Alle inzendingen over tussen

10948 resultaten.

Sorteren op:

vrij

netgedicht
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 855
men noemt mij een malloot , een vagebond, een paljas allen verdragen mij geduldig, allen en een glimp ging verloren, maar door demonen gedreven bespeurde ik als echtheid wat ik uit mijn fantasie al wist wat de vrouw terugvoer tot reisgenoot wij namen geschenken mee en ik gaf je de naam van één of andere vogel toen ergens stilte lag tussen…
Klaes2 augustus 2008Lees meer >

Vakantieschilderij

netgedicht
4.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.317
Het boter bloemt, blauw zijn de luchten, het vogel zangt, zingt zonder zuchten, een glimlach kijkt tussen de wolken door, vakantie, ja, daar ga ik even voor. Geniet van zoveel moois, geen plichten, dus maak ik maar wat kolder-dichten om vrij en vrolijk even weg te zijn; dag allemaal, mijn was hangt aan de lijn.…
Adeleyd18 augustus 2008Lees meer >

In de minne.

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 830
Afspraken, in passie snel gemaakt beloftes, even licht en vlug gedaan meegenomen in een zilveren wind in banen van licht van zon en maan Langs sterrenhemels en planetenstelsels verstrikt, verward, verloren geraakt tussen vele vertelsels op heet zand, in heerlijk warm water Schat, geloof mijn handen geloof mijn lippen en mijn ogen ik…
Peterdw.3 september 2008Lees meer >

Schrijven om te blijven?

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 624
Wat dacht ik hier te vinden, tussen deze letters van entrepreneurschap? Heuristische hiaten van geleden zinnen verzilveren? Jij wit hier; daagt me uit tot duelleren met gedrochten van gedachten? Of zijn de allegorieën maakbaar als krullende letters? Zinnebeelden ter eeuwig leedvermaak?…

Tegenlicht

netgedicht
4.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.530
Hoe het licht druppelde tussen onze bedekte handen heimelijk weggestopt om de zenuwen te bewaren waar ze hoorden. De dag was grauw en tekende het donkere gevoel van afscheid verpakt in grote glanzende tranen onze gedachten alsmaar dwalend over het wegsterven van voetstappen en haast vergeten stemmen.…

ik zag je lach...

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.466
Ik zag je lach en de schoonheid in je ogen ze lieten me van je houden mijn hart openvouwen en al mijn ellende wegzuigen Ik kijk voor me uit voel het riet tussen mijn vingers sluit mijn ogen, laat me meenemen door de wind Twee vlinders dansen in de lucht de wind slaakt een laatste zucht Twee vlinders dansen onder de zon daar op het veld…
Stefan7 november 2007Lees meer >

Kerstverhaal

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.054
Er bloeit een Lelietje van dalen tussen ruïnes in Betlehem en de wind vertelt verhalen aan de wereld over hem Dus als het waait, weet dat ik luister misschien vertelt de wind me wel dat er Licht breekt door het duister uit een nieuwe kleine ster Of hij vertelt me van de Koning die in de nachtelijke kou werd geboren zonder woning waar…

“ De dans in zwart en wit (1) ”

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 845
Gebruik alleen zwart Dan zie je de kleuren van het leven niet Diegene die slechts wit ziet Wordt verblind voor alle diepere nuances Dans tussen zwart en wit De kleuren daartussen geven ruimte en kracht Relativeren eerlijk zonder verlies Maken het bestaan Maak zelf deze keuze Gun altijd de middenweg ruimte Dans en beweeg erin Mooi zwart…

Ik weet dat je bestaat...

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.428
Maar die onbereikbaarheid tussen ons doet me twijfelen of anderen wel willen dat je bestaat. Iedereen zegt dat ik je nooit zal zien, maar toch weet ik dat het kan. Ik zie je nu ook al, in mijn gedachten, in mijn hart. Jij ziet mij niet. Zelfs als ik jou ècht zie, zie jij mij niet. Maar toch wil ik je zien. Omdat ik weet dat je bestaat.…
Lisa2 januari 2008Lees meer >

Eindeloze schreeuw

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 622
Het lijkt wel of je mijlen ver weg bent, alsof er een glazen muur tussen ons staat, ik probeer wanhopig, ... geen antwoord. Dit is hopeloos, toch blijf ik proberen, ik wil je bereiken, toch word mijn geroep niet gehoord.…
Lin29 januari 2008Lees meer >

