Alle inzendingen over van ver

35704 resultaten.

Sorteren op:

Harde natuur

hartenkreet
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.685
Eenzaam rond turend op de afgesproken plek Steeds zenuwachtiger draaiend om zijn as Als een oude vogel, druppels schuddend van zijn veren dek Zijn spiegelbeeld bekijkend in een regenplas, hopend dat zij die ander was Is hij de laatste van zijn ras Van de eens zo duidelijke toekomst,rest slechts een wazige vlek Hij staart triest naar de hemel…
D.R. Korthof12 september 2005Lees meer >

Pluto

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.244
Rond een kern van rots ligt een mantel van ijs Zij tolt in een ijl gas De blauwe maan die om haar wentelt keert altijd dezelfde wang toe in een gelijk tempo tollend om de as Zij reist meer dan twee eeuwen in een wijde, ovalen baan om de zon te ver voor die lens die bol staat te tasten naar die schaduwvlek rond haar onzichtbare evenaar…
Wim Veen16 september 2005Lees meer >

herinneringen

hartenkreet
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.507
Altijd ver weg, dus nooit dichtbij. Altijd ergens anders, maar nooit helemaal vrij. Rust dat bestaat niet, alles zit in het hoofd. Leven in een soort roes, voor de rest van het leven verdooft. Niemand die kan helpen, niemand die het weet. Altijd maar bang zijn, gepest worden, zoals het heet.…

Samen

gedicht
4.1 met 182 stemmen aantal keer bekeken 59.776
Mij neem je mee op avontuur door ouderwets verhalenland met scheepsjongen op kruistocht naar een walvis ver in eeuwig ijs. Je schrijft mijn naam zo mooi als niemand, schuin, versierd met vaste krullenhand. Ik zit op schoot en krijg wel tien cent zakgeld om het snoep te kopen wat niet mag.…

waarom ik huilde

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.027
ijsbloemen op mij ziel verkilden de dagen zo breekbaar als het dunne glas van een kerstbal die schitterend wacht op zijn moment van stralen ligt de toekomst in mijn nog warme handen en beslaat voorbij de dag droomde ik de nacht om de stilte te kunnen vangen die in mij woont en jou mijn naam zou tonen als je wilde maar het was een stap te ver…

Wie?

gedicht
4.1 met 309 stemmen aantal keer bekeken 39.103
Steeds hoort hij fladderend geruis, de dag daarna liggen er dan blauwgrijze veren rond zijn huis.…

de waarheid is...

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.304
de waarheid is wat niet wordt opgeschreven je schetst een beeld dat nooit geheel voldoet zoals wel vaker voorkomt in het leven men merkt het wel maar een ieder vindt 't goed je schrijft een vers met een verkeerde pen terwijl je vals wat schuine liedjes zingt maakt wat muziek in vrolijke akkoorden ondanks dat droefheid jou steevast omringt…

Kasteelvermaeck

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.075
Subtiel gespeeld tokkelgeluid Zachte tonen van een trillende snaar ’t Is het gezucht van een oude luit Beroerd met een plukkend vingergebaar Oude noten, middeleeuws gevoel Sfeer van open haard, sereen gebarend Zachte neuriën van de vrouwe op de stoel… En zittend in het venster, ver weg starend De minstreel… hij speelt ondanks kilte Van kasteelsteen…

Sleets

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 627
Je tekent de kantlijnen vol Met woorden die ik niet ken Ik wou dat ik je begreep En dat je nooit zou weg gaan Ik begin sleets te worden Het als alsof de nacht valt En de sterren doven En alles langzaam wegglijd Je haar ruikt naar suikerbrood En de veren worden paars Je sloeg een vlinderslag en verdween Dit noemden ze liefde Je handen…
Lorijn6 maart 2008Lees meer >

Vertrouwen......

