1304 resultaten.
drijfvermogen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
428 op de heenweg
lijk ik te verdrinken
in neerwaartse stromen
ik daal in weemoed af
om diep te zinken
en weer boven te komen
de laatste druppel
valt met onbedaarde
zwaarte in een
lentebries bij vlagen
de tijd achterna, fris herboren
als voorbije dagen
ik doorwaad poreuze aarde
tot innig hemelgloren
wat wilde ik je ook alweer vragen…
Blues van alledag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 Het kind is groot geworden
het komt als koning
met pracht en praal
en een bende aan land
in de haven van weemoed
en de blues van alledag
Omringd door soldaten
streelt hij het bont
van zijn mantel
hij is geen held
hij brengt geen gouden tijden
geen loon naar werken
geen bescherming tegen onrecht
hij geeft alleen een show
van zijn…
Stad van jouw stromen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.447 adembenemend als je bent
verstommen wij bij jouw oevers
een overdaad aan dubbele glazen
glanzen het water rafelend uiteen,
zo stroomt de aloude Maas
licht beneveld en gestaag verder,
ons voorbij met weemoed
naar het havenleven dat verdween.…
Thee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
665 De wonderlijke geur van verse kruiden
Het rustgevende geluid van het kokende water
Kalmeert mijn stressvol wezen
Weer een lange dag voorbij
De pijn verlicht, zodra het theekopje mijn lippen raakt
Het eerste slokje verdrinkt de kleine zorgen
Zo warm en kalm, een deken voor mijn weemoedige ziel
Thee is zoveel meer dan een drankje alleen.…
Slechts een gevoel...
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
612 Een gevoel van weemoed,
naar wat eens was...
De tijd verglijdt,
dit gevoel beheerst al mijn gedachten.
Ik hou het vast omdat
ik weet: het slijt.…
Levenslucht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
502 opnieuw worden vergeten
ik vertrek heimelijk in de nacht
naar een dorp in dromenland
om het verse geheugen te ontzien
in deze heimwee naar het vreemde
zij ligt klaar met open dromen
onder de schaduw van een boom
waar ik mijn levenslucht
zal vinden in de liefde
zij ligt daar met nieuw verlangen
voor mijn hemelse sympathie
in de weemoed…
erotisch
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
2.311 Jou met zwart gelakte nagels
een eitje zien pellen eet
lustopwekkend
Jou zien goochelen met plastic
toverballen zo vreselijk
vleselijk
En altijd maar die handen
waarin het zacht liggen is
als je maar klein genoeg
zou zijn
Het zijn ogenblikken
waarop zelfs de weemoed
die zich rond mijn hart geslingerd
had zijn greep verliest…
voorbij is mei
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.105 En soms in mei doet het hart zo zeer
van weemoed en verlangen.
Al zijn de bloemen eeuwig mooi
en kleuren bloesems bomen.
't Vervoerd beleven is voorbij.
Er waart november door mijn dromen.…
Voorbij is mei
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.062 En soms in mei doet het hart zo zeer
van weemoed en verlangen.
Al zijn de bloemen eeuwig mooi
en kleuren bloesems bomen.
't Vervoerd beleven is voorbij.
