Alle inzendingen over ziel

7969 resultaten.

Sorteren op:

Ontpopt?

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 524
verlichting en duister zijn louter abstracte ideeën, gekaderd in de ziel tussen de emoties door, verstrikt te raken in de naaktste feiten, zijn we die mistroost niet kwijt, wat door de weegschaal van realiteit niet is aangetoond, worden wenskaarten opnieuw geschud waarin de tijd zijn ware gezicht vertoond achter de schijndood…
Pama15 december 2016Lees meer >

In volle overgave aan het nieuwe avontuur

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 530
Toekomstgerichtheid zal de ziel nu gaan winnen. In een volle overgave aan het op het nieuwe avontuur bezinnen. De volle overgave aan het nieuwe avontuur kent slechts de grip van het ongewisse. dat zoekend wending geeft aan het stuur; maar zich mogelijk ook kan vergissen.…

Leer stil zijn en leer niets doen en leer wachten

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.150
Niet 't wachten der praatgragen zij het onze, die, sprekend aldoor over wat zal zijn, intussen inslurpen als grage sponzen, met lijf en ziel de hete levenswijn, maar 't dadenrijke wachten van wie maken wachtend, zichzelve èn het levensveld anders, wie niet uitstellen het ontwaken tot een bazuinroep door de heuvlen zwelt.…

Zie mij aan

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 464
o zie mij aan lief innerlijk licht gebroken zit ik hier en ween het voelt alsof een storm doorheen mijn ziel mijn Zijn ontwricht een licht verloren stroomt in mij gelijk het kind van ver voorbij dat liefde zocht maar nimmer vond op 's moeders kille oudergrond o hoor mij aan lief innerlijk licht uw kracht is uit het oer geweven laat…

De eindeloze bloesem

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 718
proef dan van zoete woorden ook als een ervan al raakt aan overvloed maar soms zegt zwijgen echter alles wat met waarheid wordt bedoeld de laatste blik in de ogen, dat ogenblik valt nimmer in de vergetelheid ; de bekroning van jouw bestaan, in wezen en waarmee de laatste gaande zucht van nature blijkt toegerust, opdat het in de ontvangende ziel…

Onvolmaakt volmaakt

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 502
Tenslotte eindigen we allemaal als uitgeholde sceletten, dus gaat het erom wat we met onze geesten doen en waar we onze zielen op afstemmen. Volgens de overlevering is de Godin nog steeds de Enig Volmaakte, die jou graag omarmt en koestert, mits je de moed hebt om puur jezelf te zijn.…

vormen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 552
we spreken over de oude bus uit een vorig mistig leven in een door mij nog niet ontwarde lus zij keuvelt in die tijd met de stuurman voorin, de lijndienst is later opgeheven nu is ze in beitelen bedreven iets in haar beroert haar handen met ijzer brengt zij het doodse tot leven schept ruimte voor een ziel die langzaam uit het universum…

het spiegelmeisje

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 567
Het meisje voor mij zat stil te staren de ander praatte in haar mobiel in de zon was het of ze dezelfde waren in de tunnels verdween de sprekende ziel In mijn ogen vormden ze een geheel iets dat ze beiden niet wisten het leek een illusie en was toch reëel een vrouw die gaf wat de andere miste Het was de stem bij het beeld het meisje dat…

Nachtgodin

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 597
Vannacht zocht je me op via de mechanische apparaturen en gaf je me een superdouw, die mijn ziel deed stuiteren van mega-extase. Je wilt mijn vriendin zijn en je zendt me liefs. Ik hoop je niet teleur te stellen, want ik weet niet in welke fase de luchtbellen van mijn vissemond zich bevinden.…

Vervlogen tijden...

