8651 resultaten.
Vergeetboek
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
588 Ik schrijf weer
een dag lang
in het vergeetboek
vruchteloos valt
alweer het doek
voor de artiesten
die we spelen
het publiek
versteent in haar
applaus handen
stukgeslagen verlangen
vult hun dagen
naar het zinloos
van het leven
zo vluchtig
neergeschreven
op maagdelijk wit
tusen de lijnen
punten komma's
accentueren wat
liefde…
Gebed
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
571 Oh Heer, waar zijn de tijden toch gebleven
Dat je als Pater, Broeder, Frater, Non
In jonge witte broekjes graaien kon
Dat was nog eens het Rijke Roomsche Leven
Wij gaven hen in Uw naam zorg, die dagen
Vergeef hen dat ze ons nu aan gaan klagen.
----
NRC 2 maart.…
behalve de chaos
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
803 er zijn kamers
dicht bij jou, zoals eilanden
in woorden
gezichten en kalenders
en de ontdekking van schemer, wachters
in een wieg
rondgezonden
omdat het sterven geen witte kant
bedekt
en eeuwige bloemen
niet aan passiebomen groeien
niet op maandag en langs voetstappen
van de aarde
maar in poëtische regenvlagen;
het vruchtwater…
tot in de morgen
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
761 wind waait zoute druppels, het raam knarst zwaar
om de wanhoop van
de dingen
ik staar voorbij bomen op de weg
en het binnenwaartse zwijgen dat machteloos
om de schemering valt
zich in schaamte nestelt
en in nog meer zand in mijn ogen
ik zie vreemde witte vogels vliegen
doorheen verlangen en de waarachtigheid
van de nacht
ze leggen…
LENTE
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.907 Vlindrend vouwen zich de kelken
Om de nieuw ontkiemde vruchten,
Weinig weegt hun wit verwelken
Voor de vlekloos blauwe luchten;
Kan een machtig man, een koning,
Niet met kransen, lichte dingen,
’t Dak versieren van zijn woning,
Mag een knaap niet voor hem zingen?…
Verfrissend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
441 de stroom en de wind zaten tegen
ik was koud en zout
kleine witte zeilen in de verte
benadrukten de zee van verlatenheid
de aarde sliep nog
mijn gedachten waren mistig
de ochtend bleek en aarzelend
mijn verleden zat in mijn huid gegroeft
mijn herinneringen stroomden in mijn bloedsomloop
de zeewind blies over onzekerheden
toch was er iets…
vandaag kom ik dichtbij
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
751 lente
en lees het gedicht van de boom
hij fluit op mijn vingers
naar het meilicht
droomt meer
dan zijn kruin verwachten kan
meer dan ooit voorbij
het zachte weer beweegt zijn bloesems
blijmoedig naar mijn bankje
ik vraag hem niet
naar zijn naam
welke beelden hij ziet of zijn verdwenen
in het lied van de zuidertoren
blauw en wit…
Laat me
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
601 laat me laven aan
de gedichten van de wind
op eeuwigdurende deining
waar schoonheid zich bevind
laat me vliegen met
de zonnestralen over zee
naar verre landen witte stranden
deinen sierlijk golven mee
laat me inspireren door
de wolken hoog in de lucht
teken grote vogels op linnen
begeleid ze op hun vlucht
laat me zingen over
de ongeschreven…
Verkiezingskater
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
914 Ik volhardde namelijk in mijn stille hoop,
tot in de láátste minuut van de stembusloop,
dat toch nog massaal in de stemlokalen
met gerichte kleine roodkleurige halen
het potlood het ronde wit zou bedekken
van kiesvakjes met socialere trekken
Helaas kozen velen díe politieke stromen
die voor intolerantie en verharding uitkomen
en zit ik hier,…
Jasmijn
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.287 Dauw op de jasmijn,
sterk en broos, de
tranen opgedroogd, je
liet de schoot los, om niet
in vooroordelen te worden
gewogen, je streed in de
boezem van een eeuwige
bruid, wit gesponnen draad
in jouw gedicht, brokaat
van kiemend zaad, te vroeg
geoogste vrucht, tederheid
met een ruggengraat, vermeed
wat iedereen dacht, koos voor…
Blanke pit
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
545 De witte kokosmelk sijpelt
en voedt de gulzige lippen
die te lang wachtten
op de lauwe omarmende
flauw smekende vloeistof om bevrijding
weggestoken in de eigen opgetrokken kooi.…
Spoor
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.028 Vandaag heb je de trein gepakt,
naar een witte wolkenplek
waar bloemen metershoog
samen met kittens en paarden zingen.
