8157 resultaten.
Langs de rails van het leven
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.733 Je moet als mens toch beter weten en
dit scenario vergeten.
Samen door de metro van het leven en
wens daar naar te streven. De laatste
regel van dit gedicht blijft;Hoop
en zicht op Levenslicht.…
Troost
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
1.203 Wanneer mijn verdriet 't verre sterrenlicht streelt en
ondragelijke herinneringen de dagen opsommen
wanneer ik denk hoe de mens is, alleen
mengsel van geuren, dromen en kleuren
snel vervagend in de stroom van de tijd en
zonnebloemen, zwart, naar de grond staren
met honderden vragen verzwaard, wanneer
de maan als vergeten parel in een juwelendoos…
onkruid vergaat niet
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
859 juist overkomt
dat een groeien
niet mag bloeien
het is vaak
mensenwerk
van onbewuste
machteloosheid
verkrampt tot
uiting van geweld
gevoel
dat snijdt
ogen
die niet meer zien
een hart,
genadeloos geveld
soms heel even
onverwacht
niet overdacht
wordt ons getoond
waar men vaak
zonder weten
op had gewacht
geraakt door een mens…
Verloren Paradijs
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
2.475 een heel wrede
Die duivelse plannetjes smeedde
Hij gaf hen wat fruit
Dat men naar verluidt
Op dat moment 't liefst had gemeden
Want God die keek net naar beneden
En zag wat ze allemaal deden
Hij gaf hen toen straf
De lol was eraf
Ze konden zich bliksemsnel kleden
Ook moesten ze weggaan uit Eden
En dat had een heel goede reden:
Een mens…
fluitgenot
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.326 als ik fiets door de straat
op mijn eigen houtje
dan fluit ik op snaakse wijze
naar elk zichtbaar vrouwtje
intens geniet ik dan:
aandacht geven is een lust
geen mens die dat onkent
voor mij een echte must
ik dwaal van hoek tot hoek
en aanschouw het lokaal toneel
niets ervan wil ik missen
noch het schoons in het bordeel
mijn fluit is…
Letters en Cijfers.
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.091 Sinds 3300 voor Christus is er de drang
om vast te leggen wat
er omgaat in de mens;
om elke gedachte, elke wens
ook te beschrijven.…
troost
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.837 rust in mij
gij oude mens
verlaat u op
mijn dragende troost
voel mijn warme hand
het verzacht uw pijn
door scheiden overmand
houdt mij nog even vast
dicht mij uw gedachten toe
ze worden nog enkel gedragen
als een angstige last
ga nog even mee
langs mooie levenslanen
ik weet u bent stervensmoe
doch laten wij nog even dralen
en ons…
Twee bruine beren in Potjestan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
540 van Potjestan
dansen twee bruine beren
poten klauwen door de lucht
"bewegen" schreeuwen de heren
snuiten kijken droevig rond
in doffe ogen schittert vocht
bekken zien er uit als mond
nadat alle tanden zijn verkocht
links en rechts op elke bil
zitten grote kale plekken
exceem zweert bij hoog en laag
verdwenen zijn stoere nekken
de mens…
Versteende golven
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
569 Beweend,als ze neemt,
onbemind na razernij, om
wat de mens haar sleet,
verstenen golven in aangezicht
van kunstmatige stranden,
getij haar wijsheid weet
gesticht in onbegrepen handen
kalme berusting breekt geduld
ritmisch in eigen zilte bad
om de zondaars te verbergen
strijkt zij haar plooien glad.…
Kerstmis 2008
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
2.082 Ook dat zijn vragen, en je weet
Daar komen we mee verder,
Want aandacht aan een mens besteed
Maakt ons een goede herder.
Dan gaan we zoeken naar een kind,
Naar wijzen, engelen, mensen.
