9414 resultaten.
Wachtend op een schreeuw
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
739 reiken horizonnen ver
tot waar de prooi gestorven ligt
als zand tot stof gemangeld
ogenschijnlijk lijkt de aarde dood
maar in de diepzee kiemt nieuw leven
in het licht dat moeder aarde straalt
het toeval neemt zijn kansen waar
stort bui na bui op elke rotspartij
tot kolkende stromen over kale akkers
mossen kleuren al wat boven water…
De aanraking
hartenkreet
4.8 met 51 stemmen
2.034 Een druppel water verlaat je haar
en baant zich een weg langs je rug
ik vang het op met mijn vinger
zodat ik het een triest einde bespaar
en breng het naar de oorsprong terug
Een nagel over jouw ruggengraat
veroorzaakt een reactie op jouw huid
en door in herhaling te vallen
de rilling die het achterlaat
maak je een spinnend geluid
Iedere…
De Kermis
gedicht
3.1 met 17 stemmen
11.255 Liefste het water viel met een klap op de bodem van het kanaal,
de wolken werden zwart ingezwachteld,
kermislui zeiden, ja het is avond.
Ze gooiden draaimolens en schiettenten in de golven,
ze riepen me,
dat geboefte pakte me beet.
Ze rolden om van de lach,
eet van je suikerspin, zeiden ze,
drink uit een fles, word dronken.…
Tweede vader
gedicht
3.0 met 44 stemmen
22.201 Naderend tot zijn water
voelden wij zijn ogen die de sterren konden doven.
Later toen hij niet meer van je zijde week
en zelf een hart bezat waarin het spoken kon,
roep hij om ons door het plafond,
zocht vrede in onze dunne kelen vol ongeloof.
-------------------------------------
uit: 'Onhandig hart', 1998.…
In de rij ...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
874 In de rij bij de waterput
gewoon 'n doordeweekse dag
ergens in afrika
in de rij voor water ...
In de rij ?
Ja, in de rij !
En ik, ik schaam me
voor de eerste rij !…
Uit de netten
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.058 kinderjaren
kon hij troebel kijken
als door wazig glas
om niet te laten blijken
dat hij verloren was
te groot voor hemzelf
zoals de wereld leek
zonder kleur of iets
vlogen de dagen bleek
om en verder niets
een machtige oceaan
met hem als vis erin
opgesloten in zijn vangst
enkel verlangen naar begin
verdronk z’n grootste angst
het water…
een kalme stroom
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.207 kabbelende stroom
die kalm meandert tussen zomerkaden
de schepen ogen traag en zwaar beladen
doch voeren slechts een achterhaalde droom
wat futen drijven slaperig en loom
een rietkraag lispelt treurig een ballade
de avondzon belicht met veel genade
de knekels van een jonggestorven boom
je houdt de bedding keurig in bedwang
het wassend water…
Kapitein kleerscheur
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
3.363 Naar de kelder met dat schip
neem geen levenden aan boord
strop ze allen aan een koord
pin het wrakhout op een klip
Gaar me bocht in duizend vaten
streng de zwarte vlag in top
haak ze averechts en schop
elke scheepsmaat in het water
Steek de zeilen stop het bollen
schiet de naalden van de dekken
patroon de schoener, kiel tot spriet…
geld dan vies is van beschaving
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
2.723 je handen vragen
meer dan ik kan dragen
je mompelt zacht
een dank je wel
maar je ogen kijken weg
zien het land verdrogen
de woestijn had niet gemogen
nu het water tot de lippen komt
ze dringen je hun wijsheid op
met geld dat vies is van beschaving
zetten zo je toekomst op de kop
in hun ontwikkelingsverslaving
ze maken je tot consument…
onschuld
netgedicht
3.5 met 63 stemmen
12.684 zo zag ik je zitten
gehurkt in het gras
een klaverbloempje plukken
alsof het iets gewichtigs was
je rende over het water
in stukken kringelklein
brak je de weerspiegeling
alsof het niets kon zijn
dan viel je in zijn armen
je zag hem niet eens staan
een spel werd al je struikelen
alsof je danste op de maan
de nacht was van flanel…
Het kind en ik
gedicht
4.1 met 107 stemmen
32.929 En telkens als ik even
knikte dat ik het wist,
liet hij het water beven
en het werd uitgewist.
