7749 resultaten.
grindpad
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
551 grindpad
achter het hek
aan het eind van
het grindpad vraagt
de stilte om aandacht
geen geruis in bomen
geen bewegend gras
de vogel zingt geen lied
de dood maakt me hier wakker
ik wist nooit goed
wie je was en waar
kon je moeilijk volgen op
je zelfgemaakt kompas
je achterstevoren denken
je eindeloze fantasie
je knikkeren met…
Een appel
gedicht
4.7 met 49 stemmen
7.839 hij is nog zoet,
maar hij wordt al moe zoals alleen een appel
moe kan worden,
hij rimpelt en verkleurt,
het is een warme dag, niets grijpt om zich heen
en niets gebeurt
en een hand pakt hem op, draait hem rond
en gooit hem door het raam-
als hij zich zou kunnen verbazen zou die appel
zich verbazen en denken:
is dit nu ten einde raad…
Dominica Resurrectionis
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
992 Heden verbleekt het noodlot,
het pijnlijk-nabije einde.
Mensen verplaatsen zich
in de Paasnacht -
en raken niet uitgekeken!
Beperkingen, belemmeringen
zakken door hun betekenis heen.
Menselijke dingen zijn herroepen
door een Heerlijke genadedaad:
niemands leven vergaat
in Verlichte staat op Paasmorgen!…
Aan de avond
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
487 En als eens mijn laatste avond is gekomen
En er een einde komt aan mijn bestaan
Wanneer en hoe dit zal zijn, weet U alleen
Heer, geef dan dat ik bij U thuis mag komen.…
tijger Tim leert fietsen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
559 is veel te druk
dan krijg je zo een ongeluk
bromfietsen maakt erg lawaai
snorfietsen vindt Tim te saai
fietsen ja dat is je dát
maar fietsen ja hoe doe je dat
de fietsmeneer wil hem wel leren
hoe te draaien hoe te keren
richting aangeven vóór de hoek
klauwen aan het stuur niet in de broek
Tim's krachtige poten op de pedalen
het eind…
Droog die tranen
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.083 Mijn naam is op aarde nooit meer te vervangen
en over alles bloeit onze liefde, zonder eind!…
Herfstbezinning
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
914 We zien alweer de bladeren dwarrelen
en weten dat de herfst er dus weer is,
maar treurnis om de zomer die er was
en die in geur van sterven overal verschijnt,
neen, die vecht wel om de overhand en
gaat met kleuren ons bedriegen maar wint
het niet van ’t vaag vermoeden dat dit niet
het einde is, maar even rust en stilte vraagt.…
In jaargetijden
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
585 De zomer verwart in de verte
als een dunne draad zonder eind
Herinnering aan de winter paars
als een heideveld schaars bedekt
Een heldere droom wordt zelden
een gedicht met zuivere woorden
Herfst lijkt op een bonte vlinder
zomer- en herfstkleuren opgezogen
Een winter wacht met zwart en wit
in een maanzieke, zilveren nacht
Een ader in de…
tijger Tim maakt vriendjes
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
609 tijger Tim is vaak alleen
niemand om te spelen
gelukkig heeft hij een step te leen
zal hij zich niet vervelen
Truus en Co, meestal samen
rennen vrolijk door het bos
plukken zomers blauwe bramen
en zien weleens een rode vos
aan het einde van het pad
vlak bij de kastanjeboom
zit tijger Tim stil op zijn gat
hij voelt zich treurig, voelt…
Kerst
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
993 Stilaan gaan we het einde van het jaar tegemoet,
met argwaan voor de toekomst,
komt het nog allemaal goed?
Niet te geloven wat een enorme
wirwar van emoties op ons af kwam,
je houdt het niet voor mogelijk, maar het kan!
Wij varen op ons eigen tempo,
maar vergeten steeds onze medemens.
