7749 resultaten.
ataraxia
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
506 het bos legt paden bloot
stemt meerdere zonnen mild
ter plekke denderen dreunbuffels
omheint een hek
einde verharding
altijd honderd meter, zelden zacht
enige wrijving dringt zich op
zoals een wandelaar bukt
voor een stormsonate
modderstromen, zonsondergang
ergens gloort schijnlicht
uit vuurkorf en brandgang
een sloot doorgrondt…
Elvis
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
596 Dan is het einde
snel nabij, zeker als je ook nog eens
zwaardepressief bent, wat hij absoluut was.
Het overlijden van zijn moeder betekende de
strop voor hem. Daar kon geen karatevuist
tegenop. Als tiener vernam ik zijn overlijden
via een oude radio op mijn zolderkamer en ik
dacht werkelijk dat God was overleden.…
Levensmist
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
545 Loop door paden tussen schimmig nevelspel
Benieuwd wat ik zal zien aan het eind
Terwijl wind in dorre hout klinkt als harpspel
En achter mij bij iedere pas de tijd verdwijnt
Vol jeugd, voorjaar en zomerzon
Maar in elke boom groeit nu herinnering
En alles herleeft als toen ’t jaar begon
Kleurt duizendvoudig deze schemering
Doch voor en achter…
dat jullie.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
927 het is lang geleden,
dat ik jullie zag,
de tijd is weggegleden,
soms met een traan, soms met een lach,
elke dag vraag ik mij af,
hoe het verder met jullie is gegaan,
komt er een eind aan deze straf,
zullen we ooit weer tegen over elkaar staan,
jullie hebben mijn nummer en email,
zelf ben je verhuisd maar ik weet niet waar,
toch zijn jullie…
Verborgen boodschap?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
448 Een dichter kent voor
zichzelf geen geheimen
in het spreken is hij niet
verwend, het doel dat
alles wat hij ziet een
woordspeling betekent, het
gevoel ligt in het schaken met
de regels als tijdsbedrijf
Hij verliest zich in bloemrijke taal
als symbolen die zijn ziele-stilte
weids wil verbreiden in een woord,
waarin begin en einde…
EERVOL GEVECHT
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
533 Genezers en verzorgers geven hun kracht
om te werken zonder eind, geloven
in overwinning na sterke eendracht.
Vals grijnst de kwaal vanuit zwarte kloven,
zal het afleggen tegen strenge wacht,
bemoedigd door het toezicht van Hierboven.…
EERVOL GEVECHT
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
466 Genezers en verzorgers geven hun kracht
om te werken zonder eind, geloven
in overwinning na sterke eendracht.
Vals grijnst de kwaal vanuit zwarte kloven,
zal het afleggen tegen strenge wacht,
bemoedigd door het toezicht van Hierboven.…
Uitgestorven
netgedicht
5.0 met 95 stemmen
364 waar de wereld
uitgestorven leek
bewoog nog af
en toe het laatste
stukje sleet dat
speelde met de wind
een ongelijke strijd
met tijd als
ongeboren kind
wanneer de vlaag
ten einde raad
zich nog een enkele
keer te buiten gaat
in loos geklepper
en irritant geklop
is zijn geduld nu
uitgeput en zoekt hij
rust en luwte op
waar stilte…
Nog meer over vaccineren
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
634 ,
met het zoeken naar een huis hielp hij me mee
Nu vindt hij dat ik me moet laten vaccineren
En ik allang volwassen en nog meer
Hij blijft maar vragen of ik me bekeer
Stuurt mij artikelen van kranten
van artsen die voor't RIVM
En ik videootjes naar hem van and're artsen
Maar nee, hij denkt met klem:
ik, (dus hij), heb 't aan het goede eind…
Betty Stöve
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
540 Na elke zege hijsen ze de vlag,
ze kunnen hem veel beter laten hangen,
je kunt niet meer dan tien grandslams verlangen,
er kwam geen einde aan de prijzenslag
Toen zij vernam dat mannen tienmaal meer
verdienden dan de dames, sloeg ze kwaad