Je bent al slapend
langzaam in de trein geslopen
en hebt de muren van ons huis
zwart achter je gelaten.
En dat kleine jongen,
lieve kleine jongen...
dat spoort niet.…
Blik in de toekomst
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
848 De rechte, witte streep aanschouw ik reeds
van 't vliegtuig dat op weg is naar de States.
Er blijkt iets mis te gaan met deze vlucht.
Ik bof: ik zit niet in die Jumbo Jet
en prijs mijzelf ineens gelukkig, want
de luchtreis naar dat overzeese land
wordt verticaal en pijlsnel voortgezet.…
De page
poëzie
4.3 met 6 stemmen
2.173 In uw wit paleis hebt ge mij doen slapen,-
Zwak, zonder wapen,
Leek ik de geringste van al uw knapen.
In uw eigen bed hebt ge mij gekozen,-
In nieuw-teer blozen
Zoeken uw lelies, mijn jonge rozen.…
( in memoriam: Sascha)
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
1.158 zuiver hart
zoals jij haar kloppen laat – steeds – in alles
zo verloopt de wereld tot een eindeloze geste, mooier
in een waterplas
gevat in dat wat liefde heet
jouw weergaloze boodschap fluistert wit
in lichte vlinders en de zon vertaalt mijn hart
warm,
geborgen in de tijd dat blikken samenvielen
ach, ik ben je nimmer kwijt -want…
TANKA'S VAN VERDWIJNEND EN VERSCHIJNEND BELEVEN
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
469 De hoge oever
is vol luchtig fluitenkruid:
tere zuiverheid
van fijn versnipperd wit
geeft golvende gedachten.
Wat eens een eik was
ligt molm en plat, vol gaatjes,
begroeid met mos:
een heerlijk groot woonpaleis
voor het kleine kriebelvolk.…
- De Strijd van Kracht als Vrede -
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
782 het zwaard van zeezout,
vluchtelingen van ongekende vrede
dat zijn vele doden rouwend telt
De vervallen stenen huizen lijken torens,
de witte zand onder je voeten is vergaan,
jij voelt het gisteren van de morgen..
Yerushalayim..…
Wees
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
595 liefste vijand
het is tijd om los te laten
vergeven en vergeef mee
meet de lengtes in gelijke zeemijlen
wee
glimlach dan zacht langs getijden die weemoedig zijn
krijt de rots met een schreeuw tot een witte muur
een meeuw droomt het uur ruim boven het duin
drift op rivieren langs ondergelopen stranden
de tranen zijn niet minder en zie…
Oktober
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
687 kille ochtenden
als voorlopers naar winterse donkerte
af en toe schijnt er een waterige zon
oktober spiegelt zich
in goudgebladerte en grijze wolken
die zachtjes uitvallen in humusrijke aarde
volgende lente weer zinnig groen
oktober verdonkert zich
in bewolkte nachten en benevelde aarde
terwijl de maan aan de hemel staat
stil als een wit…
Oelen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 Zoek in staren en mijmeren
rust van gedachteloos zijn
herinneringen laten zweven
gewichtloos tussen wolken
als spattende zeepbellen
in ijle lucht van zonnig blauw
en over groene vlakten
dromen van witte nevels
golvend in gouden gloed
als zee van welzalige vrede
eindeloze stroom tot de horizon
door liefde en geluk gevoed
meevliegend met…
De zwaan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
676 Zijn vleugelslag wiekt hoog boven de huizen
de nek ver uitgestrekt aan kop
Voorlopig nog geen zwanenzang
als de verre stemmen in zijn oren suizen
Een ogenblik kijk ik naar boven
het lange witte lijf in zicht
Traag maar soepel in het ochtendlicht
bewegen vleugels die goden loven
Dan ontnemen daken mijn staren
Voorbij is de getergde vogel…
novimberdize
