Alle inzendingen over zee

7279 resultaten.

Sorteren op:

Aan ene jonge visser

poëzie
3.8 met 23 stemmen aantal keer bekeken 4.033
Achter ons was de eeuwigheid van de zee, Boven ons bleekte grijs de eeuwige lucht, Aan 't eenzaam strand dwaalden alleen wij twee, Er was geen ander dan het zeegerucht. Laatste dag samen, ik ging naar mijn Stad. Gij vaart en vist tevreden, ik dwaal rond en vind in stad noch stiller landstreek wijk.…

Zo meen ik dat ook jij bent

gedicht
3.4 met 168 stemmen aantal keer bekeken 54.555
zoals de koelte 's nachts langs lelies en langs rozen als wit koraal en parels diep in zee zoals wat schoon is rustig schuilt maar straalt wanneer ik schouwen wil zo meen ik dat ook jij bent als melk als leem en 't bleke rood van vaal gesteent of porselein zoals wat ver is en gering lang vergeten voor het oud is zoals een…
Jan Hanlo1 oktober 2025Lees meer >

Weemoed

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 880
de nacht zich uit de lakens wit het bed ijskoud geen warme hand geen kloppend hart geen blik geen woord geen liefdevol gebaar het bed blijft koud en eenzaam lang de nacht De sluimer van de zoete slaap komt heel zacht naderbij dan ziet zij hem die zij verloor hij komt alleen voor haar zijn warmte schenkt het kleumend hart een zee…
Lena29 juli 2004Lees meer >

De stilte sprak tot mij in beelden.

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 861
Als ik eens met mijn deur in huis zou mogen vallen Mijn leven rond de tafel uit zou mogen stallen Een boom zou mogen planten uit mijn zieletuin Wat zou het water van mijn zee glashelder zijn.…

Behouden vaart

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.672
Vraag me niets als je me naar de nacht ziet staren mijn armen om mezelf geslagen wiegend in een zee van pijn wiens golven niet te breken zijn maar telkens nieuwe vloed aandragen Vraag me niets als ik worstel met woeste baren stuurloos zoek naar kalme stromen blind navigerend op het vertrouwen dat ik de haven zal aanschouwen wanneer de zon…
sacrajewa8 oktober 2004Lees meer >

je blauwt in wilde bloemen

netgedicht
2.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.069
eeuwen heen voelt het hoekige proberen om de tijd nog even te trotseren maar water en de wind geven het kind der schepping niet de kans zich te bezeren door een noodgedwongen leren zo lees je hun verhalen en ziet de eeuwen gaan emoties zijn niet te vertalen je warme hand voelt die wel aan je bent erbij in generaties toen land de zee…
wil melker12 oktober 2004Lees meer >

Eerste aanblik

poëzie
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 4.109
En peinzend zie 'k uw zee-blauwe ogen pralen Waarin de zachtheid kwijnt, de liefde droomt En ik weet niet wat mij door mijne aderen stroomt: Ik zie naar u en kan niet ademhalen. Een gouden waterval van zonnestralen Heeft nooit een schoner aangezicht bezoomd...…

Vreemd

hartenkreet
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.416
Ik spreek jouw taal en gedraag me zoals jij dus wat vind jij zo vreemd aan mij Kijk goed en dan weet je dat jij en ik niet vreemd zijn voor elkaar Wat ik meer heb dan jij is de helse pijn van het scheiden van mijn vaderland Maar ik ben niet vreemd In mijn aders stroomt dezelfde rode zee zoals bij jou en in mijn hart heb ik een oceaan…
Nasrin Hamidi19 december 2004Lees meer >

Oleanders of zo

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.144
of in geuren die een schoonheid kleuren met honing mandarijnen fluwelen gordijnen en ogen stralend naar een ster die er misschien wel helemaal niet was, of gewoon in jouw lach als je stiekem om het hoekje gluurt of met je neus plat tegen het raam en een blos die smaakt naar meer kan ik nog dromen van feestguirlandes verre landen stranden zee…

je lach wiegde mijn zinnen

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.263
je woorden zijn geboren je liefde prenataal ik mocht bij je ontsluiten je was niet meer te stuiten opende verbaal je lach wiegde mijn zinnen voeden kwam van binnen lente dartelde terwijl de stofen in het frisgroen buitelden en tegenspartelden we groeiden zomer in een warm samenzijn je nam de zon en zee we dichtten waarheid in de…
wil melker1 januari 2005Lees meer >

