1257 resultaten.
Rijn-Gein
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
558 Geen boot verlaat zijn baan
van schuim, zilver en groen.
Ik moet hetzelfde doen
en volg de regelmaat
die door het landschap gaat.
Dan sla ik af. Een bocht.
De kromming die ik zocht.
De lijnen worden speels,
maar stuiten op de rails.
Het spoor leidt mij naar ‘t oude
station van Abcoude.
De zon breekt door. Daar fonkelt
het Gein.…
huiverlangen
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
752 een heimweeblauwe hemel en
straten die adembenemende kou
in zilveren glitters verglanzen
de wolkjes aan de lucht zijn niet
voor de zon doch zinnen die lachen,
wollige wasems van winters plezier
schouw schittersneeuw en witte waters
waarop geliefden vol vertrouwen in
geluk zich wagen op het gladde ijs
maar het venster lijst 't plaatje…
Lotgeval
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
684 in een equivalent moreel
Tracht een baby niet te laten huilen
als een ziel vragen sterfelijk te zijn
En je hart te verschuilen
in een camouflage van satijn
Want soms denk je zwart als zilver
en de trots erkent verval
Poetst goud na een schilfer
zonder toeval,het gouden lotgeval…
laat september
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
519 het leven een tijdlijn
die ons bindt, een gegeven
die je zonder liefde niet vindt
laat september, de komende dood
huilt in het groen de wind beeldhouwt
de polder in een verloren segment
de horizon verlost van schuld staakt
de zichtbaarheid en verhult zich
in een zilveren nevel waar meeuw
en kind gezamenlijk sterven
er is geen eind als…
Herdenken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
539 jaren
even voor het gewijde uur
naar de kant van de weg
zwenken en stoppen
lijken mijn vader en moeder
in zichzelf verzonken
verbonden met iets
dat groter is dan zij
gedachten waar ze goed
naar moeten luisteren
die het waard zijn
om telkens terug te halen
En altijd
is er in het diepste
van de stilte
weer die merel
die met zijn zilveren…
zomer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
558 Zo n rimpelend zilver folie vlies ribbel fluweel.
Stationair zwevend boven in haar gevat struweel,
het waterblad struikgewas, een juweel.
Besteelt gesteeld kies waterlelies.
Geen geld voor een miljonair,
neen koningsgoud, de honinginhoud.…
In de trein
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
780 Over de weilanden,
doortrokken met een zilveren lint.
Een lint dat stroomt en golvend schittert,
dat stoomt en zich niet verbittert
het landschap afwindt.
De trein haar monotone dreun,
begeleidt het chromen kronkelen door het berijpte groene gras.…
Geneurie.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
878 Want als de dichters wenen
Moet glanzen paarlenschijn,
En lachjes willen ze er gene
Die niet van zilver zijn.
