5854 resultaten.
AAN MIJN VADER
poëzie
4.3 met 6 stemmen
1.881 'k leg dan heden
met een diep geroerd gemoed,
(stell' mijn zucht uw recht te vreden!)
hart en dichtlier aan uw voet!
Wil die van elkaar niet scheiden,
neem ze beiden gunstig aan,
schenk uw zegening aan beiden,
en mijn wensen zijn voldaan!…
1975
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.275 Schrijven, die lullige luxe
waar ademen al een weelde is
en eten, je bordje leeg.…
vierdaagse
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
653 lang hen brengen
zijn de paden droog, stoffig of hard
treffen zij van struikelbeton tot asfalt
mits het geen modder- of waterpoelen zijn
de koers en looplijn zinderend heet
drempels nemend en heuvels klimmend
struinen zij van schaduw in het bos
door koe-loeiende of geit blatende weilanden
slingeren gedragen door mens en natuur
zij door lege…
Deel je dagelijkse brood
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
509 Leg wellicht jouw eenzame vingers
in alle rust neer, omklem het bestek.
Ben je gewend je handen te gebruiken
voel je ook hier niet bezwaard.
Hoe kunnen immers gewassen groeien
zonder ruimte en mest zo nu en dan
ouderwetse houten of bamboe staken
voor opgroeiend steun zou de tuinder
net als wij je simpelweg zeggen.…
Onze gemoedstoestand
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
492 Leeg vanbinnen en geen zin om maar iets te doen omdat te verhelpen.
Het is nog erger want bloedverlies kan je stelpen.
Je wordt op den duur depressief
en anders was je een persoon zo actief.
Laat je aan de natuur niet gaan,
laat je knorrig humeur aan de kant staan.…
Queenie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
612 '
Zijn ogen fulmineerden op haar kaken
'Leg mijn vlerken op uw achtereekte
Het stroeit en woeit en loeit in mijnen kop
Waarheen de weg nu, nitwit, zeg eens op
Het voorwerk is gedaan, nu wacht de leekte!…
Verdomme
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
610 Om alles en iedereen
Te gebruiken, kapot te maken
Ja, alles en iedereen
Tot zelfs de laatste steen
We roven de aarde leeg
Doden alle dieren
Kappen alle bomen
Vervuilen de rivieren
Wie denken we verdomme dat we eigenlijk zijn..
Ont-aarde wezens ..
Egoïstische zelfmoordenaars ..…
Vincent
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
479 Hij is moe en duwt tubes leeg
En zijn paletten worden balletten
Van kleur en smeur
En hij mest wat in hem wringt
En ontspringt
En in een wild begin
Waar het roze kleurt,
Van paars naar zwart odeurt,
Omdat de werkelijkheid verwart
En start met streken
Uit niets geboren,
Het zit tussen zijn oren bevroren,
En langzaam verschijnen contouren…
Liefdes schijnbewegingen
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
681 Maar in een klein hoekje van het ongeluk haalde hij z'n hand helemaal open aan de hutkoffer van flipje uit de jamfabriek
Voor straf moest de jongen zonder eten naar boven, naar z'n kamer
Op een keer moest hij nieuwe
kleren voor z'n kennel
maar de koelkast was leeg...
het klonk er akelig hol...…
Stilte na jullie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
191 De stoelen blijven leeg,
maar mijn hart vult zich
met elk gelach dat ooit hier klonk.
Misschien is liefde precies dit:
blijven geven, blijven wachten,
zonder iets terug te vragen,
behalve herinnering.
En als ik ooit de deur sluit
voor de laatste keer,
zal ik fluisteren:
jullie waren thuis.
Altijd.…
Rampdag deel II
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.636 Bijna te laat op de afspraak, bemachtigt ze een
parkeerplek, duwt haar chipkaart in de gleuf
en ja hoor 't plakje is leeg tot en met!
