8759 resultaten.
Aan de overkant
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 op het vuur waaraan ik me warm
zegt lieve woorden en zegt
dat ik niet ongerust hoef te zijn
veilig kan gaan slapen en zeker
niet moet schuilen tussen muren
van angst omdat omdat
we vrienden hebben
alles wat we weten bestaat al lang
alles wat we geven is niet van ons
maar gekregen, omdat wij er zijn
voor elkaar, en hij omhelst me
Stil…
De Boekerij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
554 De Boekerij is een gezochte oase
waar goede tijden stil gaan staan.
Boeken zoeken en ontdekken.....
is een gelukkige ontdekkingsreis.
Waar is De Boekerij te vinden?
In de Laanstraat van Baarn.
In de Baarnsche straat van Laan.…
Lock down
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
563 Ik heb de blauwe lucht gezien,
autobanen, stil, verlaten,
een enkele auto reed nog door de straten,
dit had ik nog niet gezien voordien.
Ik heb de blauwe lucht gezien,
het raderwerk was even ontregeld,
de economie, dat was vervelend,
de schade, zegt men, is nog niet te overzien.…
Het vuur blijven aansteken
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
525 Als je stil bent kun je zijn gefluister horen
in de wolken en bomen of de struiken deze tonen
waar hij nu ook in de nacht tijdelijk wil wonen.
Dit om leven ook zo te verdragen
nog steeds verliefd op het dagelijks bestaan
intens geliefd laat je geliefde je nooit echt gaan.…
Zonder zon van binnen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
478 jeugd
in luidruchtig vertier
hun plezier zocht in
onschuldig kattenkwaad
hadden verval en
verloop van bewoners
de chaos versneld
migrant en
achterstand op alle
gebied schiepen geen
positieve mogelijkheden
om uit de vicieuze cirkel
van maatschappelijke
degeneratie te treden
gebedssnoer
en de hoofddoek
geven geen soelaas
in hun stil…
Een moment
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
686 Alleen in de kamer in het holst van de nacht
Ik heb het er weer niet te best afgebracht
Allang niet meer nuchter, maar net nog niet dronken
Toch stiekem nog één keer mijn glas volgeschonken
Alleen op de bank, het is bijna te stil
De stem in mijn hoofd zegt precies wat ik wil
En ik word als mezelf, er is niemand die kijkt
Van de stilte, de nacht…
ik zag en hoorde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
500 ik zag
in jouw getekend gezicht
ook de warmte die sprak,,
aldoor de jaren heen
verspreid over ieder
die echt naar je keek
en op je ziel was gericht
ik zag ook de schreeuw
doorheen een lach
of het stil geween,
je was krachtig en tegelijk
weerloos week
maar sterk was 't licht
dat sprak als je getuigde,
niet altijd
in woorden te…
De Geest Leest
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
419 Wat werkelijk wordt gezegd
is in de ruimte tussen de woorden gelegen
het is de geest die die ruimte wil vullen
hun gewichtigheid probeert te wegen
we zien kijken lezen staan er bij stil
maar het is uiteindelijk altijd je geest
die in wezen bepaalt wat je
in iets zien of lezen wil…
Broos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 meer en wij
vergeten dat weer, zo broos
zijn onze gevoelens
en gedachten ook
waar wij niet onder willen
lijden en gebukt gaan
Liever houden we groot
dat we veilig zijn, tweemaal daags
zien we naast de schermen
het goede van ons leven
en tegen de pech
die er tussendoor glipt
wapenen we ons met humor
Iedereen weet het wel
van stil…
Uit Licht En Donker
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
583 de nacht is donker en stil
ik ben een mens die daar
niet aan toegeven wil
want wij zijn gemaakt
uit sterrenstof
uit verdwaalde stukjes zon
van waaruit ons zijn begon
daarom is het alsof
we alleen maar zijn gericht
op het verblindende verliefd
makende licht
maar we moeten aanvaarden
dat er donkerte is rond de aarde
sta eens in het…
intiemer dan het woord
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 ruste
duizenden jaren later
scrollen gladde mensenhanden
door de digitale krant
bebrilde mensenogen
kijken nu naar half
geloken dode ogen
de lippen iets uit
elkaar alsof ze nog
iets zeggen wilde
lange zwarte haren omlijsten
haar gezicht een muts van
bont siert het hoofd
duizenden jaren later mag
ik je aanschouwen stil…
Gebroken kleuren van de macht
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
556 loodrechte
pijlen uit de hemel vallen
hoor hoe ze tikken tegen mijn hoed
voor elke dag een ander in getallen
passend bij mijn gemoed
op de eerste dag van de week
zingende Waarheid uit dragen zo gevoed
dat het stroomafwaarts de dichter behoedt
op de afwijkende wegen waar ik heb geleden
waar de onpeilbare liefde haat oproept
stom en stil…
Egbert Streuer & Bernard Schnieders
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Streuer is de naam, die zo bevlogen
met sidekick Assen won, terwijl die vennoot
stil mompelde: ‘You Batman and me Robin,
crusaders must fight criminals, but wait!
