7279 resultaten.
Moed
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
470 De trage hartslag van dit land
het eeuwig stromen, in en uit:
zeebodem wordt weer zee
en wist wat is geweest.
In een volgende poging
je verdronken voetstappen voorbij
ver voor je uit de rechte grenslijn
die de hemel van de aarde scheidt.…
Jugendstil
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
409 lokalen achter glas
terug in de tijd met andere jonge Letten
dan hou ik straks de hele nacht
de wacht
opdat je zonder zorgen kunt gaan slapen
geen hond die jouw mobieltje weg kan kapen
ik heb jou een hoog hemelbed gedacht
al scheiden ons helaas nu duizend mijlen
ik vlieg op mijn tapijt en neem je mee
van Riga naar een eiland in
de zee…
het verlangen naar goden
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
404 Nu rolden zij
met de stenen mee,
door de rivier
tot in die ene zee,
met namen die klonken
onder het gedonder:
het bijzonder gewelddadige
der breed bewierookte zonden.
De angst voor de vrees dreef
onder het gewelf waar
elk enkel idee stierf
in haar zuivere zelf.…
waar het hart zich hecht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
285 warmte
een lichaam zoekt
handen willen langer vasthouden
dan ze kracht hebben
en vinden toch
hun rust in wat nabij blijft
een vogel stijgt
maar blijft even hangen
in de adem van de lucht
alsof hij wordt gedragen
een stem wordt zachter
maar niet minder trouw
zij legt zich neer
in de oren van wie verder gaan
een rivier vindt de zee…
een omgekeerde werkelijkheid
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
424 mensen gooien hun woord
vaak nog verkeerd gespeld
en in non-poëtische zinnen
zonder goed na te denken
zomaar overboord
in deze snelstijgende zee
waarin ook wij
gespiegeld leven moeten
mensen lezen niet
weten niet
wat er al geschreven is
wat al zolang bestaat
want dat is niet
waar het om gaat
waar het wel om gaat
is dat zij ook…
Wat overblijft
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
262 Na het zand dat de zee achterliet.
De breekbaarste takken
worden het laatste
weggevoerd.…
Eenzaam landschap
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
300 Waar kussen de zilte golven
van de zee jouw trouwe lichaam
door tijd en tranen taai geworden
aan het eenzaam landschap verbonden
waar zijn de woeste bruisrivieren
nabij jouw eindeloze wilde bossen
laat ik je toe met jouw voorname lading
ik heb ze in mijn bonzend hart bewaard
de genoeglijke herinneringen aan liefde
in mijn intieme zoetwaterhavenmond…
WAT DACHT IK, WAT VOELDE IK; verslag van Open Podium Zang en Vriendschap
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
178 Mijn geest werd lustig kunstig gelouterd
mijn geest zweefde in het rond
soms feestelijk liefelijk zwierend maar
nooit zwabberend aan de grond
doch mijn lichaam zakte wel wat
onderuit in de te harde stoel
zodoende zo verlangend naar 't strand
niet de zee, die zweefde wel golvend met me mee
maar naar een heerlijke strandstoel
lekker…
Ik herinner mij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
208 zo
vaak heb gedacht, tot ik niet meer was
en niet meer zeggen kon hoeveel
ik, in de oude wereld, samen,
die niet meer bestaat, waar jij
zo, waar jij zo lief was, om te zijn,
voor mij te zijn, tot we geen herinnering meer, tot we elkaar en iedereen ons,
tot we vergeten zijn, stralend als de zon,
maar altijd nog van elkaar, levend
als de zee…
De tand des tijds
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
15 Aan de aarde gekluisterde aardelingen
Roemende tegennatuurlijke dingen
Het inademen van een ijzige koude wind
Onbeschaamd kopen van een moederloos kind
De zee des doods prijzen als liefdevol groots
Tot zwijgen gebracht zij die eren de hemelloods
De schilder mengt geen op olie gebaseerde verf
Als het een gevaar inhoudt op algeheel verderf…
inzicht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.342 eigen kracht
er is een oorlog gaande
ik ontvang van het front
verwarrende berichten
de storm van longen
gaat over de rivieren van het hart
emoties tekken op en slaan neer