Dat ieder daarin vrede vindt
Wil ik u allen wensen.…
Uit het bomenrijk
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
627 Geen schuld bekennen wij aan wie je bent:
een mens te goeder trouw uiteengevlochten,
het wezen door de aardgodin erkend.…
ik zag schimmen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
921 lijken
die ik ergens zwevend
boven mijn schouders voel
laatst keken schimmen
heimelijk mee
wilden mijn ogen sluiten
naar believen
kom wees toch gedwee
wij weten veel beter
hoe voor jou te kijken
al was het maar
ons te gerieven
plots drong tot mij door
dat mijn bril ontbrak
op het reflecterend schilderij
ik zag een tevreden mens…
Nietig
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.129 kruin
bladerloof juttend over veld en wegen
over land gutst de hevigste regen
beken zwellen tot wildkolkend bruin
uit krakend en bonkend hemelgeweld
wordt ijsloden hagel gemitrailleerd
door knallende zwepen gedirigeerd
naar 't oppervlak van het maaiende veld
einders, luchtzuiverend gespoeld,
gangmaken weergoden in schrikbewind
over de mens…
warmte maakt geluiden stil
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
591 zoekend
kletsend uit hun nek
vlinders vliegen kleuren
ogen geel en wit van licht
strijken neer op bloemen
vouwen vleugels rustend dicht
sloten dromen zwart
door zonlicht groen gekant
strakke linten glinsteren
in een recht doorsneden land
klokken luiden tijd vertragend
warmte maakt geluiden stil
hitte zal zijn tol gaan eisen
als de mens…
Mij maak je niks wijs
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.213 Het zijn niet alleen de oorlogen die kwellen
ook de natuurrampen zijn niet mis
is er nog wel één plekje op aarde
waar de mens gelukkig en tevreden is ?
En wij, wij zitten maar te zeuren
over het weer en de dure benzineprijs
zeg nou niet dat het jou niks doet
want mij maak je echt niks wijs.…
naïef
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.055 het was het kind in mij dat preekte
woorden van goedheid en vrede
niet van kwaad wilde horen
dat de mens schijnt aangeboren
het kind is dood
het preekt niet meer
ik wurgde het zelf in mijn schoot
om zo zijn naïviteit te smoren
het zijn gróte kleren die ik draag
en op mijn schouders zwaar het weten
van het kwaad dat alom woedt
met wortels…
Waarom zou je?
hartenkreet
3.2 met 15 stemmen
2.798 Misschien omdat ouders
het goed met je menen,
evenals onderwijzers,
kortom een ieder die
volwassen is.
Maar waarom zou je
ernaar luisteren als
de lokroep van verderf
harder klinkt
en je meesleurt
naar de afgrond,
wie zijn wij
om je te stoppen,
waarom zouden we?
Omdat we van je houden misschien?…
OPA
netgedicht
3.1 met 53 stemmen
4.426 Geen mens zal weten wat hij nog kan voelen,
Hij huilt als hij weer in zijn luier pist.
Van binnen botst hij tegen vage mist,
Van buiten tegen deuren, tafels, stoelen.
Hij snapt niet meer wat anderen bedoelen,
Zit naast zijn levensweg als bermtoerist.
Twee jochies rennen dartel om hem heen.…
deel madeliefjes uit
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
833 ik deel madeliefjes uit
lees harten in gezichten
bekijk ze beter zie hun wens
onwennig lachen ze hun plichten
herkennen mij als mens
ik zing in plaats van praten
hun melodie dan onvervalst
maak plezier terwijl zij haten
ze hebben vaak niet in de gaten
hoeveel er is vergald
ik dans waar anderen lopen
lichtvoetig zorgenvrij
maak voor hen…
Groeien bloeien rotten binden
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
1.119 Waar ieder alles in werpt
Maar waar mijn vlam minder vat
Gelukkig scheiden we het afval
In grijze en groene bakken
Men werpt mij in de groene
Alwaar ik rustig composteer
En snel tot nieuw leven kom
Al ben ik dat dan zelf niet meer
Maar planten zullen warmte dragen
Omdat ik mijn liefde nimmer verteer
Zo doet er iets toch wat minder zeer
In mens…
Waar wind de bladeren uit zal vlakken...
netgedicht
4.4 met 20 stemmen
886 Horen wij wel dit verhaal
of menen wij dat alles duurt?
