1747 resultaten.
Ontmoedigingsbeleid
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.016 Al staat-ie buiten op 't perron
te roken in de kou,
dan gaat-ie toch nog op de bon.
Wie rookt, betaalt zich blauw.
Ze hebben palen neergezet
voor wie niet stoppen kan.
Rook daar gerust je sigaret,
al krijg je 'r kanker van.
't Is ongerieflijk, want een bank
ontbreekt er helemaal.
Je zit niet in je eigen stank:
Je stáát.…
woede
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.307 woede verengt tot rode draad
bepaalt woord en daad handelen
in eendracht laat onmacht kantelen
het evenwicht is zoek de schaal
die doorslaat balanceert onhandig
gedoe houdt de voeten paraat
vluchten kan niet zonder plan
gaat in rook op vuur negerend
woede, verengd tot rode draad…
aangekleed
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
908 zwaartekracht van haar wil
een wereld van verschil
tot stilte
ze is bijzonder
in staat tot leven
hij wil, hij moet
en zal begeven
ooit vergeven
geel, rood, blauw
geen kleur zal haar nog
sieren uit liefde uitgedeeld
geen klap nog ergens terecht
haar ogen
niets meer dan ooit
een blik in moeders ogen
hij bekent zijn rouw
in oude rokken…
De splinter en de balk
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
839 Hangend op z’n rug kijkt hij teevee
over z’n dikke buik heen; bierglas in
de hand, peuk tussen bruine vingers
afstandbediening zapklaar op ’n been
Ik begrijp niet waar die hangjeugd door
wordt gedreven; moppert hij, z’n woorden
verpakt in rook en bierwalm: ik kan mij
niet in hun lamlendige houding inleven…
Erfenis
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.784 Mijn tante van onschatbare waarde rook naar geluk,
damessigaartjes en koperpoets.
Ze woonde in een hofje en keek graag naar buiten,
niet dat er veel te zien was, maar tante had fantasie.
Mensen waren vriendelijk, ze zwaaide altijd terug.…
Kíjk nou
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
688 kijk die man nou eens beven;
lege fles naast de bank
ja, hij is aan de drank
geraakt door het leven
kijk die man nou eens beven;
grauwe kleur van de rook
ja, hij is aan de coke
geraakt door het leven
kijk die man nou eens leven;
ligt al jaren alleen
ja, zijn bed is van steen
zou jij dan niet beven?…
Herfst in Amsterdam
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
697 Mocht ik me ongelukkig uitdrukken
vergeef me, ik ben een oude toon
ik heb het al die tijd geheim gehouden
maar ik rook de herfst in Amsterdam
en het rilde in mijn dorstig lijf
als een bondgenoot, een mooier lichaam
mocht ik iets verkeerds zeggen
vergeef me, ik heb een lage toon
ik wil geen geheimen meer verbergen
want ik ruik de herfst in…
nancy (2)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.665 op een rok met rode en gele bloemen
draagt ze het lichte leven op handen
omarmt ze de de zachtheid van haar bestaan
in het golvend groene landschap
beschut de tederheid het broze hart
wiegt ze de zachtheid van haar bestaan
in het hoge gras kraait het kind
de moeder spreidt haar lange arme uit
overwonnen door de zachtheid van hun bestaan…
kwam mezelf tegen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 het moest er van komen,
richting winkelcentrum,
sokken en theedoeken,
afdruiprek
wit gemoffeld draadstaal,
meer is het niet, slechts
drie euro vijfennegentig
het regent, ik zoek
de luifel op en draai
een sigaretje, haal diep adem
en inhaleer de rook
geslachtsdelend schuift
het publiek voorbij,
