9413 resultaten.
De man van d'r keuze
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.786 't Was heerlijk op het water.
Het kiezen viel de vrouw niet mee
en daarom koos ze eerst maar zee.
D'r mankeus kwam wel later.
Zodra geen land meer was te zien
verklaarde zij aan alle tien:
'Wees welkom op m'n boot.
Ik ben u allen welgezind.
U doet een wedstrijd. Wie die wint,
die wordt m'n echtgenoot.…
Goudvisserslatijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.162 Mijn moeder zei: "na zo'n menig rondje
wil de vis meer dan water in 't mondje.…
Wees niet bang
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
960 Wees niet bang bij het herkennen
woorden hebben het ritme van je stem
water is krachtig in de stroom
in beweging vaagt zij alles weg
wees niet bang om te ervaren
fluister niet ben wie je bent…
Eindelijk
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.122 Vermoeid het gezicht gedrapeerd langs zijn ogen
verdronken in het conformisme van belang
de automatische handeling voorspelbaar
bewaakt onbewust de verdringing
verlangen snakt naar zuurstof
aan de oppervlakte even
verdwijnen kringen op het water
klamme, warme, drukkende stilte
storm, zomerbui van aaneenrijgende dagen
de grond hard, geel,…
Kapel Mercy-center Madison (U.S.A.)
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
870 Vogelenzang en eeuwig water,
altijd weer ebbe en vloed
maar diep besef van de Ene
die allen in allen begroet.
Hartslag die duurt
maar rustig wordt als het water
golvend en kabbelend
slechts nu, nu.... niet later.
.…
Afgezonken
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.385 Op helder kiezelzand rust mijn rug
boven mij het nimmer stilstaand water
wegglijdend naar straks en later
hier vind ik de fossielen terug
de herinneringen van weleer
van stroomopwaarts en het gletsjermeer
Aan het oppervlak spiegelt het beeld
van daagse oevertaferelen
oorlogen en kinderspelen
een schilder die het riet penseelt
in de koele…
Levenszee
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.441 ik houd mijn hoofd boven water
watertrappelen blijven drijven
ik voel me langzaamaan verstijven
ik houd mijn hoofd boven water
blijf kouwelijk op mijn plaats
ik probeer nog ben al veel te moe
ik houd mijn hoofd boven water
voel het leven langzaam glijden
watertrappelen blijven drijven
---------------------------------
(dichtvorm : rondeel…
Verseau
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
774 (fontein te Arpaillarques)
zijn mossige baard
verraadt jaren waterloop
een onlesbare dorst naar meer
laat zijn levensader wellen
het peinzend gelaat
met de zorglijke trekken
geeft het geheel iets waakzaams
alsof het zijn taak is
alle dorstigen
in het hertogdom aldaar
te moeten laven…
Zee van verloren rivieren
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
2.731 Witte koppen slaan
als een bres in de branding
de dood in het zout.
Je zingt als een lorelei
ontvoerd uit het zoete land.
*
Muziek: Nina Hagen,'Seemann'…
In the eye
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
694 knipper
klapwiekende wimpers steken het glazen
en dolgeslagen sloepje over
achter de dijk huilt gegroefde
huizenbaksteen bosjes nutteloos
witte mascara over het
bestofte bladerpad
de overschaduwde
jongen schept zijn pollen vol
houdt het omhoog ziet het licht
enkel in stukken vallen
noemt het water
toch bewoog niets
dan de zon en…
rode gebaren van herfst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
663 zoals jij leven in geboorte bracht
en het kind dat nooit was
zo hangt het in mijn hoofd
dat in het razen over gaat
als een idioom dat niet
echt spreekt, of geleuter
met geluid van water
vanuit de douche
of gelaten warmte
als jij vroeger op moest
en het zo lief zei
daarom breek ik
gebroken woorden in tien letters
tot het blauw…
Vissen
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
2.472 In helder water
veel te zien
visjes oh zoveel
niet te geloven misschien
ik probeer ze te tellen
dat gaat helemaal fout
want ben ik bij de honderd
zijn ze allemaal stout
ze zwemmen door
en voor elkaar
het zijn er wel een miljoen
ze zwemmen notabene in een school
en houden niet eens
hun fatsoen…
Een doorzichtige lach
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
494 er golft water
speels en traag
onder eeuwig
spiegelend blauw
ik schep
met mijn hand
een doorzichtige
lach als innige band
die je pas ziet
in het verdromen
van beelden die
mee zijn gekomen
langzaam sijpel
ik weg zonder een
woord te hebben gezegd
in de scene van scheiden
ik kijk niet om
maar het nat van
mijn schaduw droogt…
HEI DA LIEVE DREUPEL WATER
poëzie
4.3 met 14 stemmen
3.278 Hei da, lieve dreupel water,
zijt gij helder toch en schoon,
in uw hemels lichtgeschater
en uw diamanten kroon!
