35281 resultaten.
Tijd heelt niet alle wonden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.109 Maar de herinnering is sterker
Dan de werking van de tijd
Zo keren schimmen uit het verleden
Terug in jouw bestaan
Nestelen zich in je gedachten
Stilte is niet te verstaan
de kalmte kan je redden
Als je niet al verdronken bent
De eenzaamheid zal verdwijnen
Golven van onrust sleuren je mee
En de tijd heelt alle wonden
In de diepte van de zee…
Een moeder huilt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 Een moeder bleek
zij huilt een beek
die striemend stroomt
naar het zuinige licht
kronkelend en droomt
haar gevoel eindigt
in oneindigheid
van oceanen
van in lange tijd
verzamelde tranen
zon en zee en zand
begrenzen de wereld
iedereen een kant
grenzen van de wereld
huilend leegt haar hart
Ideologie vervormt
denken en verstart…
Ter lome zee met slappe zeilen
poëzie
4.5 met 2 stemmen
864 Ter lome zee met slappe zeilen
onder eenzelfde lamme zon,
en steeds het onveranderd-ijle
aan elke nieuwe horizon;
aldóor de dagen áldoor varen
een onverschill'ge avond toe,
en eindeloos het loom verzwaren
der lamme leden, hooploos-moe;
en nimmer, nimmer slapen mogen,
maar steeds naar horizonnen spiên
met starre en pijnlijk-sperrende…
Onvoorstelbaar echt
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
660 Jij stroomt binnen en ik waan mij
in een roerige zee, raak daarin op drift,
word van mijn verstilde strand gelicht.…
Melancholie
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
587 Het leven van een vrouw bestaat uit wachten
Om nu en dan waar nodig in te grijpen
Verlangend naar de tijd van vóór het rijpen
De kindertijd, zwemmend in droomgedachten
En in een zee van tijd en fantasieën
Verkaveld niet, compleet nog, androgyn
Nog niet geplaagd door hoe zij wordt gezien
Door mannen en hun ideologieën
Vasalis voelde al haar…
Heerser
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 want
als de oude langoor Loazi
op zijn waterbuffel teleurgesteld
de beschaving verlaat
beschrijft hij de potentie van het niets
in raadselachtige teksten
in eigen context overzie ik hier
mijn ongerepte koninkrijk van leegte
een diepe inham aan zee
met een droogvallend kelpveld bij eb
kaal grasland op de schaars begraasde heuvels…
Scholen vis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
437 ik dreef
op een zee van
geschreven woorden
de aflandige wind
opende een blanco
a-vieren strand
daarboven de zon
vol ludieke ideeën
in zomerstand
ik lachte om de
creativiteit van
koud watervrees
na deze eb ben ik
gaan springvloeden met
gouden grepen uit het goede
wij stormden buien
voorbij in een
extreem calamiteiten tij…
Gewijde stilte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
459 rechte
delen apart voor
de lijn rond het hart
in gewijde stilte
zocht ik de
realiteit van het vlak
waarbij alleen de
vorm volmaakt past
zonder woorden
groeide het verhaal
onder mijn handen
een vergezicht met
boten en witte stranden
die vloeibaar werden
onder blauwe lucht
zelfs de hitte trilde
ondanks de verkoeling
van een zee…
vrijheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
563 het lijkt zo gewoon
in vrijheid slapen
in vrijheid eten
in vrijheid gapen
in vrijheid weten
het voelt zo gewoon
in vrijheid ontwaken
in vrijheid denken
in vrijheid praten
in vrijheid laten
maar het is niet gewoon
te ademen in een lucht vol vrijheid
te zwemmen in een zee van vrijheid
te leven in een land in vrijheid
toch ben…
Laudanum voor de kraakvis.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
714 Ik breek in bij mijn moeder
en neem laudanum mee,
zo drijf ik af in euforie
en waan me diep in zee.
Mijn vader,oude grijze wolf,
Kijkt mij meewarig aan.