haar vuist op tafel, toonde ruggengraat
en trok de boel gelijk voor vrouw en heer
Ze strooide met…
Restant religie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
462 De vrouw begon nu van zichzelf te houden
Zij had geen ruimte voor een nieuwe band
Die was als zwoegen door het mulle zand
Als anderen dat eens aanvaarden zouden
De vrouw begon zichzelf nu zacht te strelen
Liet los haar vrijwel levenslange taak
Van het verzorgen, want het was nu zaak
Om voor het eind haar eigen hart te helen
Zij was benieuwd…
Restant religie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 De vrouw begon nu van zichzelf te houden
Zij had geen ruimte voor een nieuwe band
Die was als zwoegen door het mulle zand
Als anderen dat eens aanvaarden zouden
De vrouw begon zichzelf nu zacht te strelen
Liet los haar vrijwel levenslange taak
Van het verzorgen, want het was nu zaak
Om voor het eind haar eigen hart te helen
Zij was benieuwd…
De gewenste string
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
428 de heerlijke
kleurrijke zich
met andere
mengende aura’s
van feestende
mensen zijn frivool
zichtbaar in nacht-
clubs en discotheken
speurend speelt
de muziek met
haar beat in op
losse eindjes om
die te verbinden
tot de gewenste
string naar het
begeerlijke einde
ze zuipen schuiven
en snuiven alles
wat voor handen is
voor de…
de goede wereld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 in mijn testament dat ik
nimmer zal schrijven
is de leegte onherkenbaar
aanwezig in het grote niets
woorden ontbreken, zelfs
het vel met die kleine lijntjes
die je schoonschrift bepalen
zetten de kantlijn buitenspoor
ik heb niets weg te geven, al wat
mij bezit zijn slechts koude
harteloze dingen, mocht mijn
eind aan de orde zijn
leg…
Zeearmen voor zeegodinnen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
463 golven
Hoorbaar hongerend
Intimideert zij
Jubelt zij haar
Kolkende klaagzangen
Lyrisch haar landschap
Mooie maanzieke reuzin
Neptunus maant haar tot kalmte
Oeverloos opent ze haar
Panorama’s deze non-
Querulante sterre der zee
Rusteloos bergt ze haar
Schat aan grondstoffen in
Tomeloze watertalen haar
Uitlopers vinden hun einde…
VAN HERFSTTOOI NAAR KAPZOOI; DE BOOM IN DE ACHTERTUIN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
530 parten
Hij laat zich vandaag vooral zien
Blikvanger voor mij en zovele buren
Nu In z’n aller mooiste herfsttooi
Maar hij groeit wel tot de hemel
Ver boven de bebouwing uit
laat zomaar de zon verschaduwen
Die zomerzon werpt nog amper ‘n blik
Op mijn balkon en dat van de buren
Dus zijn ‘uren, dagen, maanden, jaren’
Zijn geteld; hij wordt eind…
Odebode
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
406 wellecome
Tiereliert een merel als
flapuit
Chromatisch fladderende laddertonen
Niets verbloemend der nature bloeme
Zingen atonale lijsterbessen
Verstilde polyritmische
patronen
Een krolse kat die rijmt
in hoge bomen
En struikelt over wollig taalgebruik
Die opent straks, voorspel ik,
wéér een luik
Kan daar nou niet eens ècht
een eind…
In linnen gebonden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
478 op de huid achtergebleven
waarna hij zich verschool in gedempt licht
haar lichaam wordt nu in linnen gedragen
met namen erop van hen die haar mogen
in haar leven had ze maar zelden gelogen
alleen op de antwoorden van wat vragen
in haar besluiten was ze vrij kort van stof
want het lichaam verdiende een mooi land
en niet waar ze op het einde…
Netto drama
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
625 Bounty Conmár
De grote supermarktveroveraar
Ook voor zeeduizend viel niets meer te dealen
Zonder e-d werd edah een ah
Alleen de groene agrosuperboeren
En vlinders lieten zich een tijd nog roeren
Maar nu is ook voor hen het einde daar
