1059 resultaten.
Mijn Sonnet 48: Mirakel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
623 genageld aan een kruis met slag en stoot
haar lief en leven werd alleen geleend
God heeft ook haar uitgezocht te lijden
vanuit reeds aangewezen moederschoot
het Mirakel waar zij zo van genoot
alles was voorzien, niet te vermijden
nu wiegt zij haar Wonder onder tranen
in doeken gewikkeld net zoals toen
de Krachtige die dit nog kan weer wanen…
Het normale van het ongewone
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
414 Het leven trekt vaak de waan van de dag.
Het voelt als het zwemmen in een grote poel.
De slag in vrijheid kan men vaak niet maken.
Gek gaan voelt dan als een doel.
Eens te bewegen buiten algemene zaken.
Wie heeft immers ooit een normaal mens ontmoet?
En viel die ontmoeting werkelijk mee?…
Langs de dansvloer
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
587 Ik sluit mijn ogen en laat me ook gaan,
Naar een punt dat ik je plotseling naast me waan.
Voel je frisse adem blazen in mijn oor,
Lieve woorden die ik van jou hoor.
Sla de ogen snel open, maar sta weer alleen,
Kijk verdwaast naar de dansvloer, waar ben je heen?
Zie je dan staan zo ver van mij,
Och wat was ik er toch graag bij.…
ZWARTE AARDE (Chernozem)
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
482 Is Trump vergeten dat de Indianen
Gedood zijn en verdreven van hun land
Door pionier, goudzoeker en migrant
Die allen zich Amerikanen wanen?
Ook Oekraïne kende heel veel strijd
De Russen waren vaker inhumaan
De nieuwe olie is het gouden graan
De reden dat elk groeiland honger lijdt?…
ONZEKERHEID
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
254 onzekerheid toe
voor een moment of langer
maar laat het dan ook weer los
ik weet dat er iets aan de hand is
maar verover mezelf met positivisme
dan wankelt mijn onzekerheid
voor korter of langer, minder banger
want angst is een raadgever, doch een slechte
maar ik onthoud me van die onzekerheid daarover
en ga over tot mijn positieve(wan…
tussen fantasie en werkelijkheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 op de grens waar dromen en denken dwalen
tussen waarheid en waan, rijzen verhalen
in de fluistering van complot en diep geloof
waar logica buigt en fantasie weer ontwaakt
wij wonen in verhalen, vormen onszelf,
weven een wereld, elk met een eigen beeld
de een ziet de hemel, de ander de hel
maar waar begint het sprookje, waar het spel
een…
Nagalm
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
4.739 de ochtend geurde naar gevallen regen
ik had het achterraam wijd open staan
en koesterde mij even in de waan
dat zelfs de merels om mijn weggaan zwegen
de woning was mij jaren zeer genegen
ze bood mij warmte en bescherming aan
nu heeft zij zich gekwetst van mij ontdaan
het stroomde mij vanuit de kamers tegen
ik sluit het raam voor nieuwe…
Existentialisme ...