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 631
Mijn ziel voelt, wijst mijn weg in de mooiste toevalligheden, de wonderen van het leven, toch ieder gedwongen weer op zichzelf, vervlogen tijden... die achter de horizon stil verdwijnt.…

Herfst

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.032
Die blaadren schenen mij een vreemd gezicht Van schone zielen uit veel enge pijn En godgelijk genot alhaast gevlucht. Hun laatste middag komt met zomerschijn Van gouden stralen uit de hoge lucht En drupplen tintlend in het laatste licht.…
Hein Boeken16 oktober 2017Lees meer >

Leer stil zijn en leer niets doen en leer wachten:

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.738
Niet 't wachten der praatgragen zij het onze, die, sprekend aldoor over wat zal zijn, intussen inslurpen als grage sponzen, met lijf en ziel de hete levenswijn, maar 't dadenrijke wachten van wie maken wachtend, zichzelven èn het levensveld anders, wie niet uitstellen het ontwaken tot een bazuinroep door de heuvlen zwelt.…

Slanke arcades

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 525
temperamentvol uitte mocht ik als specie gebruiken je lach was als een beek in mijn tuin waar tussen rotsen je ogen de subtropen haar schitterendste bloemen gaf pas in de koelte van de binnenplaats met haar gesluierd licht en de stilte van eeuwen kwam jij volledig tot rust voor samen heb ik daar ons water geput diep uit de ziel…
wil melker1 december 2017Lees meer >

Godvergeten bang

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 527
je naam maar lees gruwelijkheden in je ogen we houden elkaar vast in een laatste greep op ons bestaan maar het is gedaan het hete licht dat ons omringt heeft geen goddelijke allure we schroeien door hitte van de vuren geen engelengezang wel godvergeten bang om te sterven door de chaos die we voelen in het diepst van onze ziel…
wil melker4 december 2017Lees meer >

Geduld.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.048
Gelijk Gij niet gezegd hebt, toen Ge zocht mijn ziel, verloren schaap, in bitter lijden - een lijden met U groeiend door de tijden, en dat zich, slinger-rank van doornen, vlocht rondom uw huivre leden, tot het mocht als dolken-kroon u door de slapen snijden: ‘genoeg! ik deed genoeg u te bevrijden!’…

Zo vroeg (in Nijnsel)

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 576
tussen oevers de Dommel door ons Nijnsel stroomt een waas van pril groen over zwart zand ik heb het plots door, 't raakt mijn hart; word door dit teken der natuur overmand het is toch winter, in een windvlaag met kou, en de bruine hoed met de hand bedekt het is iets waar ik normaal niet rond deze tijd aan denken zou ik leef nog in de ziel…

Floodlight

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 510
de tijd Wind fluistert een mooie melodie Huiverende artiesten onder floodlight Kunstenaars in het land en kolonie Ogen die de diepste pijn verzwijgen Breken toekomst open met licht dooraderd Van kleur vorm weer gevoel energie krijgen Gevoed leven wij door boeken gebladerd Goddelijke poëzie die als een symfonie Een mooie melodie de ziel…

Zouden ze wel komen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 447
Om kennis te hebben, beslist te onthouden van dingen die bijna als lood gevoelsmatig als dikke mist over een trekvaart eeuwig zijn dan weer aan de rand van daar zee te staan continenten van en voor duizenden jaren echt in je ziel bewaard vredig willen schilderen ik eigenlijk mijn ogen wil sluiten, gewoon in de tegenovergestelde richting wil…

Naroep

gedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.868
door liefdes laatste doodlijke gena vertwijfeling verrukking achterhaalde in dat verdwenen zweven uit al zicht, straal dan het woord neer op dit aangezicht, hoe dat gij zijt ontvlogen en waarheen die gouden laatste dag dat ik u zag gelijk een leeuwerik, die niet meer daalde - o, ziel…

Lenteprikkels

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 591
Voorjaar drijft mij tot het schrijven ener sonnet loflied over zonnestralen te bazuinen over vlakke land en vanaf blanke duinen reeds des morgens door vogelkoren in gezet liederen beschreven in poëtische woorden zoals het in het brein des dichters leeft hij het met zijn ziel en hart te kennen geeft dat hij bestaat uit enkel lofakkoorden…