Wat mag zo heerlijk blinken
Als eêlsteen en brokaat,
En wat kan heller klinken
Dan schild waar 't zwaard op slaat?…
Volle maan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 Wandelend over een verlaten kronkelpaadje
Slingerend langs knoestige bomen
Loop ik vergezeld door zilver maanlicht
Zomaar wat te dagdromen
Kijkend omhoog, naar de witte magische bol
Voel ik inwendig de lol
Om een diepe wens te uiten
Een wens die een vorm van creativiteit laat ontspruiten
Overvallen door een gevoel zeer frappant
Lijkt het alsof…
Solozwemtocht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
400 donorwervend
voor de microscopen
van oncologisch
superspecialisten
armenmalend
in een kruipslag
peddelbenende
torpedo
eigenhandig
aangedreven
binnenboordmotor
van hart
solo zwemtocht
voor de labs
geldinzameling
te water
monsterlijke
zware krachttoer
vliezend langs
Elf Friese Steden
geen beloning
geen zilveren…
Stad en land af
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
538 het kunstig geweven web
van de spin
beschermde ons voor
indringers
lichtstralen werden
gemorst
over de doorzichtige vleugels
gevlogen in 't zilver blauwe
glinsterde
het
spinrag als
een schoon kunstwerk
het is voldoende
om naar de gevangen zwarte
stippen te kijken
met ogen van de ochtend
vandaag schilder ik
opnieuw…
Verstrengeling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
532 Misschien zijn mijn woorden
Als blokken ijs in de winter
Bevroren water in een teil
Maar ze zullen smelten voor de zon
Van jouw liefde die komt als de lente
En geeft kleur aan ontluikend blad
Tooit tuin en veld met bloemengeur
Wolken in blauw met zilver omvat
Vergeet dan mijn woorden
Als ijsblokken zo koud
Ze zijn in jouw liefde gesmolten…
Bruidsvlucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
534 in stilte
Een enkel ritselend geluid dat deze rust doorbreekt,
zijn vleugelslagen van opstijgende vliegende mieren
Hun rood gloeiende lichamen vervagen
in het licht van de opkomende zon,
alsof de bruidsvlucht van koninginnen en mannetjes
een geschenk is van de vroege ochtend
Na afloop glinsteren de verloren vleugels,
als tranen van zilver…
Herdenken
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
275 die jaren
even voor het gewijde uur
naar de kant van de weg
zwenken en stoppen
lijken mijn vader en moeder
in zichzelf verzonken
verbonden met iets
dat groter is dan zij
gedachten waar ze goed
naar moeten luisteren
die het waard zijn
om telkens terug te halen
En altijd
is er in het diepste
van de stilte
weer die merel
die met zijn zilveren…
Buig jouw zilveren lepel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
654 Hoe dikwijls dans jij
rond de kwetsbare schoonheid
van een innemende natuur
en weef jij woorden
naar het woord van toen
met groene ogen
en een fruitijsje
voel ik jouw huid
een tijd verspilt met zwijgen
in mijn gretig hart
heerst een duisterstorm
heb ik je eindelijk gevangen
in de droomstreek van verlangen
voel ik jouw tong
zal…
Het kruisje
poëzie
3.0 met 11 stemmen
4.783 Een waardeloos zilveren kruisje was 't,
Beschadigd door weer en tijd;
Drie lettertjes schenen er wel gekrast
In 't plaatje aan de achterzijd'.…
Offergaven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
700 Porseleinen vreugdetranen
rinkelen niet
als in ragfijn zilveren bellen geblazen
nectar.…
Ongelukkig
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
2.666 Laatste-kans-dertiger
in de trein
Een beetje zilver langs te slapen
Is afwezig, droomt vooruit.
Zit af en toe te gapen
Vraagt zich af
Wat hij ooit droomde
Werd dat allemaal waar
Zijn die dromen echt verwezenlijkt
Door hier te blijven zitten
Voor nogeens dertig jaar
Hij heeft nu toch
echt alles
Een vrouw, een kind.…
Als ik het kon
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
912 herinneringen in een doosje,
om nooit te vervagen
Als ik het kon,
gaf ik alle vogels jou stem,
om je elke dag bij het ontwaken te horen
Als ik het kon,
maakte ik van de zon jou lach,
om elke dag te laten stralen
Als ik het kon,
ving ik je geur op in een potje,
om elke dag even op te snuiven
Als ik het kon,
tekende ik je gezicht in een zilveren…
Thee
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.019 Een biscuittje bij de thee
korrel blijft in stil verlangen
aan d`r volle lippen hangen
lispelt dorsten met haar mee
lepel wordt afwezig roer
in de goudgelige stromen
die warm in het kopje dromen
zilver wervelt parelmoer
Porselein ginnegapt breekbaar
terug met vlaag melancholiek
tuimelt zwervend in bouquet
Kruimel zandt in het verzet…
Inboorling
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
759 Ik druk knopjes door me lippen
blaas tralietjes door me fluit
de vele ringen in me navel
komen mij me neus ook uit
Ik brouw zilver in me wenken
sla een nagel, splijt me tong
schiet een loodje langs me denken
met een kruisboog door mij long
Ik heb nieren vol met keien
tepels hangend van het goud
ik staaf botten aan een leugen
In ut gat…
Lila tranen.
