11210 resultaten.
BONO VOX
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.021 de zingende man bezingt
zijn bevrijdende ontwrichting
gelooft zich na al die jaren God
zijn stem ruw en zoet krast harten open
schreeuwt dromen aan flarden
harde noten het
bloed in de straten
dreunt na
desperatie
dislocatie
separatie
condemnatie
revelatie
in temptatie
isolatie
desolatie…
onderweg naar novgorod
netgedicht
4.2 met 34 stemmen
2.379 de ijzeren hamer
beslecht het laatste lot
en daalt als donderslag
bij herhaling neer
op de dodenkamer;
zes houten planken
bekleed met een blauw vod
zij omsluiten
het vertrokken leven
een man met verleden
nu door spijkers
in het donker gedreven
de priester zingt doorheen
de mist van wierook
over ons laatste oordeel
dat zuigt aan ons…
Crime passionale
hartenkreet
4.4 met 13 stemmen
1.852 Je wilde mij niet meer zei je
en ik zag je koffers staan
je had alleen dat laatste zetje nodig
voordat je voorgoed zou gaan
Zij was zo lief voor je zei je
heel anders ook dan ik
het leek of je lol had om het te vertellen
en ik dacht nog; ach man stik
Tja, zei je nog, het is dat laatste zetje
toen we samen bovenaan de trap stonden
'k heb…
vertrouwen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
988 heb vertrouwen
in de regendruppels en in mij
en toe zwom de prinses
in het meer en waste haar aura
in de armen van de man
met de zeeblauwe ogen.
wie is hij dat hij haar zo kon omarmen
haar het vertrouwen geven
daar in dat blauwe meer
in het heiligdom
van de sfinxen en blauwe libellen?…
Zwarte koningin
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.315 Kijk, daar gaat hij, Parzival,
het hoofd fier rechtop, een koning
kon hij naast je zijn, maar nee,
in elke man schuilt een verrader.…
hersengespin
gedicht
3.0 met 13 stemmen
6.967 lauweren
werd het niets hem ineens teveel
bergen beklimmen wil hij
zonder zuurstofmasker
de diepste zeeën verkennen
een duik nemen in de ziel
van het wezen dat hem stuurt
en op drift heeft achtergelaten
voorlopig schrijft hij plannen
in zijn veel te lege agenda
om toch maar niet te vergeten
hoe de tijd hem heeft ingehaald
een oudere man…
't is maar een droom
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
881 ik heb vannacht gedroomd
over hele enge wolven
die me met huid en haar verslonden
toen ik op zoek was naar de maan
ze hebben mijn bloed gedronken
en geroken aan mijn vlees
dat ik die dag nog had gewassen
in een algengroene beek
het duurde slecht maar even
totdat ik was vergaan
er een heel klein hoopje overbleef
het bewijs van mijn bestaan…
zomernacht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
686 De zon heeft ons weer licht
blijheid en warmte gebracht
nog even en zij gaat onder
haar taak is volbracht
dan wachten we op een fluweelzachte nacht
waar het ritme van de branding ruist
en de maan de golven verlicht
met speelse schittering
onder een betoverende sterrenpracht
in deze ultieme sfeer van rust
ga ik slapen
en wacht op een nieuwe…
Krakeling
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
433 De maan schijnt in de nacht
en zo lijkt alles nog gewoon
maar niets zal zijn wat het lijkt
het refrein is het bewijs.
Het komt steeds weer terug
het gevoel dat je het hebt bereikt
maar dan ben je ook terug bij af
en begint het weer opnieuw.…
de Eusebius.