Waarom zouden we iets doen?…
Winter en Lente
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
582 kou
en de sneeuw
doen de
opkomende
voorjaars bloemen
verwelken
slap hangen de kelken
de vogels
zingen al vroeg in de morgen
zij lijken zonder zorgen
het voorjaar kan niet in rust ontwaken
wanneer het natuurijs kan kraken
bloemen niet kunnen bloeien
de ijzige kou
heeft
de
prille
beginselen
van de geboorte van de lente
met het einde…
Medeleven
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
520 Een oude hond zakt
door z’n heupen
jankt en heeft pijn
kan amper nog lopen
wat is het dan toch fijn
dat zo’n wezen pijnloos
uit z’n lijden wordt verlost
Een oude oma dik negentig
blijft op een verlossend einde
als van die hond hopen
krijgt toch nieuwe heupen aangesmeerd
ze ligt op bed kan van pijn
niet meer lopen
maar die jonge chirurg…
jij en ons meisje en een beetje ik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
756 ik zalf je met fijne woordjes
waarmee jij vroeger bij
ons meisje, van die rode
vlechtjes draaide
ik weet nog, aan het eind een
flinke krul en zij met haar bleek
gezichtje kende de wereld al
beter dan dat we beide dachten
maar jij, die me nu verzorgt me troost
op het bed dat stil van woorden
maar druk van gedachten zich uit
met kleine…
Allerzielen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Niet dat zij het sterven hebben geliefkoosd,
al vonden ze samen met u op 't einde wel de nodige troost.
De dood was even als een vuist die me voluit raakte,
waarna ik na rouw het verdriet er om ook weer staakte.…
Pavljoetsjenkova
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
599 Game and set
miss Bertens
Kiki
balt haar
linkervuist
en slaakt
een kreet
van macht
genot
en over-
winnaars-
kracht
glundert
onder parasols
nog nagenietend
van die uithaal
verwoestend
onbereikbaar
een groundstroke
met haar rechter
forehand
die een eind
maakt aan
een tandentrillend
billenknijpend
zenuwslopend…
Ochtendstond
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
400 Een prachtige wandeling
liep op zijn einde,
en met een goed gevoel
ging ik aan mijn
verdiende kopje koffie.…
Mijn patchwork regenjas
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
539 over had dan verwachtingen
In een onderpand alles goed zou maken
Het gebeurde niet , zoals ook voorspelbaar
Maar toch altijd onverwacht, waar ze
Met het eerste licht gekomen was, ze
Gaf me een hand en vertrok met de
Laatste strofe uit haar zonneboek
Wat ze duidelijk maakte wie ik werkelijk was
Ik stond op een leeg perron en op het eind…
Groot gelijk! Proost!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
524 Hij wilde knokken tot het einde,
voor zijn zuurverdiende recht.
Een ieder, die me daarom vraagt,
geef ik mijn meningen nu kado.
Mijn gedachten zijn gratis.
Mijn groot gelijk nu ook.
Laat ons, vriendinnen en vrienden,
tegenstrijdige gedachten wisselen.
Misverstand biedt overwegingen,
bij een lekker glaasje bier.…
Het luchtledige
netgedicht
5.0 met 228 stemmen
473 heel subtiel is
er in contacten
gesneden zijn
verbindingen ontkoppeld
werd het netwerk
uitgekleed en
zonder voeding gezet
het proces dat
vele stadia kende
vaak werd
geattaqueerd door
onbekenden die
temporele verschillen
snel duidelijk maakten
pas in een
langzaam accepteren
leerden zij dat roeren
in de infobrij het
einde…
Narcistisch zelfvertrouwen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
471 oplaaien van de
branden in je
ogen gezien
de verschroeiende
hitte van het
immense vuur
in je ziel gevoeld
lucht waarde
rond met dood
vermomd als rook
en gloeiende as
zacht brak de
hemel in flitsend
ontladen rolde donder
uit gerafelde gaten
er was geen tijd
en plaats voor angst
het zintuiglijk bereik
herkende al zijn eind…
Zelfdodingsmiddel; Psycholoog Wim van Dijk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.000 praktisch
Tot het meest intieme toe
Het verval van zijn vrouw
