Alle inzendingen over tranen

8256 resultaten.

Sorteren op:

- Branderige fleur, vlammend van kleur -

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 939
Enerverend bedelde zoektocht naar een oplossing, huilde weerstand als een kind in hem, tranen zacht.. De verademing doorwrocht in avondrood om met bezinning opnieuw te beginnen.…

Voorbij

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 635
Goot er een traan overheen, de laatste, zo vloeiden de stukjes zonder een barst weer aaneen. Die morgen, de Hoofdstraat, daar stond hij kleumend bij halte lijn tien. Onrustige blik, licht gebogen, geen echte bink zo te zien. Was híj nou degene om wie zij zo eindeloos lang had geweend?…

JUNINACHT

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 11.498
Dansen is dolen, is derven en zwerven, aarzelend verkiezen en rakelings verliezen, handen in handen staan bij het refrein; zingen en springen, de tranen verdringen: danst om de rozen die raadselen zijn. -------------------------------- uit: HET STERRESCHIP (1979)…

CORNWALL

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 587
Verbeelde mij een jeugdtrip waarin ik beland was op klimhoogte doch had de kracht niet het te bestijgen heftig trokken de paden doch mijn benen werkten tegen mijn adem ging over in zuchten poriën braken open en lieten hun tranen Cornwall, St, Michaels Mount Tintagel en King Arthur zwaaiden wenkten hoog en laag en ik kroop onder de…

Leven: regendruppel

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 475
Verstoken van iedere toekomst alles is volbracht, ver van goed en kwaad gekooid in structuur van vreugde verdriet tranen en lachen Bij wie wil je dichter zijn, terwijl anderen in je spoed worden verpulverd: er rest een lege vale wereld? Maar roepend tegen de zee smeek ik, dat je de eeuwige jeugd zou uitstralen…

Een glimlach naar de kleuren van de herfst

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 616
Een glimlach naar de oude vrouw die met haar tas vol kostbaar fruit mijn weg daareven kruiste, licht gebogen naar de grond die alles deed ontluiken en begraaft; Novemberluchten vol vertedering, vol tranen van zovelen die nu treuren om wie ging en nooit meer komt; die zuchten onder eenzaamheid en afscheid, die geen licht meer zien maar toch…
Adeleyd15 november 2014Lees meer >

Fantast

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 682
De ogen lachen en geven zoete tranen Het hart klopt opwindend en vergeet verdriet. Nu is het beter Zo moet het blijven Kleuren die vreugde geven, de glimlach die blijft kleven. Mijn woorden worden weer begrepen.…

BEESTACHTIG BOERS

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 545
Al lang beschreven schrijvers de Germanen Als onbehouwen, achterlijk en zot Rond 1500 lachten bij ’t schavot Veroordeelde plus massa zich nog tranen Het Lage Land had vreemde onderdanen Hoe droevig was hun troosteloze lot Geen kleren en verkleumd tot op het bot Dat vroeg gewoon om drinkende kompanen Een land, geplaagd door stormen en door…

~In A Sentimental Mood~

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 441
Ach ja, ’t was zo vertrouwd, Simon Carmiggelt: Een glimlach, soms een stille traan die biggelt.…

Een Oostvaardersdood

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 575
Over de zeebodem, ooit nijver drooggelegd vloeit opnieuw treurig vocht rond levenloze karkassen - een mengsel van bloed en tranen - langs bomen in vormen van catastrofes een eenzame schelp treurt om de gestolen liefde van haar godin de mismaakte aarde komt woest en ledig terug bij haar geboortestaat wachtend op alles toedekkend hemelwater…

Maar niet voor mij

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 481
Hoeveel sonnetten zijn er niet geschreven, vanaf ’t jaar duizend tot vandaag de dag, van liefde met een traan dan wel een lach, maar niet voor mij, ik mocht het nooit beleven.…

IK ZAL ER VOOR JOU ZIJN

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 697
Ze zei: Natuurlijk hou ik van jou ik hou van jou met heel mijn hart Ik speld je echt niets op de mouw ik heb enkel mezelf niet ontward Ik vroeg liefje waarom huil je nu heb ik je dan wellicht pijn gedaan Passeerde je gister soms de revue dat jij heden in tranen moet staan Ze zei: Ik heb zo’n vaag verdriet met een gevoel van eenzaamheid…

Contactsleutel

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 476
Maar inmiddels hebben De geraniums in de vensterbank Net zo'n treurig gezicht Als jijzelf - Tot dat meiske komt, Met haar gitaar, en een Liedje voor je zingt En speelt dat de gevoelens Die ergens diep in je zijn Wakker maakt, muziek die De sleutel is tot wie Je ten diepste bent, Je glimlach breekt door, In je ooghoek een traan…

(kanker 5) steeds dichterbij

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 495
toen jij jouw ogen weer de ruimte gaf en wit ontwaakte uit de roes die operatie heet… met het zweet in mijn handen en de tanden op elkaar ( niet schreeuwen ) stond ik naast jouw bed je huilde en de stoel die naast me neergezet werd, schoof vanzelf weer achteruit ik sta wel want ik wil jouw tranen strelen zacht verschoof jouw stem…

