35704 resultaten.
Harde natuur
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
2.685 Eenzaam rond turend op de afgesproken plek
Steeds zenuwachtiger draaiend om zijn as
Als een oude vogel, druppels schuddend van zijn veren dek
Zijn spiegelbeeld bekijkend in een regenplas,
hopend dat zij die ander was
Is hij de laatste van zijn ras
Van de eens zo duidelijke toekomst,rest slechts een wazige vlek
Hij staart triest naar de hemel…
Pluto
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.244 Rond een kern van rots
ligt een mantel van ijs
Zij tolt in een ijl gas
De blauwe maan die om haar wentelt
keert altijd dezelfde wang toe
in een gelijk tempo tollend om de as
Zij reist meer dan twee eeuwen
in een wijde, ovalen baan om de zon
te ver voor die lens die bol staat
te tasten naar die schaduwvlek
rond haar onzichtbare evenaar…
herinneringen
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
2.507 Altijd ver weg,
dus nooit dichtbij.
Altijd ergens anders,
maar nooit helemaal vrij.
Rust dat bestaat niet,
alles zit in het hoofd.
Leven in een soort roes,
voor de rest van het leven verdooft.
Niemand die kan helpen,
niemand die het weet.
Altijd maar bang zijn,
gepest worden, zoals het heet.…
Samen
gedicht
4.1 met 182 stemmen
59.776 Mij neem je mee op avontuur
door ouderwets verhalenland
met scheepsjongen op kruistocht
naar een walvis ver in eeuwig ijs.
Je schrijft mijn naam zo mooi als niemand,
schuin, versierd met vaste krullenhand.
Ik zit op schoot en krijg wel tien cent
zakgeld om het snoep te kopen wat niet mag.…
waarom ik huilde
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.027 ijsbloemen op mij ziel verkilden de dagen
zo breekbaar als het dunne glas van een
kerstbal die schitterend wacht op zijn
moment van stralen ligt de toekomst in
mijn nog warme handen en beslaat
voorbij de dag droomde ik de nacht om
de stilte te kunnen vangen die in mij
woont en jou mijn naam zou tonen als
je wilde maar het was een stap te ver…
Wie?
gedicht
4.1 met 309 stemmen
39.103 Steeds hoort hij fladderend geruis,
de dag daarna liggen er dan
blauwgrijze veren rond zijn huis.…
de waarheid is...
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.304 de waarheid is wat niet wordt opgeschreven
je schetst een beeld dat nooit geheel voldoet
zoals wel vaker voorkomt in het leven
men merkt het wel maar een ieder vindt 't goed
je schrijft een vers met een verkeerde pen
terwijl je vals wat schuine liedjes zingt
maakt wat muziek in vrolijke akkoorden
ondanks dat droefheid jou steevast omringt…
Kasteelvermaeck
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.075 Subtiel gespeeld tokkelgeluid
Zachte tonen van een trillende snaar
’t Is het gezucht van een oude luit
Beroerd met een plukkend vingergebaar
Oude noten, middeleeuws gevoel
Sfeer van open haard, sereen gebarend
Zachte neuriën van de vrouwe op de stoel…
En zittend in het venster, ver weg starend
De minstreel… hij speelt ondanks kilte
Van kasteelsteen…
Sleets
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
627 Je tekent de kantlijnen vol
Met woorden die ik niet ken
Ik wou dat ik je begreep
En dat je nooit zou weg gaan
Ik begin sleets te worden
Het als alsof de nacht valt
En de sterren doven
En alles langzaam wegglijd
Je haar ruikt naar suikerbrood
En de veren worden paars
Je sloeg een vlinderslag en verdween
Dit noemden ze liefde
Je handen…
Vertrouwen......