Uit pure wanhoop belt ze de assistente dat ze
eraan komt maar dat alles wat tegenzit,
die wijst haar een plekje en nét op tijd zit ze
in de tandartsstoel!…
B O M E N
poëzie
3.9 met 12 stemmen
4.567 Op wacht, en achter ‘t water, staan,
gekroond met immer vers
gewaai, de dikke koppen van
de ontaarde wilgenstompen;
en de elzenhouten stammen zie ‘k,
verzopen onder ‘t gers
der natte zompe, allengerhand
ze leeg- en drogepompen.…
Een simpel gebed
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
2.150 Regen die de visser verjaagt
met een lege fuik en aas dat wemelt
Het zog van een laatste schip verdwijnt in spatten
‘Een reus drinkt uit een rietje’ zeg jij.
We dralen langs het grint.
jouw hemd toont delen van borsten.
Het klaart op.
De zon nipt aan de stroom, vluchtige slierten.
Jij rekt je uit, jouw romp slikt haar stralen.…
Souvenir apathique
poëzie
3.4 met 8 stemmen
2.107 Ik zie je handen
rustloos zoeken en verstranden
in ’t doelloos uur der lege dagen,
of heel je tenger wezen
half opgerezen
gebogen naar de schemering
aan ’t lezen,
waaraan gedachte geenszins hing;
de losse vellen, vogels lamgeslagen
vervlarden op de grond.…
Het station
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.222 Het station is koud, maar droog
De stoel waarop ik zit voelt koud
Mijn wereld is veilig
Mijn wereld veranderd
Haar verschijning vult mijn blik
Mijn boek leg ik weg
Haar stem, zacht als honing
Blonde lokken vallen zacht langs haar gezicht
De middag gaat voorbij
De avond gaat voorbij
We lachen, raken elkaar aan
Ik zie de blik in haar ogen…
Haat, deel 2 (voor Ivo de W.)
netgedicht
4.5 met 32 stemmen
1.452 Oh, ik haat die wangedrochten in ’t kwadraat
Met een haat die ongetwijfeld nooit vergaat
Ook al is het een taboe
Leg ze op de barbecue
Oh, je moest eens weten hoe ik honden haat!…
Het station
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.156 Het station is koud, maar droog
De stoel waarop ik zit voelt koud
Mijn wereld is veilig
Mijn wereld verandert
Haar verschijning vult mijn blik
Mijn boek leg ik weg
Haar stem, zacht als honing
Blonde lokken vallen zacht langs haar gezicht
De middag gaat voorbij
De avond gaat voorbij
We lachen, raken elkaar aan
Ik zie de blik in haar ogen…
WAAROM...?
poëzie
3.9 met 19 stemmen
3.447 Waarom heb ik witte konen,
Waarom is de melkkan leeg;
Waarom moeten wij hier wonen
In die nare, vieze steeg?
Waarom krijg ik nooite een koekje
Of een boterham met stroop;
In de winkel op 't hoekje
Is dat allemaal te koop.…
de Zeijerwiek*
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
874 geconserveerd verleden
Vergane welvaart lang geleden
Een middagje Drenthe rond
Met vrouw en Friese hond
Deed ons belanden bij een wiek
Die de ontginner ooit eens schiep
Na afsluiten van de grote wateren
Wordt hij nu volgepompt uit een wel
Op stenen die het water doen klateren
Al stroomt het water nu minder snel
De wiek kijkt neer op lege…
Beekzang aan Katharine
poëzie
3.6 met 26 stemmen
11.018 Leg je in schim van koele boompjes?
Droom je daar geen andre droompjes
Als van suiker, uit Brezijl?
Zwem je in lachjes, en genuchjes?
Leeft uw geest in zoete kluchjes?
Springt uw zieltje in uw lijf?
Erf je niet als heil, en zegen?
