2057 resultaten.
Sneeuwuil
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
924 Hoe zij mijn hart verwarmt als een warmwaterbron
in Antarctica, hoe haar vleugels gevuld met tere,
tedere veren mij als een koningsmantel bedekken,
hoe haar woorden als scherpe klauwen net niet in
mijn vlees boren, mij wakker houden, dat alles
is pure magie, pure ......…
Carpe Diem
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 Maar dan herinner ik me de woorden van de wijze, vreedzame en legendarische Bob Marley:
Woke up this morning, smiled at the rising sun.
3 little birds behind my doorstep singing sweet words, a melody pure and pure, singing:
Don't worry, about a thing, cause every litlle thing is gonna be alright.…
Jong volwassen
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.898 Tranen van puur gemis
biggelen naar beneden
jouw kleine jonge hart
heeft al teveel geleden
Mijn hart lijkt te breken
bij het zien van je gezicht
hartverscheurende snikken
huilend knijp je je oogjes dicht
Afscheid nemen is zo moeilijk
en dat doet ons alle drie pijn
het spijt me, mijn kleine bink
dat je nu al volwassen moet zijn…
Geschokt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
506 zij scherpte
haar woorden met
opgekropte emoties
bijtend veegde ze
de vloer met
hun argumenten aan
zij konden haar
verbale uitbarsting
niet goed verdragen
weg was het
overleg dat nog
redelijkheden droeg
maar hier ging
in korte spanne tijds
het hek van de dam
zij draaiden zich om
vluchtten uit wolken
pure agressie
liepen…
Veine
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
663 Ongeschonden ligt zij daar
door zandkorrels omgeven
blaast een zachte wind
de nacht dichterbij
voetstappen lopen langs
ontkennen gehaast de afdruk
van haar frêle schoonheid
vertrappen het pure minnen
een zijden gloed omarmt niet meer
jaagt afstand door verspillen
langs verbeten zoekende handen
verspeelt ook hij het kleine veine…
Greetje
hartenkreet
1.7 met 6 stemmen
1.653 ach ik zag Greetje zingen
ach ik zag je boezem springen
het spinnewiel met charme draaien
ik wilde in je haren graaien
je ogen bloeiden als het vlas
ik droomde dat ik je minnaar was
je haar zo mooi getooid
als morgen- en als avondrood
ik verga aan je gezang
ik verdrink in hoge tonen
je keel is puur kristal
kon ik in je boezem wonen.…
scharrelen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.244 ik zocht mijn muze op
toen op mijn lievelingspad
een eekhoorntje uitgelaten
met zijn staart mij groette
bij 't scharrelen zonder toom
onder een beukenboom
ik kon mijn ogen niet geloven
toen ik het wonder zag
hoe mijn muze omgetoverd
voor mij aan 't scharrelen was
op zoek naar inspiratie
puur van betovering
kreeg ik het lumineus idee…
Treurig water
hartenkreet
2.9 met 13 stemmen
2.724 Rivieren stromen
Zoute rivieren
waaruit tranen komen
En al het verdriet
en de pijn
voeren zachtjes met ze mee
naar het diepst van de zee
De stille smart
-als een vloek, een last, een kater,
de smaak van puur azijn-
die langzaam in de zee verging
Maar soms,
in het stille zoute water
proef ik de pijn
van een bittere herinnering…
Vurig
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
867 Je slank contour glanst als albast
in schijnsel van de open haard
zo puur
stil…
roerloos
vol verwachting lijkt het wel
ik aarzel een moment
maar strijk dan toch behoedzaam
warmte in het wachten
en kijk geboeid hoe magisch vuur
je zacht tot smelten gloeit
voor ik geknield het hoofd buig
en mijn handen samenvouw
voor jou……
sterkte gewenst aan heet hangijzer
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
6.725 hangijzer
ver weg van waar
het allemaal gebeurt
heet gloeiend teruggetrokken
niet meer echt uitstekend
met het oog op de passant
die zich hevig aan je brandt