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
657 de tûn meigeand yn winterswidens
fûgels bourtlik
fermeitsjend yn har sang
sykjend yn ut hôf fan no
restich yn de krêft fan wyt
vertaling:
novembermist
in de grauwe nevelvochten
de wereld in tintel jonge sneeuw
de tuin geplooid in winterpracht
vogels speels
vermakend in hun gezang
zoekend in het hof van nu
rustig in de kracht van wit…
De zee heeft geen geheugen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
587 De zee heeft geen geheugen
van een golf die naar het strand rolt
of één die langs de havenhoofden
als een tornado met witte kraag rondtolt
Zal die golf doorgaan met leven
misschien beginnen dan met doodgaan
welke zee gaat hij straks op
is hij het begin van mijn bestaan
Toen begeerte begon met eenzaamheid
met metershoge tsunamikracht…
Een
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
659 Als hij wil
dan brengt hij vrede
met of zonder jou gebeden
dan zaait hij het
in de harten
van alle witten, bruinen, zwarten
Er is maar één God
je moet niet zeiken
wij zijn allemaal gelijken
Dacht jij dat hij
ons mensen nodig heeft
never nooit zolang hij leeft.…
Hardnekkige wonden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
474 fontijn van zalf
op mijn hardnekkige wonden
de rode draad gevonden
heel paard half
weke dagen
bleek en doorschijnend
wit en schrijnend
knorrende magen
waar bevindt zich de lans?
om eens fris uit te halen
naar de banalen
waarom is er eigenlijk geen schijn van kans?…
Waterrand
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.029 oeverkant
stemmen kiezen het ruime zog
om over de Westerzee te verdwijnen
achter de steeds nieuwe horizon
Ook hier is geen rust in blijven
twee duiven klapwieken in de lucht
een kat opgerold kijkt traag omhoog
Zwermen spreeuwen in hun vlucht
voorspellen de toekomst van het land
Wat lager zijn er de schreeuwen
afkomstig van de witte…
anonieme liefdesbrief
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.584 In mijn dromen kwam je binnen
Overdag laat ik je nooit meer gaan
Alles wat ik zoek
Alles wat ik denk wordt waar
Waar jij gaat in mijn gedachten
In mijn dromen kwam je binnen
Overdag laat ik je nooit meer gaan
Ik verstop je naam in een gedicht
Verborgen gezicht
van mijn hartstochten
Woorden golven uit mijn handen
Spoelen aan op het witte…
in't furjaore
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
591 in't furjaore
van ut aghterlaent
riepe nog stits
soete druufe
ol droaghe sie
unne rimmplighe fliese
ende siene tu strammigh
in unne flaoghe tu wuuve
sie witte nog dickels
van twinckle ooghe
ende diene haerte gheraocke
biewiele ghootgheraent
daore in wiederwille
uut onfaeste ferlorenhiet
tere ghnaode ghruuit
gheliecke ons
unne…
Het Zand
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
552 Zand
ik zie
alleen
maar
zand
Ver weg
dichtbij
voor
achter
en
opzij
alleen
maar
zand
Ik
voel
overal
zand
in mijn oren
in mijn ogen
knieholten
en ellebogen
overal
zit zand
Ik ben gek
op zand
op kuilen
duinen
en bergen
grof geel
en fijn wit
zand
Ik geniet
van
woestijn
steppe
en strand
hollen
lopen
dolen
in…
Mysterieus moment
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
540 Ik fluister het frêle ochtendlicht
dat op je slapend lichaam neerdaalt
Met vrije geest
laveer je tussen dromen door
Binnenin voelt alles als vloeibaar
of kneedbaar
Als een witte duif zweef je
langs de verdichte lucht
van het ondenkbare
Intussen dek ik je toe
door liefde aan lijf te binden
uit een andere wereld
Ik neig naar jou…