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.363 Existentialisme, wat een woord
wat moet ik er mee beginnen
opzoeken en me erin verdiepen
want zo schiet me niets te binnen
Het heeft te maken met vrijheid
een eigen mening in het bestaan
Vrijheid in keuzes en in relaties
zonder alle wereldse waan
Ook is het een eigen indentiteit
welke je moet behouden in het leven
in een relatie of in…
Depressie (bewerking)
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.038 leven
Gaf jou geen voldoening meer
Je miste de zin, het diepere
En de blijheid van weleer
Nu ben je in dat schemerland
Van helder licht verstoken
Schaduwen spelen hun spel
En gedachten blijven spoken
De verte vangt de blik
Van je starre stille ogen
De vreugde is vervaagd
Door leegte opgezogen
Van droomstof geweven
Werkelijkheid van waan…
Schijnlijk
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.534 vochtige
stromen bloedige
werkelijkheid
vertrouwen stil
verbonden met
gisteren tekent
sommige lijnen
met wazig zicht
verblind door
klamme mist
verscholen achter
donkere wimpers
ogen diezelfde
ogen grenzeloos
pijn en verliezen
op een zelfde
moment de lach
hard als staal
klinken ijzige
klanken maar
glijden zacht
langs glazen
waan…
ik boos
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
2.065 vanavond, vannacht vlinder ik
weersta de walgelijke wanen
van eerlijk echt en eenzaamzijn
van sorry, somber, niet meer samen
van nacht en morgen weet ik niet
verdriet verergert vast mijn hopen
ik voel me leeg, zo vol verdriet
ontken die stomme samenlopen
ik vloek, scheld god uit en ik huil
roep, jij moet altijd bij ons blijven
ik snuit…
Het hek
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
949 denkt het hek
Mensen lopen voorbij
Een lekker stukje appel, denkt de merel
De voorbijganger voelt aan het hek
De bladeren wanen zich een windstilte
De zachte wind bedenkt zichzelf
Waar de wind zacht waait een zachte wind waar…
(Ondertussen)
Mensen lopen voorbij…
de vogels
netgedicht
1.9 met 14 stemmen
1.762 vertellen de milde voorjaarswind
een aangrijpend verhaal van leven
ondoorgrondelijk en onvergetelijk
een kostelijke geest nestelend
te groot voor dit wankel huis
schreeuwend om meer bestaan
de vogels komen van overal
en troosten in hun onschuld
daarvoor zijn ze op aarde
ze wanen zich in ’t paradijs
en wonen in jouw schaduw
halen voedsel…
IJlbode
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.715 Een tollend vloot bleef manoeuvreren
zwenkte schier roerloos; half in waan
-men kan vast zonder vliegen leren.-
Een blijde boodschap klonk en trof er
nog voor de bode `t slot kon forceren
een ijle hoop, vervlogen, was doffer.…
Het Raam
hartenkreet
2.8 met 20 stemmen
1.984 te tippen
haar ogen zoekend naar gevoel
een hulpeloos wanhopig wachten
zo zag ik haar achter het raam
een hand als steun onder haar kaken
moest de harde pijn verzachten
ik keek haar stil als altijd aan
't zelfde gezicht een andere naam
'k verkeerde tussen slaap en waken
zat zij misschien op mij te wachten
was dit de waarheid was het waan…
Het is tijd
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.307 ik heb de tijd
kalm beheerst
ontdekt de tik
die traag verstrijkt
voorbij aan ieder
naar binnen een blik
open gezicht
een wijle weet
gevoel in het lijf
gedachtenherinnering
in zeer lange rust
en een lome slaap
plotsklaps wakker
lachend wezen
verfoeilijke waan
een dromende zot
donkere woeste
tobberijen
minne moeite
zoekt…
Onderwijs
netgedicht
3.0 met 33 stemmen
5.787 O, hobbytuin voor zieners en zeloten
Waar ongeremd de waan der dag regeert
Het woekerzaad van ‘goog’ en ‘loog’ floreert
En managers hun hersenspinsels poten
Het onkruid dat je borders infecteert
Is tot verstikkingshoogte opgeschoten
Nu is er wéér een nieuwe loot ontsproten
Waarbij een club van florabeten zweert
Ze blijven in hun wijsheid…
Regen, regen in de tuin
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.303 Regen, regen in de tuin,
- o gestild begeren, -
zonne-bloemen, schoon en schuin,
die hun loom-gekroonde kruin
naar geen zon en keren;
nieuwe blanke glanzen aan
zware en matte vruchten;
- vroom herleven van mijn waan
door een zacht-gerezen traan,
door mijn zoete zuchten;
- heel het huis is warm en toe;
buiten ruist de regen;...…
veraste kreten
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
724 een stil aanschouwen
staart naar hier of elders
naar
gruwelijk, onverlost verdriet
en een wereld vol waan
waar een anjer
getuigt
van een laatste vlinder
waar zijn de kinderen?
waar zijn de kinderen?
waar zijn de kinderen?
