8215 resultaten.
tinteling
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
699 Dan wals ik je de kamer binnen:
er jubelt vreugde in de lucht,
om wat voorbij is en wat nu begint:
de toekomst wordt een feest.
En wat gebeurd is
is voorbij.…
Mijn leven
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.190 . –
‘k Beproefde ‘t: ‘k heb die bron voorbij en af zien stromen;
van in haar wel verslijkt, vloot ze in moeras voorbij.
Thans rust ze en vloeit niet meer. Haar ader, leeggelopen,
is dor, verdroogd, en ’t bloed blijft in zijn kreitsloop staan.…
Coma
netgedicht
3.6 met 40 stemmen
7.243 Scherp flitst haar het duister voorbij
achtervolgd door beelden, veel te sterk
doordrongen van ordinair camerawerk.
Slingerend, schokkend en hellend opzij
Verlokkend is `t het grillige te snijden
uit zwepende pijpen, verschoten leer
ruw omsloten, vrijwel lijnend aan teer.…
sneeuw smelt dorst
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.039 ik zie de winter
in hun vachten
gebogen staan ze gras
en sneeuw te happen
wind giert hen voorbij
vlaagt verstuivend door de wei
lange haren dragen
pegels door de vorst
sneeuw smelt dorst
honger vraag geschraap
van ijzeren hoeven
langs bevroren grond
zijn warme tong
brengt maar een schrale
oogst naar roze mond
de ogen zijn geloken…
Storm
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.294 Om mij heen krijsen de doden
Met zijn zachte handen,
handen ijskoud, gloeiend heet
verscheurd hij mij
Tot ik niets anders meer ben
dan van hem
Zwakke zonnestralen brengen licht
Ik weet het is weer voorbij
De regen komt
wast de wereld schoon
en spoelt mij weg…
Liefdesbrieven
poëzie
3.5 met 15 stemmen
5.518 Wel lacht men wijs of weent men bitter, later
Als men voorbije dwaze woorden ziet.
Maar als het kon wou 'k door woestijn en water
Wel eeuwig naar oase' en havens tijgen,
Als 't zeker was in elk een brief te krijgen.…
Gedicht
gedicht
2.5 met 157 stemmen
77.129 Als we dan liefhebben, liefhebben
tussen veel papier, holle mannen en metaal,
laten we dan liefhebben, zoals mij goeddunkt:
Liefhebben met de rust van de onrust, niet
die van de routine, elkaars ogen verliezen
en weer ontdekken, voorbij de huizen gaan,
het land in, de streling van onbekende struiken
ondergaan, de wind proeven op een steeds…
De morgen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
932 Deze stralende dag,
ze doet mij beseffen
dat ik zo vaak in mijn leven
voorbij ben gegaan
aan de pracht van de schepping,
die wordt getoond in de morgen,
aan hen die daar even
bij stil willen staan.…
Witte borden
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
963 Maar ook deze momenten gaan voorbij:
de ober die onze glazen vult
en die wij dan weer legen;
nu zijn onze witte borden vuil
en ooit scheiden onze wegen.…
Vanbuiten
hartenkreet
3.5 met 32 stemmen
5.018 De bomen schieten voorbij
ze vormen een wazige streep
en brengen mijn hart weer tot bedaren
nadat ik eerst naar jou had zitten staren
De trein spoedt voort en neemt jou op
ook je lieve ogen, je markante kop
ik kan maar niet van je afblijven
mijn ogen zijn mijn handen die schrijven
met kleine virtuele letters op je borst
mijn god wat ben je…
Kun je me vergeven?
hartenkreet
2.9 met 25 stemmen
3.793 Liggend op mijn rug zacht in het gras
enkel dan kan ik dromen
en zie ik de wolken
in de mooiste vormen voorbij komen
Met de werkelijkheid ver achter me
kan ik uren naar de lucht staren
en laat ik je zonder je daadwerkelijk te zien
net als de wolken door mijn gedachten varen
Liggend op mijn rug
zondig ik mijn gedachten en tijd
enkel denkend…
De bezetter
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
944 Beelden trekken voorbij
van schimmen met stinkende monden.