Er waart november door mijn dromen.…
De strijd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
847 rede en dwaasheid
wisselen elkaar af
ouder en anders
daarom niet verstandiger
onbedwingbaar hart
vraagt wat onmogelijk is
in plotseling oplaaiend vuur
wenkt het avontuur
dagen vergaan in een waan
van weemoedigheid
broze gedachten
over onbezonnen lentes
gevolgd door bittere inkeer
ontbreekt echter nog steeds
de weerbaarheid tegen…
grafsteen
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
814 in weemoed van het late licht
bloeiden rozen langs de steen
waar je nu samen ligt
ik kwam hier even in eenzaamheid
het is geen triest gebeuren
de rozen geuren mild
en ik spel de verweerde steen
mijn hart in innigheid
gevangen in loom bewegen
luister ik in de luwte
van fluistering van de wind
ik hoor jullie stemmen ijl en puur…
Gebroken dromen
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
1.841 Op scharlaken dwaalwegen
in vergeten schaduwdalen
onder de zoete avondregen
klinkt de roep van nachtegalen
Ach, een lied vol weemoed
de pijn van een verloren waan
de smart van een verwond gemoed
hopeloos als een stervende zwaan
Gedragen op de zuidenwind
zoet geurend als haar zijden haar
als haar lippen broos getint
wegen gebroken dromen…
Heimwee van de Russische ziel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
708 Ze sprak vol passie over pijn
het lijden van haar Russische ziel
over weemoedigheid
en het gemis der dingen
heimwee en verlangen van geur
van verf op doek haar woorden
raakten mijn hart dat in harmonie
met dat van haar begon te zingen
er vonkten lichtjes, ze dansten rond
tussen hoofd en hart en mens
daar in het duister bij de deur…
zwaarmoedig
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
533 de herfst draaft aan mijn voorbij
weemoedig staar ik naar de grond
en luister naar alle treurnis om me heen
het donker schalmt steeds vroeger
en ergens botst nog een late motvlinder
tegen het raam
de bruine massa van de dood walmt
zelfs tegen alle winden in
ik heb mijn kraag hoog opgetrokken terwijl
m'n handen hopeloos
iets van voldoening…
Gebroken dromen
hartenkreet
3.4 met 15 stemmen
1.386 Op scharlaken dwaalwegen
in vergeten schaduwdalen
onder de zoete avondregen
klinkt de roep van nachtegalen
Ach, een lied vol weemoed
de pijn van een verloren waan
de smart van een verwond gemoed
hopeloos als een stervende zwaan
Gedragen op de zuidenwind
zoet geurend als haar zijden haar
als haar lippen broos getint
wegen gebroken dromen…
Schemerdagen
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
672 visioen van eeuwigheid
laat mij jouw adem voelen
van jouw gedachten zwanger zijn
tover het licht in haar ogen
waar de muggen dansen
en de tijd lijkt stil te staan
dat onze aarde doet kleuren
met weemoed en treurnis
in haar amandel ogen van marsepijn
en de schemerdagen breken
voordat de goudplevieren
verdwenen zijn.…
De zoveelste maal
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
836 Voor de zoveelste maal
is het weer oktober
Verliezen vogels hun stem
stoppen tijdelijk met zingen
Valt het blad als goud
uit de wijde jas
van de berk
in m´n achtertuin
Doet de zon heimelijk
en heeft regen plotse invallen
Voor de zoveelste maal
spreekt herfst ´n taal
waarin afscheid, weemoed
en herinneringen.…
Door de polder
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
721 volgden wij de polderroute
oude roeiboten aan vergane steigers
stoere knotbomen
aangetast door de zaag
geen nostalgie kon ons bekoren
in wat wij zagen zat een vraag
hoe lang nog in een droom verloren
daar in de polder van vandaag
hoe veel nog om er bij te horen
met vragend dromen in de maag
door de polder met paard en wagen
weemoedig…
VUmc
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
523 Als ik dat hoor en zie bekruipt me nu
Weemoedig een gevoel van déjà VU.…
de dood als een lustig subject
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 wat verkrijgt de dood in zonden
die weemoedig kwetsbaarheden
raken, een gestalte zonder vlees
het verlegt des krijgers moed en herrijst
als duizend soldaten in mijn hand
het verhardt zoals de stolsels die
hersenen verkrampen en bleke delen
het schaambeen markeren
met een oud medaillon
het verstijft en verteert en reïncarneert
in goddelijke…
Vertrouwen.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
526 De vele gebeden, mijn weemoed,
mijn verdriet.