Zeemans herfstlied

poëzie
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.466
Na 't zwerven en stuurse staren Over de eeuwige zee, Na 't eindeloos tumult van gevaren: De stilte van een vredige stee. Maar het is anders geworden, Mijn makkers zijn vroeg gestorven Of in ander alleen - zijn verzworven.…

schreierstoren

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.529
afscheid van reizigers over zee die misschien nooit meer terugkomen krakende touwen klapperende zeilen oude gedachten en versteende tranen afscheid van een voetganger in de regen die voor de toren wilde oversteken gillende stemmen knarsende remmen droge tranen en verzonken gedachten afscheid van forensen in de avond die de volgende dag…
rob flipse22 januari 2005Lees meer >

dimensie

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.529
zijn lichaam en geest gescheiden van elkaar Tot het daglicht wordt geboren is de nacht van mij en behoor ik aan haar Ik speel een spel met mijn bewustzijn en voor een paar uur ben ik niet te verslaan Tot ik voel dat ze me inhaalt en ik de waarheid weer aan moet gaan De nacht stroomt als een kabbelend beekje de dag is een wild kolkende zee…
Petra Erents30 augustus 2001Lees meer >

Aan de sonnetten (I)

poëzie
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.897
wet, die úwe wetten achtte: Naar eigen hand de vrije taal te zetten, Is eedle kunst, geen grens, die haar ontkrachtte; Beperking moet vernuft en vinding wetten; Tot heersen is, wie zich beheerst, bij machte: - De geest, in enge grenzen ingetogen, Schijnt krachtig als de popel op te schieten, En de aard, te boren en de blauwe hoge: Een zee…

Kreta...

hartenkreet
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.582
ik je zie Je nodigt mij uit om de sirtaki te dansen Kreta, mijn lieve Kreta ik kus en omhels je Je laat mij je geheimen van de bergen zien De rustieke dorpjes waar de tijd stil staat Je muziek klinkt bijna melancholisch Kreta, mijn lieve Kreta neem mij met je mee Je eeuwige zon kust mijn huid telkens weer Het zilte zout van je bruisende zee…

bellenblazende regen

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 879
zo prachtig vindt die op hun bolling ontstaan en mijn ogen niet ontgaan waarom ze zo plotseling knappen zal ik wellicht nooit snappen de bellen, ze zijn zo mooi maar toch vallen zij ten prooi ze spatten uiteen in de plas die even hun schuilplek was onzichtbaar worden ze opgenomen zo kunnen ze zachtjes verder stromen op reis naar de zee…

Musica e

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.361
zonder woorden die niet nodig zijn voor deze taal die jij en ik begrijpen door te luisteren met onze poriën van kippevel Luister maar lieveling naar Ramazzotti en je weet het dwars door de woorden heen uit de klank van het gevoel zoals een baby die lacht tevreden met Mozart Zo luister ik naar jou als een schelp vol zee…

Ravage

hartenkreet
4.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.225
Zachtjes trilt de aarde De stilte voor de storm De natuur gaat flippen De ravage wordt enorm De zon zal verdwijnen Bloemen verliezen geur Door droogte geteisterd Het leven verliest kleur De liefde lijkt verloren De warmte wordt koud Eenzaamheid is geboren Niemand die van je houd Tastend in het duister In de uitzichtloze nacht Door een zee…
car29 juli 2007Lees meer >

herfstelijke Noordzee

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.128
dansten bonte fladderfiguren in een wind de hemel tegemoet die ‘t wanen liet wat meeuwen in hun vlucht verkondigden het fluiten horen over duinenruggen zeezout inademen en verte zien op schemering wachten en op vloed springend de getijden volgen tot waar in donkere nacht de lichtkegel van vuurtoren kruist het golvend wiegen van de zee…
sunset7 september 2007Lees meer >

mamma Afrika

netgedicht
4.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 863
lichaam in stinkende stoffige stad de ruimte laat terwijl sabar en djembee onbehouwen opzwepend ritme naar de hemel slaan talibee aalmoezen bedelen in leeg conserveblik overwinteren klapwiekende pelikanen in achterliggende mangroven en over 't glijerige slik glijdt laag water dieper en overtuigender tot het uiteindelijk uitmondt in de zee…