Ben je juist van pas geregen,
Niet te los, noch niet te stijf?…
Vaarwel in het heden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
606 ogen aankijken
ik huiver slechts
alles is van glas
schud wat leven in het stilstaande
betraande zilveren, behoud je
speel buiten als het windekind
in de frisheid van je ogen het kleine het gave
wonderlijke en spontane sprankel je vrij
met het schuwe diertje in mij
de vogels vliegen boven mijn hoofd
en splitsen hun gewei in tweeën
ik leg…
Verdriet, Woede en Vergeving
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.792 Aan jouw kant blijft het stil,
Waar haal je de durf vandaan,
me dit te laten doorstaan,
daarna ook nog eens compleet verdwijnen,
eerst zag ik nog een licht bij je schijnen,
nu is er overmaat aan zwart,
waar eerst gevoel zat,
is het nu leeg,
Ik wilde alleen maar een verklaring!
Maar jij zweeg...
Ik zou willen dat je weg ging!…
Verjaardag
poëzie
3.1 met 14 stemmen
4.531 Voerman, leg eens even aan.
Sneller dan een bliksemschicht
Snort mij alles voor 't gezicht;
Wat zich opdoet aan mijn ogen,
Is als rook voorbij gevlogen;
Waar ik ginds de blik op sla,
Laat ik aanstonds achterna.…
Barbiersmijmering
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.501 'k Rijt oude wondjes open
En leg er pleisters op;
Hier voel ik jicht en jammer,
Daar dans ik mijn galop.
Ik houd wel veel van schuimpjes
En 'k viesneus van het schuim;
'k Zou graag het land regeren,
Maar 'k draai naar iedre luim.…
- hemelblauw -
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.212 welhaast heilig
hoe kan ik dat verbreken en verjagen
laat mij alsjeblieft dit uur verstillen
ik wil niet verder drijven in de tijd
want tijd zal jou straks op gaan halen
ik open zacht en zonder stem de deur
beweeg me kalm naar jou en fluister
het hoofdje knikt je draait naar mij
en kijkt verwonderd als een kind
mij aan met ogen grauw en leeg…
Droomspel
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
729 Het deksel van de doos vouwt een wereld open;
een bord kijkt ons aan, één steen knipoogt en
een loper schuift door de drukte om een leeg vakje heen.…
kerkbezoek
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
589 Vooraan, twee treden op het doopvont,
als vanzelf zakt mijn hand het bekken in
leeg natuurlijk.
Dan glijden mijn ogen langs het oude orgel
omhoog naar het houten kruisgewelf,
pas gerestaureerd, schoongemaakt?
Ik weet het niet
kan mij ook niet zoveel schelen.…
Alledaags
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
752 Opluchting
De algen winnen
van rein
Lessen vallen uit
Dorst lessen is onmogelijk
Albert heeft kippen
Veel te veel
Wij hebben eieren; gekookt
Zet ze er maar alvast neer
Die komen wel op
Je vijanden staan recht voor je
Leg je blokkendoos weg
Strijden voor de heer
Jouw alles
Overigens
Maak je niet druk
Meer heb je ook niet…
GEBROKEN VOGELTJE
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
629 vanavond vond ik een halfdood vogeltje;
dierenambulance gebeld: breng maar naar het vogel-
opvangcentrum. ik erheen
ze waren al weg. maar er staat
wél een soort keet met lege kooitjes
waar je beesten in kunt stoppen
een formulier erbij waarop je
je hart en extra info
uit kan storten, eerste vraag begint
een beslisboom van goed en kwaad
is…
De Jaar-Wende/Nieuwe jaar
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
873 Hemelsblauw in de bodem dringt
Geslagen humusbladen
Beelden stormen die worden weggeblazen
Glasschreven van Champagneglazen
De kwesturen verdragen,
Tegen wijzer zin;
Op zoek naar een nieuw begin;
Verwondering van nieuwe zaden,
Die de komende hitte moeten trotseren
De watervoorraden verzachtend genezend,
De droge inkt uitgesneden,
Lege…