Oops! Holy moly! Focus op de loot!’
B. Schnieders drukt de fantasie de kop in.
De stuurman heeft van al die brij geen weet…
Anouk Vetter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 Je moet jezelf hervinden,
want opgeven, daar wil men niets van weten
Anouk ervoer mentale ledigheid,
na zoveel onderdelen stond ze stil.
Wat doe ik hier en weet ik wat ik wil?…
Plastic doorschijnend
netgedicht
5.0 met 51 stemmen
490 ik heb op
een stil moment
even met je
vingers gesproken
zij lagen lichtelijk
gebogen op het
tafelblad omdat
dit voor nu de
vrije houding van
handen in de
zorg is gebleken
rust en bewegen
zo wordt de dag
gegeven en in
vrije tijd de hobby
verstolen nagelbijt
om alles rustig
te verwerken
monden te moe
om alert te reageren
in onrust…
Mercantiele munten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
487 Zij was als Hadewijch die met
Nu Noch
Verborgen schoonheid bood in stil geschreeuw
Mystieke verzen, voor de Vlaamse Leeuw
Ontwaken zou in fierheid - geen bedrog
Met mercantiele munten, Veneziaanse
Geslagen naar believen en behoefte
Voor kooplui, dieven, handelaars, geboefte
Maar het patroon van Transalpiniaanse
Budgetten en berekeningsmodellen…
Het regent
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
596 Je hand pakte mijn rok
zo renden we door 't gemaaide gras
we stonden stil: de lucht betrok
wolken wrongen zich in bochten en wegen
je zei: 'laat het maar regenen
de zon - en af en toe een stortbui'
je blik trok als die bui over mijn hart
in dikke druppen vielen we samen
gaf ik liefde weer nieuwe namen
wilde ik voor je dansen
op…
Orange the world
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
598 kleur de wereld oranje
als stil maar schreeuwend protest
gericht tegen geweld
dat meisjes en vrouwen ervaren
in schaduw verborgen
hun stemmen vaak zacht
vertellen zij het wrede verhaal
Van hun stille tragedie
Oranje
de kleur van kracht en verzet
voor meisjes en vrouwen die strijden
voor een veilig bestaan
laat dromen werkelijkheid…
Zwarte vogel
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
648 langgerekte lint van limousines
die dag werd de A2 een
Herebaan
een indrukwekkend lange
marche funèbre
Nog maanden later vond men
in de vlakte
in de ruïne van de zwarte vogel
wat relikwieën in het veld des doods
als laatste teken, doch geen
zwarte doos
Ik breng aan hen wier leven
niet meer is
voor wie de klok in één klap
stil…
Winterreis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
599 Een wereld toegedicht onder een tedere liefde, een stil lied,
een serenade van pure zuiverheid.
Een magische wintermantel waaronder vredig, fragiel, nieuw leven groeit
tot lentezon vorst ontdooit
alleen zijn koude echo wordt gehoord.