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.449
Vertrouwen Ver weg Vertrouwen Vertrouwen Weer gaan leren Het weer opnieuw Gaan leren Is dat verstandig Vertrouwen Lukt me even niet meer......…
trudie22 maart 2008Lees meer >

Voorjaar

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 798
blauwe, modder van dit land een krachtig licht, om te ontwaken licht kleurt het oosten, door pastel naar zachtblauw tot rose, bleekgoud doet de vroege zon het ijszilver langzaam smelten, zacht tinkelend breekt dit blauwe meer in scherfjes, een jonge woerd verbreekt de betovering, driftig kwakend en plassend toont hij zijn blauwgroene veren…
Tjoke25 maart 2008Lees meer >

"Zand erover"

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 599
In een leven, de wind en zon daarover voorbij de taal, die mij de ogen sluit uit mijn verbaasde mond ontbreekt geluid hoor ik het muiten van de golven tussen morgenstond en avondval ver voorbij mijn taal die een andere toonsoort fluit onderwerpt zich aan een tijdloos verval lijken woorden anders, in een vals licht bestoven, waarin ik niet wil…
pama22 mei 2008Lees meer >

Meibloesems II.

poëzie
3.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.114
Zij neeg tot mij haar stralend aangezicht En voerde me in haar armen ver van de aard, In blauwe lucht en gouden lentelicht. Zacht voel ik vallen wat mijn vlucht bezwaart. Terwijl omlaag de schare de ogen richt, Is hoog en heerlijk Liefdes Hemelvaart.…

De pijn

hartenkreet
3.9 met 42 stemmen aantal keer bekeken 3.806
Soms ging je te ver, maar toch vergaf ik het jou, Jij was de enige waar ik mee verder wou. Heb nog nooit zoveel om iemand gegeven, Ik wist het zeker met jou wou ik verder leven. Tot het moment dat je mijn hart brak, Ik kon niks meer alleen huilen ik voelde me zwak.…
Nicole18 juni 2008Lees meer >

Parel van schoonheid...

hartenkreet
4.1 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.915
Zachtjes dompel ik mijn voeten in het mediterrane blauw Dit is het gevoel van thuiskomen Ver weg van de regen en kou De warme zon streelt mijn huid en laat haar stralen gloeien Het land waar tijd niet toe doet Waar olijven rijpend bloeien Voor altijd wil ik je proeven Lief Kreta, land van eenvoud Heimwee vult mijn gedachten omdat ik…

een zomer bij huis

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.120
met vleermuizen echte angst als de trilling voelbaar was de lucht vol hing van zomer de smaak van de rivier op de lippen zeggen konden we het niet niet met woorden onderhuids steeds strakker tot barstens toe de koeien vooruitdrijvend de reeds onteigende gronden in aan de rand van lucht en water het torentje van een kerk ver…

Liniedijk

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
Wimpers richten tralies op tegen de zon glimpen bunkers vol geheime holten Zware deuren klampen hun hangslot stevig vast Een achtergrondkoor van vogels, insecten, reeds langgestorven zielen streelt het groenbemoste beton laat kleine bloempjes bloeien Het rubberbootje stuwt kleurig het nieuwe water voort Gerommel klinkt op van ver…

Zo sprak ik tot mijn lief

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.246
Weet je, liefste dromen zijn de herinnering aan een oord, verder dan ver verborgen achter een horizon van nooit vervuld verlangen Vaar er heen in je wolkenschip zweef over raadselachtige valleien zilveren stromen dwaal langs winde en langs rozen door een blij en zonnig land mijmer in het satijnen maanlicht over de koele schoonheid…

Afscheid van oude Oma (11.08.2008)

netgedicht
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.184
Ontspanning dat stervenslijden voorbij is, wordt uitvaart weerzien van familie en vrienden; de dood leeft sterk en ze komen van heinde en ver afscheid nemen. Keren we huiswaarts verwaaien in de wind sporen van de dood die aan ons kleven; ik zal me haar altijd blijven herinneren zoals ze was tijdens haar lange leven.…
Custor13 augustus 2008Lees meer >

Over oude mensen en de zee

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 698
Als avondrood magenta zich vermengt met wind en zee en dromen van gasten aan de boulevard oude mensen twee aan twee traag hun late doel beleven samen slenteren uit de nu open deuren van het grote huis turend over water en peinzend zoeken naar deining hun adem het schip zien dat ver langs de horizon zijn weg vindt ze lachen…
Wim Boeser13 augustus 2008Lees meer >

