1669 resultaten.
Zinloos gevoel
netgedicht
4.3 met 37 stemmen
962 Sodemieter op
gefilterde emotie
door het cognitieve hersencentra
ongevraagd genesteld
in frontale hersenkwab
-Mijn kop-
mag niet voelen
een mens gestort in winkelcentra
voel niet……
het hongerige kind
bommenregen
en sssst
niet schreeuwen
rustig beredeneren
apaiseren-kalmeren en beweren
dat het allemaal wel gaat
'overgevoelig mevrouw…
Petten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
649 Basalt geboord in duinzand
weerstaat je schreeuw
en waardeloos zeeafval
het eerste zand nog kleurt.…
in de mantel van mededogen
netgedicht
4.5 met 25 stemmen
622 in de mantel van mededogen
waar geluk zich voortbeweegt
in speelgoed van eigen taal
op aftandse zwenkwielen
schoorvoetend stomend stuivend
op de tast bijeen gedreven
in straten van sprookjesdorpen
waarin je vrijuit mag spelen
daarin leef je op de plek waar
je schuilt in onwezenlijk
schreeuwen en kraaien
in het pretpark van jouw…
een drieluik der vergankelijkheid
netgedicht
4.0 met 27 stemmen
1.074 in een dragende schaduw,....waar de schreeuw klinkt van de raaf
beschut kunnen tanen......... in de levensboom van de bezwaarde…
Zadkine aan de Rotte
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
801 de vingers knoestig
zij schreeuwen naar de lucht
spieren als gedraaide ijzeren balken
hij roept met brakende mond
het onwezenlijk gerucht
terwijl gewone lieden
rondom hem hene zwalken
gepoot op het altaar
van stenen blokken
blijkt zijn hart al vroeg
er uitgeschoten
doorzeefd met kogels en licht
hij staat verstijfd
doch zie…
Hoe het leven tegemoet te treden nu je ouder wordt
gedicht
3.6 met 19 stemmen
7.615 Niet boos worden, schreeuwen,
hard weghollen nu, en niet
als een gek om je heen slaan.
Wie zegt dat er iets moet duren?
In de herfst vang je minder licht
dan 's zomers, en 's winters nog minder.
Waarom tekeer gaan?
Nee, met bescheiden animo en,
is die niet meer beschikbaar,
versleten bewegingen.…
Zilveren tranen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
895 In verte
waar meeuwen hun schreeuw
krijsen in noorderwind
dwalen gedachten samen
heel even dacht ik
jou hier te treffen
te horen en te voelen
maar het blijkt een illusie
van de nacht
het donker verbergt
mijn getergde gelaat
ik proef het zilte zout
raap zilveren tranen in zand
wis de sporen
in dit verlaten land…
Benauwde hechting
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.656 Toen je weg was
Bleven mijn handen
Onophoudelijk naar je reiken
Mijn ogen je eindeloos zoeken
Vragend of je de stilte wilde vangen
Die in de verte lag
Het was net alsof
Het kind bleef schreeuwen
Het kind bleef roepen
Het kind bleef vragen
Het kind alleen
Blijft wachten
Tot het krijgt
Tot het geeft
Tot het krijgt
Tot het geeft…
liefde is wat ik weet
netgedicht
4.1 met 25 stemmen
1.064 als het leven
mij geen waarheid vertelt
leef ik dan in slechts een leugen
of ben ik zelf de allergrootste
illusie
zoals de vogel die heel dicht
bij doden rust, in wonderen
gelooft
en rond de jongste dag zingt
rond mij
steeds zachter
verward om de schreeuw
die in mij huist omdat ik niet meer ben
verdwaald
in…
Expressie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
488 Je hoort zo vaak weifelend: “Ik weet niet…”
Een schreeuw om gevuld te worden
Met mijn mening, mijn gedachtengang,
Met mijn stroom van informatie
– Belezen, overwogen, geanalyseerd,
Geordend, bezonken, gekanaliseerd –
Ik ben boordevol, ken ook dát gebied.…
Als ik vleugels had...