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
426 het blijft indrukwekkend
de kerk buiten het raam
nog geen kilometer hier-
vandaan. gewoon nu
op deze zomeravond
gelig verlicht, ik zie
het aan, als een uitge-
stoken telescoop, in
drie delen, eindigend
in de donkere spits,
god is heilig, de punt
wijst naar boven. ik
zie de haan niet, niet
in het donker, de maan
staat…
Liefde oud papier
hartenkreet
2.4 met 14 stemmen
3.284 Ze zouden me moeten betalen
Voor mijn zomerse humeur
Die op zijn werk de zon laat stralen
Altijd lachen, nooit gezeur
Ik zou een premie moeten krijgen
Als bindmiddel, sociale man
Lekker monter, die nooit baalt
En ook nogeens vaak koffie haalt
Daar hoor ik trouwens nooit iets van
Dat wordt niet betaald
Stel dat ik een keer zou overslaan
Als…
Lotje
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
967 In de versgeslagen regen
kwam hij haar nog weleens tegen
en dan vroeg hij haar of zij
met hem wou lopen langs de maan
waarna ze even nog bleef staan
om er zijn vraag te overwegen
en verlegen dan besloot
om op een loopje weg te gaan
Hij rende blij achter haar aan
en dacht weer terug aan het verleden
toen hij haar hier leerde lopen
ook al…
Even langs de dood
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
812 dag mijn oude leven
ben afscheid aan het nemen
niet van vrienden en
vriendinnen mijn liefste
herinneringen ik stop ermee
ga niet meer mee
naar het land van dromen
een gouden zon en volle maan
verdwalen tussen sterren die
in gedachten treden uit hun baan
maar zoek kleinschaligheid
de tastbare realiteit
van alledag waarin jou raken…
ons huwelijk
hartenkreet
2.2 met 49 stemmen
7.344 De rivier kan niet zonder water
De maan niet zonder nacht
De zon niet zonder dag
Wij niet zonder elkaar.…
Alles moet weg
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
965 Het is tijd
om puin te ruimen
uit te huilen
Op weg naar de zon
wachten op dit
vervallen balkon
Het pad dat
voor ons ligt
tussen donker en licht
Het groen heeft zoveel
aangericht
tussen donker en licht
De boulevard van gebroken dromen
is mij in de tussentijds
zoveel overkomen
Door hete vuren gegaan
onder de zon sterren en maan…
verzuiniging van talen en tongen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
590 Er is een woestijn
die hardleers voortschrijdt
het droogt je tong
tot op het bot
van moeizaam slikken
na jaren van leren spreken
aan de toog van het hoge woord
heb je ineens geen verhaal meer
je bent nog altijd diezelfde
alleen, je hebt hem ingepalmd
met een man die taalt
vanuit de diepe ervaring
het verdorsten en
het houden aan het…
Geschoten voorraad
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
4.122 We komen thuis dus sluit ik de ramen
Langzaam kruip jij bovenop mij
Ik pak jou vast bij je dij
Een diepe zucht en wij smelten samen
Kreten van genot muziek in mijn oor
Ik ken verken jou van binnen
Wij willen alleen maar door
Elkaar intiem beminnen
Harder dan ik hebben kan
Moet door want ik ben de man
Hijgen en puffen komt tot een stop…
Zomerbloemen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
501 haar liefde gesponnen
in een web
van tranen
kleine parels
aan zijdezachte draden
verweven
haar zinnen
de vrouw als uit porselein
gehouwen
staart naar de maan,
ze heeft zomerbloemen
in haar haren
gevlochten
in een krans
haar dromen gebroken
maar ze koestert geen haat
in haar ogen
ligt de hoop van de
toekomst
die ze toevertrouwt…
korte weg naar de lichte tunnel
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
998 Het was zo dichtbij
En toch zo ver weg
Het licht werd feller
De tijden van donker
Waren verdwenen
Als sneeuw voor de zon
Het diepe dal in het leven
Was gevuld met hoop
Waardoor het gat verdween
Zwarte punten werden licht
Hoge treden veranderden in lage treden
De maan verdween voor de zon
De zware storm verzwakte
Waardoor jouw…
Zaailing van zwarte grond
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.193 Brechtje Blaasbalg slingert heen en weer
tussen kwaad bloed en koudvuurspoor
ze zal geraakt worden door de knoet
van het luid klappend volk
zij rekent niet meer in dagen of nachten
tot de oogst aan haar voeten ligt
zal zij wagen om dit godvergeten land
van man en macht te ontschragen
het vuur in haar ogen ontvlamt de gerst
vogels verschrikken…
Herlevend
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
712 in verkilde stilte afgedaald
opgehaald uit donkere spelonken
teloorgegane vrolijkheid
hoe blaas ik warme gloed
naar ingeprente beelden
penseel ik kleuren van plezier
in simpel samenzijn
het was zo fijn te fantaseren toen
de wijde wereld openlag
dromen konden echt bestaan
in de koude maan van deze dag
graaf ik een geuzengat
en haal…
bezopen avond.