---------------------------------------------
uit: Nieuwe Gedichten (1894-1953)…
de zee geeft, de zee neemt
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
858 ik struikel over dichters op het strand
ze zijn in drommen naar de zee gekomen
hun adoratie doet het water stomen
de blik naar boven, pen reeds in de hand
ze schrijven over sporen in het zand
die weer verdwijnen bij het overstromen
ik hoor ze over wolkenluchten bomen
hun Lourdes is de zilte waterkant
dan wordt het Nereus eindelijk te veel…
Bejaardentehuis
netgedicht
2.6 met 39 stemmen
4.830 Als ik er ben
keurt zij haar pillen
haar drankjes en haar knie
't is water zegt zij
noemt mij weer jongen
en vindt dat ik er goed uit zie.
Zij schenkt mij koffie
is weer voor even
dat lang voorbij vertrouwd gebaar
als vroeger woelt zij door mijn haar
morst dan een beetje
omdat haar blauwe handen beven.…
Noorderlicht
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
2.741 in koeterwaals spreekt ze roerend
zonder poespas of dure woorden
lieert ze klanken uit het noorden
mij naar it marrenlân vervoerend
vlak aan het water droom ik haar
bij ’t paviljoen, naast pottenstrand
waar de zon het startersland verbrandt
en ik zwijgend naar haar schaduw staar
dichten dansen mij lokkend naderbij
talen mij in tomeloos…
onschuld
netgedicht
3.2 met 432 stemmen
103.639 zo zag ik je zitten
gehurkt in het gras
een klaverbloempje plukken
alsof het iets gewichtigs was
je rende over het water
in stukken kringelklein
brak je de weerspiegeling
alsof het niets kon zijn
dan viel je in zijn armen
je zag hem niet eens staan
een spel werd al je struikelen
alsof je danste op de maan
de nacht was van flanel…
onschuld
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.218 zo zag ik je zitten
gehurkt in het gras
een klaverbloempje plukken
alsof het iets gewichtigs was
je rende over het water
in stukken kringelklein
brak je de weerspiegeling
alsof het niets kon zijn
dan viel je in zijn armen
je zag hem niet eens staan
een spel werd al je struikelen
alsof je danste op de maan
de nacht was van flanel…
's Morgens op het witte laken
poëzie
3.2 met 19 stemmen
4.056 's Morgens op het witte laken
doet er een gelaat ontwaken --
dat ligt daar als een waterlelie
op een golf water, op de peluw.
's Middags loopt ze in het bos te schijnen,
haar ogen tussen bladen als twee kleine
vuurjuwelen, kijkend in een laan --
bladen ruisen weer dicht, ze is gegaan.…
Hartstocht
netgedicht
2.6 met 18 stemmen
1.883 't was eerst maar een spel
werpen met bloempjes
spelen met woorden
eerst een beetje eigenliefde
dat we ontwaarden
in elkanders ogen
waarin we steeds dieper
konden verzinken
de kalme golfslag
die 't zandstrand kuste
werd geleidelijk
opgejaagd door westenwind
en schuimtoppende baren
verhieven zich
en 't water spatte
vermengde zich…
Ik mis je
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.865 Je zit op de grond voor het meer
kijkend naar het water
en de bootjes die langs varen
ik zit naast je
en kijk naar jou
naar je vrolijke gezicht
en je dansende oogjes
konden we maar voor altijd zo blijven zitten
jij en ik samen bij het meer
want nu pas weet ik wat missen is
ik mis je zo erg
dat ik er soms misselijk van word
en de tranen…
Concert
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
790 De straal water uit de verstopte dakgoot
soleert, de bliksem levert de lichtshow.
De donder dissoneert luid, gevolgd
door de klap van een dichtslaand raam.
Hard en zacht wisselen elkaar af.