Een net van verderf stort over mij neer.
Mijn diepste ik
door smeur verstikt.
Ik beleef ze weer; keer op keer.
Vrijheid in den vreemde.
Op hol geslagen verstand;
geestkracht in brand.
In procedures voor een ontheemde.
Zes hoog; even voel ik mij bevrijd.…
Geen bericht
hartenkreet
2.7 met 15 stemmen
1.934 Minuut tot minuut
in al die dagen gaan ze zo
hopeloos langzaam voorbij
als een bijna opgebrande kaars
met een lont zo zwart
van al de tegenslagen wacht ik
wacht ik rustig op de volgende
minuut
waarin jouw gezicht even
zal oplichten door iedereen heen
en mij al nee schuddend met je hoofd
de boodschap kort overbrengt
er is nog geen licht…
Maandag
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
774 een roes van onbezorgheid
je probeert de droom nog beet te pakken
als een deken over je heen te trekken
maar het is al te laat
de slaap ebt langzaam weg
om plaats te maken voor een koude morgen
waar je nooit om gevraagd hebt
nog even blijven liggen
om te schuilen voor de kilte
totdat langzaam tot je doordringt
dat de nacht al lang voorbij…
het portret
poëzie
4.1 met 24 stemmen
19.085 Het is voorbij.
Neen, ik wil niet, dat na de laatste morgen
De beeltenis van dit bemind gelaat,
In een tot molm geworden kist geborgen,
Diep in de muffe grond met mij vergaat.
Doch als ik stervend ben, maar nog niet henen,
Dan wil ik 't houden in mijn vege hand.…
Luchtfoto
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
907 vliegt een vogel
nog net gespot tegen de rand gezien
De bergen, de rivieren en watervallen
ontbreken maar het grote beeld
van alles tegelijk maakt het geheel
en het gevoel van vrijheid compleet
Het natuurlijke blauw is overal aanwezig
maakt je dromen als die vogel
Zo vrij als je wilt zijn zonder zorgen,
gedachten, het leven dat vliegt voorbij…
Elf uur ...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
942 Achter in de kamer
bij de grote klok
waar wijzers wijzen
maar nooit weten
leg ik een stukje neer
niet klakkeloos, oh nee,
voorzichtig, even voorbij
het licht, net niet gevangen
door het diepe duister
kun je het even zien
kijk dan toch, kijk dan
je kunt het bijna aanraken
even vasthouden tot de
tijd elf slagen slaat
één tel in dag of…
Een paar passen .....
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.159 in de
ondergaande zon, de laatste
schaduw veegt het licht uit
beide ogen terwijl haar mond
geluidloos krijt in het ledige
ze slaat de armen om haar
schouders en probeert vast
te houden wat verloren is
wanhopig klauwen haar nagels
haar lichaam, ooit geliefkoost
en heftig bemind, nu gestrand
nog maar een paar passen
verwijderd van voorbij…
Douchegordijn
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.893 Haren sluik nat van het rein en
damp omgeeft als sluierbruid
strijkt voorbij aan warme huid
nee velt aan haar vast te lijnen
Stof devoot om middel heen
dagen tot langdradig strelen
los gedragen voile te delen
zo doortastend mooi zij scheen
Tot haar heupen zich ontfermen rond
-als, warm als, lokkend omgeven als nee als-
de wanhoopsflop…
KERST en dat zullen we weten
netgedicht
3.0 met 16 stemmen
3.073 Zelfs
de oorlog is naar het schijnt voorbij, gezien
het constant gebrulde “War is over”. Ik weet
alleen te verzuchten: “Was het maar waar…”…
Eindelijk vrij
hartenkreet
4.8 met 14 stemmen
1.939 gedachten
Vier jaar lang vast elke dag
Dagelijks dezelfde strijd
Ondanks pogingen te trachten
Te vluchten uit die tijd
Als je op de vlucht bent
Al is het in gedachten
Ben en blijf je doorgaans bang
Het maakt niet uit hoe hard je rent
Je houdt toch levenslang
*
Ik aarzel een ogenblik
Dan, met mijn ogen gesloten
Ren ik mijn gedachten voorbij…
Dreamgirl...
hartenkreet
4.8 met 39 stemmen
1.936 Weer een nacht voorbij,
in mijn dromen van alles
beleefd,
en ook al ben je niet echt bij mij,
toch ben jij degeen, die me
zoveel liefde geeft...
