1070 resultaten.
Een nieuwe kijk
netgedicht
4.4 met 33 stemmen
459 ik heb jou
talenten zien
ontdekken in
mensen die daar
zelf geen weet
van hadden
waarbij jij
in ontmoeten
voor het eerst
samen op pad
voorzichtig de
lichten aandeed
in een nieuwe
kijk op handen
materiaal vorm
en kleur die
gestuurd werd
door alles te delen
en de omgeving
natuur en mensen
te omarmen als
eigen en elkaars…
Vannacht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
426 Vannacht was ik de omarmende zee,
een verzwelgernde grijze oneindigheid,
die, wild door mijn lichaam stromend,
mij losweekte van ruimte en tijd.
Vannacht was ik de peilloze open hemel,
verborgen achter een grauwe wolkenlaag,
waaruit als papiersnippers vogels tuimelden,
door de hitte van een zinderende zon verjaagd.…
Beslissing
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
689 Dat je de sterren wel alleen kunt omarmen,
maar de werkelijkheid, die maakt men altijd samen.…
zicht
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
277 glijdt over stof
langs ramen van mist
veren van vergeten licht
dansen in de stilte
schaduwen wiegen zacht
tussen muren van adem
stemmen drijven als nevel
onhoorbaar en licht
kleur smelt in de leegte
ogen volgen sporen
die nergens beginnen
en overal eindigen
een deur op een kier
fluistert verlaten wind
handen raken leegte
en omarmen…
Alledaagse wolken
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.023 Op overdagse wolken schijnt altijd de zon
Ze vormen zichzelf, groeperen
Ze huilen hun regen leeg, pakken samen
De draad weer op door te condenseren
Ze compenseren de gaten in de lucht
Ze accepteren zonnestralen in vogelvlucht
Drijven als een warme deken richting de koude nacht
Omarmen gouden randen aan hun grens van waterzucht
Veranderen…
Euforie zonder grens
hartenkreet
3.7 met 18 stemmen
2.087 De droom was echt, euforie zonder grens…
Misschien omkeerbaar…realiteit en de wens
Blijft mijn droom de kleurplaat kleuren,
terwijl de realiteit het zal verscheuren
Ik wil je kwetsen, je boosheid tarten
Jou in kwaadheid verlaten, zodat ik kan herstarten
Ik wil je omarmen, jouw liefde aanschouwen.…
armenslaap
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.213 in je omarmende armen
zweefde ik weg als herboren.
je snuffelde buiten bewust-
zijn naar mijn verdwenen sporen,
slapende maar uitverkoren.
---------------------------------------------------------------------
uit 'voor het ontslapen gaan', bundel premature gedichten 1993-2000, ongepubliceerd…
Winterhart.
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.109 Zodat ik deze winter ook
voel dat je me blijft omarmen.…
Links met een sterk ontwikkeld rechtsgevoel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
972 Doe niet een ander aan
Wat ge zelf niet wilt ondervinden
Doch ga op de barricade staan
Naast ketters en doopsgezinden
Gelijkheid van recht en spreken
Is een aardse verworvenheid
Beter tot elkaar te preken
Dan ten onder gaan in burgerstrijd
Wees oprecht en zonder wroeging
Omarm uw naaste en haar buur
Gedenk hoe ’t historisch toeging…
wolk wil ik zijn
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
807 de aarde omarmen
en niet hoeven denken,
niet hoeven kiezen
me gewoon
laten drijven
het oosten, het westen
het maakt me niet uit.
als ik maar
af en toe
even
jouw blikveld passeer…
Oudjaarsnacht
netgedicht
4.3 met 49 stemmen
7.967 De klok heeft geslagen, het aftellen is geweest
Buiten is men vrolijk, knallend volop feest
Binnen lig ik wakker, de geluiden slechts gezoem
Alleen mijn tranen komen buiten als ik jouw naam hardop noem
Al die vreugde en gezelligheid, ik gun het jullie allemaal
Kan zelf alleen niets geven want mijn wereld is te kaal
De enige omarming krijgt mijn…
Oudjaarsnacht
netgedicht
3.3 met 93 stemmen
9.389 De klok heeft geslagen, het aftellen is geweest
Buiten is men vrolijk, knallend volop feest
Binnen lig ik wakker, de geluiden slechts gezoem
Alleen mijn tranen komen buiten als ik jouw naam hardop noem
Al die vreugde en gezelligheid, ik gun het jullie allemaal
Kan zelf alleen niets geven want mijn wereld is te kaal
De enige omarming krijgt…
mijn etalage zet ik buiten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
810 ik heb een etalage
met gezichten die niet leven
ogen staren en hun monden
doen niet van zich spreken
ik ken ze uit hun
woorden op papier
tranen en verdriet
zie je in hun trekken niet
als ik hen lees
beginnen ze te leven
ze weven dan herinnering
in het antwoord dat ze geven
ik wil ze handen schenken
een lijf dat kan omarmen
verbazing…
De aarde geeft en ontvangt
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
1.670 Lucht maken licht ademen
leven creëren languit stromen
spelen met het groen
in de bomen warmte dronken
bloesem snuiven vlinders omarmen
de wind ontvangen silhouetten in het zand
de aarde wakker kussen wolken dromen
dansen in de regen springen in de zon
het hart voelen kloppen en bewegen
ruimte geven aan het nu
lucht maken licht ademen…
Euforie zonder grens
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
1.194 De droom was echt, euforie zonder grens…
Misschien omkeerbaar…realiteit en de wens
Blijft mijn droom de kleurplaat kleuren,
terwijl de realiteit het zal verscheuren
Ik wil je kwetsen, je boosheid tarten
Jou in kwaadheid verlaten, zodat ik kan herstarten
Ik wil je omarmen, jouw liefde aanschouwen.…
oerverlangen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.432 zoeken te lang
wanneer het pad om je heen
vervaagt, uit je blik verdwijnt
en je lijf zo krom en stram
tussen verkreukelde lakens
gedurig naar geborgenheid tast
maar als het verholen huis zich
onverhoeds weer vinden laat
en er iemand naar je wuift
dan besef je in een flits dat zij
het is, de vrouw die jou ooit
baarde je weldra omarmen…
High resolution
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
712 M'n schat, ik ben kapot van jou:
Laat mij je nu omarmen!…
Storm
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
882 Een schurende omarming
laat de hemel kruimelen
en de merrie haar manen,
wit als de maan,
roteren om de nacht.