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.105 Wat zou ik schreeuwen en roepen en huilen
als ik mijn armen voor vleugels moest ruilen.
De Heer zou ik vragen om erbarmen
want ik zou je niet eens kunnen omarmen!…
Aardbeving in China
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
547 ik zie stijgende rivieren
en klimmende handen die alles grijpen
die het lichaam kunnen dragen, smachtende blikken
die de dood willen vermijden
het geraas van de aarde kent talen
die we niet begrijpen
het verstaan van woorden die schreeuwen
zijn onhoorbaar
het vluchten deelt het lijden
met beelden op het journaal
en ik, ik kan slechts…
Op zoek
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
495 op zoek naar verloren voetstappen
die hier eerder moeten hebben gelegen
de omgeving in ogenschouw nemend
stapt hij vol overtuiging door
tot hij zich omdraait
z'n ogen toeknijpt om zich te richten op
steken zwarte vogels af tegen de
grijze lucht die niet veel goeds voorspelt
zijn achtergebleven hekken stille getuigen
onhoorbaar de schreeuwen…
Met lange golven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 ik zag je
driftig schrijven
in het natte zand
woorden die jij
van de daken
had willen schreeuwen
maar je kon
de stilte niet verstoren
van het eindeloze strand
waar meeuwen
keken naar de sporen
van je voeten
in het cirkelend zoeken
naar een karig maal
zij vonden slechts je boeken
de woorden opgevist
door een trage vloed van…
Wit
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
475 Het spoedberaad vanochtend bij Prorail:
'Mannen, geen paniek maar het gaat sneeuwen
NEE, niet meteen door elkaar heen gaan schreeuwen
Ik weet 5 centimeter, het is veel
Dus wat je zometeen de groep in gooit
Moet beter zijn dan: "Wachten tot het dooit.."
Bij de eerste sneeuwbui van het jaar maken NS en Prorail weer geen beste beurt.…
splinters van tijd
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
594 ik schreeuw luidkeels in de stilte
op een kale, verlaten plek neemt hij
mijn stem over
weet hij waarom ik huil
waarom het vuur van de zomer mij ontvalt
in ieder woord dat ik leerde
en dat nu onverdraaglijk door schaduwen
gevoed wordt
door handen die mij tegen de nacht
aandrukken, gezichten die voorbijkomen, vastgehaakt
aan begin en…
Puzzelpijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
610 Verdreven door herinnering van pijn
verberg ik mijn hoofd onder kussens
wil ik een moment niet meer zijn
hoop ik weg te dromen
naar een wereld die niet bestaat
ondertussen besef ik wel
dat het leven gewoon verder gaat
zo moe gestreden
zou ik het uit willen schreeuwen
krijsen
in grote letters schrijven
maar in plaats daarvan
proef ik…
letters
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
592 edlemazrev srettel
sthcels rood laveot
nemrov ez nedroow
verzamelde letters
slechts door toeval
vormen ze woorden
geen zin in woorden
schreeuw ik onzin
tot mijn hoofd
eindelijk leeg is
ik stamel en sta op
open de gordijnen
buiten regent het
letterlijk zinloos
ik blijf binnen
om woordeloos
letters te sparen…
het rood van ijzer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
503 toen de rivier
in nevelen was gehuld
dacht hij aan
het rood van ijzer
en aan blauw
het blauw van koper
toen hij de rand
van de rivier naderde
zag hij haar
verscheurde lichaam in
de weerloze kleur van bloed
in het vertrapte gras
hij hief het hoofd
naar de loodgrijze hemel
een rauwe schreeuw
doorkliefde de stilte
hij sloeg de handen…
Ons doen en laten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 Wanneer we schreeuwen als een beest,
maar er niemand is die naar ons luistert.
Wanneer ons hart klopt in onze keel,
en onze ademhaling stokt.
Wanneer onze radeloze angst,
de zon verduistert.