Welkom in Nederland

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 16.541
Nu lopen de cijfers langs de wegen van Europa vol speeksel, vol tranen, vol dringende verwachtingen. En waar zou jij op hopen als je verhaal, je land, je stad, je monument, je berg, je dorp, je eer, je school, je huis, je deken, je matras, je nachtrust dagelijks aan stukken werd gerukt? Geschiedenis vindt evenwicht, maar niet vanzelf.…
Anne Vegter15 oktober 2026Lees meer >

Van slag

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 762
Dubbel lig ik tranen vloeien, niet van pijn maar van de woeste blik uit de ogen van die man van mij. En dan te weten dat normaal IK degene ben, die maar niet aan dat extra uur wennen " ken"!…
Johanna25 oktober 2015Lees meer >

Zwart wit

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 817
zwarte thee, zwarte ogen, zwarte tranen, Indische wortel en peroxyde, zo wit kan zwart zijn. Haat uit verdriet, zo wit kan zwart zijn.. Gevang in opperst gevang,niets kan schelen. Tarantella en hoeden, mannen in het zwart.. Minder,minder, niets kan schelen,hoge heren erom heen.…
Heleen4 december 2015Lees meer >

Mijn tranend oog

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
Wat je alleen nog kunt is tranen maken. Toch hoop ik dat we altijd samenblijven. Voor geen kunstoog zou ik je willen ruilen. Samen met jou kan ik voluit blijven lachen. Het lachen staat me nader dan het huilen.…

2015-2016

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 684
2015 wuifde ik uit met een traan, van al het verdriet die werd aangedaan. Terroristische aanslagen, die wij met afschuw op de media zagen. Ik zal proberen niet meer achterom te kijken, dan zie ik toch maar overal lijken.…

Ziel-sprong?

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 447
De mist vertekent het zicht in de schaapskooi van de verwachtingen, het priemend licht is in aspiraties opgegaan, uit de sikkel van de maan welt een overtollige traan.…
Pama6 januari 2016Lees meer >

Gebondenen

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.011
Maar door dit klagend gedicht Bindt ons de val der fontein: ‘Zwaar’ is de meester van ‘licht’, Tranen zijn zoeter dan wijn.…

Verpleegd

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 556
Er komen dikke tranen bovendrijven Het zit me al een hele tijd tot hier ‘Kom op, u moet straks zelf weer kunnen douchen.’ Ik voel me een zak zand, zacht uitgedrukt Is zij nou van de ondersteek gerukt?…

Offer of slachtoffer

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 530
blijven staan was het de straf die Hij droeg of is het anders gegaan Jezus het offer of slachtoffer twee verschillende vragen onder het kruis beseffen we Zijn kracht dat Hij het wel heeft gedaan volbracht heeft gedragen veertig dagen zijn lang genoeg om in beweging te komen Hem te zalven en te begraven onze waarom tranen…
Cor van Vliet12 februari 2016Lees meer >

Pointing to the skies

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 713
Ik zie het leven door heel andere ogen Je afscheidsrede vond ik prachtig hoor Het ne me quitte pas, het jongenskoor Abide with me, het was heel ingetogen Ik zou mijn lief je tranen willen drogen Ontsluit je hart en ziel, leen me je oor Nu ik het voertuig van mijn geest verloor Kom ik in vlinders op je toegevlogen Dans ik in goudvonk boven…

van groeiende naar bloeiende

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 470
met de vermoeidheid achter de rug en 't verdriet en rouw van jaren kom ik mezelf hard tegen en ik sla terug net zo lang, tot ik kom tot bedaren wie verlost mij van de pijn om nog van de wrijvingen te zwijgen zit ik in bepaalde verwikkelingen wie had ooit gedacht dat 't zo zou zijn weg met de wanen, weg met de tranen weg met 't diepe…
Maularia Fist26 februari 2016Lees meer >

Op de boot

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 579
En ik zag in de verte de duinen waarin je speelde, de golven waarin je zwom, de wolken die je schilderde, maar vooral zag ik jouw dierbaren tegen de reling arm om arm als om heling, hun tranen in bedaren nu, turend naar het ongrijpbare,…

VOGELS.

poëzie
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.195
De duif doet de zoetheid van 't troostende kirren Zacht druipen om voorhoofd en lippen als mirre, De nachtegaal roert door haar smachten tot tranen, En hel schalt de wekroep der vlammende hanen.…

Lof voor de zotheid

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 482
Dat je tranen van vreugde mag huilen ter verzachting van een niet verdiende pijn. Want het loven van de zotheid opent de onschuld waar die dient te zijn. Maakt schoon wat van haat vervuld was. Maakt elk belast hart weer van harte rein.…

Na het demasque

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 571
ik zag je spelen jij had de lach van duizend minnestrelen in een lieflijke variant een stem met minstens drie octaven die jij heel frequent afwisselend op liet draven ogen die traag loken met tranen van kinderen te vinden op een zigeunerschilderij jouw onhandig bewegen bleek een zegen voor de act die jij van nature speelde…

Zonder Jou

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.090
leeg is mijn tuin zonder jou ieder bloemenhart is geknakt gebroken in rouw eens waren zij mijn symfonieën in lentebegin met snerpende vogels en dansende vlinders erin nu hangt aan ied’re bloemenkelk nog een traan voor wat zo mooi bloeide en niet verder kon gaan en grijze wolkensluiers houden mij uit jouw zicht en hopeloos zoek ik naar…