9414 resultaten.
De laatste bladeren...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 Mijn weerzin tegen al dat water,
in mijn veel te dure wijn.
Wanneer gevoelens mogen stromen,
zonder angst voor onverdiende pijn.
De felle pijn van afwijzing.
Angst voor het waanidee,
niet goed genoeg te kunnen zijn.
Wanneer ik mijn strijd ga staken,
tegen domme tegenstrijdigheid.…
eigen dressuur
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
566 wandelen en zwerven
in bossen en parken
gewoontes gaan sterven
gezond voor dit varken
mijn zinnen verzetten
in de pure natuur
jij zult niet beletten
mijn eigen dressuur
het gif moet verdwijnen
uit botten en vlees
de zon moet weer schijnen
voor Jan Zonder Vrees
ik zoek bloemen en kruiden
vermengd met wat water
het goud van deze tuinen…
Overwinning
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.021 er was het grijze archaïsche water,
de tijd van de vreemde eend
in de bijt, het ijselijk
gefluister van kristalnachten.
of de groeiende kracht van
zachte klinkers in woordenmonden,
de verlossing van de bandhond,
de krijs van de uil, de moed van de muis.
weg jankende verslagenen.
aarzelend het juichen nu, schittering
in oog.…
Uit een bron van inspiratie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
471 Het verlangen
daar iets nieuws te ontmoeten
spiegelt zich in het heldere
water; integer en in een
transparante ontmoeting
met elkaar.
Een transparante verbondenheid in
een ontmoeting met een verbeelde
toekomstige tijd. Die de grijsheid
van een ver verleden op een gewenste
verjonging voorbereidt.…
Lente
gedicht
4.6 met 5 stemmen
8.370 Weide
stond in plaggen voor het keukenraam
te sterven, te snakken naar water.
Nu kweekt mijn zoon zijn geurend
riet op het balkon. Mijn dochter
spaart haar rozen. Al wat ik liefheb
heeft gebloeid, het is zover
geweest voor ik het wist. Ik
heb mij nergens mee bemoeid.
-----------------------------------
Uit: 'Hier was vuur', 2002.…
misverstand
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
538 Tussen wijn en water
hoorde je nogal veel getater.
Er werd gesproken over complicaties
bij voeding combinaties.
Zo kwam het woord organisme en spijsvertering
ter sprake na het drinken van veel rood en wit.
Maar dat was al bij het dessert
en lang na de champagne.…
Onvoorspelbaar
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
557 Hopelijk beperkt ’s mans beleid zich
tot wat ongevaarlijke schokgolfjes
en zachte rimpeling op de wateren.…
Stilleven in juni
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
631 Glad gestreken ligt het gazon
op een zondag in de zomerzon
witte tuinstoelen onder een gele parasol
een schaal aardbeien en kersen op tafel
en een kruik met parelend water
blauw bloeien de verbena's en wit de abutilon
onder het vallend goud van een middagzon.…
Als in deja-vu
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
502 ik zag
grijze wolken
roodstrepen door
ondergaande zon
lachte
naar de golven
zij krulden licht
vonden mij niet dom
ik speelde
zomaar op het strand
als volwassene met
water en rul zand
joeg wat schelpen
door de zilte wind
met handen in
gebaren van een kind
uren heb ik
mij vermaakt
tijd heeft me voor
dit even niet geraakt…
Als excuus
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
518 speelse wind
danst en glinstert
in het stof dat
hij doet opwaaien
het is mijn vrind
vaak botsen wij op
strand en boulevard
hij jaagt scherp zand
met hagel en regen
door mijn haar
maar als wij lopen
langs de vloed
is hij het steuntje
in de rug dat doet
mij oneindig goed
soms schiet hij
uit zijn slof
orkaant kusten
drijft water…
berouw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
579 geef het water mij als een
herinnering als het drijft tot
ver na mijn tijd, schrijf mijn naam
op het spiegelend vlak en dicht
haar oever mijn geschreven woorden toe
het sterven in mij oogst het
laatste leven terwijl de zee aan mijn ogen
kantelt tegen het licht tot na het duister
het gemis zal slechts een vondeling
beroeren wanneer zijn…
Praagse Mist
gedicht
3.5 met 2 stemmen
2.761 Zal straks zo tegen vieren, vijven,
Een mantel op het water drijven?
Hij had hem pas nog laten stomen.
----------------------------------------------
Uuit: 'Alle gedichten tot gisteren', 2004.…
een gevallen vrouw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
599 ze was door de
mand gevallen
het viel allemaal
op één dag
ze liet steken
vallen dat viel
blijkbaar niet in
goede aarde
alles viel in het
water toen ze
ook nog over iets
gevallen was
je kon inmiddels een
speld horen vallen
er vielen woorden
noch klappen
ze dacht: ik viel niet
één keer in de rede
viel ik daarom
misschien…
B. En nummers ontelbaar, initialen onbekend
gedicht
4.5 met 2 stemmen
3.296 Zijn naaktheid nieuw, zo ook zijn
plezier, onbewust van spionage
genoot hij van zon en water, een moment
geen chauffeur of kostwinner zijn.…
Ik had zo graag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
623 Of anders ook
aan Holland willen denken,
het reiken naar den einder
naast de langzame stroom
van het wassende water.
En als ook dat niet kan,
dan maar een droevig lied
Zo van « het is november en het giet
zo troosteloos en grijs
en alle dag gelijk. »
Helaas, dat is mij niet gegeven,
het is allang gedaan.…
toekomstig verleden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
453 laat me raden naar herkomst,
naar de gezichten van dienst
en de wijzers van de klok
bij een rammelende maag kan
ik de foto niet eten, toch stilt
zij de honger zonder wedervraag
in deze aarde besterft het
onderhuidse, in het voorbijgaan,
nog voor de geest is gegeven
alles bedekt met mos, met
jaargangen van zachthout
door buitendijks water…
Bemoediging
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
716 Wees niet bang voor de stilte
wees niet bang voor het brandend vuur
wees niet bang voor het wilde water
wees niet bang voor het donkere uur.