Zijn geliefde
Verstorven liefde
Hij is al bezocht door de recherche
Hij zal worden berecht, maar
Hij zal de overheid een poepie laten ruiken
Van dat stinkende verstervingsproces
Hij gaat zitten in de bak, op z’n gemak
Hij zit er niet mee
Hij vecht voor menselijkheid
Hij zal uit einde…
Gerrie Knetemann
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 Pas in de verste verte ligt het eind
dat zo vaak veel te tijdig wordt bereikt,
want plots een steek, besef, de Kneet bezwijkt
net als hij met zijn vrienden lekker treint
In één seconde komt alles voorbij:
Parijs, de gele truien, valpartijen,
het wereldkampioenschap, de kasseien,
de stratenmaker was een echte kei
Zijn vindingrijke tong zat…
Beloon
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
519 Hij grijpt al is ’t hem ongewoon
in haar nog maar even leven
naar de knekelende hand
die niet haar maar hem doet beven
laatste levensteken van hun band:
“Ma wat ik nog wil zeggen
ik vind je hebt het goed gedaan
je kan het hoofd nu neer gaan leggen
met gerust hart op 't einde aan.”…
HEEN EN TERUG
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
409 Tussen steile rotsen
door dicht woud omringd
dendert de stortbeek
naar beneden
geeft zich over aan de wil
van de oeroude Schepping
over hem heen
stijgt en daalt telkens
een gondel langs de helling
steeds onderworpen
aan menselijk gezag
de hotsende stroom
bereikt het lage dal
zoekt als kabbelend riviertje
de tijd zonder eind
het…
MOOI, VIES EN PUUR
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
663 '
haar voetjes duwden als scharen van een krab
hem al naar de killing fields van haar maanmond
op weg naar het einde, moedig voorwaarts, nader tot U
de hond was jaloers en ging boven haar hoofd liggen
ondanks dat, beet hij niet
zo, en nu gauw douchen jij
'en mijn erwtensoep?…
SLuitsein
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
604 zee en door het groene hart
De uitroeptekens rijpen in het veld
De blauwe luchten worden somtijds zwart
Doordat er inkten buien zijn voorspeld
En onderweg bezoek je dorp of stad
Hoor je verleden, heden, toekomst aan
Soms zijn de rails bedekt met herfstig blad
Vergt het geduld om door te kunnen gaan
Via een omweg komt het tot een eind…
rimpelruis
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
498 als nooit tevoren
hoe meer er rondom verdwijnt
hoe minder hij in de spiegel herkent
hoe meer van hemzelf pijnlijk
wat rest is rimpeling
van vel en ongetelde jaren
een verzameling oudmodische woorden
hij kan zichzelf niet meer horen
merkt slechts variaties van spraakgebrek
de lispelruis van medeklinkers
hij denkt dat hij het einde…
De zilte geur van ver
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
515 mijn beesten
waren dons en
pluche gekleurd
knuffelzacht
dichtbij zo voor
het grijpen
toch speelde
ik er niet
echt mee zij
hadden geen
naam roken
naar zand en zee
de zilte geur
van ver en
avontuur in
het afhollen
van duinen voor
de lawines uit
ik zag altijd
het eerst de
wolkjes komen
dat maakte vaak
een eind aan onze
strandvrijerrij…
IK HEB MEZELF DE OORLOG VERKLAARD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 Ik heb mezelf de oorlog verklaard
om uit einde lijk de vrede te bewerkstelligen
Alles breng ik in stelling
hard daaraan te werken
zelfs keihard er tegenaan te gaan
fier ten strijde te trekken
en mijn wapens zijn
woorden, woorden, woorden
met af en toe zeer ruige taal
dat ze mogen leiden tot een oer-dialoog
wederzijds leidend tot absoluut…
DOLLE NERO
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
555 zijn vermeende kunst
werd door wijze raadsheren
te wonderbaarlijk
voor woorden gehuicheld
terwijl ze achterbaks spotten
vol groeiende afschuw
met de verwaande keizer
de burgers van Rome
juichten hun gebieder
met warrig denken toe
moedige onderdanen
verjaagden tenslotte
de gehate dwingeland
die in opdracht van een slaaf
een eind…