Een zeemanslied dat mij ontroert,
het is het onkenbare dat mij voert
naar een stille plek om deze
weer te verlaten.
Onzeker van top tot teen, maar
het lot is mijn maat en dat leidt
mij ergens heen...…
droomwens
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
504 zwaluwen boven de stad
ze waren er ooit om mee te schrijven
aan een lange zomerzucht
maar nu de lucht geen tekens geeft
van wetsveranderingen, neemt het af
hun graf gegraven door ons, mens
op een terras zit stil een jonge vrouw
ze droomt in duizend witte tinten
over wat ik wensen zou
schoon
gezuiverd
door het bloed van alle dagen weemoed…
gymnopédies
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
616 dat Satie niet afkerig was
van weemoed weet ik al langer
in dit vroege klavierwerk
heeft hij zijn ziel gestoken
met tederheid worden toetsen betast
emotie vertaald in heldere tonen
vrijbaan gegeven aan tranen
die gedreven zullen stromen
zo er iets op aarde is
dat klank geeft aan m'n gevoel
dan moet dit het zijn
de klankkleur rijk aan…
Getijdenperikelen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
467 Als ik kleumerig ga over het zandpad
En even sta te kijken bij een uitgestorven poel
Denk ik nog weemoedig aan de zomer
Toen was ‘t wat droger en geen modderboel
Stonden de bomen weelderig vol lover
En boden schaduw voor de warme zonneschijn
Nu staan ze langs ’t pad, kaal als ik, te kleumen
En ik denk; “Laat ’t maar gauw weer zomer zijn.”…
Melancholie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
732 Weemoedig staart ze naar haar handen,
handen die troosten,
handen die zorgden,
handen die kookten,
handen die streken.
Waar waren ze ook weer voor?
ze friemelt met een zakdoen,
strijkt haar rok glad,
kijkt schichtig om zich heen,
om vervolgens weer te blikken
op die doelloze handen!…
dode takken
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
442 ik haal de dode takken weg
van vader’s graf
wil hem aan vergetelheid
ontrukken
aan de dode taal van stenen
wil kijken als alwetend kind
dat vaders voor altijd duren
de man met wie ik
zonder weemoed nog
heel hard zong
die me het licht
aanraken liet
mijn verklaring van liefde
aan de man die me
groeien liet
ik haal de dode…
Herinneringen aan eer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
348 Nu al weer vele jaren niet meer,
Alleen mijn stil verlangen,
Weemoed naar de tijd van eer.
De herinneringen smaken nog zoet,
Doen mijn hart vlammen,
Verhit nog steeds mijn koude bloed.…
Woeste whisky en kleine vandalen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
423 Heb ik de eenzaamheid gevoeld
in het woekeren van het alleen zijn
met het recht van de allerzwakste
in de dwaze regionen van het verraad
heb ik eenzaamheid moeten erkennen
in dagen vol onverbloemde weemoed
zeldzame empathie en corrupte politiek
heb ik regionen lokaal weten te verkennen
waar de raaf een groene kikker eet
door al dat familiebloed…
Noordenwind
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
785 Stil tel jij
de dagen naar
het licht schreeuwt
donkere nachten
duister dicht
heelt spijt
in verborgen
zinnen
ooit geschreven
"verlangen"
zwevend op
weemoed van
noordenwind werd
onvoorwaardelijke
liefde aanvaard
gevangen
zacht gevlochten
draden horen
de wederroep
verstaan
jou in mij
bevrijd
leeft ooit…
Haal-baar
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
746 uit mijn diffuus verleden
paar ik nu beelden aan muziek
de schoonheid aan ontroering
leg ze bezonnen in het heden vast
hoewel verbluft over de keus
van mijn zo korzelig geheugen
verbaasd dat het verborgen heimwee
zich willekeurig mengt
met dat wat weemoed was
herinner jij je nog
dat je me vroeg naar het verschil
tussen die vormen van…