Jij bent de maan

netgedicht
4.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.476
Een gedachte gevangen ontsnappend aan de tralies van de werkelijkheid Vanavond zijn de sterren veel beter te zien de aarde precies tussen de zon en de maan vanavond 4 mei 2004 omstreeks een uur of tien Op een Chinese sterrenkaart uit de zesde eeuw na Christus staan de banen exacter beschreven dan op de kaarten uit de Verlichting…

Normandie 44

netgedicht
2.6 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.371
Zat ik op het strand met ogen zien Mensen, het bedekt en rood glimmen Zag ik branding mensen tillen boten vagelijk ver opdoemen Zandig tussen tenen, haren vol Knieën op een rustoord leunen Het vergaan, de resten hoor ik Het gebulder van lopen schroeien Man bloeden zonnig rood Grijzend wolken levend dood Materie arterie aorta van eens…

Fataal verdriet

hartenkreet
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.256
Er is geen onderscheid meer tussen licht en duisternis. In de avond spreekt alleen nog een ontkleurde erfenis. Fatale druppels drijven op de waarheid, traag wordt je bewegen. Tot aan de rand van vandaag werd je verdriet zo lang verzwegen.…

de motor

hartenkreet
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.504
wat zou ik graag jouw tweewieler willen zijn bereden over duizend wegen vol gas toer je op me los 'k voel me aan de wereld ontstegen schuin voer je mij door bochten volledig -under control- zoals jij wilt ik voel me heerlijk tussen jouw benen leef je uit tot je honger is gestild en laat me dan op adem komen met wat benzine en wat rust…
Wim Niesten28 januari 2004Lees meer >

Stop de perzen!

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 800
Ze zit daar maar te zitten en ik zit maar te staren naar constant dezelfde vodden tussen geritsel dat al even onveranderlijk in beweging is. Dat opwindende schaduwspel was`t dan bijna wel. Eén keer knipoogde ze. Dat was toen ik even niet keek. Zul je altijd zien.…
WOLF7 februari 2006Lees meer >

wolkenslaap

netgedicht
4.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 710
de avond liep binnen met waterige ogen en schrobde het maanlicht van mijn zilver bespatte huid met zorg had ik sterrenzaad gestrooid tussen land en hemel ver van de plaats waar uren verdwijnen en de dood zich in mijn lichaam sleept boven de horizon en het slapende zuiden kromde het licht met ingehouden adem toen jij stenen gooide…

ijsbeer

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.747
hij strekt de nek en spitst de neus hij woont in een mantel van vet omsloten door een vacht van gebroken wit die golft in de poolwind een straal tekent een scherpe hoek tussen driftend pakijs en de lage zon die hier geen sprankel verkwist dus weert hij het water en bewaart de gloed in zijn bloed de moeder kruipt door een tunnel in…

ik, het kunstwerk

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.277
weet niet welk beeld je uit mij houwt of in welke stijl jij mij graag bouwt maar onderwijl zijn mijn rondingen Romaans met een vleugje Jugendstil ik spreek maar niet over datgene dat zich bij tijd en wijle Gothisch gedraagt maar waarvan je al zei dat het beviel mijn buik hangt wat boers over mijn riem dus ook genesteld tussen…

partituur

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 800
trommel met mij de letters uit jouw boek luister naar de volle klank die nog galmt tussen de dode kaften het is jouw bezieling waarnaar ik zoek laten we de gevallen woorden stapelen als orgelpijpen en een eigen muzikaal verhaal tot een ouverture rijpen waarin mijn hart en jouw lijf versmelten tot één taal van wiegende noten waarop…

Bon vivant

netgedicht
4.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.133
schotse hooglanders hun liefde uit het dorre gras ze meten hun krachten met de natuur die bollenland was koesteren hun kalveren steken de koperen zon af van de noordzeeplas ineengehurkt in de verkoeling van het meer van eigen tranen sombert de man verdord in het gras rimpelend komt de zon uit het meer in fragmenten van zijn beeld tussen…