ik moet ze niet,
die drift is niet voor…
Wind
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
563 Het hoofd teder gebogen
de hand aan de rand van haar hoed
met vast gebaar
tegen de harde wind
Haar borsten toont zij met trots
rokken wapperen om haar lange benen
die dansen met sierlijke passen
spelen spot met de wind
Zij schrijdt vastberaden voort
niets kan haar deren
Al zo lang bewonderd
mijn bronzen beeldje op tafel.…
Op je ontwaakt gezicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
579 ooit heb ik
jou verworven
toegevoegd aan mijn bezit
je lijst was vaal
gebutst en schraal
maar het linnen had een ziel
ik heb je schoongemaakt
het craquelé was onherstelbaar
langzaam kwam de lente terug
zag je groeien
na het stof van jaren uit
de rook van veronachtzaamheid
je bloeit als nooit
tevoren in het nieuwe licht
op je…
zomaar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
718 en de kelten nooit verdwenen
opgingen in rook
la Tene blijft vast en zeker
in een lichtflits voorbij
nog even leven
in het hart van jou en mij…
Het was heel even hemel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 ik zag je lopen
in de stad
laarsjes hooggehakt
korte rok en broek
een snoet die ondeugd
spiegelde in ruiten
speels bepakt
met tal van tasjes
flaneerde je met korte pasjes
met de zon
warm schijnend in je haar
negeerde jij bewonderaars
toch lachte je naar mij
het was heel even hemel
toen ging het paradijs voorbij…
Energiezuinig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
719 Je zag van 't restaurantje
de schoorsteen nimmer roken.
Het eten was er gloeiend heet,
ze móesten dus wel stoken.
Niemand die er iets van zei,
de maaltijd smaakte heerlijk.
Maar toen een gast er eens naar
vroeg, sprak de waard goudeerlijk:
'Ik pest mijn keukenpersoneel,
dat raakt dan buiten zinnen.…
Innig
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
605 Grote gebaren
wilde lokken
ronde borsten
korte rokken
rode lippen
zachte handen
kousen benen
gave tanden
guitige ogen
zwarte schoenen
warm lijf
heerlijk zoenen
openlijk flirten
innig dansen
ritmisch opgaan
gegrepen kansen…
niemand neemt de tijd
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
537 ver weg in de staalblauwe
lucht zingt een lied
een deerne schoon als
ochtendnevel danst in
vroege sterren, haar
vederlichte rokken ruiken
kruidig en handen met passie
onherkenbaar verkeer raast
versnellend onheilspellend
een wisse dood tegemoet, maar
niemand neemt de tijd
om ook maar ergens bij
stil te staan…
Nieuw gras
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
609 Onstuimig ongeduld
Plette het onderliggend gras,
Sprieten bogen voor zoveel
Passie deemoedig het hoofd -
Nu het vuur gedoofd is
En jij verdwenen bent,
In zijn rook bent opgegaan,
Groeit nieuw gras op de plaats
Waar onze hartstocht tot bloei kwam,
Liefde die haar eigen plaats niet meer kent…
Terroristische aanslag.
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
936 een lichtflits
de harde knal
vervolgens grijze rook
gegil en geschreeuw
mensen vallen
achter hun bagagetrolleys
op de vloer
hier wegkomen is een
hele toer
doden en gewonden
blijven achter op
de grond
welke besmeurd is
met glasscherven en bloed
van veel mensen
welke hier op deze
Brusselse luchthaven
hun ongewenste…
Trump bless America
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 Ik rook en drink niet meer.
Verder houd ik het simpel.
Ieder mens gun ik een leven,
zoals ik dat gezegend leef.