Thans is het uur dat schaduwen neigen

poëzie
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.397
huize’ en zielen zacht komt zijgen, En moede durend, stil vervliet In de open schoot van ’t schemer-zwijgen… Thans is in al de zielen vreê, En dank-gebed in al de huizen; En zelfs wie wránge dagen leê Voelt in zijn wezen kalmte suizen Als een slaap-zware zomer-zee… - o Pijn van hér-doorleefde pijnen… Alleen voor óns is vrede niet, O mijn vér…

" Odyssee ? "

hartenkreet
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 682
" Zal ik moeten zeggen; "als ik ben gedwongen de veren af te leggen de poëzie heeft gewonnen." Als de dood weer vraagt; "Is het niet overdreven om in het leven, zoveel tijd en energie hieraan te geven?…
pama30 augustus 2008Lees meer >

uitgelicht door de duivel

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 679
enig oog naar de kille stilte aan zijn voet verankerd in betonnen grond op zijn verroeste ijzerhoofd huist een vergeten rare vogel die dag door nacht al danst met de duivel van het feest nooit gezien en nog niet gehoord de eenzame passant iedere dag van ontucht onderweg naar huis hoort slechts zacht zijn vonnis als een echo zijn tijd ver…

CHARON

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 737
regent, schoenlapper En kruisridder Ze wordt verwacht, de dame Alias marketentster, alias Jonkvrouw, alias boerenmeid En bloemenventster Mijn geldbuidel rinkelt Ik help haar overeind, hij helpt Haar uitstappen, zodra ze voet Aan wal zet, trekt de mist op Dan gaan ze, dood voor de Wereld, herboren het leven in Ik keer mijn kleine veer…

Kleine wereld

gedicht
3.1 met 39 stemmen aantal keer bekeken 25.717
De koude doet de wateren kalmeren en Marokkaanse meisjes bestuderen het verse ijs. De vissen willen brood. De wereld volgt de wandelaar en rust als hij verdwaald raakt in de witte nacht en in de stilte niet meer weet welk land hem nu omgeeft en welke vreemde kust daar kraakt.…
Co Woudsma7 januari 2026Lees meer >

Tinus

gedicht
3.3 met 62 stemmen aantal keer bekeken 16.524
Moet ik ze dan maar leggen in vitrines, of is het dat je dít vers wél waardeert? Hou ik mijn hoofd tegen jouw warme vel, zodat je als een drilboor spinnen gaat, dan denk ik: o wat ben je toch een tinus.…
Jan Kal15 november 2021Lees meer >

Godvergeten

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 785
hoe koel moet mijn gevoel om meer dan tienduizend jaar tot nu als vers in de gletscher geconserveerde vleeswaar samen met wolven bruine beren zojuist ontdooid te consumeren in nog grijze taiga van alaska nog steeds groeit ons bereik een kariboe ten prooi gevallen diepe voren van wreed gebeten achter schuin toen open gereten vanaf zijn…

Steen en Zand

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 978
In mijn land, hier ver vandaan Stond een huis vol vreugde Op de muur bij voordeur stond gegraveerd “familie Hamidi” dag na dag zag ik die gegraveerde zin hier voelde wij ons tussen deze muren veilig en vertrouwd alsof de bewegingloze steen op de muur nooit uit elkaar zou spatten Helaas, echter deze steen was in zand veranderd zand die soms…

Haagse held

netgedicht
3.7 met 31 stemmen aantal keer bekeken 1.818
het lukte hem, de kleine generaal hij werd gekroond tot tsaar van alle Russen die nu, vol lof, zijn Haagse voeten kussen z’n zegetocht was waarlijk magistraal Sint Petersburg gaf hem een warm onthaal men kon het vuur daar slechts met wodka blussen de krantenkoppen kenden louter plussen: geweldig, ongekend en geniaal Napoleon is nooit zo ver…
Daan de Ligt12 november 2007Lees meer >

Is mij een vodderij

poëzie
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.522
Lang, lang na haar geboorte onthaal ik ze de motten en val er met de keur van een vers oog op aan. Bevalt mij 't kind dan nog als 't eertijds heeft gedaan dan houd ik 't voor zo schoon als ik er een kan baren, en breng het in de wereld.…