Alle inzendingen over wit

8651 resultaten.

Sorteren op:

Vergeetboek

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 588
Ik schrijf weer een dag lang in het vergeetboek vruchteloos valt alweer het doek voor de artiesten die we spelen het publiek versteent in haar applaus handen stukgeslagen verlangen vult hun dagen naar het zinloos van het leven zo vluchtig neergeschreven op maagdelijk wit tusen de lijnen punten komma's accentueren wat liefde…

Gebed

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 571
Oh Heer, waar zijn de tijden toch gebleven Dat je als Pater, Broeder, Frater, Non In jonge witte broekjes graaien kon Dat was nog eens het Rijke Roomsche Leven Wij gaven hen in Uw naam zorg, die dagen Vergeef hen dat ze ons nu aan gaan klagen. ---- NRC 2 maart.…
trawant2 maart 2010Lees meer >

behalve de chaos

netgedicht
3.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 803
er zijn kamers dicht bij jou, zoals eilanden in woorden gezichten en kalenders en de ontdekking van schemer, wachters in een wieg rondgezonden omdat het sterven geen witte kant bedekt en eeuwige bloemen niet aan passiebomen groeien niet op maandag en langs voetstappen van de aarde maar in poëtische regenvlagen; het vruchtwater…

tot in de morgen

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 761
wind waait zoute druppels, het raam knarst zwaar om de wanhoop van de dingen ik staar voorbij bomen op de weg en het binnenwaartse zwijgen dat machteloos om de schemering valt zich in schaamte nestelt en in nog meer zand in mijn ogen ik zie vreemde witte vogels vliegen doorheen verlangen en de waarachtigheid van de nacht ze leggen…

LENTE

poëzie
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.907
Vlindrend vouwen zich de kelken Om de nieuw ontkiemde vruchten, Weinig weegt hun wit verwelken Voor de vlekloos blauwe luchten; Kan een machtig man, een koning, Niet met kransen, lichte dingen, ’t Dak versieren van zijn woning, Mag een knaap niet voor hem zingen?…

Verfrissend

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 441
de stroom en de wind zaten tegen ik was koud en zout kleine witte zeilen in de verte benadrukten de zee van verlatenheid de aarde sliep nog mijn gedachten waren mistig de ochtend bleek en aarzelend mijn verleden zat in mijn huid gegroeft mijn herinneringen stroomden in mijn bloedsomloop de zeewind blies over onzekerheden toch was er iets…
Nadine14 april 2010Lees meer >

vandaag kom ik dichtbij

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 751
lente en lees het gedicht van de boom hij fluit op mijn vingers naar het meilicht droomt meer dan zijn kruin verwachten kan meer dan ooit voorbij het zachte weer beweegt zijn bloesems blijmoedig naar mijn bankje ik vraag hem niet naar zijn naam welke beelden hij ziet of zijn verdwenen in het lied van de zuidertoren blauw en wit…

Laat me

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 601
laat me laven aan de gedichten van de wind op eeuwigdurende deining waar schoonheid zich bevind laat me vliegen met de zonnestralen over zee naar verre landen witte stranden deinen sierlijk golven mee laat me inspireren door de wolken hoog in de lucht teken grote vogels op linnen begeleid ze op hun vlucht laat me zingen over de ongeschreven…

Verkiezingskater

hartenkreet
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 914
Ik volhardde namelijk in mijn stille hoop, tot in de láátste minuut van de stembusloop, dat toch nog massaal in de stemlokalen met gerichte kleine roodkleurige halen het potlood het ronde wit zou bedekken van kiesvakjes met socialere trekken Helaas kozen velen díe politieke stromen die voor intolerantie en verharding uitkomen en zit ik hier,…

Jasmijn

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.287
Dauw op de jasmijn, sterk en broos, de tranen opgedroogd, je liet de schoot los, om niet in vooroordelen te worden gewogen, je streed in de boezem van een eeuwige bruid, wit gesponnen draad in jouw gedicht, brokaat van kiemend zaad, te vroeg geoogste vrucht, tederheid met een ruggengraat, vermeed wat iedereen dacht, koos voor…
pama24 juni 2010Lees meer >