en waar vandaan die brandende pijn
ik sta als een god toe te kijken
waar ga je heen
in die boot van zacht leer
een speelbal op eiwitwateren
een zon die in een zee…
Zomerdag
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
1.069 Traag walmend als dikke lava stroomt verkeer
over het blakende asfalt richting zee
Stoffig gras buigt deemoedig de halmen
Aan de wegrand ruisen duttende populieren
Het witte zand schittert verblindend
in het fel blikkerend zonnelicht
Boven het water daagt het grauw,
rommeldonder, regenkletter
overstemt het vrolijk kindergekwetter
Troebele…
Na ijswit
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.273 veren
terwijl in het wegvluchtende winterlicht
de nacht struikelt over blote zomerkleren
Hemelwarmte wenkt ons in het ontpopte land
steeds frivoler wuift het geel van voorjaar
ik ontkoppel jouw handen los van verstand
We dartelen rond als het vroegste vee
sneeuwblind met zomerkolder en zonnesteek
duiken en spartelen we in een groene zee…
Zijn aanwezigheid in mij
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
899 Tenzij, tenzij
de angst haar heeft aangegrepen
bij 't zinken van al haar schepen
in die zee van gele strepen
boven de huizenrij ...
Ach mij, ach mij,
scheur dan de wereld in repen
of houd het gat dichtgenepen
waarlangs hij je poogt voort te zwepen
van ontij naar ontij.…
Bergwandeling over de Montgrí*
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
663 En dan valt plotseling een stilte
tussen het groen van de olijven:
de blauwe zee wiegt witte schijven.
Wat vinken zoeken naar bescherming
maar spreeuwen vliegen op of blijven
met bek en pootjes vol olijven.
...........................................................
*Montgrí is Catalaans voor 'Grijze Berg'…
Lucht
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.586 Ik zal wel moeten:
m'n vrouw wil naar het strand en ik moet mee,
al walg ik van een bad in zon of zee.
Van 't laatste krijg ik altijd natte voeten.
Ik lig aan 't overvolle strand voor aap
en kijk vergeefs naar vrouwen van m'n dromen.
Het uitzicht wordt me door m'n buik ontnomen.
Ik schik me in m'n lot en val in slaap.
Ik ben ontwaakt.…
bestijgt de kansel en heiligt je woorden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
743 ik zag je dwalen
in een stad vol met glas
niemand wist echt wie je was
je kende geen mensen
las wel hun wensen
lachte een spiegelend wat
hoorde hun stemmen
in een sfeer van vaag kennen
maar de zon nam je mee
jouw hart gaat naar zee
niet naar dat tijdloos gekeuvel
ik duid verder niemand dat euvel
jij bestijgt de kansel
heiligt…
Als liefde pijn doet
hartenkreet
4.4 met 15 stemmen
1.865 Als liefde pijn doet, en je weet niet waarom
roep zachtjes mijn naam, en ik kom
breng zachte warme wind met me mee
met de zoute smaak van de zee
laat je deinen op zijn golven
en word je, door het warme zand bedolven
sterren die voor jou gaan schijnen
laten één voor één je pijn verdwijnen
stuur je de stralen van de zon
geef je levenswater…
Soms, plots'ling, door mijn Brahmanvrede heen
poëzie
3.8 met 11 stemmen
1.816 Tot 'k op uw zee, bevrijd weer, ademhaal,
Gangâ van Yâjnawalkya's stat'ge taal!…
iemand zoals jij
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
990 Iemand zoals jij
Die me de liefde geeft
Waar een mens voor leeft
Net zo iemand als jij
Iemand perfect voor mij
Iemand net zoals jij
Tussen papieren naast de prullenmand
Vind ik een foto van ons samen op het strand
Ik voel de zee zacht langs m'n voeten gaan
'T is net of we daar weer staan...…
Leven
hartenkreet
2.8 met 17 stemmen
2.007 en dat soort
maar zelden
vindt ze maar eens
jullie en mijn eerste dagen
erkend
herkend
ingeschat
ach wat
jullie en mijn dagen
zuur bij 't eerste
kontakt
maar nooit melden zij
nieuw bekeken
schilderijen
beelden van jou
en hem of van mij
hoeveel indrukken
door jou echter
mooier vrolijker
alle dagen nieuw
als een gewassen zee…
Alledaagse dingen
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.616 Het tjirpen van de krekel,
het zingen van de wind,
het ruisen van de zee,
het spelen van een kind.
