Alle inzendingen over explosieve stilte

9635 resultaten.

Sorteren op:

In vlammend samenzijn

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 486
nog laait poëtisch vuur en tatoeëert succes in helder rood je ziel jij geeft jezelf kwetsbaar bloot in vlammend samenzijn maar wie voelt dadelijk weer de pijn als stilte smeekt om rust en even eenzaam zijn omdat jij je sporen weer moet vinden in het wad weg van hectiek en bulderend gelach niets is vergaan want onder grijze as…
wil melker16 september 2014Lees meer >

Plaats vrij

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 925
Die stilte maakt ooit plaats vrij bedenk ik in de auto op de snelweg met een lege stoel naast mij.…

Oktober

gedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 15.777
De kruinen ijl, de stammen bloot en dit door stilte en mist omgeven. ------------------------------------------- uit: 'De vogel Phoenix', 1947/1997.…
M. Vasalis14 oktober 2025Lees meer >

Mijmering

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 690
Uit handen geregen tussen dromende vingers gegleden: verdwenen kinderstemmen, ergens toegedekt zonder spoor, zonder zerk, zonder treuren alleen stilte begrenst Door reuzelende bladeren dievelings Over het mos geslopen En gestopt door droge dennennaalden.…

En wat hierna?

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 794
Zal er eeuwige stilte zijn? Een waarlijk Zwart? Een somber Niets? Een Einde zonder einde? Of zal het zijn aldus: Er kriekt een nieuwe morgen! Een andere dag breekt aan, uit nacht'lijk kluister ontloken! Zal het door opwekking of gewoon ontwaken zijn. Het eerste wellicht na vele jaren, het tweede - wie weet - meteen.…

Een wegwuivende lach

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 515
weer lopen vingers over levenslijnen zoekend naar begin en einde ogen vragen om bevestiging met een diepe zucht wel heen maar nog niet terug het pad van rozen was voor jou nooit weggelegd jij hebt er mij niets van gezegd dan viel er stilte overgaand naar orde van de dag ontwijking door een wegwuivende lach lijnen breken waar zij…
wil melker18 januari 2015Lees meer >

Bij het heengaan van Iny Driessen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 767
Nu zijn de dagen vol van stilte, de bloemen zwijgen, zingen niet, maar velen vinden in jouw voorbeeld weer kracht, te midden van verdriet. Bedankt voor wie je was voor velen, leef nu maar verder, in het Licht dat wenkt en rust schenkt, vol van vrede; je hebt hier prachtig werk verricht.…
Adeleyd26 april 2015Lees meer >

Herdenken

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 539
en controleer de auto's die in die jaren even voor het gewijde uur naar de kant van de weg zwenken en stoppen lijken mijn vader en moeder in zichzelf verzonken verbonden met iets dat groter is dan zij gedachten waar ze goed naar moeten luisteren die het waard zijn om telkens terug te halen En altijd is er in het diepste van de stilte…

Zo gewoon....

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 665
Enige warmte die ik voel op mijn koude wangen zijn zachte handen van jou Enige kleur die ik met mijn ogen dicht kan zien zijn blauwe zoete tranen van jou Enige stem die ik kan horen, zo doof van deze stilte tussen ons, is jouw stem Enige twee zielen die nu elkaar in deze langste nacht vasthouden zijn onze twee verloren zielen…

Stilzwijgend verstommen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 608
Het stille vertrek van lente in afscheid van een droom zou jij willen meemaken valt te begrijpen uit jouw brief terwijl je met woorden aan de haal gaat alsof samen zijn slechthorend is ontneem je het geloof haar natuurlijke charme en het vragen blijft verzwegen achter de horizon van jouw geluk verschuilt de maan zich in jouw stilte…

Reizen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 619
Zweven zonder vleugels als in mijn droom geïllustreerd verpakt door de nacht gestrikt door de stilte voor de storm. Als een boemerang keer ik 360 graden om de onbeantwoorde reis te realiseren zoals haar virus manifesteert als een worm.…

Dagen vertragen

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 687
Waters door stilte gevoed zieke zenuwbinding, die naar diepe zielenpijnen voert.…

Depressie

netgedicht
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 618
had geen vragen waarvan ik het antwoord al wist, ik somberde uit de diepte van mijn ziel borrelde een wanhoop niet te beschrijven ik probeerde de zomer in te lijven, maar mijn lichaam sputterde tegen de boom die onveranderlijk bleef er klonk een stem in de onrust van mijn hoofd die zei dat alles zwart zweeg ik probeerde de stilte…

BEGIFTIGD (1)

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 486
Er is een vrouw opnieuw geboren Ze wist niet dat dit nogmaals kon Ze houdt nu van de zomerzon Ze kan de stilte haarscherp horen Het zeeschuim weet haar te bekoren Sinds er een nieuw verhaal begon Is licht haar inspiratiebron Blijkt haar een ander lot beschoren Een kind op klompen voelde aan Hoe of de dorpsbewoners leden Ondanks hun smekende…

schuilplaats

netgedicht
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 612
het wurgende juk van duisternis hoe vaak ik ook probeer blijven antwoorden gesloten onder wimpers wil je verder kijken, vraag ik wanneer een vreemde pijn vastgroeit in je lijf zie je dan niet hoe je zelf het glanzen van de spiegel wegdraait even stap je uit je schaduw er is geen ogenblik zonder liefde wanneer ik je mond vol stilte…

Prikkeling

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 504
je loopt door alsmaar door vlug, vlug, zo vlug geen weg terug… in je is een ontij warboel, broosheid hinderlijke vragen heb je mee te dragen luister, luister… zoek stilte, de rust als de late herfst die in de naakte takken van de bomen huist zie de laatste appel in een bleke zon met rode wangen aan een dun takje hangen loop…
Hilly Nicolay23 november 2015Lees meer >