Hij poetst zijn sleetse standen
en zal me niet meer slaan.…
Zombie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
541 spreekt van de nonsens
in de boeken
het is daar waar de zombie toe behoort
hij is, net zoals ik, van eendere soort
alsmede het gehalte van de braakvis
die ongewerveld, kieuwloos, zonder smaak is
Nog onontdekt, volgens de evolutie,
in dubio omtrent zijn constitutie
drijft hij al minstens tien miljoen jaar mee
anoniem, incognito, in zee…
Roerige tijden
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
586 Stille getuigen
Zee van verlangen
rivier van onzekerheid
kraanvogels roepen.
Onvoorspelbaar
Uit onverwachte hoek
blaast een nieuwe open wind
door stad en land.…
Gebroken
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
471 (Dit schreef ik voor iemand
van de surfers)
Gebroken
Je stuurde een app,
ik ga nog even bodysurfen
op zee bij Scheveningen,
kijken of het nog een
beetje chill is.
Het werden je laatste woorden.
Verdrietig ben ik, mijn hart huilt,
ik zal je missen in de dagen
van mijn leven.…
HET HONDJE
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
578 ik heb een hondje dat
me de wereld laat voelen en zien
hij neemt me mee langs grachten
en grazige groene weiden
zee stranden parken en bossen
en prachtige paarse heide
zoveel waar ik nooit kwam
geen oog voor had voordien
ik had een hondje
een fantastisch dier
dat me overal mee naar toe nam
het wezentje liet mij
zo ongelooflijk veel…
Nudist
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
519 Alle hoop is nu op
jou gevestigd
de horizon komt dichterbij
toekomst wacht op niemand
nader je met iedere voetstap
blote voeten op het zand
strand ligt aan de zee
weids is jouw innerlijk verlangen
in de wereld zo naakt mogelijk te zijn
puur zoals het bestaan bedoeld is
ik zie je zwoegen, spieren kweken
ruimtelijk is jouw denken om jezelf…
Moederhart
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
483 de geur van mirre
stijgt op uit de veilige tuinen
in het licht bij het vallende donker
geen kreet
van een meeuw boven
een demonische zee dringt hier door
mijn raam staat open
en ik laat als iemand die daar ginds de
brand bespeurde
mijn venster hier wijd openstaan
met het
brandmerk
van een vervolgde in de rug
met het keer…
Gelaten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
472 Na dagen door zonlicht beschenen
straten in zee van neonlicht gehuld
uit etalages schreeuwen reclames
en kassa’s worden rinkelend gevuld.
Dan loop ik later door duistere wereld
als ook het neonlicht is gedoofd,
verdoofd, versuft, doelloos dolend
door eenzame straat van geluiden beroofd.…
Poëtisch lot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
560 Bekoorlijk beeldend deelt de poëet
zijn vroede visie op het leven
zichzelf ontwikkelend tot profeet
met een edel eervol streven
waardoor de waarheid wordt gekliefd
in onverteerbaar wrange woorden
hij maakt zich daarmee niet geliefd
bij wie zijn boodschappen aanhoorden
niet alle poëten is ‘t gegeven
na ‘t werpen in de zilte zee
om zoals…
Verdwaal in taal
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
423 Hij reed me naar zee
Ik maak kleine passen
op blote voeten
Kleine passen in het koude
zand, ik doe mijn best
Ik ga niet liggen
De tenen van mijn voeten
komen mij tegemoet
Naast zijn stappen
We hebben dit vaker gedaan
vroeger, niets aan de hand
Altijd waaide de wind
zout in mijn haren
schuim in mijn woorden
die verstoppertje spelen…
Kleine amourette
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
484 we kasteelden
speelden met nat
zand op strand
middeleeuwen
met hoge torens
een slotgracht
de ophaalbrug
met lange schelpen
torenkamers met
uitzicht op zee
voor jonkvrouwen
die wachtten op hun
prins aanvarend op
golvenwit of in
galop op strand
met spattend zand
in witte herinnering
zakdoekjes die vrolijk