Wanneer niets kan worden gedaan,
wat moet een mens dan laten?…
Zwarter dan gedrukt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
738 schreeuw maar papier
ik kus je woorden
zwarter dan gedrukt
in witte regels leid jij
toch je eigen leven hier
ik onthoofd je letters
zet geen punten neer
kan je tekens niet meer lezen
weet niet waar de zinnen
en de komma's zijn gebleven
ik stapel je in tijd
maar heb geen nijd
want jij ligt bovenaan
en zal daar blijven na jou…
opspattend wit
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
992 je raakt
ik voel je trek
en deining
jij wilt me terug
zacht is je verleiding
je sist en rolt
het schuimtapijt
zacht neergevlijd
heel langzaam
voor me uit
ik vlucht
en zie een meeuw
opspattend wit
een felle schreeuw
tegen de blauwe lucht
jij bent
voor mij de branding
ik duik alleen te diep
er is geen zachte landing
de bodem…
Persephone
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
769 boven het voorjaar
schemert een zwarte
wolk waarachter Hades
op zijn Persephone wacht
na het groei- en bloeiseizoen
trekt hij heerser van het
dodenrijk haar zijn
onderwereld in
niemand hoort
haar schreeuw als
ze in de duisternis
verdwijnt
niemand hoort
haar als ze
praat over dingen
die niemand ziet
niemand hoort
haar…
Nieuwe haiku's #2
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
965 September sluier
Mist over het veld
op de rand van niemandsland
schreeuw ik mijn keel grijs.
Lange schaduwen
Als mijn verleden
te veel opspeelt dan poets ik
mijn neus met 't heden.
Trieste aanblik
Op het trapveldje
naast een verroeste doelpaal
ligt een lekke bal.…
niet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 de zee is niet
het lijfbezaaide zomerstrand
de buiken verankerd in het hete zand
de zee is niet
hengelaars op de pier
hangend aan hun stok verstokt
de zee is niet
vissersboten zwalpend op de groene golven
gevangen in hun netten
de zee is zelfs niet
meeuwen die schreeuwen in de branding
of een zon die ondergaat in zee
de zee is alleen…
De herrijzenis
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
530 als diepvriesgroenten keer op keer op een koude steen,
beoordeeld - opgejaagd - ongerust - bang
oorlogsellende
schreeuw
binnen en buiten
gesprekken met jezelf
helemaal in mezelf.…
Zee van extatisch bloed
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 Leven daar het einde stapsgewijs nadert
Stap na stap na stap, maar langzaam maar zeker dichterbij komt
Totaal ongeïnteresseerd reageert Het Einde op mijn Schreeuw om
Hulp, mijn hartenkreet om te leven en mijn vreedzaam verlangen
Naar genezing
Maar laat ik, nu ik weet dat ik niet zo lang meer te leven heb
Alles op z'n beloop?…
stapel koppen voor de weg omhoog
netgedicht
2.8 met 28 stemmen
2.899 stapel koppen
voor de weg omhoog
zet voeten in
oogkassen zonder zicht
kaken grijnzen
onder het gewicht
schreeuw en vloek
hoek genadeloos
graai botten bij elkaar
beklim het paradijs
versterf de dood
met oud en grijs
schop en trap
om uit de rotzooi in
de hemel aan te komen
dromend daar alleen
te zijn, de beste op het
hoogste stapeltje…
MACHTELOOS
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
2.066 Je wilt schoppen, schreeuwen en slaan
je bent zo ontzettend boos
je wilt alles doen om te helpen
maar je staat helemaal machteloos.…
Zachtmoedigheid
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.063 Er zijn woorden
die zo vaak aan papier
zijn toevertrouwd
maar als een schreeuw
het hart
dan raakt
juist omdat
ze werden geschouwd.
Leer steeds
met de weegschaal
van zachtmoedigheid
je woorden wegen
als je zo
zult spreken
zul je
heel je leven
die ander zoeken
kun je
vrede boeken.…