I practise what I preach!…
Voorbijganger
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
566 er ging een vrouw voorbij
een zoete walm uit verleden
ik was acht en zij dertig
haar ogen blauw en zacht
mijn moeder had mij gebracht
een oppas voor een middag
haar witte jurk danste
om haar smalle taille
verliefd was ik nog niet
maar ze rook zo lekker
ik zal haar nimmer zien
maar wel direct herkennen
verstopt in de reukcentra…
de twaalfde dode
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 ochtend werd zilvergrijs als geheugen
de ladderwagen had te dicht bij het vuur gestaan
geschroeid door de hitte, flashover, kansloos
de centralist van de Eindhovense brandweer
zou te laat alarm hebben geslagen
hij benam zich later van het leven
een dag na zijn vervroegd pensioen
wat rijmt op twaalf
en wat op dood
wie verstikte in rook…
Een dag die zomaar begon
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
576 Vandaag was het een heldere dag
Een dag die zomaar begon
Een dag met een opgaande zon
Een dag met pikzwarte rook
Een dag met een hels kabaal
Een dag waar het gras rood kleurt
Een dag die zijn onschuld verloor
Een dag die in brand staat
Een dag van helse pijn
Een dag die zijn onschuld verloor…
Ik mag je wel
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.553 Als de rook om je hoofd is verdwenen
Neurie ik mee
Met een dikke glimlach
Je zat je zo op te winden
Dat de stoom uit je oren kwam
En toen zei je ook nog eens
Heel woest tegen mij
Zit niet als een “onnozelaarster“
Te ginnegappen
Heerlijk om te zien
Hoe jij je zo lekker druk
Zat te maken
Om die computer, een futiliteit
Een fluitje van…
CREMATIE
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
996 -
om met z’n allen op te gaan in rook.
-----------------------------------------------------------
…de kosten van een graf stijgen dit jaar met gemiddeld 15 procent. In de gemeente Moordrecht (!) is begraven het duurst: 5029 euro voor een graf……
Witte rozen
netgedicht
1.5 met 13 stemmen
1.841 Jouw bovenaardse zinnen
die zwijgend roepen
om witte rozen
die je prikken
moeten
bloeden soms
want hun rook
sluiert dwingend
je blauwe ogen
die niet meer zingen
kunnen
in die zoete slaap
van dood sluimeren
en koudziek huiveren
bij 't ontwaken
dan roep je weer
om witte rozen
die je prikken
moeten
schreeuwen soms…
opgeblazen lucht die niemand hoorde
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
811 tussen rook en drank
hingen je ogen
ze staarden stom
gevangen in
een masker
onvermogen
handen legden
passie bloot
van asbak en
het glas op tafel
verlangen broeide
in een lege schoot
ballonnen knalden
als verloren woorden
opgeblazen lucht
die niemand hoorde
verveling zuchtte
ook dit feestje dood…
lichaamstaal
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.531 terwijl haar ogen spraken
rook ik geuren om haar heen
zo een liefdevol ontwaken
had ik nimmer, bij geen één
terwijl haar handen luisterden
naar mijn kloppend hart in rust
en haar haren naar mij fluisterden
heb ik haar teder, zacht gekust
terwijl haar lippen zwegen
zag ik met ogen dicht
alle liefde ooit verkregen
verwoord in dit gedicht…
uitzicht
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
1.617 ik hoorde de wind door de tochtspleten fluiten
hoe motregen miezerde tegen de ruiten
en heel in de verte sirenes paniek
ik zag grijze meeuwen vlak boven de daken
de kat van de buren mijn zak openmaken
ik rook de frituur van de Smiths-chipsfabriek
en voelde terwijl ik zo wat stond te dromen
het bladloze zwiepen van winterse bomen…
Zwarte Zwanen
gedicht
3.0 met 81 stemmen
24.188 Een vlugge glimp van witte lingerie
onder roetwolk van rokken: zwarte zwanen
die, gekoppeld in eenzelfde rêverie,
als kanten schuitjes door de vijver varen:
kokette weduwen die niet om hun doden
blijven treuren - zwart is in de mode.…
De laatste uren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
614 de laatste uren
zoals er veel nog zijn
en zullen gaan
ze sterven in mijn adem weg
zo mijn stappen even klinken
hol weerkaatsend om mij zingen
in het rusten van de nacht
tel ik de kaarsen
één voor één
zie ze vuren
branden
rook verkringen
als de tijd die smeltend leeft
als de nacht die langzaam dag wordt
en ons zo momenten geeft…