Auschwitz-Birkenau, 21 februari 2012
(9)…
Zwijgtaal
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
702 Het strand, de horizon bij nacht
lonkte ons met het geluid van de branding
we hadden wel vaker gevreeën op het zand
maar nu was er voltooiing van de zwijgtaal
geen brieven meer bij volle maan
of liefdeswoorden dwaas door waan
geen kusjes op blozende wangen
melancholie hield ons verlangen gevangen
een trui, die jij ooit droeg
op…
SONNET 48 AVE MARIA
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
523 genageld aan een kruis met slag en stoot
haar lief en leven werd alleen geleend
God heeft ook haar uitgezocht te lijden
vanuit reeds aangewezen moederschoot
het Mirakel waar zij zo van genoot
alles was voorzien, niet te vermijden
nu wiegt zij haar Wonder onder tranen
in doeken gewikkeld net zoals toen
de Krachtige die dit nog kan weer wanen…
Vogels van het oude lied
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
542 Hoe hoog vliegt de naam
van de moordenaar met faam
in droeve vrede van het lied
door alweer een bloedvergiet
is het keerpunt weer bereikt
hij die zich zonder wapens ijkt
aan de aard van het bestaan
zonder drang in stille waan
zie de vogels vliegen hoog
het kind houdt het niet droog
plast verdrietig in zijn bed
door zijn dromen uitgezet…
Ongebroken wit.
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
824 alles wit
onaantastbaar, de strijd
tegen het kleurloze bederf
op de tijdladders, meestal
in het voorste gelid,
bleekte zij de barrières weg
in een kaarsrecht onderkomen
in de smetteloze uren
aarzelend schuifelt ze weg
langs pas ontdekte dromen,
voorgeschreven tocht langs de
baar van roerloos licht, laat zich
niet uit de eigen waan…
Overstijgen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
441 Onsterfelijke zwaan vlottend in waan
verlaten te drijven met vol gemoed
over het meer, drager van onbestemde bijmaan.
Zonder gezel in het kielzog, het hart beroet
in eenzaam avondschijnsel: alles doorstaan.
Neen! Bedankt.
Ik loochen uw bestaan.…
Tuinfantasie - 13e tafereel
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
435 en hier en daar wat pollen paarse hei,
met in de ochtend vrolijk eend gesnater
en in de lucht wat zilvergrijze meeuwen
die door thermiek gedragen, rondjes draaien
en soms de lucht verscheuren met hun schreeuwen,
omdat ze schrikken van een koppel kraaien
en in de nacht het roepen van een uil,
(hij houdt zich in de hoge olmen schuil)
waan…
De opstandeling
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
543 Niet van een God of vaderland,
wat wanen ook beloven.
Kom wandel met mij aan het strand,
waar eb en vloed, kastelen zand
op zilte voeten roven.
Herinnering is al wat blijft
geschreven in de tijd
en lijkt alles zo om niet.
Geboren en gestorven zijn
in de ongewisse zekerheid
dat Leven, het geleefde leven liet.
Neen,ik leef niet.…
Onthaasting naar lieve lust
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
463 Grijp dus die levenskans om iets van een glorie
te oogsten onder de voortgang van de snelheids-
waan. En opnieuw voor wat rust te kiezen,
zodat ons evenwicht zich hersteld en op nieuwe
bewuste wegen kan worden voortgegaan.…
Machteloos
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
583 Geen kerk
Maar wel geloven
In iets
De deur van de kerk
Staat voor iedereen open
Voor een ieder die
mag bidden en hopen
Op een liefdevoller bestaan
Of is het geloof een waan
Het brengt verschil
En terreur en strijd
Het kan de mens
tegenover elkaar
Doen staan
Daar waar de wereld en de mens zijn onschuld verliest
En haat en geweld…
Tine
poëzie
4.3 met 3 stemmen
908 O, vrouw, o, tederheid, o, droeve waan,
wat was het leven mild, de wereld goed!
Zwijg, drieste stem van het onstuimig bloed,
ik bad een droom, een aardeloosheid aan.…
En... de Jarige?
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
574 kindeke klein
Op aarde kwam voor mij en u
We versieren heel het huis met licht
En kerstboom heel feestelijk
Gaan ’s avond naar de kerk gericht
Want kerst heeft toch iets geestelijk
Maar vroeger in die donkere nacht
Waar ’t kindje ter wereld kwam
Was niemand die cadeautjes bracht
Al was Hij koning uit Davids stam
Wat meten wij ons dan in waan…