Rood en blauw en groen en geluw,
peers en purperwendigheid
siert, in onderling gespeel, uw
pinkelende uitwendigheid!…
De diamenten dauw
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
445 uit schrale handen
spuiten geen fonteinen
zij koesteren het
vloeibaar goud voor
zinderende woestijnen
irrigeren in het
stille ochtenduur
de diamanten dauw
die door kou tot koele
druppels condenseert
zij zijn watergeesten
die nog wat nevelen
in de vruchtbaarste
seconden van iedere
eindeloze zonnedag
witte flarden zweven
al oplossend…
Verzuchting
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
704 Hoe kan ik mijn ontroering
subtiel over jouw diepe water
tillen, zonder mezelf te verliezen?
Als woest water die mijn oevers
doen inkalven en jouw bekken
uithuizig wordt in mijn bodem.
Zullen wij ons dan bloot
te glunderen leggen voor elkaar?
Als een kamerheer en
een Chinees theemeisje?…
Waterloo
snelsonnet
2.2 met 15 stemmen
1.584 Een dame die gaat drinken zonder plassen
Denkt: “Kijk, ik sleep hier een Nintendo binnen”
“Natuurlijk kan ik van het water winnen”
Maar dan voelt ze het water in zich wassen
Ze denkt: “Er is iets mis” en ze roept “Wat?!”
“Ik dacht dat ik nog veel meer levens had!”…
Bijbelse specialist
netgedicht
2.1 met 11 stemmen
1.560 Liep Heer Jezus, die zieken genas,
over water met pijlsnelle pas,
dan bewoog Hij zich droog
als bekwaam uroloog,
daar Hij waterloopkundige was.…
Rivierenland (Naar Mijn vlakke land .. van Jacques Brel)
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
1.917 Wanneer Maas en Waal door mijn gedachten dwalen
en ik de boten zie die koers moeten bepalen
wanneer ik me angstig voel door het zo snel bereik
van het wassend water dat klotst tegen de dijk
wanneer ik denk dat vriendje water vijand ook kan zijn
en woest de dijken breken wil van puur venijn
Dan vecht mijn land
mijn rivierenland
Wanneer…
Onstuimig
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
535 [Haiku]
bruggen krommen zich
over het wilde water
nu de storm nadert…
zwart
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
594 zwart water rimpelt
de regen ruist daarover
met kille druppels…
De overtocht
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.405 Lucht en water
dansen samen
voel, ruik, snuif,
alle hens aan dek,
er is niets dan beweging
blind van verlangen
word ik gek.…
geen verval
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
686 Afgekalfd land, rotte palen en
golven zonlicht opnieuw zichtbaar
in spiegelend water; versprankeld
onder een gebroken wolkenlucht
Zwermen zilveren vogels bespelen
een vluchtige harp, waar schichtige vissen
spiegels verscherven; beelden verbrekend
van dood hout half verzonken in moeras
Ogenschijnlijk geruïneerd landschap,
maar als altijd…
Wet shirt
hartenkreet
3.9 met 28 stemmen
3.180 Het water biggelt
langs de hellingen
van haar beklede slanke lijn
Geeft vorm aan
de rondingen
van het onderliggende terrein
Verzwommen
kijken haar rotsen
van achter het glazige gordijn
Hoe opwindend
een wit kledingstuk
nat kan zijn…
REFERENTIE
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.272 ik laat me dopen
en word door onderdompeling gewijd
het gastvrij water maakt geen onderscheid
en is bereid m'n zonden af te kopen
ik richt me op, passeer de scheidingslijn
op mijn papier, doorweekt en doorgelopen,
staat zwart op wit, in droog visserslatijn:
'dit is zijn vrijbrief, elke weg ligt open'
'waar hij zich ophoudt, dáár hoort hij…
This world of water
snelsonnet
3.2 met 9 stemmen
1.239 Het Britse nieuws gaat enkel over stromen
Het water valt de platte landen aan
Maar komt nog voor geen druppel uit de kraan
Een contradictio om van te dromen
De universiteit kan dat waarderen
Daar kan zo'n Oxford-Brit op promoveren…
blaffen in het traandal
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
651 terwijl de dauwdruppels
zijn vertrapt onder laarzen
van vervlogen uren
branden er tranen
in oogkassen
van de morgenstond
in dit aardse dal
zal na overloop van tijd
het water tot de lippen stijgen
maar vooralsnog blaffen wij
quasie opgeruimd tegen
het alledaagse leven
en juichen uit volle borst
'lang leve het bestaan'…
Blauwe stad
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
962 Troebel water overspoelt de velden.
Ooit vruchtbare klei, nu weg-gewassen.
De boer moest zich gedwee gaan aanpassen.
De gewone man moet het ontgelden.
Brood, biodiesel, alleen te kopen
door hen die doelloos naar hun boot lopen.…
Framboosje
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
703 hoe jij mij tussen eerste en laatste letter
streelt als ik jouw troetelnaam prevel en
nadien luister
hoe het zwijgen is als jij rond, zo zacht
in al weerklinkt, die zo de stilte tovert
van mijn lippen
hoe ik nadien als ik in jou aan het water
waar ik me verlies, op deze brede oever
kringen in het riet kauw
hoe ik mijmer, alsmaar onveranderd…
vloeibaar zilver
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
793 als vloeibaar zilver
drijft het water in de zon
die haar zachtjes streelt…