7969 resultaten.
Ontpopt?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
524 verlichting en duister
zijn louter abstracte ideeën,
gekaderd in de ziel
tussen de emoties door,
verstrikt te raken in
de naaktste feiten, zijn we
die mistroost niet kwijt, wat door
de weegschaal van realiteit niet is
aangetoond, worden wenskaarten
opnieuw geschud waarin de tijd
zijn ware gezicht vertoond achter
de schijndood…
In volle overgave aan het nieuwe avontuur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 Toekomstgerichtheid zal de ziel
nu gaan winnen. In een volle overgave aan
het op het nieuwe avontuur bezinnen.
De volle overgave aan het nieuwe avontuur
kent slechts de grip van het ongewisse.
dat zoekend wending geeft aan het stuur;
maar zich mogelijk ook kan vergissen.…
Leer stil zijn en leer niets doen en leer wachten
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.150 Niet 't wachten der praatgragen zij het onze,
die, sprekend aldoor over wat zal zijn,
intussen inslurpen als grage sponzen,
met lijf en ziel de hete levenswijn,
maar 't dadenrijke wachten van wie maken
wachtend, zichzelve èn het levensveld
anders, wie niet uitstellen het ontwaken
tot een bazuinroep door de heuvlen zwelt.…
Zie mij aan
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
464 o zie mij aan lief innerlijk licht
gebroken zit ik hier en ween
het voelt alsof een storm doorheen
mijn ziel mijn Zijn ontwricht
een licht verloren stroomt in mij
gelijk het kind van ver voorbij
dat liefde zocht maar nimmer vond
op 's moeders kille oudergrond
o hoor mij aan lief innerlijk licht
uw kracht is uit het oer geweven
laat…
De eindeloze bloesem
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
718 proef dan van zoete woorden
ook als een ervan al raakt aan overvloed
maar soms zegt zwijgen echter alles
wat met waarheid wordt bedoeld
de laatste blik in de ogen, dat ogenblik
valt nimmer in de vergetelheid ;
de bekroning van jouw bestaan, in wezen
en waarmee de laatste gaande zucht
van nature blijkt toegerust, opdat het
in de ontvangende ziel…
Onvolmaakt volmaakt
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
502 Tenslotte eindigen
we allemaal als uitgeholde sceletten, dus
gaat het erom wat we met onze geesten doen
en waar we onze zielen op afstemmen. Volgens
de overlevering is de Godin nog steeds de Enig
Volmaakte, die jou graag omarmt en koestert,
mits je de moed hebt om puur jezelf te zijn.…
vormen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
552 we spreken over de oude bus
uit een vorig mistig leven
in een door mij nog niet ontwarde lus
zij keuvelt in die tijd
met de stuurman voorin,
de lijndienst is later opgeheven
nu is ze in beitelen bedreven
iets in haar beroert haar handen
met ijzer brengt zij het doodse tot leven
schept ruimte voor een ziel die langzaam
uit het universum…
het spiegelmeisje
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
567 Het meisje voor mij zat stil te staren
de ander praatte in haar mobiel
in de zon was het of ze dezelfde waren
in de tunnels verdween de sprekende ziel
In mijn ogen vormden ze een geheel
iets dat ze beiden niet wisten
het leek een illusie en was toch reëel
een vrouw die gaf wat de andere miste
Het was de stem bij het beeld
het meisje dat…
Nachtgodin
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
597 Vannacht zocht je me op via de mechanische
apparaturen en gaf je me een superdouw, die
mijn ziel deed stuiteren van mega-extase.
Je wilt mijn vriendin zijn en je zendt me
liefs. Ik hoop je niet teleur te stellen,
want ik weet niet in welke fase de luchtbellen
van mijn vissemond zich bevinden.…
Vervlogen tijden...
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
631 Mijn ziel voelt, wijst mijn weg
in de mooiste toevalligheden,
de wonderen van het leven,
toch ieder gedwongen weer op zichzelf,
vervlogen tijden...
die achter de horizon stil verdwijnt.…
Herfst
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.032 Die blaadren schenen mij een vreemd gezicht
Van schone zielen uit veel enge pijn
En godgelijk genot alhaast gevlucht.