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.029 Lila tranen
Mysterieus onbekend
Die zich een weg langs de wangen banen
En snel van de ziel wegrent
Zilveren ogen
Onthullen de geest
Geheime wensen niet vervlogen
Maar ook nog niet geweest
Aura, wit glanzend
Toont de herwonnen hoop
Door nieuwe energie dansend
Een nieuw begin op zijn loop
Een gouden wil als zegen
Alom zichtbaar geworden…
Wat als ?
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
2.178 zonder franje
geen enkele glitter
ook ik weet,
dit klinkt heel bitter
blijft spreken zilver
wordt denken goud
schrijven nieuw
of vertrouwd oud ?
kalmte kan je redden
woorden die ver reiken
wat als, terneergeslagen
gevoelens en kracht bezwijken ?…
De Engelse Sonnetten, 3. De val
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
1.206 God, sinterklaas, kerstman, school,
vrouwen, sex, vodka, muziek,
vervormde gedichten, de zilveren saxofoon.
De reizen, de zon, het strand,
de jungle, de bergen, de steden,
de klippen, de golven, de val.…
De Engelse Sonnetten, 7 (slot). De abdij van Whitby
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
966 De klinkers van het binnenplein
blinken zilver bij volle maan,
uit de sponningen van de abdij
staren lege ogen op me neer.
Zwart-wit flitsen flarden
van films door mijn hoofd:
Nosferatu, lijkbleke maagden,
een mosbedekte tombe.
Rood golft de angst,
schril roept de uil,
ijzig wappert mijn mantel.…
geen verval
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
79 Afgekalfd land, rotte palen en
golven zonlicht opnieuw zichtbaar
in spiegelend water; versprankeld
onder een gebroken wolkenlucht
Zwermen zilveren vogels bespelen
een vluchtige harp, waar schichtige vissen
spiegels verscherven; beelden verbrekend
van dood hout half verzonken in moeras
Ogenschijnlijk geruïneerd landschap,
maar als altijd…
geen verval
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
686 Afgekalfd land, rotte palen en
golven zonlicht opnieuw zichtbaar
in spiegelend water; versprankeld
onder een gebroken wolkenlucht
Zwermen zilveren vogels bespelen
een vluchtige harp, waar schichtige vissen
spiegels verscherven; beelden verbrekend
van dood hout half verzonken in moeras
Ogenschijnlijk geruïneerd landschap,
maar als altijd…
een winterlang
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.215 Donkere handen strelen
door krullende haren
voorzichtig wordt
een zilveren ring
aan haar vinger
geschoven
uit genegenheid
is liefde gegroeid
een winterlang
zegt ze
aarzelend
ja een winterlang
beaamt hij
en de wind
vlecht twee tranen
te samen
tot een lint
van weten
de maan
vangt het liefdeslint
en laat rozen bloeien aan…
Fallopia Baldschuanica
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
612 miss silver screen
in vervlogen tijd
op 't witte doek
uitgemonsterd
in haar wijd
uitstaande
oogverblindende
wonderwitte
mannenhart
en ogen blik
verslindende
boven beide
bovenbenen
vrijelijk door
een luchtstroom
opwaaiende
zomerjurk
een bruidssluier
in wittebrood
vervlogen tijden
lang geleden
op het zilver…
Weet je, lieve sint
hartenkreet
4.2 met 22 stemmen
2.758 Vanavond
Zag ik een sterretje,
heel hoog
in de diepe nacht
Het leek mij
of het van zilver was
en dat het twinkelde,
dat het het lichtje
van een wereld was
die ik niet kende,
maar wel graag
zou willen kennen
Weet je wat ik
je wil vragen,
lieve Sint ?
Wel….…