Als het onweer de aftocht blaast,
neemt de eentonigheid toe. Langzaam
wordt het droog. Concert zonder dirigent.…
De vissers in de nacht
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
1.252 Afwezig in de avondrust waarin ons dorp reeds was beland,
kon je hun peddels horen ploeteren in het water van de Maas ver van het land.…
Mijn schip met geluk is veroverd
hartenkreet
2.7 met 9 stemmen
1.209 ik voel mij als een trots schip
dat zeeën der liefde verovert
waar prachtig helder water
tot blinkend kristal wordt omgetoverd
in mijn gevulde gouden ruim
heb ik miljoenen exemplaren geluk
dat ik wil delen met een ieder
als troon op een machtig voetstuk
maar plots hangen daar donkere wolken
die alles behalve vredelievend zijn
als piraten…
blijven buien waterdicht
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.314 mijn jas
die past maar net
schudt de wind aan panden
beven binnendijkse landen
blijven buien waterdicht
ik breek rotsen
splijt de bergen
jaag met grof geweld
massa's water door de perken
tot de kruin van jonge berken
ik barst van energie
maar moet zo
af en toe meanderen
de richting iets veranderen
door jouw granieten wil
ik vloedgolf…
geduld
netgedicht
2.6 met 45 stemmen
8.062 een aalscholver schoot
door stuivend schuim
de jongen schrok en trok
een cirkel om zich heen
tegen het donker zag hij
drie meter breed een vogel
neerkomen en broeden
op de wateren kwaadaardig
het wachten beu keerde hij
huiswaarts met een dooie vis
die hij te ruste legde
op de zinken winkelluifel
na vele dagen zag hij
leven wemelen…
Tranen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.544 Je tranen spreken waarheid rechtstreeks aan
met waterige tongen tot mijn hart
mijn snelle overweging wordt verward
het leek zo logisch maar heeft afgedaan
gewoon verstand, in velen toch het hoofd
begrijpt zo weinig van gesloten taal
mijn ogen zien de druppels niet verbaal
zo wordt droge praat van zijn kracht ontroofd
wat kan ik nog beweren…
Oase op de heuvel
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
10.167 er is geen water,
alleen maar dorst
en aan die anderhalve cactus
is ook geen eer te behalen
en in de verte
blaken
twee kleine heuveltjes
in de zon
En dan ineens springt die
oase mij in het oog,
liggend op een heuvel,
zacht glooiend
met fijne sprietjes gras begroeid
en met prille dauw bedekt
daar leg ik mij neer…
Orkest
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
704 En roept alle bomen op te gehoorzamen
Samen te bewegen, als een brave kleuterklas
Alsof het al tijden ingestudeerd was
Ik loop het ritme van de regen tegen de ramen
En luister naar stemmen, een dierlijk gebed
Daar volgt de trom en de bas
Een geroffel van een Renault
De vrachtwagen geeft, rijdend
Naar achteren, een piep cadeau
Het water…
zo ongeveer
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
744 in deze rechterhand
met haar littekenwaas
getuige van wat leven
houd ik het heelal gekneld
tussen gisteren en morgen
verborgen achter toen en later
en de heerser over het lijden
in het hier bevoel ik
het eindeloze nu
dat getijdeloos gemurmel
van water in een beek
die hopeloos blijft zoeken
tussen bron en zee
nu adem ik niet
dat doet…
Duinen
gedicht
3.6 met 19 stemmen
10.281 In de spaarbekkens hangt het water;
je zou er munten in kunnen gooien
als in het bassin van een fontein.
Bast is van jonge bomen afgeknaagd.…
Vrede aan de Amstel
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
704 dansend over steentjes
golft hij door landschap
ziet in rivier water kringelen
riet wuift zacht naar wie weet
hengelaars vrolijk toch geen beet
met eigen bier op kleine tap
wurm glinstert in het zonnetje
zilver krioelt in een tonnetje
hij lacht en voelt licht gespot
gaan fietsers bellen luiden
hij zweet geen peentjes
wie kan hem nog…