In de tuinen van Tjaarda bij Oranjewoud

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 654
Het lijkt wel of ik in mijn ziel en hartkamers staar zielsgelukkig ook vandaag van zessen klaar nu ik gestaag ook als die vogels weer niet verander.…

Vertrapt hart

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 839
Mijn hart had niets door, totdat het daar openlijk onder te bloeden lag en er akelige fantomen uit jaloerse, haatdragende en wrede achterbuurtkrochten opdoemden, die mijn ziel wilden vermorzelen, alsof die al niet genoeg geleden had.…

Daadkracht van de nacht

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 481
Heerst er slechts dik makende duister in het hart van de ademloze provincie plaats ik mezelf een extra paar benen pure bluf met de longen van een paard bemin ik je toch in dat zachte ritme bewegende snaren naar romantiek langs golf stromen van jouw eiland als ik jouw ziel dien van repliek o diepe binnenste eenzaamheid bewaar mij een plek…

In vloeibare herinnering

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 595
hadden wij lang naar haar volmaakte vorm en transparantie gekeken zij gaf de hoge zuivere toon die als een droom kristallen muziek uit de hemel vibreerde daar waar anderen verscherfden in kwetsbare posities erfden wij de laatst overgeblevene van het stel in vloeibare herinnering dronken wij vaak de familiegeschiedenis uit de ziel…
wil melker26 november 2018Lees meer >

Tegen welke prijs?

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 408
zoekt het in het kleine, verdiep je in de echtheid van de mensen, richt je op hun herontdekte schreden, in onbestaande mogelijkheden, misschien onechte treden beschildert ze met je eigen kleur van aardse waarheden, waaraan niet aan te ontkomen valt, het markeert de meridianen van het hart naar de ziel, as van het tijdswiel…
Pama25 januari 2019Lees meer >

Aan einde van de winter

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 546
In vele toonaarden hoor ik je lied zacht strelend aangenaam voor ’t oor met hoge tonen als tenor uit het koor je zingt door zonder dat iemand jou ziet blijf zingen tot genot van ieder mens breng harten en zielen in vervoering zoals je ook mij voert in ontroering hartstocht klinkt in je lied zo intens al zolang hebben we je moeten missen…

Het manifest

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 509
te maken voor zijn nieuwe ijstijdenloop de gevolgen van vervuiling en brandschatting zoveel mogelijk te wissen natuur weer de juiste sporen te geven om de evolutie genen niet te missen het manifest van dit kantelhartenjaar ligt al helemaal voor u klaar waar wij verdwijnen zullen ooit weer paradijsjes verschijnen met onze ziel…

Energetisch gat?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 356
Het lijkt allemaal zo vreemd, ideeën en wetten gespeend van naam, anoniem ongrijpbaar, wie zal weten hoe de ziel van de toekomst er morgen uitziet, haar licht gespeend van sterren die er zijn als het avondrood zijn luiken openslaat, zichtbare heerlijkheid van het groenste gras, bloot te staan aan ondeelbare gedachten, toen het leven…
Pama29 april 2019Lees meer >

Het licht schijnt in de duisternis

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 495
melk en honing de oude belofte De jonge mannen verlangen naar de mooie meisjes van het noorden terwijl zij hier het werk doen in de delta, waar ze zich thuis voelen in de verhalen van de oude god die de wereld schiep met gedachten uit zijn hart, levende woorden uit zijn mond, de Pottenbakker die de mens boetseerde verhalen die hun ziel…
Zywa4 juli 2019Lees meer >

Gecondoleerd met het verlies van je vader, gefeliciteerd met de komende geboorte van je zoon!

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 780
zijn de tijd staat even stil, verdriet slaat toe je gaat in de tijd, herinneringen borrelen op maar als je het glas heft na lange tijd proost je ook op hem, op zijn leven en op beider herinneringsleven wat blijft ‘t diepe gevoel van vader en zoon wat beklijft met de komende geboorte van je eigen zoon zal je vader nog meer indalen in je ziel…
Jean Fermate13 september 2019Lees meer >