Hun laatste middag komt met zomerschijn
Van gouden stralen uit de hoge lucht
En drupplen tintlend in het laatste licht.…
Leer stil zijn en leer niets doen en leer wachten:
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.738 Niet 't wachten der praatgragen zij het onze,
die, sprekend aldoor over wat zal zijn,
intussen inslurpen als grage sponzen,
met lijf en ziel de hete levenswijn,
maar 't dadenrijke wachten van wie maken
wachtend, zichzelven èn het levensveld
anders, wie niet uitstellen het ontwaken
tot een bazuinroep door de heuvlen zwelt.…
Slanke arcades
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
525 temperamentvol uitte
mocht ik als specie gebruiken
je lach was als
een beek in mijn tuin
waar tussen rotsen je
ogen de subtropen haar
schitterendste bloemen gaf
pas in de koelte
van de binnenplaats
met haar gesluierd licht
en de stilte van eeuwen
kwam jij volledig tot rust
voor samen heb ik
daar ons water geput
diep uit de ziel…
Godvergeten bang
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
527 je naam maar
lees gruwelijkheden
in je ogen
we houden
elkaar vast in
een laatste greep
op ons bestaan
maar het is gedaan
het hete licht dat
ons omringt heeft
geen goddelijke allure
we schroeien door
hitte van de vuren
geen engelengezang
wel godvergeten bang
om te sterven door
de chaos die we voelen
in het diepst van onze ziel…
Geduld.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.048 Gelijk Gij niet gezegd hebt, toen Ge zocht
mijn ziel, verloren schaap, in bitter lijden -
een lijden met U groeiend door de tijden,
en dat zich, slinger-rank van doornen, vlocht
rondom uw huivre leden, tot het mocht
als dolken-kroon u door de slapen snijden:
‘genoeg! ik deed genoeg u te bevrijden!’…
Zo vroeg (in Nijnsel)
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
576 tussen oevers
de Dommel door ons Nijnsel stroomt
een waas van pril groen over zwart zand
ik heb het plots door, 't raakt mijn hart;
word door dit teken der natuur overmand
het is toch winter, in een windvlaag met kou,
en de bruine hoed met de hand bedekt
het is iets waar ik normaal niet
rond deze tijd aan denken zou
ik leef nog in de ziel…
Floodlight
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
510 de tijd
Wind fluistert een mooie melodie
Huiverende artiesten onder floodlight
Kunstenaars in het land en kolonie
Ogen die de diepste pijn verzwijgen
Breken toekomst open met licht dooraderd
Van kleur vorm weer gevoel energie krijgen
Gevoed leven wij door boeken gebladerd
Goddelijke poëzie die als een symfonie
Een mooie melodie de ziel…
Zouden ze wel komen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 Om kennis te hebben, beslist te onthouden
van dingen die bijna als lood gevoelsmatig
als dikke mist over een trekvaart eeuwig zijn
dan weer aan de rand van daar zee te staan
continenten van en voor duizenden jaren
echt in je ziel bewaard vredig willen schilderen
ik eigenlijk mijn ogen wil sluiten, gewoon
in de tegenovergestelde richting wil…
Naroep
gedicht
3.4 met 12 stemmen
2.868 door liefdes laatste doodlijke gena
vertwijfeling verrukking achterhaalde
in dat verdwenen zweven uit al zicht,
straal dan het woord neer op dit aangezicht,
hoe dat gij zijt ontvlogen en waarheen
die gouden laatste dag
dat ik u zag
gelijk een leeuwerik, die niet meer daalde -
o, ziel…
Lenteprikkels
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
591 Voorjaar drijft mij tot het schrijven ener sonnet
loflied over zonnestralen te bazuinen
over vlakke land en vanaf blanke duinen
reeds des morgens door vogelkoren in gezet
liederen beschreven in poëtische woorden
zoals het in het brein des dichters leeft
hij het met zijn ziel en hart te kennen geeft
dat hij bestaat uit enkel lofakkoorden…
In de tuinen van Tjaarda bij Oranjewoud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