De stilte schikt zich verderweg
door de duikvlucht van natuurgeweld.
Het knielt en daalt tot het dal der horizon
en bundelt samen met de grond.…
laat de lente komen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
924 Om onze lichamen te verwarmen
En onze wereld omarmen
Laat nieuw leven groeien,
En nieuwe bloemen bloeien
Het is genoeg geweest,
Winter onze kwelgeest,
Je kunt nu heengaan,
Jouw werk is gedaan
Je mag de staf overgeven,
Aan het nieuwe lenteleven.…
in je opgestoken hand
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
724 ik zag hoe vingers
zacht bewogen in
je opgestoken hand
een armzwaai die
toch geen afscheid gaf
de tekens bleven komen
uit de diepte van je hart
ik kan ze slechts vertalen
in woorden die ik schreef
wilde dat je bleef
voor nog een laatste kus
een stevige omarming
wij hebben samen dromen
in een wereldje apart
kom kijk met mij…
Nooit meer
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
3.561 Nooit meer zul je me omarmen
of geen boodschappen meer doen.
Nooit meer mijn koude voeten
bij je warmen, of die
‘voor het slapen zoen’.
Nooit meer met de kinderen spelen,
met de voetbal of de blokken.
Nooit meer elkaar vervelen
en ach ik zou jokken,
als ik vertelde dat er nooit een
vervelend woord viel.…
het puntje van je tong
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
698 zie je ogen stralen
het neusje opgetrokken
in verwachten lippen
die al lachen rond
het puntje van je tong
nog geen woord
je vingers spelen
welkom op mijn huid
in jou omarmen
kom ik eindelijk thuis
voel de warmte
van je lijf in
het zachte raken
we smaken passie en in
jouw naam liet ik me gaan
later hebben we
gesproken is liefde…
de tijdsoldaat
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
554 mij om de ogen te sluiten
doch in woekering en met psalmen
kreunend durf ik mij niet te uiten
de spiralen van het universum
reiken mij meermalen de sluiers van het stof
maar ik zet tegen beter weten in steeds
weer de rouwmuur zonder vensters neer
wat verheft mijn zijn tegen de klok
die alsmaar draait en ik ófschoon de wonderen
mij omarmen…
Spiegelbeeld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
710 ingeteerd als Slauerhoff
en uitgeteld als Rimbaud,
wijs als Van Eeden,
dom als weet ik veel,
teveel om op te noemen,
getergd als Strindberg,
droevig als Woolf, Plath
en ga zo maar door,
eenzaam als Rilke,
vol wanhoop als Ter Braak,
diepzinnig als Hesse,
verga ik in mijn dagen
als een schip in nood,
de storm vervloekend,
het wrakhout omarmend…
HET BELOOFDE LAND
hartenkreet
2.6 met 14 stemmen
1.607 't diepste binnen
van zijn wezen
brandt echter verzengend vuur
erupties zijn niet te vermijden
kokend, borrelt alles op
hete vloeistof
schroeit zijn lippen
de aders zwellen
de huid schrompelt
vernietigde structuren
overgang tot as
uitgestrooid over het stille water
bedekt het maar hèèl even
de oppervlakte, die verzoenend
in omarming…
Proficiat zomerkind
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
3.015 als bomen konden spreken
liepen er statige heren
zij aan zij met jou al babbelend
zouden ze je omarmen
hun stam zou jou dragen
de bladeren zouden jouw tranen drogen
en knapperige twijgjes zouden je zacht
in je zij porren tot er een glimlach verscheen
jouw troostbomen
zo statig als heren
hun kruin fier in de lucht
met nestelende vogels…
dat ik gewoon mens ben
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
738 misschien wordt de dag
langzaam warm
vandaag
en mag ik
in zijn navel wonen
wanneer bloemen uit het veld
het landschap volladen met bestemming
en een open gelaat
soms ben ik dichtbij, sluit stilte
in een omarming, is alles gelijk in vleugelslag
langs wind en oude vragen
tijdloos, zoals het begin
vanzelf op huid, met dichte
ogen…
Verlangens
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
733 Ik zou zo graag zo lang al eens
geheel en al een liefhebbende
vrouw willen omarmen en beminnen.
Maar ik kom die vrouw blijkbaar niet
zomaar tegen, of ik herken haar niet
of ik durf haar niet te genaken.
Misschien is mijn eenzaamheid en
afzondering te onbetreedbaar geworden,
zodat het onlogisch is dat ik klaag.…
De geopende deur
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
610 en wandel
nieuwsgierig door de kamers
en lange gangen
met imponerende
doeken en in leer gebonden boeken
op de tafel
van wortelnoothout
ligt een witte veder
ik hoor het
ruisen van mijn bloed warm en zoet
dat als een rivier
door woorden stroomt
klei in hand
van de pottenbakker
de regen
tikt zilver tegen het raam
een omarmende…
VERLIEFD
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
952 Mijn armen willen
alleen maar jou omarmen,
jouw hals omhelzen.
Mijn lippen willen
alleen maar fluisterkussen
jouw lieve lachen.…