bij voorbeeld in een gehucht
waar men al steunt en zucht
frequent toch in keren en wenden
evenwel zonder de nodige raakvlakken
om je op te pakken
waarbij ze het uitschreeuwen
van pure…
Ogen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
725 Haar ogen die mij aankijken
waar veel in valt te lezen
haar ogen vol met sterren
die glanzen als de zon
haar ogen vol vertrouwen
het voelt toch super goed
haar ogen vol hoop
met altijd nieuwe kracht
haar ogen vol vuur
vol met pure walging
haar ogen vol met woede
waar het einde ligt…
Het ademloos moment
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
576 heb de muren
met sprookjes bekleed
de vloer danst muziek
onze passen geven
in nemen het zweven
ogen drinken
pure emoties
proosten met liefde
op het ademloos moment
dat ons vuurwerk kent
als de wereld applaudisseert
zijn wij de maan voorbij
op weg naar de sterren
sterven woorden in een stilte
die ons nooit is geleerd…
Crisiswipper
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
910 Het was weer bijna als vanouds
in elkander vrij gevochten
verzengend ver van al het kouds
wringen onze laatste bochten
snakkend naar de pure vormen
die het leven inhoud geven
hier het haakje voor de wormen
daar de zeilen om te reven
varend op het kompas van maan
stap ik over op een klipper
ik stop mijn netelig bestaan
als verstokte crisiswipper…
Biezenvrouwtje [madame Pouzieux]
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
692 zij trekt draden uit stof, zwart en wit
haar vingers te krom
haar handen te groot
vergaart zij zwart-wit, zwart-wit
zij boert er wat bij,
pluimvee en trotse paardenhoofden
op een rij, kijken haar na
wanneer Chanel haar roept
wijsheid verweeft ze
in pure kunst
haar handwerk is het handelsmerk
de allure en finesse van haute couture…
Luisteren (slot)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
721 het is nog vroeg
in het seizoen, de wintersneeuw
al ver, maar nog in zicht voor
gretige vakantiegangers
staalblauw de lucht, verrassend
hartverwarmend stilt de zon
zacht als de beek mijn zenuwen
de buitenlucht maakt vrij
ik ga languit
mijn oren staan nu helemaal open
laat de muziek via de MP3
als puur geluk naar binnen komen…
Het hoedje van Katoo
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
831 Het hoedje van Katoo, het is van puur natuur;
ik zie het graag, het kind is nog vol vuur
en aandacht voor de wereld; het blaakt van levenslust
en drinkt vertrouwen uit de bron die nimmer
droogt, want leven is gegeven. Een kind
kan dankbaar zijn en ongestoord het nu-moment beleven.
Waar is mijn eigen kinderhart gebleven?…
Vrij
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
858 Ze wiegt in mij
als het vuur van de dageraad
laat mij zachter zijn dan dauw
puur, onaangeroerd
verdwijnt niet in de wind
maar lacht en laat de lente zijn
als mijn, een eigen geluid
en alle dagen
hoor ik haar stem
over de duinen
over de zee
zelfs onder het nachtblauw
ademt ze mijn dromen mee
ze is als goud, lichter dan licht
mijn…
Zijn later zijn
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
425 Haar borsten prikkelen
Haar mond, intens, verblijdt
Haar 'gevarendriehoek'
meestal in onmin
met veel tegenzin
Soms schampert haar schede
en sombert tot later
zijn later zijn
Daar de leugen niet waar
is; bezijden waarheid
Puur naar eigen inzicht
slechts wordt geprikkeld
daarna ontwikkeld
De kuil was gegraven
jij, dom en onnozel…
Hersenwerk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
444 Hersens nemen de vorm
Aan van een nogal scherpe
Betonboor die gat wil zien
In de betonmuur die het
Leven wordt genoemd -
Beton met keiharde onderlaag,
Laag van pure ondoordringbaarheid
Waar zelfs de scherpste betonboor
Op stuk loopt, hij laat hooguit
Een klein kuiltje achter