Blanke pit

netgedicht
4.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 545
De witte kokosmelk sijpelt en voedt de gulzige lippen die te lang wachtten op de lauwe omarmende flauw smekende vloeistof om bevrijding weggestoken in de eigen opgetrokken kooi.…
Katty29 juli 2010Lees meer >

Spoor

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.028
Vandaag heb je de trein gepakt, naar een witte wolkenplek waar bloemen metershoog samen met kittens en paarden zingen. Je bent al slapend langzaam in de trein geslopen en hebt de muren van ons huis zwart achter je gelaten. En dat kleine jongen, lieve kleine jongen... dat spoort niet.…

Blik in de toekomst

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 848
De rechte, witte streep aanschouw ik reeds van 't vliegtuig dat op weg is naar de States. Er blijkt iets mis te gaan met deze vlucht. Ik bof: ik zit niet in die Jumbo Jet en prijs mijzelf ineens gelukkig, want de luchtreis naar dat overzeese land wordt verticaal en pijlsnel voortgezet.…
Aubrey15 augustus 2010Lees meer >

De page

poëzie
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.173
In uw wit paleis hebt ge mij doen slapen,- Zwak, zonder wapen, Leek ik de geringste van al uw knapen. In uw eigen bed hebt ge mij gekozen,- In nieuw-teer blozen Zoeken uw lelies, mijn jonge rozen.…
Albert Verwey17 december 2022Lees meer >

( in memoriam: Sascha)

netgedicht
4.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.158
zuiver hart zoals jij haar kloppen laat – steeds – in alles zo verloopt de wereld tot een eindeloze geste, mooier in een waterplas gevat in dat wat liefde heet jouw weergaloze boodschap fluistert wit in lichte vlinders en de zon vertaalt mijn hart warm, geborgen in de tijd dat blikken samenvielen ach, ik ben je nimmer kwijt -want…
switi lobi30 augustus 2010Lees meer >

TANKA'S VAN VERDWIJNEND EN VERSCHIJNEND BELEVEN

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 469
De hoge oever is vol luchtig fluitenkruid: tere zuiverheid van fijn versnipperd wit geeft golvende gedachten. Wat eens een eik was ligt molm en plat, vol gaatjes, begroeid met mos: een heerlijk groot woonpaleis voor het kleine kriebelvolk.…
Han Messie2 september 2010Lees meer >

- De Strijd van Kracht als Vrede -

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 782
het zwaard van zeezout, vluchtelingen van ongekende vrede dat zijn vele doden rouwend telt De vervallen stenen huizen lijken torens, de witte zand onder je voeten is vergaan, jij voelt het gisteren van de morgen.. Yerushalayim..…
Sabrina Bielac10 september 2010Lees meer >

Wees

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 595
liefste vijand het is tijd om los te laten vergeven en vergeef mee meet de lengtes in gelijke zeemijlen wee glimlach dan zacht langs getijden die weemoedig zijn krijt de rots met een schreeuw tot een witte muur een meeuw droomt het uur ruim boven het duin drift op rivieren langs ondergelopen stranden de tranen zijn niet minder en zie…
irene verkerke20 september 2010Lees meer >

Oktober

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 687
kille ochtenden als voorlopers naar winterse donkerte af en toe schijnt er een waterige zon oktober spiegelt zich in goudgebladerte en grijze wolken die zachtjes uitvallen in humusrijke aarde volgende lente weer zinnig groen oktober verdonkert zich in bewolkte nachten en benevelde aarde terwijl de maan aan de hemel staat stil als een wit…
Nadine12 oktober 2010Lees meer >

Oelen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 484
Zoek in staren en mijmeren rust van gedachteloos zijn herinneringen laten zweven gewichtloos tussen wolken als spattende zeepbellen in ijle lucht van zonnig blauw en over groene vlakten dromen van witte nevels golvend in gouden gloed als zee van welzalige vrede eindeloze stroom tot de horizon door liefde en geluk gevoed meevliegend met…

