Hartenkreten over liefde

Ik mis je het bed is zo leeg was je maar hier zodat ik je kon strelen Ik mis je de warmte, je adem je lichaam tegen dat van mij gedrukt Ik mis je en mijn tranen laten me beseffen hoeveel ik naar je verlang…

En zo lopen wij door de dalen heen waarachter toekomst is, te weten aan de stappen in het heden…

Ik zie daar rode wangetjes nog genietend van de zon ik zou wel willen dat dat ook vandaag nog kon. Lekker niets vermoedend genietend van vrije tijd ik zou wel willen wandelen hand in hand met mijn meid. De dagen gaan zo voorbij maar het weekend altijd te snel ik hoef je dat niet te zeggen want dat weet je ook zelf wel. De eerste dag…

Afstand neem je stilte om je heen ik weet dat dit niet goed is je laat mij straks alleen. Dit was de laatste keer ik ben alleen met mijn verdriet ik voel de pijn en huil alleen jij ziet het niet.…

je was net binnen of je zag me staan je keek me aan en liet mij branden het was weer tijd om op te staan om te gaan en de verleiding te weerstaan misschien zwak door weg te lopen maar beter zo dan weg te zakken in het zwakke vlees…

mijn hoofd huist meer atomen dan menig atoombom soms is er even moeilijk aan te komen als aan een echte bom al die atomen laten mij denken voelen dromen haten tasten gaan en komen in bed lag ik vannacht te woelen denkend aan al die atomen meer atomen nog dan de planeten electrisch gekoppeld en gespleten ontstaat in mijn hoofd meer licht…

De duif op het dak De zon op een tak De wind in mijn haar Een arm om elkaar Een schelp op het strand Een kneep in mijn hand Het zout op mijn huid Een zoen op mijn kuit Mijn voet in het zand De vloed over land Een golf en een lach Een schitterende dag…

lief, zo lief jouw woorden steken niet zij strelen zacht de puntjes op de i ik heb je lief, zo lief als zinnen een web van lentedraden weven en vochtig de dageraad raken ik heb je lief zo lief wanneer lippen zwijgen en de taal der minne laten spreken ja, dan heb ik je lief zo lief…

Ik haalde de brief weer uit mijn jas alwaar de naam van 't restaurant op geschreven was Mijn hart bonkte in mijn keel " Ristorante Vigo Salvatore " de muziek was luid en klonk ceremonieel Nieuwsgierigheid duwde mijn voeten naar voren liep op de ingang af kon hierdoor de klassieke klanken beter horen Bij de deur kreeg ik een masker…

Mijn hart vol van verrukking verraadt mijzelf door mijn gezichtsuitdrukking De warmte die door m'n lijf raast gevoel van passie kan het niet geloven haast Dat 'n gedicht mij zo raken kan draai ik rondjes in de kamer wie zal mij ooit geloven dan Betoverd door vele woorden van weleer neemt het bezit van mij hij moest eens weten…

Zachtjes glijdt er een brief in de bus hij ruikt zelfs lekker lijkt heel bijzonder dus Met zorg haal ik de brief eruit loop dan de kamer in zink op de bank lekker onderuit Lees ik mijn eigen adres hardop 't is heel mooi geschreven zegel van Bea d'r op Geen afzender staat er op de achterkant van wie zal dit nou wezen wie is zo…

liefste je bent liever als je lacht je bent veel mooier dan ik dacht en ik, zit hier maar foto te staren zo ben je dichterbij en dwaalt er weer een uur voorbij liefste er zijn nachten van duisternis met een hoofd vol wildernis waarin de tijd in traagheid fluistert zie de sterren urenlang glinsterend op je wang liefste er zwemmen…

je kijkt door de holle ramen van een gebannen toekomst ik drijf af uit jouw horizon verslonden in ogenblikken in een vingerafdruk van verdriet onuitwisbare liefde ik kon je niet meer troosten mijn woorden niet sterk genoeg jij was het gebroken wit wat verloren ging in het zintuig van vergeten door het zure heen…

Jouw overtuiging overtuigde mij twijfelen mocht niet meer Daarmee zou ik je tekort doen en doe ik je lieve hartje zeer Ik zag de beperkingen voor me en negeerde constant mijn gevoel Alles beter dan jou mis te lopen dan maar liever "op mijn smoel" Nu alweer enige weken later voelt het echt zo vreselijk goed Weet nu ineens weer hoe het…

De hemel is van glas in deze dagen met een tint blauw die ik nergens vinden kan. Ik voel het wel in de woorden - van onze stiltes lange uren - die wij samen opvullen. De glinsterende weerkaatsing van mij in jouw ogen - en de tranen - waren zuiver en puur. Al zal het zoet nu bitter smaken. Ik blijf wel hier. We draaien en wentelen om…

Door jou kan ik niet meer slapen mijn hart bonkt uit mijn lijf Ik kan de rust pas vatten als jij terugkomt en blijft Pas dan kan ik functioneren en weer zijn die ik ooit was Ik heb altijd van je gehouden maar besef dat nu zelf pas Soms zie je pas wat je had als je het even hebt verloren Maar nu weet ik het echt zeker ik wil voor altijd…