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.449 Vertrouwen
Ver weg
Vertrouwen
Vertrouwen
Weer gaan leren
Het weer opnieuw
Gaan leren
Is dat verstandig
Vertrouwen
Lukt me even niet meer......…
Voorjaar
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
798 blauwe, modder van dit land
een krachtig licht, om te ontwaken
licht kleurt het oosten, door pastel
naar zachtblauw tot rose, bleekgoud
doet de vroege zon het ijszilver
langzaam smelten, zacht tinkelend
breekt dit blauwe meer in scherfjes,
een jonge woerd verbreekt de betovering,
driftig kwakend en plassend toont hij
zijn blauwgroene veren…
"Zand erover"
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
599 In een leven, de wind en zon daarover
voorbij de taal, die mij de ogen sluit
uit mijn verbaasde mond ontbreekt geluid
hoor ik het muiten van de golven
tussen morgenstond en avondval
ver voorbij mijn taal die een andere toonsoort fluit
onderwerpt zich aan een tijdloos verval
lijken woorden anders, in een vals licht
bestoven, waarin ik niet wil…
Meibloesems II.
poëzie
3.0 met 14 stemmen
2.114 Zij neeg tot mij haar stralend aangezicht
En voerde me in haar armen ver van de aard,
In blauwe lucht en gouden lentelicht.
Zacht voel ik vallen wat mijn vlucht bezwaart.
Terwijl omlaag de schare de ogen richt,
Is hoog en heerlijk Liefdes Hemelvaart.…
De pijn
hartenkreet
3.9 met 42 stemmen
3.806 Soms ging je te ver, maar toch vergaf ik het jou,
Jij was de enige waar ik mee verder wou.
Heb nog nooit zoveel om iemand gegeven,
Ik wist het zeker met jou wou ik verder leven.
Tot het moment dat je mijn hart brak,
Ik kon niks meer alleen huilen ik voelde me zwak.…
Parel van schoonheid...
hartenkreet
4.1 met 28 stemmen
1.915 Zachtjes dompel ik mijn voeten
in het mediterrane blauw
Dit is het gevoel van thuiskomen
Ver weg van de regen en kou
De warme zon streelt mijn huid
en laat haar stralen gloeien
Het land waar tijd niet toe doet
Waar olijven rijpend bloeien
Voor altijd wil ik je proeven
Lief Kreta, land van eenvoud
Heimwee vult mijn gedachten
omdat ik…
een zomer bij huis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.120 met vleermuizen
echte angst
als de trilling voelbaar was
de lucht vol hing van zomer
de smaak van de rivier op de lippen
zeggen konden we het niet
niet met woorden onderhuids
steeds strakker tot barstens toe
de koeien vooruitdrijvend
de reeds onteigende gronden in
aan de rand van lucht en water
het torentje van een kerk
ver…
Liniedijk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
554 Wimpers richten tralies op tegen de zon
glimpen bunkers vol geheime holten
Zware deuren klampen
hun hangslot stevig vast
Een achtergrondkoor van
vogels, insecten, reeds langgestorven zielen
streelt het groenbemoste beton
laat kleine bloempjes bloeien
Het rubberbootje stuwt kleurig het nieuwe water voort
Gerommel klinkt op
van ver…
Zo sprak ik tot mijn lief
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.246 Weet je, liefste
dromen zijn de herinnering
aan een oord, verder dan ver
verborgen achter een horizon
van nooit vervuld verlangen
Vaar er heen
in je wolkenschip
zweef
over raadselachtige valleien
zilveren stromen
dwaal
langs winde en langs rozen
door een blij en zonnig land
mijmer
in het satijnen maanlicht
over de koele schoonheid…
Afscheid van oude Oma (11.08.2008)
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
2.184 Ontspanning dat stervenslijden voorbij
is, wordt uitvaart weerzien van familie
en vrienden; de dood leeft sterk en ze
komen van heinde en ver afscheid nemen.
Keren we huiswaarts verwaaien in de wind
sporen van de dood die aan ons kleven;
ik zal me haar altijd blijven herinneren
zoals ze was tijdens haar lange leven.…
Over oude mensen en de zee
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
698 Als avondrood
magenta
zich vermengt met wind
en zee
en dromen
van gasten aan de boulevard
oude mensen
twee aan twee
traag hun late doel beleven
samen slenteren
uit de nu open deuren
van het grote huis
turend over water en
peinzend zoeken naar deining
hun adem
het schip zien dat
ver langs de horizon
zijn weg vindt
ze lachen…
Thans is het uur dat schaduwen neigen
poëzie
4.0 met 7 stemmen
2.397 huize’ en zielen zacht komt zijgen,
En moede durend, stil vervliet
In de open schoot van ’t schemer-zwijgen…
Thans is in al de zielen vreê,
En dank-gebed in al de huizen;
En zelfs wie wránge dagen leê
Voelt in zijn wezen kalmte suizen
Als een slaap-zware zomer-zee…
- o Pijn van hér-doorleefde pijnen…
Alleen voor óns is vrede niet,
O mijn vér…
" Odyssee ? "
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
682 "
Zal ik moeten zeggen;
"als ik ben gedwongen
de veren af te leggen
de poëzie heeft gewonnen."