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
972 ik heb het er echter
wel voor over, alleen
de kater, straks, zie ik
tegen op, man! ('t is
een groot beest).
maar verder gaat 't
eigenlijk wel goed.-…
Chellah Beach Club
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
959 De zonnewind heeft wat zand
van de maan rechtstreeks
naar het strand van Tangiers geblazen:
alles glinstert en beweegt.
Bleke kamelen balanceren verward
op het koord van de branding terwijl
de lichten van het veer naar Tarifa
dansen op het ritme van mijn tango.…
Een vader
gedicht
2.5 met 39 stemmen
18.733 Neemt dan
bijvoorbeeld de man die van zee komt,
ontvangt en bedient hem en als hij dan
gaat, richt ze een hier voor hem in voor
als hij terugkeert, als ze weer wil. Wachten
maakt deel van haar lijf uit voortaan en
denken hoe was hij, wier aan zijn voeten
in zijn handen een net - Hij is het!…
Als lichten doven
netgedicht
3.8 met 48 stemmen
2.124 als de nacht lichten dooft
en enkel de maan nog naar ons oogt
is er enkel drift die in geen tijd gelooft
en vurige krachten mateloos gedoogt
spieren als speren gericht op de daad
jagen ons op in een blinde storm
en waar denken de rede verlaat
worden we naar wellust gedreven
dan, ja dan, schreeuwt de liefde,
en verscheuren wij elkaars…
Heden en Toekomst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
692 Zoals de maan mijn pad verlicht in ’t duister,
Jouw stem mijn ziel verwarmd met zoet gefluister,
De aarde – rood – mijn hart versterkt.
De wind de muizenissen doet verdwijnen,
De regen met het zout mijn huid laat schrijnen,
De ether een verandering van toon bemerkt.…
Deze nacht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
492 Deze nacht ben ik opgestaan
om naar nieuwe woorden
op zoek te gaan
maar ik kom niet verder
dan wat onhandig stamelen
de stilte weegt te zwaar
verdriet komt door mijn letters beven
mijn hand wuift onbeheerst
naar de eeuwenoude maan
dan denk ik aan jou mijn lief
en hoe je met warmte over mij waakt
dus ben ik maar weer naar bed gegaan…
Het gerucht
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
674 Zo'n zomeravond, uithijgend
klam en nauwelijks gekleed nog
wegvloeiend naar nachtkoelte
waarin het trillen boven akkers
en velden wegsterft
de leeuweriken wegvleugelen
een maan aanzwelt
dralende slaap zich schuchter aandient
In die sluipende schemering
verschijnt ze, sluimerend
zonder uithalen of grootse gebaren
spreekt fluisterend woorden…
als wij
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
1.586 de ravijnen afsnijden
de passen vermijden
in de dans recht in het hart
van onze passie verkeren
in de ontlading van het verlangen
een nieuwe oeroude wereld creëren
als wij
ons intens gedeelde moment
als we samengekomen zijn
elkaar deinend in de ogen kijken
in onze glimlach gevangen
schrijf ik onze namen
in je zilveren manen…
Nodig
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
653 niet zonder je kleuren
tijdens het zonderlinge
woordgebeuren
want ben je overbodig
dan geven ze taal
komt er zonder te weten
een einde aan ’t verhaal
verdwijn je langzaam uit zicht
van je laatste droef gedicht
verlies je langzaam het moraal
door het geweten van de taal
troef ze niet af, als dat niet kan
wees ook met ‘t woord een man…