Een schonend berouw

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 504
het was feest maar in de geest van woorden huilde een onpeilbaar verdriet bekende teksten uit zijn leven waarin zinnen niet alles prijs wilden geven vaak losse fragmenten zonder empathisch cement zijn leven nog bouwend naar een onverwacht end pas nu genereert stilte uiteindelijk begrip passen de puzzels waarin hij is gestikt…

Iets hemels

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 527
jij droomde mijn gedachten in verwachten met een lach ik zag dat toen je naast me sliep en zacht mijn koosnaam riep samen zijn we op de vlucht gegaan de lentebloesem achterna de stilte van de lucht vlak voor het ontwaken gaf een intens geluk ervaren toen de zon je wakker maakte voelde ik jouw warme hand wist in samen raken…

Vileine frustraties

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 434
ze deinden hotsten en klotsten in een spastisch bewegen er klonk oerwoud gegrom uit kelen die geen vocalen ooit hebben gelezen in het luchtledige boven de menigte schreeuwden dwazen hun vileine frustraties in stilte stikten de slikkers in hun onuitgesproken agressie ik heb dit vaker gezien psychopaten die een gewoon mens niet…

vrij (voor Ferry)

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 629
het leven de liefde de dood alles is verwoord verzwegen beschreven bezongen en toch in deze stilte nu jij voor eeuwig zwijgt zijn mijn oren pijnlijk scherp afgesteld zwart op zwart op afstand een duistere vlek eenmaal dichtbij voel ik de plooien en lagen op de dodenakker wilde bloemen ben je vrij vogel in een kooi…
J.Bakx28 augustus 2016Lees meer >

Haar magie

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 519
vroeger met het grote mes schilde ik de lagen in hoog tempo weg had altijd haast om tot de kern te geraken geheimen zichtbaar te maken tegenwoordig laat ik stilte overwegen snijd voorzichtig de partjes zoals zij ooit zijn geregen al doende deel ik het mysterie van dichtbij in bewondering komt haar magie tot mij met respect geopend…
wil melker17 september 2016Lees meer >

Opwaaiend stof

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 463
muren kaatsten het zinloos gesprek echo’s dolden in holle frasen ramen donkerden in de zee van misverstanden die zich ontrolde op stranden vol onbegrip de discussie met een spervuur van woorden emoties vlamden in gesticulerende handen een krijsende meeuw klaarde de lucht nam stilte mee in het koninklijk landen wij lachten…
wil melker22 oktober 2016Lees meer >

Waar het zonlicht sluiers weeft

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 470
waar het water vredig stroomt langs oevers uit vorige levens de stilte wijsheid fluistert het meisje in mij dagdroomt waar het zonlicht sluiers weeft van onvoorwaardelijke liefde waar verbinding met de bron boven aardse sferen zweeft waar het Is met Zijn versmelt in een beschouwend accepteren hoop haar tere vleugels spreidt met liefde…

Zeevriend

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 826
De weidse gebaren van jouw golfstroom beademen het voorjaar met nieuwe zomer in de stilte van die heimwee ben ik het kind van de duinen te klein om de horizon te aanschouwen te groot om de zandkorrels te tellen in de verte van dat grote verlangen zeevriend, leen mij de weemoed in jouw ogen laat het land van mijn hart jouw schip zijn de…
mobar4 maart 2017Lees meer >

graniet

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 686
kadavers in de leegte van zijn verwrongen denken als verdwenen boven een vruchteloze vlakte waar noch huis, noch haard een kans krijgt om te overleven alleen hij profileert zijn dag; gulzig en onuitputtelijk als vraag en antwoord tegelijk als een handtekening waarin -wij- in de ik-vorm geschreven wordt enkel een vlinder hoort de stilte…

Het mooie patina

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 458
zij hebben stilte langdradig gemaakt uit hun gespreksstof was al lang geen goed garen meer te spinnen handen schikten bloemen zonder hart in vaal licht dat de kleuren versluierde en vorm geen schaduw gaf het mooie patina van liefdevol gebruik verdofte en straalde nog amper zijn warme toegenegenheid uit nog zien zij elkaar maar…

Zijrivier

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 597
Er valt in mij een stilte een zijrivier die meandert naar de zee oneindigheid die ik niet kan duiden een vragenspel, onwerkelijk herinnering neemt mijn gedachten mee en de zuurstof die ik haalde uit het verwerken van jouw dood is als vroege mist rond jouw graf verschenen even plotseling is de herinnering weer verdwenen ik zie je telkens…

retorisch?

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 712
wat is er vreemder dan een mens die de kleur van een boom met bloesems beladen onbegroet voorbij gaat zich vastklampt aan het knappen van takken, het kraken en dwalen van de stilte en halverwege de hoop verdrinkt in een vijver, net naast het lelieblad dat witter dan sneeuw wordt in een winters vers jij, antwoord je want jij trekt…

Verzilverend blinkt

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 526
vaak is symmetrie de echte schoonheid niet pakt snel de blik maar stilt in saaiheid bij nader zicht het zijn details kleine oneffenheden die de natuur per ongeluk vergeten is om netjes af te kleden zij naderen het volmaakte laten in kwetsbaar zijn de nog ontbrekende schakels duidelijk zien het intrigeert omdat de hemel wenkt…

Plaag

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 658
Vooral in de zomer grijpt zij haar nederige kans met een simpel ritme de stilte te betreuren. Voor muzikale oren soms stompzinnig vals! Maar niemand, niemand stoort zich aan haar melancholieken. Sprinkhanen, ratten, wespen willen we wel verdelgen. Tortels zijn troeteldieren. Die dienen we niet te verdrieten.…