De zwaan

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 676
Zijn vleugelslag wiekt hoog boven de huizen de nek ver uitgestrekt aan kop Voorlopig nog geen zwanenzang als de verre stemmen in zijn oren suizen Een ogenblik kijk ik naar boven het lange witte lijf in zicht Traag maar soepel in het ochtendlicht bewegen vleugels die goden loven Dan ontnemen daken mijn staren Voorbij is de getergde vogel…

novimberdize

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 657
de tûn meigeand yn winterswidens fûgels bourtlik fermeitsjend yn har sang sykjend yn ut hôf fan no restich yn de krêft fan wyt vertaling: novembermist in de grauwe nevelvochten de wereld in tintel jonge sneeuw de tuin geplooid in winterpracht vogels speels vermakend in hun gezang zoekend in het hof van nu rustig in de kracht van wit…
klaes2 december 2010Lees meer >

De zee heeft geen geheugen

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 587
De zee heeft geen geheugen van een golf die naar het strand rolt of één die langs de havenhoofden als een tornado met witte kraag rondtolt Zal die golf doorgaan met leven misschien beginnen dan met doodgaan welke zee gaat hij straks op is hij het begin van mijn bestaan Toen begeerte begon met eenzaamheid met metershoge tsunamikracht…

Een

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 659
Als hij wil dan brengt hij vrede met of zonder jou gebeden dan zaait hij het in de harten van alle witten, bruinen, zwarten Er is maar één God je moet niet zeiken wij zijn allemaal gelijken Dacht jij dat hij ons mensen nodig heeft never nooit zolang hij leeft.…

Hardnekkige wonden

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 474
fontijn van zalf op mijn hardnekkige wonden de rode draad gevonden heel paard half weke dagen bleek en doorschijnend wit en schrijnend knorrende magen waar bevindt zich de lans? om eens fris uit te halen naar de banalen waarom is er eigenlijk geen schijn van kans?…

Waterrand

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.029
oeverkant stemmen kiezen het ruime zog om over de Westerzee te verdwijnen achter de steeds nieuwe horizon Ook hier is geen rust in blijven twee duiven klapwieken in de lucht een kat opgerold kijkt traag omhoog Zwermen spreeuwen in hun vlucht voorspellen de toekomst van het land Wat lager zijn er de schreeuwen afkomstig van de witte…

anonieme liefdesbrief

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.584
In mijn dromen kwam je binnen Overdag laat ik je nooit meer gaan Alles wat ik zoek Alles wat ik denk wordt waar Waar jij gaat in mijn gedachten In mijn dromen kwam je binnen Overdag laat ik je nooit meer gaan Ik verstop je naam in een gedicht Verborgen gezicht van mijn hartstochten Woorden golven uit mijn handen Spoelen aan op het witte…
solveig23 maart 2011Lees meer >

in't furjaore

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 591
in't furjaore van ut aghterlaent riepe nog stits soete druufe ol droaghe sie unne rimmplighe fliese ende siene tu strammigh in unne flaoghe tu wuuve sie witte nog dickels van twinckle ooghe ende diene haerte gheraocke biewiele ghootgheraent daore in wiederwille uut onfaeste ferlorenhiet tere ghnaode ghruuit gheliecke ons unne…

Het Zand

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 552
Zand ik zie alleen maar zand Ver weg dichtbij voor achter en opzij alleen maar zand Ik voel overal zand in mijn oren in mijn ogen knieholten en ellebogen overal zit zand Ik ben gek op zand op kuilen duinen en bergen grof geel en fijn wit zand Ik geniet van woestijn steppe en strand hollen lopen dolen in…

Mysterieus moment

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 540
Ik fluister het frêle ochtendlicht dat op je slapend lichaam neerdaalt Met vrije geest laveer je tussen dromen door Binnenin voelt alles als vloeibaar of kneedbaar Als een witte duif zweef je langs de verdichte lucht van het ondenkbare Intussen dek ik je toe door liefde aan lijf te binden uit een andere wereld Ik neig naar jou…