7279 resultaten.
Aan ene jonge visser
poëzie
3.8 met 23 stemmen
4.033 Achter ons was de eeuwigheid van de zee,
Boven ons bleekte grijs de eeuwige lucht,
Aan 't eenzaam strand dwaalden alleen wij twee,
Er was geen ander dan het zeegerucht.
Laatste dag samen, ik ging naar mijn Stad.
Gij vaart en vist tevreden, ik dwaal rond
en vind in stad noch stiller landstreek wijk.…
Zo meen ik dat ook jij bent
gedicht
3.4 met 168 stemmen
54.555 zoals de koelte 's nachts langs lelies
en langs rozen
als wit koraal en parels diep in zee
zoals wat schoon is rustig schuilt
maar straalt wanneer ik schouwen wil
zo meen ik dat ook jij bent
als melk
als leem
en 't bleke rood van vaal gesteent
of porselein
zoals wat ver is en gering
lang vergeten voor het oud is
zoals een…
Weemoed
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
880 de nacht zich uit
de lakens wit
het bed ijskoud
geen warme hand
geen kloppend hart
geen blik
geen woord
geen liefdevol gebaar
het bed blijft koud
en eenzaam lang
de nacht
De sluimer van
de zoete slaap
komt heel zacht naderbij
dan ziet zij hem
die zij verloor
hij komt alleen
voor haar
zijn warmte schenkt
het kleumend hart
een zee…
De stilte sprak tot mij in beelden.
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
861 Als ik eens met mijn deur
in huis zou mogen vallen
Mijn leven rond de tafel
uit zou mogen stallen
Een boom zou mogen planten
uit mijn zieletuin
Wat zou het water van
mijn zee glashelder zijn.…
Behouden vaart
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.672 Vraag me niets
als je me naar de nacht ziet staren
mijn armen om mezelf geslagen
wiegend in een zee van pijn
wiens golven niet te breken zijn
maar telkens nieuwe vloed aandragen
Vraag me niets
als ik worstel met woeste baren
stuurloos zoek naar kalme stromen
blind navigerend op het vertrouwen
dat ik de haven zal aanschouwen
wanneer de zon…
je blauwt in wilde bloemen
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
1.069 eeuwen heen
voelt het hoekige proberen
om de tijd nog even te trotseren
maar water en de wind
geven het kind der schepping
niet de kans zich te bezeren
door een noodgedwongen leren
zo lees je hun verhalen
en ziet de eeuwen gaan
emoties zijn niet te vertalen
je warme hand voelt die wel aan
je bent erbij in generaties
toen land de zee…
Eerste aanblik
poëzie
3.8 met 16 stemmen
4.109 En peinzend zie 'k uw zee-blauwe ogen pralen
Waarin de zachtheid kwijnt, de liefde droomt
En ik weet niet wat mij door mijne aderen stroomt:
Ik zie naar u en kan niet ademhalen.
Een gouden waterval van zonnestralen
Heeft nooit een schoner aangezicht bezoomd...…
Vreemd
hartenkreet
4.2 met 19 stemmen
1.416 Ik spreek jouw taal
en gedraag me zoals jij
dus wat vind jij zo vreemd aan mij
Kijk goed en dan weet je
dat jij en ik niet vreemd zijn voor elkaar
Wat ik meer heb dan jij
is de helse pijn van het scheiden van mijn vaderland
Maar ik ben niet vreemd
In mijn aders stroomt dezelfde rode zee
zoals bij jou
en in mijn hart heb ik een oceaan…
Oleanders of zo
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.144 of in geuren die een schoonheid kleuren met
honing mandarijnen fluwelen gordijnen en
ogen stralend naar een ster die er misschien
wel helemaal niet was, of gewoon in jouw lach
als je stiekem om het hoekje gluurt of met
je neus plat tegen het raam en een blos die
smaakt naar meer kan ik nog dromen van
feestguirlandes verre landen stranden zee…
je lach wiegde mijn zinnen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.263 je woorden zijn geboren
je liefde prenataal
ik mocht bij je ontsluiten
je was niet meer te stuiten
opende verbaal
je lach wiegde mijn zinnen
voeden kwam van binnen
lente dartelde terwijl
de stofen in het frisgroen
buitelden en tegenspartelden
we groeiden zomer
in een warm samenzijn
je nam de zon en zee
we dichtten waarheid in
de…
Zeemans herfstlied
poëzie
4.1 met 16 stemmen
3.466 Na 't zwerven en stuurse staren
Over de eeuwige zee,
Na 't eindeloos tumult van gevaren:
De stilte van een vredige stee.