Als de dood weer vraagt;
"Is het niet overdreven
om in het leven, zoveel tijd
en energie hieraan te geven?…
uitgelicht door de duivel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
679 enig oog naar
de kille stilte aan zijn voet
verankerd in betonnen grond
op zijn verroeste ijzerhoofd
huist een vergeten rare vogel
die dag door nacht al danst
met de duivel van het feest
nooit gezien en nog niet gehoord
de eenzame passant iedere dag
van ontucht onderweg naar huis
hoort slechts zacht zijn vonnis
als een echo zijn tijd ver…
CHARON
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
737 regent, schoenlapper
En kruisridder
Ze wordt verwacht, de dame
Alias marketentster, alias
Jonkvrouw, alias boerenmeid
En bloemenventster
Mijn geldbuidel rinkelt
Ik help haar overeind, hij helpt
Haar uitstappen, zodra ze voet
Aan wal zet, trekt de mist op
Dan gaan ze, dood voor de
Wereld, herboren het leven in
Ik keer mijn kleine veer…
Kleine wereld
gedicht
3.1 met 39 stemmen
25.717 De koude doet de wateren kalmeren
en Marokkaanse meisjes bestuderen
het verse ijs. De vissen willen brood.
De wereld volgt de wandelaar en rust
als hij verdwaald raakt in de witte nacht
en in de stilte niet meer weet welk land
hem nu omgeeft en welke vreemde kust
daar kraakt.…
Tinus
gedicht
3.3 met 62 stemmen
16.524 Moet ik ze dan maar leggen in vitrines,
of is het dat je dít vers wél waardeert?
Hou ik mijn hoofd tegen jouw warme vel,
zodat je als een drilboor spinnen gaat,
dan denk ik: o wat ben je toch een tinus.…
Godvergeten
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
785 hoe koel moet mijn gevoel
om meer dan tienduizend jaar
tot nu als vers in de gletscher
geconserveerde vleeswaar
samen met wolven bruine beren
zojuist ontdooid te consumeren
in nog grijze taiga van alaska
nog steeds groeit ons bereik
een kariboe ten prooi gevallen
diepe voren van wreed gebeten
achter schuin toen open gereten
vanaf zijn…
Steen en Zand
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
978 In mijn land, hier ver vandaan
Stond een huis vol vreugde
Op de muur bij voordeur stond
gegraveerd “familie Hamidi”
dag na dag zag ik die gegraveerde zin
hier voelde wij ons tussen deze muren veilig en vertrouwd
alsof de bewegingloze steen op de muur nooit uit elkaar zou spatten
Helaas, echter deze steen was in zand veranderd
zand die soms…
Haagse held
netgedicht
3.7 met 31 stemmen
1.818 het lukte hem, de kleine generaal
hij werd gekroond tot tsaar van alle Russen
die nu, vol lof, zijn Haagse voeten kussen
z’n zegetocht was waarlijk magistraal
Sint Petersburg gaf hem een warm onthaal
men kon het vuur daar slechts met wodka blussen
de krantenkoppen kenden louter plussen:
geweldig, ongekend en geniaal
Napoleon is nooit zo ver…
Is mij een vodderij
poëzie
4.0 met 8 stemmen
2.522 Lang, lang na haar geboorte onthaal ik ze de motten
en val er met de keur van een vers oog op aan.
Bevalt mij 't kind dan nog als 't eertijds heeft gedaan
dan houd ik 't voor zo schoon als ik er een kan baren,
en breng het in de wereld.…