fladderend hun afscheid…
november blues
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
446 dan ontstaat het begin van beweging
iemand stapt uit een zee van onzekerheid
groet de vergeefse ochtend
en verdwijnt in een overtollg moment.…
Algehele moeheid
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
595 vermeerderen dan
stellig zij
eten te veel
rupsen dan
op
flop
de vlinderliefhebbers
gaan daar
weer van
huilen wie
snapt hier
nog wat
van
weg met
de kattenhaters
een super
slecht plan
boeren schreeuwen
handen af
van mijn
dierbare boerderij
hola roept
de dierenpartij
teveel dieren
opgepropt vinden
zij
koninklijke stad
aan zee…
Cordelia
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
467 op het ijle koord van louter
woorden en weggewaaide
beloften groeit in zijn hart
een orkaan van verdriet
ontluistering kerft zijn
vermoeide botten
na de vuurzee hoort hij het
hout kraken kraken van gemis
pas nu volgen zijn oren de
misthoorns die aanhoudend
van onheil roepen over de
grauw grijze heuvels
Cordelia, dochter van de zee…
Zinledig woord
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
435 Graag verwijs ik de lezer van dit snelsonnetje, een baby'tje dat vanochtend in een zucht van de ziedende zee in mum van een kwartier het levenslicht zag, naar het grotemensensonnet van Bontje...Woorden, woorden en nog eens woorden...of toch iets anders? Lees maar, er staat niet wat er staat!…
Decorstuk
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
424 Op de foto zie je niet
dat het water stil staat
en kun je denken
dat de zee het land al bijna
genomen heeft en het huis
binnenkort weg zal drijven
Een mens moet nu eenmaal
andere standpunten innemen
om iets te weten te komen
en in de wereld te blijven
leven, niet in schijn, decor-
stukken van de eigen fantasie
leeg, tenzij acteurs…
Licht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
435 Tussen dit en de dood is er
licht op vrouwen die verdwenen
in de plooien van de tijd
Licht op het mes van de moordenaar
op de tanden van het roofdier
in de ogen van het hert
Op het geruis van de zee
het laatste woord van
de kluizenaar in het woud
Licht in de schilderkunst
elke verlichte partij eener schilderij
licht op de ingetogen…
Kind
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
502 Ik zal je troosten
Als je steeds moet huilen
Kom maar bij mij
Als je even wilt schuilen
Als de monsters binnenkomen
Duw ik ze weer terug
En als je bang bent voor de zee
Draag ik je op mijn rug
Wanneer je niet kan slapen
Zal ik voor je zingen
Over twee beertjes
Die samen touwtjespringen
Ik ga met je mee
Als je bang bent om alleen…
boulevard de favauge
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
410 op het plein
van de gekoppelde liefde
stort gietijzer geklodderd ineen
alleen, als een bulldozer
eenzaam op het strand
weg, murw, uit zee gebrand
vormt zijn stalen muur
de golven van het zand
dichtend in het bos
de boulevard van het zijn
ligt bedekt onder mos
schoon is die schijn
mijn schaduw
wees alles
wees iedereen
een lantaarnpaal…
Het verre licht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
437 ik heb de
stukjes lente
gekoesterd
die wij samen
hebben
ontdekt
op onze
geheime plek
wat luwte
en een paar
straaltjes zon
een enkele
nachtvorst
op de rulle
snel drogende
ondergrond
heerlijk om jou
dadelijk weer
te zien met een
handvol duin
en glinsterend
zee-natuur wind
schrijnend koud
en venijnig guur
maar in je
gezicht…
Mangel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
488 Schrijf zelf dan
iets beters iets
diepers en langers
voorzie het van humor
en maak een satire
voor mijn part
bijvoorbeeld
niet over de wolken
maar het zee- land- en berg-
en transitieklimaat
pleeg geen plagiaat
dat reeds bekend staat
als het openen van
hoeken kieren en gaten
der apocalyps en
nirwana gedachten
maar ga aan…