Maar het is anders geworden,
Mijn makkers zijn vroeg gestorven
Of in ander alleen - zijn verzworven.…
schreierstoren
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.529 afscheid van reizigers over zee
die misschien nooit meer terugkomen
krakende touwen klapperende zeilen
oude gedachten en versteende tranen
afscheid van een voetganger in de regen
die voor de toren wilde oversteken
gillende stemmen knarsende remmen
droge tranen en verzonken gedachten
afscheid van forensen in de avond
die de volgende dag…
dimensie
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
3.529 zijn lichaam en geest gescheiden van elkaar
Tot het daglicht wordt geboren
is de nacht van mij en behoor ik aan haar
Ik speel een spel met mijn bewustzijn
en voor een paar uur ben ik niet te verslaan
Tot ik voel dat ze me inhaalt
en ik de waarheid weer aan moet gaan
De nacht stroomt als een kabbelend beekje
de dag is een wild kolkende zee…
Aan de sonnetten (I)
poëzie
3.7 met 15 stemmen
2.897 wet, die úwe wetten achtte:
Naar eigen hand de vrije taal te zetten,
Is eedle kunst, geen grens, die haar ontkrachtte;
Beperking moet vernuft en vinding wetten;
Tot heersen is, wie zich beheerst, bij machte: -
De geest, in enge grenzen ingetogen,
Schijnt krachtig als de popel op te schieten,
En de aard, te boren en de blauwe hoge:
Een zee…
Kreta...
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.582 ik je zie
Je nodigt mij uit om de sirtaki te dansen
Kreta, mijn lieve Kreta ik kus en omhels je
Je laat mij je geheimen van de bergen zien
De rustieke dorpjes waar de tijd stil staat
Je muziek klinkt bijna melancholisch
Kreta, mijn lieve Kreta neem mij met je mee
Je eeuwige zon kust mijn huid telkens weer
Het zilte zout van je bruisende zee…
bellenblazende regen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
879 zo prachtig vindt
die op hun bolling ontstaan
en mijn ogen niet ontgaan
waarom ze zo plotseling knappen
zal ik wellicht nooit snappen
de bellen, ze zijn zo mooi
maar toch vallen zij ten prooi
ze spatten uiteen in de plas
die even hun schuilplek was
onzichtbaar worden ze opgenomen
zo kunnen ze zachtjes verder stromen
op reis naar de zee…
Musica e
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.361 zonder woorden
die niet nodig zijn
voor deze taal
die jij en ik
begrijpen door te
luisteren met onze
poriën van kippevel
Luister maar
lieveling naar
Ramazzotti
en je weet het
dwars door de woorden
heen uit de klank
van het gevoel
zoals een baby
die lacht
tevreden
met Mozart
Zo
luister ik naar jou
als een schelp
vol zee…
Ravage
hartenkreet
4.4 met 19 stemmen
1.225 Zachtjes trilt de aarde
De stilte voor de storm
De natuur gaat flippen
De ravage wordt enorm
De zon zal verdwijnen
Bloemen verliezen geur
Door droogte geteisterd
Het leven verliest kleur
De liefde lijkt verloren
De warmte wordt koud
Eenzaamheid is geboren
Niemand die van je houd
Tastend in het duister
In de uitzichtloze nacht
Door een zee…
herfstelijke Noordzee
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.128 dansten
bonte fladderfiguren in een wind
de hemel tegemoet die ‘t wanen liet
wat meeuwen in hun vlucht verkondigden
het fluiten horen over duinenruggen
zeezout inademen en verte zien
op schemering wachten en op vloed
springend de getijden volgen
tot waar in donkere nacht
de lichtkegel van vuurtoren kruist
het golvend wiegen van de zee…
mamma Afrika
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
863 lichaam
in stinkende stoffige stad de ruimte laat
terwijl sabar en djembee onbehouwen
opzwepend ritme naar de hemel slaan
talibee aalmoezen bedelen in leeg conserveblik
overwinteren klapwiekende pelikanen
in achterliggende mangroven
en over 't glijerige slik
glijdt laag water dieper en overtuigender
tot het uiteindelijk uitmondt in de zee…
auteur in spe
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.218 absoluut gezien was ze niet volmaakt
een wipneus, iets te volle lippen
maar de levenslust die van haar spatte
