2744 resultaten.
Niels Hudson
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
535 Je ligt daar maar gestaald te wezen
gespreide armen in het stadse nat
vleugellam met de zijdeuren open
blik je mij nu zo troosteloos aan
terwijl je mijn natte koffer behoud
en ook mijn geliefde voorleesboek
Niels Holgerson's ganzenvlucht…
Een brandend kaarsje
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.329 Een brandend kaarsje dat licht verspreidt
Licht in donkere tijden van droefenis
Troost, als wij treuren om het gemis
In alle bewogenheid en eenzaamheid.
Een brandend kaarsje om hen te gedenken
Waarmee wij lief en leed hebben gedeeld
En al zo lang aan elkaar waren toebedeeld
Dat God ons allen Zijn troost mag schenken.…
Bij elkaar
hartenkreet
4.5 met 30 stemmen
3.682 Even troost bij elkaar zoeken
dicht tegen elkaar aan
samen zwijgend gaan slapen
en stilletjes de nacht ingaan
Samen ook weer wakker worden
genieten van een nieuwe dag
niet in zelfmedelijden zwelgen
maar 't leven tegemoet zien met een lach
Samen praten, soms even janken
want voor alles is een tijd
het leven gaat gewoon z'n gangetje
maar…
Onvergetelijke liefde
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.100 Weet ik, het klinkt steeds
zo vertrouwd hoor ik het
luister naar het heengaan
van het treurlied onder regen
valt een leven te verlaten
het is nog niet te laat, toe droom
op een ander verlaten eiland
in een wildvreemde stad
waar treinen niet meer rijden
waar nergens een weg toe leidt
begint een betekenis te gloren
het is nog niet te vroeg…
Eenzaamheid
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.507 Elke dag weer alleen
Geen soulmate
Geen familie
En geen vriendin
Altijd maar alleen
Helemaal niemand om mij heen
Niemand die me troost
Een gevoel dat me dagelijks sloopt
Wanneer komt die persoon
Wanneer komt die vrouw waar ik telkens van droom
Ik vervolg mijn weg
Hopelijk naar een betere plek…
Onrustig is ons hart...
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
715 Onrustig is ons hart, dat is geweten:
vervuld van zorg en pijn, verdriet en rouw;
we zoeken naar beschutting bij de kou
en worden door de liefste zelfs vergeten.
Maar er is Een die ons wil dragen altijd voort;
onrustig is ons hart, maar er is ook Gods Woord.
Op het feest van Augustinus, van wie die aanvangszin heel bekend is.…
DE OUDE KONING
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
710 In de nacht
voor zijn aankomst
is de Maan
op zachte voeten
door zijn hoftuin gegaan
Zij liet verstrooid
wat maanlicht slingeren
- nooit meer aan gedacht
Bosranken weven
daarvan een vacht
van zilverig pluis
over hekwerk en poort
van het Koninklijk Huis
Zijn herauten
snelle snaken
verven bladeren
scharlaken
sienna, oker, vermiljoen…
Als het even niet meer gaat
hartenkreet
3.7 met 37 stemmen
4.891 Als ik mezelf verlies
dan ben jij er die me vindt
ik zoek waar jij zoekt
maar al die plekken maken blind
Je houdt mijn hand vast
je laat me dit zien
elke plek waar ik was geweest
Je laat me nooit los
je laat me nooit gaan
Pas als je zeker weet
dat ik het overleef
Dus ben jij die het me zegt?
die een arm op mijn schouder legt?
dan ben…
Afscheid
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.566 Maar dan opeens glijdt zacht en warm
om je schouders heen een arm
die je troost biedt en voelen doet
dat je toch ook weer verder moet.