Winterreis...…
Doorheen de verlaten straten van de stad bij nacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
701 doorheen de verlaten straten van de stad bij nacht
ben ik op weg naar huis, ik, verdwaald reiziger
het is een warme nacht, stil en zonder vijandigheid
en toch broeden eenzaamheid en pijn
donkere plannen van wanhoop en angst
ik ben op weg naar huis, doorheen mijn stad
dwalend in sombernis en gelatenheid
dralend, achtend op een teken van God…
De oude leraar
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.405 Dan komt er afstand, en hij glimlacht stil
een verre glimlach, of hij zeggen wil:
‘Ach, dàt juist kan ik je niet doen begrijpen,
omdat je daarvoor groeien moet, en rijpen’.…
De aromatische dood
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
448 stil deint de
bloemenzee
onder de zachte
hand van de wind
alleen de kleuren
spreken met
de oranje kant
uit het harmonisch
palet van door zon
gebakken pigmenten
komt de olie uit
zaden van halfhoge
struiken in de persen
van horizon tot
aan de andere
trillende einder
slaan de
golven om in
fel oranje rood
als bloedige fibrillen…
Voelen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
949 Vreugde, zorgen en ook smart,
maken een stil geluid.
De stemming en ook het gemoed,
voelen wij mensen aan.
Subtiel is het, vaak onvermoed,
voor wie 't niet kan verstaan.
Een korte blik in 't voorbijgaan,
soms huilt dat in verdriet.
Een smart die weinigen verstaan,
zo zichtbaar is het niet.…
Rust op een lentedag
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
521 Dromerig zit ik daar aan die waterkant
alleen en stil genietend zonder zorgen
dit is mijn geboorte plek mijn vlakke land
hier kan ik zijn vanaf de vroege morgen.
Zo kabbelt mijn dag gelijk de waterstroom
op een zonnige lentedag, warm en loom.…
De overspelige vrouw
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
454 Ze druipen af, ze durven niet meer kijken
naar wat in 't zand geschreven staat zo stil,
en weten diep vanbinnen wat zal blijken:
dat Jezus ook hier weer vergeven wil.
Want God kijkt naar het hart en zal niet wijken
al zijn nog zoveel heren kwaad en kil!…
plafpiep
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
489 je riep iets in m’n sloopgehoor
een woord dat kraakte, zacht en door
ik wou het vangen in m’n hand
maar het gleed als zand in slaaplandrand
snak
snoef
je stem bleef groef
nu zingt de klok in plok en plin
alsof ik zelf een flinter ben
ik zwaai naar niks, ik zwaai naar toen
en fluister stil: misschien, misschien…
Fluistergrond
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
678 Het land kon hij tot dan toe niet kopen,
en zelfs de roos op het militaire graf
sluimerde stil onder een grote vlag.
Vannacht hield men de ingang voor hem open.
Het sterven onderzocht zwijgend zijn straf;
hij glimlachte naar zijn zoon, die naast hem lag.…
De 5 minuten die voor altijd duren
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
676 mijn stem kraakt in de drempel
tussen spel en stilte
ik hou mijn ogen open
alsof wakker blijven jou kan houden
mijn knuffel ruikt nog naar jouw jas
en het licht onder de deur
was vroeger genoeg
maar nu…
zijn de muren stil geworden
en de tijd zegt niks meer terug
ik blijf wakker mama
voor altijd wakker
tussen toen en nooit meer
ik tel de…
Zonder gezichtsmimiek
netgedicht
2.7 met 68 stemmen
398 ik was even
beland in
een wereld
zonder contact
geen ogen
die spraken
wel een donkere
stem in een
vreemde taal
zonder gezichtsmimiek
en geen duidelijk
lichaam expressie
het samen verstaan
in emoties en lichaams-
expressie zonder
referenties en steun
van de tijd uit een
bijpassende wereld
het leek en bleef
gevoelsmatig heel stil…