7749 resultaten.
De remise
netgedicht
4.5 met 26 stemmen
385 nadrukkelijk
ferm neergezet
aan de gevaarlijke
kant van de weg
jij had de
accenten
van mijn
woorden
net even
anders
gelegd in
herhaling
dan komt er
een kei op de
weg die ons
zeker de kop
gaat kosten
nog vaker
gestopt en
afgekoppeld
vast gezeten
in eigen val gelokt
blokkeren stootblok
en verstrengeling
van sporen
zijn het einde…
Veertigdagentijd, morgen Aswoensdag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
536 Als pelgrims van de hoop geloven dat een einde komt
aan pijn, verdriet en oorlog, dat we weer herschapen
aan een nieuw bestaan tezamen kunnen bouwen.
God wil ons daarbij nodig hebben om zijn Koninkrijk
te vestigen met veel geduld en oeverloos vertrouwen.…
Gnosis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
534 En dan
heb je de Boeddha gedood;
Dan weet je alles
wat je weten moet
en je weet ook
dat dat er niet toe doet;
Je kent de weg
naar de waarheid,
maar je weet ook
dat elke weg je daarheen leid;
Je beseft dat hoe ver
of lang je de weg ook gaat,
je tegelijkertijd aan het begin
en aan het einde staat;
Je ziet glashelder in
dat nog…
Chihuahua pur sang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 Indy, jij was een chihuahua pur sang
Mexico, sombrero, een breedgerande
Hoed
Alles dat jij droeg
Stond jou Mexicaans
Goed
Dat vond ook Daisy, jouw grote chihuahua-
Lief
Niets meer noch iets minder dan jouw grote harten-
Dief
Haar het hof makend
Stroomde sneller jouw
Bloed
Helaas is aan jouw leven een einde
Gekomen
Bedankt voor de…
Kameraad van de sneeuwwind
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.171 als waarheid moet lezen
dat jij in jouw stilte bent verdwaald
stille vriend, beleden schaduw
eenzaat van de wandeling
in de witheid van de winter
ik volg je, ik volg je
ritmisch vormen zinnen strofen
onderweg naar nergens
op zoek naar niemand
en eindelijk zonder vermoeden
terwijl een enkeling het ziet
vormt zich aan het lange einde…
Vrijpraat
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
355 Vrijen is de bron van leven,
Brengt bovendien de mens geluk,
Is ook ’t begin van ’t einde,
Wijl elk leven eindigt met de dood.
Na de dood begint rouw,
Een speciale vorm van verdriet,
Derhalve levert vrijen
Zowel ’s mensen geluk én verdriet.…
Niks/alles zal verloren gaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
368 Lasten gleden als groene blaadjes
voordat dit einde aanbreken kon
van dit huis der overproducering.
Woest geworstel met wansmaken
zal tot het verleden gaan behoren
onder die onverdichtbare dakpan.
Geen slecht gekozen vale pakken
maar verbinding én overpeinzing
door een juistheid in het spreken.…
Postbode Joseph Roulin
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
557 Eind 19de eeuw schilderde Vincent Joseph
Joseph Roulin, postbode
In Arles
Een postimpressionistisch portret
Uit, om precies te zijn, het
Jaar 1888
Joseph zittend op stoel, arm op tafel
Zonder dus epauletten
Wel met baard
In Arles bezorgde hij veel brieven
Bij zowel Arlésiens als
Arlésiennes
Baard als gezichtsbescherming tegen zon…
NACHTWACHT
netgedicht
2.9 met 17 stemmen
218 zoete verboden lichtval
die voor somnambulante
halfslapende dansers
meer geschikt lijkt
als toevlucht naar
geborgen binnenvlees
dan voor hun evenknieën
de dansende slapers
In het duister van
rembrandts magnum opus
zwaait the mystery man
het stedemaagdvaandel
wisselwachter langs grachten
en poorten der stad
tot aan het einde…
Dump den Mann!