maakte hem weer jong, het hoofd
dubieuze debiteuren, eens nog zeker
direkteur crediteuren worden zou
hij werd weer jong, pienter, lenig
schreef liedjes en poëzie, zwom naakt
in zee met de “r” in de maand, overtuigd
van een toekomst…
sjans op 't waterbed
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
3.158 d'r in verzinkt
dat de fluit niet lekker in swingt
nou met mij in de boot niet hoor
op z'n boogie-woogie's is't eufoor
scherend over zonneglans op kolkend water
't ruist 't klatert in je ware watersjans
je komt je gaat - steeds hitter in je trance
hou 't stil 't is privé en voor ons twee
we doen ons dingetje in d'open wilde zee…
Als de wereld je huis is
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
881 verstoten
We komen tot elkaar en van verre
We drinken omdat we bestaan
Ze zien ons komen en liever gaan
We pinken om verloren tijden regelmatig een traan
Ik kan geen huur betalen, ik heb geen baan
De misere begon toen ik niet meer lachen kon
Mijn vrouw nam zelfs mijn sokken mee
Verstoten uit mijn huisje van eens tevree
Ik stort me nog eens in zee…
en als zijn blik ontdooit
hartenkreet
2.0 met 11 stemmen
2.153 en als zijn blik ontdooit
novemberwind dompelt gezichten
in ‘t water van de zee
in haar gaan zij onder
blikken die vasthouden
groeien later in ’t ijs
de boten liggen aan de ketting
en de man in ’t bloed
gaat ruggelings een eenzaam pad
dat hij onder gevallen loof vermoedt
de as van het vuur is nu nat
en hij zwijgt de zomer
zo licht…
een ruimtewezen
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
878 smaragd
een einde maken aan de prille nacht
m’n pen kan angst en beven niet beschrijven
een wezen, staal met vrouwelijke vormen
stapt uit en maakt op aarde haar entree
ze neemt een leger in haar kielzog mee
gehuld in saaie krijtstreep-uniformen
dan galmt haar stem en het begint te stormen
‘ik ben niet links, niet rechts, maar recht door zee…
speeltijd
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.542 kijkt haar moeder aan
luistert, is heel gehoorzaam
haar onschuldige onbevangenheid
ontwaakt de herinnering aan mijn kindertijd
heimwee naar dat pertinente rotsvaste geloven
in alles wat volwassenen je beloven
ach, was ik nog maar dat kind van toen
wat zou ik dan allemaal nog doen
dagdromen nemen me ijlings mee
ik bouw zandkastelen aan zee…
Strandstilte
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
633 als donkerbronzend goud
in krullend parelmoer,
gloeit de zon nog even na,
boven het blauw van zee
en roze avondlucht,
knipoogt naar het strand
witzwarte vogeltjes rennen,
pleviertjes zwart en bruin,
pikkend met donkere snavels
in levend, vlezig zand,
woelend, onrustig,
verward en verstrooid ligt
het knoopjeswier dat de piepkleine,…
bij Hugo Claus te Antwerpen
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
1.337 hoe een groot schrijver
zo klein worden kan
de kist, eenvoudig strak
op sokkel met witte roosjes
overal zijn ogen, mensen
die spreken en buiten
wachten in groepjes
wolken schudden zich uit
er hangen mantelmeeuwen
boven de stad, zij roepen
hem naar zee, dwars door
klei, polderland en dijken
Bourlaschouwburg loopt
langzaam leeg, kaartjes…
"Zand erover"
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
599 verval
lijken woorden anders, in een vals licht
bestoven, waarin ik niet wil geloven
stuiven mij de oren dicht,graaf een
diepe kuil, door het zand en tij bedolven
is de ontembare vloed niet te temmen en zijn
tijd en voortgang niet te remmen, spreek ik
mij dan uit, hoor ik toch weer nieuwe
stemmen, die ik uiteindelijk niet kan missen
als de zee…
In stilte
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
1.961 dreigende avond
toen de dood
al naast je zat
om je te halen
Laat het net zo stil blijven
als toen
na het steunend ademhalen
en de laatste zucht
plotselinge rust
als van dat ene moment
wanneer de weeën stoppen
en de bevrijdende
geboorte inzet
De dood openbaart zich in stilte
niet in de schoonheid
van mijn uitzicht op de kalme zee…