Ja, ze was een meisje

netgedicht
4.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 772
op de vreemdeling plukte plastic geraniums en gooide ze voorbij mijn triomferende blik die avond liep ik in de tuin de wind ging me voorbij en zakte in de wolken toen ik met dit gedicht op mijn huid de hemel betrad door de spiegel heen spuugde ik nog een laatste keer op de vleesgeworden woorden ik draaide me om naar het kind tussen…

schizofrenie, ik en mij

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 813
mijn schizofrenie Twee gezichten hand in hand het sterven als een mokerslag dichtbij, noem mij de snelheid van het uur als ik voorbijraas en me verkijk op de dichtheid van de muur Dwaas maar onafhankelijk behang ik huiden met bezigheden waarvan de bodem van de mens zicht telkens tegen mijn uitingen keert zonder een kleuring te maken tussen…
elze19 september 2008Lees meer >

" Commedia del mondo "

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 955
harten en gezichten, verscholen achter maskers in een strak mimme, biggelen tranen over de wangen van de tijd,gesoufleerd in een dramatisch slot, uitgebeeld in een onvoorspelbare acte van een geënsceneerde remedie, is de juiste plot in deze wereldse komedie nog niet geregiseerd en valt het gordijn,in een fictieve scheidingslijn tussen…
pama29 september 2008Lees meer >

Droom vergeten horizon

netgedicht
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.531
En je weet, donderwolk we horen jouw stem nog tijdens nagelbijten van tijd die jou geen dode ziel verwijt trouw strelen trillende snaren dragen tussen benen geen beelden of onder zwijgzame metaforen tillen handen doorzichtig zand een nooit vergeten tastbaar ooit in het afleiden, heen dragen van herinneren de zee vragen, tijdens het bos…
mobar10 oktober 2008Lees meer >

de fietser

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 581
trage koeien tijdloos herkauwend in ’t groen in de schaduw van de meidoorn in de verte de kalme stroom de ijssel met daarover het pontje naar de mooiste overkant hij begroet de einderzoekers en voorzichtig brengt hij hen waar ze vandaan kwamen de fietser een gelukkige zwerver steeds weer terugkerend naar dat veer rustig en gevangen tussen…

Gevallen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 533
Het licht breekt de nacht De sterren de duisternis De kou verknipt de felle kleuren De wind de stilte, de dromerige rust En ik wacht Onveranderlijk, onvermurwbaar Hoop op het knakken van Mijn botten, ruggengraat in stukken Gebroken en verlaten lichaamsdelen Verlangen naar de gepijnigden Hopen op een plekje tussen De gevallenen Ik weet…
Sjajoekie9 december 2008Lees meer >

Onbederf'lijk Vers

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 741
in hartje Nijmegen streden tien dichters in de finale ener dichtfestijn tussen lerende dichters onder de heerlijke titel Onbederf'lijk Vers om de eer drie waren de beste die kregen nog meer eer sprak jurylid Ilja Pfeijffer zo ging ik weer gewoon met eer en een zonnebloem ook mooi vers mooi dat-ie hing in het holst van de nacht…

Hemels

netgedicht
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 834
vlijtige werker poets je handen schraap je tanden beweeg tot ontroeren wek met open mond de lentebloesem waakt zowaar tussen je gevleugelde dromen laat het meel maar stuiven ik zie je op de wind hommelen bedrijf je schone kunsten met zwermende woorden vallen de hemels keer op keer aanschouw je tempel van regenboog geluk wees welkom…

Ochtend in Toscane

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.119
Tussen de blinden van verschilferde luiken bereikt mij, als een bedwelmend gedicht, de geur van tijm en lavendelstruiken, drijvend op vroeg geelglorend licht. Door de halfgeopende blaffeturen van mijn pensionkamer, badend in rust, bekijk ik vol weemoed de tufstenen muren van het oude dorp op de heuvelrug.…
Aramis24 juni 2006Lees meer >

bevroren maanlicht

netgedicht
4.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 646
achter het vroeg gesloten raam bedrijf ik onverschillig de liefde met roestbruine windvlagen die dode vogels laten vallen tussen bewust verzwegen verzen het huis kreunt niet langer meer om de lege kamer, waar doden ’s avonds wederkeren om slapeloze nachten te vergezellen naar een koud beslagen vlakte de verte duizelt op mijn huid en ik…