auteur in spe

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.218
absoluut gezien was ze niet volmaakt een wipneus, iets te volle lippen maar de levenslust die van haar spatte maakte hem weer jong, het hoofd dubieuze debiteuren, eens nog zeker direkteur crediteuren worden zou hij werd weer jong, pienter, lenig schreef liedjes en poëzie, zwom naakt in zee met de “r” in de maand, overtuigd van een toekomst…

sjans op 't waterbed

hartenkreet
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.158
d'r in verzinkt dat de fluit niet lekker in swingt nou met mij in de boot niet hoor op z'n boogie-woogie's is't eufoor scherend over zonneglans op kolkend water 't ruist 't klatert in je ware watersjans je komt je gaat - steeds hitter in je trance hou 't stil 't is privé en voor ons twee we doen ons dingetje in d'open wilde zee…

Als de wereld je huis is

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 881
verstoten We komen tot elkaar en van verre We drinken omdat we bestaan Ze zien ons komen en liever gaan We pinken om verloren tijden regelmatig een traan Ik kan geen huur betalen, ik heb geen baan De misere begon toen ik niet meer lachen kon Mijn vrouw nam zelfs mijn sokken mee Verstoten uit mijn huisje van eens tevree Ik stort me nog eens in zee…

en als zijn blik ontdooit

hartenkreet
2.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.153
en als zijn blik ontdooit novemberwind dompelt gezichten in ‘t water van de zee in haar gaan zij onder blikken die vasthouden groeien later in ’t ijs de boten liggen aan de ketting en de man in ’t bloed gaat ruggelings een eenzaam pad dat hij onder gevallen loof vermoedt de as van het vuur is nu nat en hij zwijgt de zomer zo licht…
sunset14 april 2007Lees meer >

een ruimtewezen

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 878
smaragd een einde maken aan de prille nacht m’n pen kan angst en beven niet beschrijven een wezen, staal met vrouwelijke vormen stapt uit en maakt op aarde haar entree ze neemt een leger in haar kielzog mee gehuld in saaie krijtstreep-uniformen dan galmt haar stem en het begint te stormen ‘ik ben niet links, niet rechts, maar recht door zee…

speeltijd

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.542
kijkt haar moeder aan luistert, is heel gehoorzaam haar onschuldige onbevangenheid ontwaakt de herinnering aan mijn kindertijd heimwee naar dat pertinente rotsvaste geloven in alles wat volwassenen je beloven ach, was ik nog maar dat kind van toen wat zou ik dan allemaal nog doen dagdromen nemen me ijlings mee ik bouw zandkastelen aan zee…

Strandstilte

netgedicht
4.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 633
als donkerbronzend goud in krullend parelmoer, gloeit de zon nog even na, boven het blauw van zee en roze avondlucht, knipoogt naar het strand witzwarte vogeltjes rennen, pleviertjes zwart en bruin, pikkend met donkere snavels in levend, vlezig zand, woelend, onrustig, verward en verstrooid ligt het knoopjeswier dat de piepkleine,…
Tjoke19 februari 2008Lees meer >

bij Hugo Claus te Antwerpen

netgedicht
2.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.337
hoe een groot schrijver zo klein worden kan de kist, eenvoudig strak op sokkel met witte roosjes overal zijn ogen, mensen die spreken en buiten wachten in groepjes wolken schudden zich uit er hangen mantelmeeuwen boven de stad, zij roepen hem naar zee, dwars door klei, polderland en dijken Bourlaschouwburg loopt langzaam leeg, kaartjes…
Rieg29 maart 2008Lees meer >

"Zand erover"

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 599
verval lijken woorden anders, in een vals licht bestoven, waarin ik niet wil geloven stuiven mij de oren dicht,graaf een diepe kuil, door het zand en tij bedolven is de ontembare vloed niet te temmen en zijn tijd en voortgang niet te remmen, spreek ik mij dan uit, hoor ik toch weer nieuwe stemmen, die ik uiteindelijk niet kan missen als de zee…
pama22 mei 2008Lees meer >

In stilte

netgedicht
3.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.961
dreigende avond toen de dood al naast je zat om je te halen Laat het net zo stil blijven als toen na het steunend ademhalen en de laatste zucht plotselinge rust als van dat ene moment wanneer de weeën stoppen en de bevrijdende geboorte inzet De dood openbaart zich in stilte niet in de schoonheid van mijn uitzicht op de kalme zee…
annabel26 juli 2008Lees meer >