Als ultiem bewijs dat er
Een poging is gedaan,
Zonder…
Parallel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
530 (Berlijn, Beijing en Westoever-Barrière*)
Evenwijdig toen aan die Muur
reed ik in een taxi
allang was die reeds gevallen
in mijn gedachten niet
Grote blokken bekleed beton
zowel gekliederd als
oprecht poëtisch beschreven
met de mooiste woorden
Nieuwe opgetrokken muren
scheiden de verhalen
kotsen op pure poëzie
die zich niet opnieuw…
De zee
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
494 Maar in mijn binnendijkse land
moet ik als het gierend stormt
Verdronken liefde adem geven
Het leven zien puur, onvervormd…
schaduwdansen
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
489 nam mij voor even stevig vast
ik wist het … of dan toch weer niet
dit is het ware liefdescontrast
of is het enkel maar... puur verdriet!…
Bij Avondschemering
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
615 Bij avondschemering warm ik mij aan een vuur
de ganse namiddag was het al aan het sneeuwen
vlokken vielen dansend, spelend, uur na uur
bij avondschemering warm ik mij aan een vuur
nooit lag de natuur zo wit en maagdelijk puur
en ‘ k hoorde enkel ‘t krassen van de spreeuwen
bij avondschemering warm ik mij aan een vuur
de ganse namiddag was het…
bevrijden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
478 terwijl hij uitkeek
op de hoge witte
blinde muur
zag hij het
mangrove moeras
de reflectie van de
vurige zon op het
water hij zag
de adelaar
in het grijze licht
de wilde haas
in de verte het
glooiende land
het wisselende
wolkenspel
erboven geen
ijdele woorden
maar pure poëzie
waarmee hij de
zieke uit zijn
bed bevrijdde…
Ik wil de pure, rechte, marmren lijnen
poëzie
3.8 met 12 stemmen
5.135 Ik wil de pure, rechte, marmren lijnen;
De stille plooien, week en wit en breed;
De kleuren hèl in klare zonneschijnen,
De aromen, druivenzwijmlend, rozenheet.
Ik wil in steden blank op forumpleinen
De mensen móoi in vreugde en zelfs in leed,
Dat ik àl 't nietig kleine in grote en reine
Tragedies en verrukkingen vergeet.…
De vorm van triomf
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
480 ik zag hoe
jouw vingers
en handen in
doorzichtig 3d
bezig waren
de wereld
rigoureus te
veranderen
de lach om
je mond had
al de vorm
van triomf
terwijl je ogen
glinsterden
van pure
geestdrift
toen creatief
even rustte en 4d
diep zuchtte
leken de doelen
bereikt maar omdat
verbondenheid
participatie nodig had
kostte het…
Afscheid
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
2.374 Nu ik
afscheid van je ga nemen
verdrietig ben
omdat het moét
wij samen
niet meer verder mogen
ontbreekt mij hiertoe alle moed
Wat zeg ik wél
Wat zeg ik niet
Wat doet je teveel zeer
Ik wil het zo graag
voor jou verzachten
maar hoe ik het ook wend of keer
elk afscheidswoord doet pijn
en daarom zou ik nu
uit pure onmacht
in jouw plaats…
Een gouden avond
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.054 In het absolute niets
van deze gouden avond,
walsen mijn ogen
met de sterren en
vlecht ik deze pure schoonheid
in het ochtendblozen van een dromer.…
Warm gevoel
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
1.596 Ik zuiver mijn bloed
met jouw liefde
zo puur en oprecht
er is niet veel dat ik wens
dan het verlaten
van de eenzaamheid
niet dat ik dat zo voelde
maar nu met samenzijn
weet ik wat er kan zijn
en ook van geven en nemen.…
Dag lieverd ...
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
2.712 Licht,
jouw maan lacht
sterrewit,
pure liefde vangt
het zwartste zwart
jouw laatste nacht
Gekist,
blank eiken
leven in ringen
sterk en krachtig
jouw laatste reis
Ooit,
die foto
ja, rode langstelige rozen
bloeien langer dan
jouw afscheid
dag lieverd ...…