Heel langzaam kruip je dan uit dat dal
en weet dat de tijd ook deze wonden helen zal.…
Sonetten II
poëzie
2.8 met 6 stemmen
2.279 die nu zo weent,
Om weinig leed en kleine droefenis,
Zeg, weet gij niet, dat het zo heerlijk is,
Als ge alle lijden in u zelf vereent,
En lijdend and'ren troost in hun verdriet?…
tastbaar
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
683 zich samen
de bielzen ijskastelen
vastgeklonken
aan het krullen van stoelen
je kunt het rollen
op het langen van de latten
*
Het vuur
poeder en schaveling
aanmaakstokken
en de warme pit die om mijn buik rolt
het slepend roeren
in de koffie
brood dat blootvoets
gegeten wordt
naakt is het hier
nog altijd
het waken en de troost…
Zoon van Afrika
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.957 Wie ben jij ?
waarom dit lijden ?
geef me je naam..
je hoeft je niet te haasten
tijd is al wat we hebben
spring er zorgvuldig mee
om, want haast brengt je
ook niet sneller naar de toekomst
ons volk is er een van kleur,
je ziet het en je proeft het
draag de goden in je en ze
blijven ver van deze aarde
loop met me mee naar het
volgende…
Zeg je zegje...
netgedicht
3.0 met 19 stemmen
2.758 tref jij dichte deuren
ontsluit dan je hart:
zeg je zegje in kleuren
in plaats van in zwart
heb jij gif te lozen
verbloem dan je toorn:
zeg je zegje in rozen
in plaats van een doorn
maak jij valse starten
herzie dan je stijl:
zeg je zegje in harten
in plaats van een pijl
mis jij stro en halmen
hervorm…
Binnensluiten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
519 Weet je nog die keren
dat ik je haast smekend
door gordijnen
van tranen en natte haren
aankeek en dat je
je arm niet
om mij heen sloeg
hoe graag ik dat ook wou
omdat ik je eerst
vertellen zou
van waar ik leef
en dat ik dan uiteindelijk
hortend en stotend
mijn gevoelens beschreef?
Zo wil ik je nou.…
Kerkhof met bomen
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
749 Op het hoogste punt een bank
hier rust men uit en laat de blik
over de bomen gaan, vangt het blauw
van een rivier, spiegel van de lucht
De bladeren orakelen voort
hun vorige voorspelling
kwam slechts ten dele uit
want de dames van het noodlot
kwamen tussenbeide, naar hen
luistert zelfs een god
Men fluistert brokkelzinnen
in…
Op zoek naar woorden om te troosten
netgedicht
3.7 met 35 stemmen
3.790 Op zoek naar woorden om te troosten,
te zalven met een toets van hoop;
je wilt het graag maar 't wil niet lukken,
de tranen krijgen vrij de loop.
Wat zijn de woorden dan erg pover,
- een klein gebaar kan soms volstaan -,
maar toch, de allergrootste pijnen,
daar moet een mens alleen door gaan.…
Droomwoorden
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
636 Kon ik nog je stem eens horen
dichterbij dan als fluistering
van voorbijgaande woorden
tijdens nachtelijke dromen
maar te ver ben je weg
te lang geleden van hier
dus moet ik troost vinden
in alle droomwoorden
die je me af en toe schenkt
het niet verouderend beeld
dat ik daarbij doorkrijg
ach kon ik je maar aanraken
zachtjes strelen door…
arm om je heen
hartenkreet
3.6 met 20 stemmen
1.091 Een arm om je heen
is het beste medicijn,
zei ze omhelzend…
AFSCHEID
hartenkreet
2.0 met 9 stemmen
1.842 Jij, afscheid, had ik je maar nooit gekend,
de ervaringen van jouw bestaan;
het losgerukt worden van iets
wat ik zo graag wilde blijven koesteren!!!!!!
Ik kan je haten, omdat je abrupt
zowel positieve als negatieve herinneringen
mij ontrooft!!!!
Van binnen word ik verscheurd door twijfel
wat mag ik vasthouden van het verleden????
Wat moet ik…
Volle dracht
netgedicht
4.7 met 18 stemmen
806 Geleid mij naar het rijk van troost
waar de harde waarheid zetelt
ik reken af met de provoost
die mijn open wonden netelt
ontrukt aan de vergetelheid
koester ik geluksmomenten
tot nieuwe toekomsten bereid
over lijken van serpenten
bevangen door verbeeldingskracht
zal ik meren in jouw haven
wij zijn elkanders volle dracht
laat het wildebeest…
Ziekte, oude troosteres
poëzie
3.3 met 9 stemmen
1.879 - Ziekte, oude Troosteres, wier woorden wégen...