Als bladeren in de wind wiegen we op en neer. Als golven op de zee telkens weer keer op keer. Als een blad wiegend in de wind heb ik jou voor het eerst ontmoet. Uitbundig, vrij, als een spelend kind je te zien deed mijn hart zo goed. In de wind hebben we ons even geraakt. het moment was kort en maar voor heel even Maar alles bleef heel…

Mailen en chatten, sms'en en bellen.. Wanhopig gingen we elkaar, steeds meer vertellen.. We raakten verslaafd, aan een luisterend oor.. Dat het soms iets te ver ging, hadden we beiden niet door.. De drang werd steeds groter, om elkaar echt te zien.. Het feit genegeerd, dat het fout was misschien.. De eerste ontmoeting, ging verder…

Ik val op jou als een roos die zich hecht aan de zon. Zonder je licht blijf ik duister bid ik de dood voorbij aan mij voel ik me geknot in uitbundig lijden steken de doornen sterk in mijn vlees. In je weerschijn veer ik echter op keer ik terug in volle bloei vlechten onze lijven een rozenkrans slaan we het kruis dat ons bestuift…

Haar gouden stem maant me haar te vergeten en haast te maken een ander lief te vinden haar glimlach lijkt er geen doekjes om te winden ik weet nog hoe ik naast haar heb gezeten. En hoe'k al zoekend naar de juiste woorden in duistere dagen, in voor-en tegenspoed haar voor mijn bedwelmende liefde heb behoed hoewel ze al meteen mijn liefde…

Nu de duistere krekels het avondrood verzwelgen en een ijle mist van de bergen rolt, pulseert een zwaar verlangen in mijn slapen. De onrust dwingt me de nacht op te zoeken, maar het zilveren pad van de maan leidt naar niets, niets dan mijlen en mijlen van eenzaamheid tot mijn tred een kwelling wordt. Kon ik mijn hoofd te rusten leggen…

aan de rand van mijn wereld hangen witte vogels krijsend in de wind hun schaduwen ijlen over het wit van de bruisende zee op het strand is rillend schuim achtergelaten door de golven op hun terugweg naar de eeuwigheid alleen in de altijddurende deining het fluiten van de ijskoude wind het bulderen van het water straks ben ik weer…

kan schoonheid ooit mooier zijn dan toen die dag was in alles ingehouden adem benemend om te zien, stil verlangend ja herinnering tastbaar als huid teder stilte strelend voel ik haar warmte onderstroom van levend besef, ik: uitverkoren was ik, ja verte, zacht zeurende pijn om wij; kan ooit de diepte vervagen? zij, peilloos dragend de horizon…

een dame zwierf door heel belgenland schreiend in haar auto over stuur sprak mijn leven zit vol apenzuur sinds gister is mijn hart nu overmand het is een nieuw lief waar ik voor val een hollander blauwe ogen rosse kuif belooft mij daag'lijks vrij en fuif zegt duifje ik haal je uit je papendal u moet weten ik ben reeds getrouwd met een…

Ik probeer om verbeelding met mijn vingers te vangen. Er is niet veel behoefte aan iets anders. Enkel een eenvoudige aanraking zou genoeg zijn Om me vlinders te laten zien in de winter.…

Ik breng mijn hart naar jou Alleen aan jou wil ik het geven Omdat ik heel veel van je hou Meer nog dan mijn eigen leven Jij die er altijd voor me bent Die steun biedt in mijn leven Alle dingen van me kent Hebt altijd alles aan mij gegeven Woorden kunnen niet uitleggen Hoeveel ik van je hou Mijn mond kan alleen maar zeggen Schat ik hou…

Ze keek me aan met een dove blik Haar schreeuw om aandacht Ik wilde het niet zien Haar vuistslagen kon ik niet horen Ik voelde niets van haar tranen Ik proefde niets van het zout op mijn huid Zij was de blinde vlek in mijn ogen…

Ik zoek bij jou een dralen in de liefde. Ik hoor je doof verlangen stille lust. Ik ruik je wilde geuren zoele lucht Ik voel je koesterkussen huid aan huid. Ik zie je blind beminnen blozend bloed. Ik proef je vuur smaken rauwe tongen. Ik vind bij jou een stralen in de liefde…

pak mijn handen ik zal je beschermen bij mij en geen ander ik zal me ontfermen pak mijn handen ik hou ze allemaal tegen bij mij en geen ander ik heb alles geregeld pak mijn handen je lijf dichtbij de mijne bij mij en geen ander ik neem je tranen en laat ze verdwijnen geef me je handen je liefde en je hart bij mij en geen ander…

ik heb nog nooit iemand zo liefgehad zong jij en ik begreep je woorden van groot geluk want uit mijn mond zweefde een glimlach naar de Japanse zomer een oud geheim nu op alle winden vrij ik weet dat toen de nacht viel tussen het klavier en romantiek jij verder droomde in je eigen zonnetuin en ik met mijn laatste zekerheid de ogen sloot…