiegel zelfs aanwezig
er is een smaak van herfst in de bomen
er hangt een kleur van honger boven de huizen
een warm en onverwacht verdriet
eerbied voor de gewoonste dingen, onstond
in mijn verwend gemoed
ik voelde me bedroefd en goed
ik draag het houten masker…
UITGELACHEN EN UITGEHUILD
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
2.026 je ontroerde mij
een fascinerend gezicht
hartelijk lachen, gevolgd
door schaterlachen
slechts na twee dagen
viel je masker
ik zweeg
hoe harder je lachte,
voelde ik jouw innerlijk verdriet
langzaam begon ik te knabbelen
aan jouw betonnen muur
door een klein gaatje
zag ik een doornstruik,
moeras, drijfzand, prikkeldraad
ik gaf niet…
De Geest die werkt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
625 De Geest die werkt en soms voel je het
en beleef je wat misschien allang onbewust
in jou aanwezig was
Verrassend
De Geest die werkt en soms moet je gewoon
je andere ik laten gelden, het masker af doen
Ontwapenend
De Geest die werkt waar mensen eerlijk
erkennen te falen, niet af en onecht zijn
Bevrijdend
De Geest die werkt wanneer…
Mijn onderbroekje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 omfloerst met bliksem en donderknallen
op een duinpan gezeten in de luwte van de windrichting
geniet ik van de bijna middellandse-zee-blauw ogende zee
Labrador Mika rent achter z’n bal aan en trotseert met gemak de branding
speelt met de golven en spettert zich droog als de bal richting het strand rolt
een paar schepen en veel zeilboten maskeren…
Mijn metafoor
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
440 Ik draag het masker van regen en wind,
en verlies mij telkens, waar ik jou terugvind.
Mijn hart is een raam dat beslaat in de kou,
het toont wat vervaagd, maar verbergt wat ik wou.
Elke traan is een woord dat nooit werd gezegd,
elk gebaar een verhaal dat zijn einde niet weerlegt.…
moeilijke tijden !!
hartenkreet
4.0 met 19 stemmen
2.578 Maar ik heb alleen nog maar
angst en verdriet verborgen
achter een masker,
zodat niemand het ziet.
Mijn leven brokkelt steeds meer af.
Ik weet dat ik steeds korter
ga naar mijn graf.
Zeker had ook ik met mijn gezin mooie dromen,
maar mijn ziekte moest er tussen komen.
En nu zit ik gevangen in
mijn eigen verdriet en eenzaamheid.…
Gebroken Zuil
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.341 rechtervoet verbrijzeld
Het gipskorset dat haar omknelt
Het bekken te smal voor een vol kind
Verveling drijft als gifdamp over
Ze vindt de doos met olieverf
Penselen in een oud glas
Ze schetst een zelfportret tegen koude ruimte
Vlijt zich in de armen van een aap, een pop
In een fluwelen jurk met brokaatstiksel
Elke stemming door het masker…
Verwachtingswereld
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
21 jouw bewegen droeg die toekomstpijn
maar jouw zwijgen verbrandde mijn dag
tot een vormeloze wanhoop
Die levenloze avonden
waarop woorden struikelden over niks
en jouw adem mijn mond snoerde
stilte ontvluchten vanachter mijn sigaret
die spanning uitstelde
Ik bracht jouw onzichtbaarheid tot leven
door mijn eigen verschrikkelijke maskers…
Morgen?
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
583 Morgen, als het lente wordt
creëer voor elke bonte specht
een eigen nest waarin
hij zijn masker legt.
Morgen, als het lente wordt
zal ik de winter prijzen
om een zon te schenken
in het glas der wijzen.
Morgen, als het lente wordt
zal ik buigen voor het krom
en voor het recht, barst
het leed en pijn, om
even vergeten te zijn.…