654 Het lijkt wel of ik in mijn ziel en hartkamers staar
zielsgelukkig ook vandaag van zessen klaar
nu ik gestaag ook als die vogels weer niet verander.…
Vertrapt hart
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
839 Mijn hart had niets door, totdat het daar
openlijk onder te bloeden lag en er akelige
fantomen uit jaloerse, haatdragende en wrede
achterbuurtkrochten opdoemden, die mijn ziel
wilden vermorzelen, alsof die al niet genoeg
geleden had.…
Daadkracht van de nacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
481 Heerst er slechts dik makende duister
in het hart van de ademloze provincie
plaats ik mezelf een extra paar benen
pure bluf met de longen van een paard
bemin ik je toch in dat zachte ritme
bewegende snaren naar romantiek
langs golf stromen van jouw eiland
als ik jouw ziel dien van repliek
o diepe binnenste eenzaamheid
bewaar mij een plek…
In vloeibare herinnering
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
595 hadden wij lang
naar haar volmaakte vorm
en transparantie gekeken
zij gaf de
hoge zuivere toon
die als een droom
kristallen muziek
uit de hemel vibreerde
daar waar
anderen verscherfden
in kwetsbare posities
erfden wij de laatst
overgeblevene van het stel
in vloeibare herinnering
dronken wij vaak de
familiegeschiedenis uit
de ziel…
Tegen welke prijs?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
408 zoekt het in het kleine,
verdiep je in de echtheid
van de mensen, richt je op
hun herontdekte schreden, in
onbestaande mogelijkheden,
misschien onechte treden
beschildert ze met je eigen kleur
van aardse waarheden, waaraan
niet aan te ontkomen valt, het
markeert de meridianen van het
hart naar de ziel, as van het tijdswiel…
Aan einde van de winter
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
546 In vele toonaarden hoor ik je lied
zacht strelend aangenaam voor ’t oor
met hoge tonen als tenor uit het koor
je zingt door zonder dat iemand jou ziet
blijf zingen tot genot van ieder mens
breng harten en zielen in vervoering
zoals je ook mij voert in ontroering
hartstocht klinkt in je lied zo intens
al zolang hebben we je moeten missen…
Het manifest
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
509 te maken voor
zijn nieuwe ijstijdenloop
de gevolgen van
vervuiling en brandschatting
zoveel mogelijk te wissen
natuur weer de juiste
sporen te geven om de
evolutie genen niet te missen
het manifest van
dit kantelhartenjaar ligt
al helemaal voor u klaar
waar wij verdwijnen
zullen ooit weer paradijsjes
verschijnen met onze ziel…
Energetisch gat?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
356 Het lijkt allemaal zo vreemd,
ideeën en wetten gespeend van
naam, anoniem ongrijpbaar, wie
zal weten hoe de ziel van de toekomst
er morgen uitziet, haar licht gespeend
van sterren die er zijn als het avondrood
zijn luiken openslaat, zichtbare
heerlijkheid van het groenste gras,
bloot te staan aan ondeelbare gedachten,
toen het leven…
Het licht schijnt in de duisternis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 melk en honing
de oude belofte
De jonge mannen verlangen
naar de mooie meisjes
van het noorden
terwijl zij hier het werk doen
in de delta, waar ze zich thuis voelen
in de verhalen
van de oude god die de wereld schiep
met gedachten uit zijn hart, levende
woorden uit zijn mond, de Pottenbakker
die de mens boetseerde
verhalen
die hun ziel…
Gecondoleerd met het verlies van je vader, gefeliciteerd met de komende geboorte van je zoon!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
780 zijn
de tijd staat even stil, verdriet slaat toe
je gaat in de tijd, herinneringen borrelen op
maar als je het glas heft na lange tijd
proost je ook op hem, op zijn leven
en op beider herinneringsleven wat blijft
‘t diepe gevoel van vader en zoon wat beklijft
met de komende geboorte van je eigen zoon
zal je vader nog meer indalen in je ziel…