snelsonnet
3.4 met 31 stemmen
2.706 Er is in Duitsland nu een crèche voor mannen
Die niet de stad in willen met hun vrouw
Ze krijgen bier, een maaltijd en knowhow
Of kunnen bij een voetbalmatch ontspannen
Een goed idee, al lijkt het me wat triest
Wanneer je vrouw het bonnetje verliest...…
Pakjes van het Hart
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
763 December: Sinterklaas onthult geheimen:
verborgen Pieten komen uit de kast:
oud zuur, in woord gegoten, wordt verbast-
erdsuikerd, ingepepernoot, in rijmen
Door zwart, het nee, te zien en te omarmen
kan ja, het witte licht, het hart verwarmen..…
La durée
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
470 Bonjour ma chère,
't is inderdaad een feit
het pièce de résistance
zit in de uren- en minutendans
van de durée,
de innerlijke tijd
de zinnenprikkelende buitenkant
is tijd die slijt
verglijdt als brandend zand
dat glipt,
verdwijnt door onze hand
Voor M.W.…
De Club van Rome
snelsonnet
4.3 met 6 stemmen
656 Zij gaven hun bezorgdheid ampel weer
In ‘Grenzen aan de Groei’. Is dat verleden?
De yolo-mens blijkt thans ook pas tevreden
Met vrijheid, overvloed, comfort, met méér
Dus heeft de aardbol nog veel voor de boeg:
’t Heeft nooit genoeg, het rupsje nooitgenoeg…
De ‘gelukkige’ overlevenden I
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
474 Willem opende de sluis destijds eigenhandig.
Om zelf niet te hoeven graven, liet hij het
onverzettelijk bloed stromen onder de laatste
bruine laarzen.
Geen verdediging, bleef altijd zijn verweer;
hij werd veelvuldig geschopt en geslagen,
zijn maag was leeg in de cel, in die dagen
voor de uitspraak werd hij verkeerd
behandeld.
Onmiskenbaar…
Vuur van Tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
548 is
eind'loos
Waarom continueert de tijd zichzelf
gaat voor altijd
en eeuwig, onherroepelijk door?…
Vrijheid
hartenkreet
4.0 met 27 stemmen
1.859 Of als wij met zijn allen zouden zeggen,
Dat vanaf nu slechts "samen" telt,
Zou dan zo een simpele afspraak,
Een eind maken aan zinloos geweld.
Natuurlijk, al dat dromen en dichten
Brengt geen eind aan geweld en moorden,
Maar het kan soms wel je hart verlichten,
Te voelen wat John Lennon kon verwoorden.…
Mijn pijn
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.566 een ander eind met of zonder haar
Dat ze jou lief heeft
of dat ze je haat
want dat wat ze zei
Dat kon er niet bij
Ze zei
"Je kan er niets aan doen"…
DE TWEE GENIUSSEN.
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.448 In 't eind vraagt de eerste, wijl een traan zijn oog ontvlood:
'Wie zijt gij?' 't Antwoord is: 'Het Leven.'
'En gij?' vraagt de andre. - 'Ik ben de Dood'.
Het Leven siddert en hervat: 'Onzalig Wezen!'
Gij zijt mijn vijand en de vijand van al de aard'.
Niets heeft ons doel gemeens.…
2052
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
683 Terwijl ik op mijn 87-ste als een Simon
Vinkenoog weer aan de hasj ben gegaan, lig
ik flink hallucinerend mijn einde af te
wachten in een bedstede van stro en leem,
terwijl mollen tegen mijn rug stoten.…
Mellow yellow
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
633 Mijn hemel, u weet toch
dat het 24/7
dragen op straat
in huis en kantoor
van die gewatteerde
orthopedische zolen
klachten als sneeuw
voor de zon
of het nu gaat om een hondwandeling
of twintig landmijlen
vier dagen lang
die zijn zo vederlicht
dat het u aan het eind
van de tunnel absoluut
psychosomatisch verlicht…
AAN EEN DICHTER
poëzie
3.7 met 24 stemmen
6.972 Zegegalming, heilvoorspelling, godgewijde vrolijkheid,
zijn het thema, door de vriendschap aan de Dichter voorgeleid!
Door de vriendschap? Door een andre (is het mooglijk) eedler plicht!