Er blijft slechts wat de liefde bouwde....
Straks komt weer de grote koude
en blijven enkel nog de takken
waar wind de bladeren uit zal vlakken.…
Gelukkig maar!
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
700 Een mens, met geschokte ouders,
een man, danig in de war,
't was geen moslim of al-Qaida
zijn daad was onverwacht bizar.…
de wereld is apart
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
758 iets wat men niet gelooft, denk ik
iets waar men versteld van zal staan,
dus niet de gebruikelijke ellende of
het bijna net zo gebruikelijke geweld
iedereen weet al hoe het met de we-
reld is gesteld, en ook niet de liefde
want die draait dol, gek (als ze al bestaat)
voor een mens als ik die door de binnen-
stad struint, misschien…
Onze naaste
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
664 Ieder mens kan onze naaste zijn
Ieder die we op onze weg ontmoeten
Horen we met aandacht te begroeten
En zo nodig, zorgen voor zijn welzijn
Heb het goede voor met alle mensen
Vergeld geen kwaad met kwaad
Leef naar wat er in de Bijbel staat
Want de naasten zijn uw medemensen.…
Ze
hartenkreet
3.0 met 13 stemmen
1.611 Ik voel de ogen
Op ons gericht
Wanneer ik jouw hand vasthoud
Beide met een lach op ons gezicht
Ik zie de blikken van de mensen
Om ons heen
Wanneer ik zeg dat ik van je houd
En dat ook echt meen
Ik zie ze kijken
Naar elkaar
Wanneer ik zeg dat ik niet van hém houd
Maar van háár
Ik hoor ze fluisteren
Vol van walging en afkeer
Wanneer…
Hebben ze nog tijd ?
hartenkreet
3.7 met 18 stemmen
1.184 oorlogskinderen, zonder ouders
dwalen verlaten eenzaam rond
geen eten voor hun hongerige maagjes
hun lippen gesprongen,droge mond
geen water meer om te drinken
geen huis meer om in te leven
wat kan ik als nietig klein mens
deze kinderen eigelijk geven
't is moeilijk die beelden te zien
die me tot tranens toe bewegen
wat zijn wij dan toch…
Bij de psychiater
netgedicht
2.2 met 12 stemmen
990 Soms vertrekt ‘n patiënt zwevend
zegt de psych, die het vak koos om
met mens en zichzelf te leren leven
Ik zie mij als ballon aan ‘n draad
meegenomen door mijn vrouw;
met reden bang dat ze me loslaat
sluip ik weg door ‘n kierende deur;
de psychiater op vier hoog staart
naar ‘n raam dat wijd open staat
De broeders van Sint Adelheid…
Er fluisteren tranen in de wind
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.633 Lieve, lieve jij
morgen ben je jarig
we weten allemaal
dat het je laatste verjaardag
hier op aarde zal zijn
de artsen spreken over enkele dagen
misschien weken
die wetenschap die doet
afschuwelijk veel pijn
je blijft opgewekt
bent niet opstandig
zegt, als het zo is
dan heb ik een mooi leven gehad
je was altijd al een tevreden mens…
Van de koude grond
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.321 Zijn korte leven lang verdedigde hij trouw
de leer die in de goedheid van de mens geloofde.
Niets dan goeds dus. Waardoor hij langer leven zou.
Dat bleek niet het geval – gelukkig. Uit dien hoofde:
toen mij gevraagd werd, iets te zeggen bij dit graf,
gnuifde ik schamper, doch wees het verzoek niet af.…
D
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
854 De wind waait over land en zee
De wind waait altijd met je mee
Een mens blijft soms achter op een plek
Dat terwijl de ander vertrekt
Laat mij vliegen als de wind
als in een fantasie
Van dit kind
Ooit was ik bemind
naar verre streken waai ik heen
Al moet ik lopen
Op één been
Afstand is maar een paar letters
Een woord
Maar afstand van…