Wees blij met wat er op je padje komt
wees blij met de bloemen op je balkon
wees blij met een fluitje van een cent
wees-ondanks alles- blij met wie je bent.…
De Loenense Beek
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
515 Als een Jabbok* voor de toerist,
zoekend naar zijn lokkend knooppunt,
geef ik mij over aan het weidegebied:
louter water voor de hooilanden.
Een van de vele spiegelende sloten,
maar mensen herinneren mijn naam.…
Brekend
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
524 we doken
hadden genoeg
aan de lucht
in elkaars ogen
met handen vast
weerstonden we
de opwaartse kracht
van het water
door de
snelheid die
we samen naar
de diepte maakten
het was
nog licht maar
het zicht nam
zienderogen af
we keken
elkaar aan
brekend zijn wij
naar boven gegaan
een oneindige klim
die met pijn als
bevrijding…
westwaarts
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
622 de wilgen houden hun
gezichten naar de zon gekeerd
ze kijken over water,
rietveld en moeras, als was
de tijd van eeuwen terug
verstild in ogen
blijven staan
zo tussen woeste takken
schuilend, al een simpel nest
als oorsprong voor wat klein geluk
in stukken eierschaal en veren
blauw gekleurd
gelijk de lucht, een zucht
van welbevinden…
Galactisch model
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
505 nog is het
galactisch model
in tact gebleven
ondanks de foutjes
die zichtbaar worden
na het weven
de kanten blijven
wat rafelig en de
print verdampt zijn inkt
hoogpolig houdt
al lang de vrieskou
niet meer vast
winden waaien water
over land waarvan
kusten zijn gestrand
en wij die aan
de basis staan zien
dit met lede ogen aan…
Oerbron van Leven
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
623 Uit het bloed van
Uw wonden zijn
rozen ontsprongen
die groeien op
groene stengels
van nieuwe hoop
zij bloeien met een
groot hart rood
als Uw liefdesvuur
en voeden zich met
‘t zuiverste water
uit de Oerbron van
alle leven, waar
de witte vlinders
zweven doorheen
het zacht - blauw
van ‘n lentehemel
waar een gouden
paaszon stralend…
Het kan mij niet schelen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
439 Mijn lichaam was ik met water van de val.
Ik spoel het stof af van al mijn wegen.
Ik spiegel mijzelf aan wat ik vind;
val ik mee of val ik tegen?
Mijn ervaring heeft mij geleerd
te leven van de zon en van de regen.
Van nood wordt wel beweerd
kan men morgen beter leven.
Het kan mij niet schelen
dat ik vandaag de zon niet zal zien.…
Eenzaamheid huilt als een zegen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Verbonden met het water
lijk ik te verdrinken met het land.
Nachten in de regen.
Zo donker heb ik slechts de eenzaamheid
aan de hand.
Ik kan begrijpen, noch grijpen.
lijk te dolen in de nacht.
Voor de morgen valt de regen.
Glijden druppels roerloos zacht.
Wat ik versta van de regen
is dat je zo ook gelukkig kan zijn.…
Stiltebankje
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
536 stilte gaat verder dan sterven
Stilte
pas als je
denken laat varen
gedachten vrij geeft
kan stilte je aanraken
tot in het diepst van de ziel
bij een plekje aan het water
op een bankje….…
Vogelvlucht
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
403 was gebarsten
toonde haar dorheid
in tal van scheuren door
een immens verlies van
kracht in verbondenheid
daar waar het laatste
groen verbrandde aan
boom en struik vocht men
zelfs om schaduw voor ieder
stukje onbeschermde huid
in snelle vogelvlucht
wat dagen terug naar
het stuwmeer en de dam
zij hebben natuur gestolen
maar hun water…
LIAN DIRVEN
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
500 Een vrolijke zwemlerares
die hartelijkheid uitstraalt
met strenge ogen en milde spraak
haar leerlingen vorst
hun zwemslag schaaft
waardoor vele mensen
bevriend worden
met wijd en diep water
die gemoedelijke Brabantse
brengt schappelijkheid
van Nederlands Zuiden
in Alblasserdams gebied
zij kent de slagen van het leven
weet deze te verwinnen…
tranenflesjes
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
505 de tranenvangers
vangen tranen in flesjes
om te koesteren
te verzamelen
de tranen van verdriet aan
een draad te rijgen
het boek der tranen
verhaalt over echte en
onechte tranen
mannen en vrouwen
witte en zwarte water-
landers van mensen
ook dierentranen
van krokodilachtige
aard soms een traan die
emotioneel
is een olifantentraan…
Vitamientje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 Mijn perzikje, mijn peertje
Ik lust jou keer op keertje
In jou zet ik mijn tanden graag
Omdat ik jou enorm behaag
Meloentje, mandarijntje
Nee heus het is geen geintje:
Ik lust je zuur, ik lust je zoet
Je smaakt me altijd evengoed
Mijn braampje, mijn banaantje
Jij betert mijn bestaantje
Ben jij op warm' of koude grond
Het water loopt…
Draakgeboren zwaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 Ik zweef meer dan dat ik zwem
Het water draagt me op rimpels
stroomt strelend langs mijn buik
en tooit me met borstgolfjes
Beeld jij je maar niets in
schreeuwt mijn moeder
Mannen kijken om, statig glijdt zij
door de stad.…