Werd ooit koning ingehuldigd zonder statig feestgedicht?…
my nights with sue ellen are very good for her
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.024 week al vele jaren lang
voor drie secondjes maar
want als een ieder dat nou deed
dan zou sue ellen
maybe minder lonesome zijn
in desert
gesteld dan wel haar ogen
blijven even melancholiek
they are my peaks
van eeuwig is mijn romantiek
zoals her eyes nu al jaren
langszaam alsmaar sweeter
naar mij smachten
daar
daar maakt u geen einde…
50 plus
netgedicht
3.5 met 98 stemmen
19.598 (prodepressiva)
ik tel de groeven in mijn droef gelaat
vervolgens tel ik ook mijn grijze haren
veroorzaakt door het aantal crisisjaren
mijn lichaam is in haveloze staat
een oud, geheel versleten apparaat
dat zelfs de laatste hoop heeft laten varen
nog even en u mag me doodverklaren
want ook m’n geest is reeds ten einde raad
een oude man…
N
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
795 De paardebloem is aangepast
aan onze nieuwe spelling
léve de samenstelling
Taalunie triomfeert
Hoe eerzaam stond hij in het veld,
de stralend gele bloemenkroon
voor elk insect een zachte troon,
zelfs zonder paard stond hij in bloei
er kwam geen einde aan zijn groei,
straten en stegen meegeteld
Men heeft hem nu opgewaardeerd,
geplaatst…
De versierde vogel
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
776 stroomversnelling door
een deels mistig half-vol glas met champagne
Van over de rand
van achter je brilleglazen
kijk je mij aan
alvorens aan tafel gezeten
jouw deel te nemen
van de opgetuigde vogel
alleen in blauw
en penseelstreken nog
vereeuwigbaar
Zachtjes ga je spreken
over het neergedaalde mysterie op de schaal
dat klapwiekend aan zijn einde…
KEW
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.449 Het meisje opgezweept,
muzikaal paard van een
gedegen stal: ja mijn moeder
en mijn vader ook jazeker als
het raam open stond en
de geuren van de klanken
als grashalmen binnen kwamen
zweven zo einde zomer…
Het meisje moet van alles,
om iedereen om kijkers en vooral
om ouders die zo rusten op haar schouders.…
Nooit meer samen
hartenkreet
4.4 met 31 stemmen
2.266 Na 18 maanden doet het nog steeds pijn
Kon ik maar even bij je zijn
Je wilde dat ik door zou gaan
Anders maakte ik er een einde aan
Maar ik leef nog steeds in het verleden
De dingen die we samen deden
Staan me nog helder voor de geest
Soms mis ik dat nog wel ’t meest
Gewoon samen wat kleren kopen
Of even met de hond gaan lopen
Zomaar wat…
Zondichtmiddag
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.019 Zo´n Zondichtmiddag in Den Haag
waaraan een einde was gekomen
Jouw zwarte jas hield ik omhoog
waarin jij lang onhandig wurmde
Jij was er niet aangewend
Gelukkig had ik wat ervaring
Ik kuste jou twee keer en samen
kwamen we er weifelend uit
dat ik het gevoel heb
langzaam maar zeker
vaster te worden in jou
in hier en nu vervaagd
dat ik…
Verboden verlangens
hartenkreet
4.1 met 51 stemmen
5.208 Je sprak over je onuitvoerbare verlangens,
Verboden verlangens, die wij even deelden met elkaar
Je handen volgend hun weg, net zoals de mijne
Dat was even genieten geblazen
En jouw handen blijven mij vandaag nog steeds verbazen
Al wist ik dat ik je maar te leen had
En bij elke seconde voelde ik het einde
Maar toch wist ik je lust in bedwang…
doodlopend
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.928 Het kronkelpad komt droevig tot een einde:
een gammel hekwerk voor een vuile sloot.
In stilte, maar bedreven en devoot
weeft ijverig een kruisspin haar verfijnde
netwerk van de dood. Een zwakke pimpelmees
is wreed geofferd door de kille wind.
Er dansen prille veren op het grind.
Een kever nadert pas gestorven vlees.…