En alweer een nacht alleen,
hoeveel zouden er nog
komen gaan,
zoals jij, ken ik er geen,
vertel mij, waar kom jij
toch vandaan...?…
te vroeg
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
852 de nacht voorbij, het duister weggeschoven
van slaap nog zwaar de ogen dicht
hoor ik gefluit en gekwinkeleer
in het prille ochtendlicht
van al wat snavels heeft.
de radio sprenkelt een ochtend-concert
over mijn loom en slaperig lijf.
het haasje-over, het strekken
en buigen van de noten
zetten mij aan op te staan.…
Zal ik nog een eindje met je meelopen?
gedicht
2.8 met 75 stemmen
25.269 Tot bij het ziekenhuis, tot voorbij
het ziekenhuis, tot aan mijn huisdeur.
Je mag meelopen tot in mijn kamer,
tot het glaasje van het een of ander,
tot ik mijn tanden heb gepoetst
of tot het eerste ochtendlicht
over de stoel met kleren valt.…
flarden vals gezang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
783 hand
gegrepen door feedback
van opties in
veranderde omstandigheden
afwijzing verheugt
weerde lang herinnering
maakt verleden
tot weerbarstig heden
deze toekomst zonder kans
in een doorgesleten
oerpatroon
blijven wij dansen
gaan met scheve passen
niet betreden paden langs
wiegend en geurend
een bloemblad
achterna tot ver
voorbij…
M e n s
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.022 Je bent niet meer dan zaad, gevallen jij,
gestrooid in driedimensionaliteit,
gevangen binnen cijfers van de tijd
en winden waaien licht aan je voorbij.
In ’t duister diep van omgeploegde grond
lig jij te sterven aan die nieuwe plant
die uit je openbreekt naar hoger land,
zich voedt met alle sappen uit je wond.…
Station Vagebond
netgedicht
3.2 met 46 stemmen
15.560 leed
langzaam maar gelukkig
honger
Gniffelend bazelde hij tegen
'n gezette, starre vrouw
kijk dan toch m'n liefste
zelfs gebrek aan eten
is in deze wereld
mogelijk een schone deugd
ook al besef je dat
nog niet
In de hal blaast de eerste
trein onverschillig vaarwel
maar in dat toen
uitgestorven duivenkot
kwam zijn spiegelbeeld
voorbij…
eight days a week
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
612 hoe dikwijls was ik niet verdwaald in het leven
begaf ik mij bekaf op onbegaanbare wegen
en ontmoette er hindernissen op mijn pad
klauterend over dwarsbalken van weerstand
en springend voorbij greppels van wanhoop moest ik
wel toezien hoe de dood mij quasie onverschillig
doch nauwgezet als een schaduw bleef volgen
vooralsnog met de hakken…
Geen einde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
2.091 Mijn lieve zwager
ook jij bent nu gegaan
Je kraakte weerbarstige noten
in de tijd die je nog was gegund
lege doppen zie ik liggen
waar jij ze moedig hebt gekraakt
Ik heb je leren kennen
gesproken woorden voorbij
in de stilte achter de sluier
waar altijd jouw waarheid lag
De vredigheid van de natuur
maakte jouw voetstappen lichter…
het oude pad
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
684 verdicht
lopen wij weer het oude pad dat wij liefhebben
altijd weer naar het terug van weleer
de stilstaande maan boven het water
dan zijn de woorden gezegd en is de stilte verstijfd
in een zilverblanke kuil waterdruppen druppen
het licht vast onder de bomen en wij
wij staan te luisteren naar de stemmen uit weleer
wat geweest is, is voorbij…