- ‘O Gij, mijn zoon, die duldig leven mag
van 't glooiënd denken aan een verre liefde-lach:
ik zie hoe in uw oog dromen als zwanen zegen.’
- Ja, ik ben goéd. Maar 'k wilde vrédig zijn...
- ‘Mijn leéuwrik! Gij, die door de nachten heen-gedrongen,
de vreugd van de enig-eeuw'ge…
Tranen van een godin
hartenkreet
2.7 met 9 stemmen
1.134 TRANEN VAN EEN GODIN
Luister als ik zachtjes tot je spreek
hoor toch mijn stem als ik je troost
Ik laat jou toch nimmer in de steek
voor ik jou in ‘t geluk heb geloodst
Ween maar nu mijn arm om je ligt
laat alle tranen allemaal maar gaan
Laat ze toch glijden over je gezicht
ze dragen ‘t verdriet uit je vandaan
Zwijg toch met woorden…
Niemandsland
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
699 Keer niet terug naar 't niemandsland
waar niemand op je wacht
in de door God vergeten stilte
van alweer een hopeloze nacht
wend je niet af van de horizon
en de dromen die niet reizen
bedenk opnieuw waarom 't begon
je hoeft niets meer te bewijzen
het poppenspel gaat niet om goud
schrijf het maar van je af, ik luister
zonder dromen word…
Verdriet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
620 Als je eens verdrietig bent
kijk dan naar de hemel,
naar de fonkelende ster
Hij lacht je stralend tegemoet
en leidt je de weg
Die ster staat er elke dag weer
wat je ook doet en waar je ook zult gaan
Hij vraagt je keer op keer
om een lach, niet om een traan
En als een traan dan toch gaat rollen
Geeft hij je troost en nieuwe kracht
zodat de…
Het niet begrijpen
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
825 Laat me dan vredig zijn
en anderen verblijden
met luisteren en zingen,
met glimlach en met troost
al kan ik niet begrijpen.…
MET TRANEN VERBONDEN
hartenkreet
1.7 met 9 stemmen
1.084 Mijn hand streelde jou het haar
reeds meer dan enkele uren lang
Je had verdriet, je voelde je naar
een traan gleed je over de wang
Mijn lippen vonden dra je mond
en ze kusten jou teder, urenlang
In donker sloten we een verbond
tranen gleden ons over de wang
Mijn hart opende zich terstond
voor naar wie ik lang al verlang
Ik goot lange…
HORIZON
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
756 HET KIJKEN
NAAR DE ZEE
NEEMT ME MEE
NAAR HET NIETS
OF HET IETS
WAT IK NIET
LICHT KAN BEVATTEN:
HET EINDIGE
HET ONEINDIGE
HET INNIGE
WAT MIJN
ZIEL TROOST
WANT MET
OF ZONDER ZON
IS ER ALTIJD
EEN HORIZON
Dit gedicht draag ik op aan mijn belgische balcon-buurvrouw en echtgenoot, Zuid-Spanje, 5 december 2010…
SCHAAK
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.291 kaarslicht speelde op het bord
op kristal dat blonk
de vlam verzonk in rode port
zijn ogen verdiepten die vonk
trouwe pionnen
bewaakten haar dame
de zijne kwamen
zagen en wonnen
zoet was haar wraak:
schaak
hij sprong naar voren
schaakte haar dame, voor op zijn paard
voerde haar mee in een duizelende vaart
aan haar toren ontkwam…
Verbroken verbond
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
861 de stilte knaagt
is ongehoord en
onbegrepen
daar het verbond
intens was
voor het leven
moederinstinct juist
nu geborgen in
armen van engelen
rust zij zacht
*~ IM Elsa Tisseur ~*…
EEN LADDER VAN LIEFDE
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.083 Een ladder staat er in mijn ziel
en die leidt juist naar mijn hart
Voor wie in diepe treurnis viel
is deze ladder een nieuwe start
Een ladder uit de put van pijn
is mijn hand die gereikt wordt
Als ‘t ene straaltje zonneschijn
dat de smart een beetje bekort
Een ladder voor de pijnvallei
van smart uit hersenschimmen
Die ladder is die hand…