'Papier hier,' zegt de hollebollegijs
'Ik ben de hap-slik namenzuiveraar
'k Verzwelg u, koop u op, …
Dodensprong
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
538 Keizer Wenzuan
lafhartige ooggetuige
van arme drommels
Die op bevel hoge ogen
moesten gooien
vlieg vlieg als een vogel
Spring spring
met deze vlieger
van de toren
Gevangenen één voor één
op weg naar het
onverbiddelijke einde
En toen was jij daar Yuan
jij overleefde de hellevaart
de dodensprong wonderwel
Een doodsbange…
grosso modo
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
616 kortenacht- en langslapers
de gapers bij de thuisdrogist
de geeuwers bij de apotheek
de wachters en burnoutgevallen
bij de online assistente van
de plaatselijke assistent-in-opleiding tot huisarts
sla ik intussen uit de discount
op black friday en koelbloe
een slaatje uit de online super
sales bij social media markt
zodat ik tegen eind…
Droomoord
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
414 ....de kunst om zo te struikelen dat
....een concurrent je komt helpen en
....meegaand in jouw schijnbare val
....door een onopvallende duw te
....pletter slaat, waarna je jammert
....om zijn onverdiende einde?…
Iedere dag gewoon
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
360 En aan het eind van deze gewone dag
als de gewone avond valt
zit ik nog even gewoon te filosoferen.
“Hoe verbazend en wonderlijk
mooi zo'n heel gewone dag toch kan wezen.”…
Hoorn van overvloed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
326 Tijd lijkt stilstaand voorbij te vliegen,
Mijn geluk kent geen eind,
Nu jij mij op roze wolken laat vliegen.
Jouw liefde is ’n hoorn van overvloed,
Ik mij aan kan laven,
Jij mij eeuwig met jouw liefde voedt.…
Troosttaart met slagroom
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
195 hebben geen goud gemaakt
en zitten in de stank
van 50 emmers urine
Trofeeën om ons heen
uit de kast met zeven sloten
als geschut om ons geluk
Vanavond lenen we luxe
voor een schuld aan later
en drinken we op vroeger
Afgekloven botjes stoppen we
als sieraden in onze neusgaten
We eten troosttaart met slagroom
Het feest loopt ten einde…
Max
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
445 de winst zag jij al hangen in je kraag,
al werd tot het eind met hem gevochten;
je wist: met Max valt niet te sollen.…
Rond
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
423 Hollend tollend gaan de gedachten rond
Rond, rond, rond en rond
Volgen doe ik ze al lang niet meer
Ze gaan maar in het rond
Ze beginnen hier en eindigen hier
Alsmaar in het rond
Er is geen begin of eind
Het is alleen maar rond
Misschien lukt het om ooit een knip te zetten
En zijn de gedachten niet meer rond
Een rechte lijn, oh wat fijn…
Toen en Heden
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
215 Niks loopt weg bij haar
in dit huidige heden
van volle schijnwerpers
en letterlijke rancune
door gedachten van macht
waar voor haar dood
precies op het einde
de rivier opdoemt
alsof zij nimmer
een enkeltje krijgt
Vanuit haar toen
doorgepakt en voldaan
ligt niets ongedaan
voor eeuwig te wachten
al daalt geen besef in
met de ramen…
OPEN ZUYLEN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
120 In vertrekken van afscheid bij rouwen,
prijken kunstwerken, waren verhalen
over hen, die hun eind reeds moesten halen,
zich aan het Onbekende toevertrouwen.
Mensen mogen kiezen naar eigen aard:
als zonnestralen door geribbeld ijs
weerkaatsen wensen voor zijn of haar uitvaart.…
Sonnet 139
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
207 mijn lief weet
Haar schoonheid was alreeds mijn vijand;
Daarom verbergt zij vijanden discreet,
Die hun wonden likken aan de zijkant:
Doe toch maar niet; ik kom snel aan mijn eind,
Vermoord door jouw ogen, bevrijd van pijn.…