Het krijsen van de meeuwen,
het knarsen van het grind,
het rollen van de branding,
het lachen van een kind.
De warmte van de najaarszon,
de geur van thijm en mint,
de smaak van zuiver water,
de vreugde van een kind.…
Lang Geleden
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.189 Alles drijft weg, de tijd neemt alles mee,
ook jij wordt vaag, verloren in geheugen,
als onze namen uitgewist door de zee.
Ik denk terug aan die mooie tijd met jou,
toen de tijd er was, maar zonder reden,
in de grijze oceaan, lang geleden.…
Rietkraag
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
7.815 Kijk daar vaart een huwelijksbootje
gelukkig raakt het kant noch wal
Het vaart dan ook op volle zee
al is dat niet altijd het geval
Vaak vaart men door zeven sloten
met rietkraag en met eendenkroos
Terwijl de schipper staat te zingen
daar was laatst een meisje loos
Zij wordt jaloers kan het niet hebben
dat hij zomaar dat liedje zingt
Dus…
Golfstroom
poëzie
3.8 met 17 stemmen
2.609 Door die triomfboog rolt, als door een tuit,
Een zee van zomer 't laaiend mengvat uit,
Iedere golf een parelmoeren zon:
De veerkracht van de koele Atlantis trilt,
Als hij omhoog die vloeîende zomer tilt,
Dampend van horizon tot horizon.…
Gedragen fluistering
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.145 Gezeten aan de waterkant
verzink ik in diepe dromen
met een lach om de mond
omdat ik stil luisterend
de rivier hoorde zeggen
dat zij mijn woorden verstond
In dezelfde cadans
als haar voortstuwend vloeien
neemt ze de fluistering mee
door het water gedragen
kabbelend bejubeld
stromend uit haar mond
in de onmetelijke zee
Eens, mijn liefste…
Paradijs...!
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
700 Voor me zie ik elke dag,
witte stranden en een blauwe zee,
als ik doe, wat eigenlijk niet mag,
wil jij dan met mij mee?
Ik streef al heel lang naar dat leven,
en ik wil het nu zeker met jou delen,
vergeet alles hier toch even,
en laat de zon ons strelen.…
Van duizend en één
hartenkreet
2.3 met 10 stemmen
2.071 Aan zee
op het strand
en in de duinen.
Met haar op zijn sterke schouders
gaat hij het schuimend water in
waardoor haar lichaam kletsnat wordt
en geen van twee kent tegenzin.
Gezellig liggen zij hij-aan-zij
in het gloeiend-hete zand,
's nachts gaan zij wandelen
heel romantisch hand-in-hand.…
Kerst is voorbij...
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.207 Geen sneeuw
een stille kerst
geen samen zijn
kerst is voorbij
De daklozen op straat
leven hun leven
zo goed als dat gaat
want ook dat is hun streven
De sneeuwstormen over zee
kostten vele mensenlevens
de oorlogen die blijven woede
en de tv geeft ons die gegevens
Een meisje ergens in het land
kent al die ellende niet meer aan
neemt…
Jij
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
4.698 Een klein neusje,
je kunt er later zoveel mee,
ruik de heerlijke geuren, vlakbij de zee.
Kleine voetjes,
waarop jij ooit zal staan,
en de weg van je leven op verder blijft gaan.…