19028 resultaten.
strelend fluweel
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
613 zacht zijn
gedachten
strelend
fluweel
langs pijn
van je dagen
verloren
hoeveel
zout
in je tranen
het stille
verdriet
geef jij als
vertrouwen
in handen
verbergen
willen
we niet
herinnering
van gisteren
is pijn
van vandaag
liefde
is morgen
we kussen
de toekomst
geluk met
een glimlach
nietwaar…
Jeugdzonde
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
723 Dit uur ongeboren
lijkt het leven
uit haar verloren.
Niemand wil met haar ruilen
en zonder het te weten
is in haar
het eeuwige verlangen
naar buiten komen huilen.…
sara
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
2.077 ging ik vroeger
met gemak
vol overgave
uit mijn dak
in hartje
binnenstad altijd
was het ultra
bijna lustrum
ben ik nu dan
dat gevoel kwijt
niets is er aan
verloren en
heb ik geen spijt
maar die tijd is
nu verleden
bijna nu
al drie jaar
bereikte ik onomstreden
de mooie leeftijd
van onze saar
wil dat niet zeggen
het is voorbij…
Dwalend,
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
797 Geen groter schrik dan
bespied gewaand, geritsel
van kleine mensen, die
ruimte zoekend als druppels
water, hunkerend om hun
transparantie niet te missen
om uit het stroomverval van
het leven te geraken, om in
een ogenblik een verloren
liefdete achterhalen, gewonnen
in een tijd die je werd
geschonken, op een andere
mannier beklonken,…
onder steen en as
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
489 was me
was de herinnering van mijn huid
de keuze tot vechten
bracht niets dan vocht en kwaad
de illusie van verbondenheid
de strijd verloren
in alle dwaasheid
was me
was de herinnering van mijn huid
te lang leef jij in mij voort
te lang leef ik in rouw en spijt
laat me ontwaken
tussen de golven van liefde
tussen de sporen van…
angst
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
922 De strijd is hard
De pijn wordt verbeten
Het onbehagen gevangen
In een net van twijfel
De toekomst is somber
Verarmd in zijn geheel
Vernietigend zelfbeeld
Hoewel je het niet ziet
Vertrouwen verloren
Gewoon de mist ingegaan
Zomaar, zonder
Voorafgaande verwittiging
Het blijft maar duren,
Mijn geduld is op
Laat iemand de sluier…
Cirkelgang
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
748 heel
voldaan is de mens
voor zijn geboorte
daarna staat hij alleen
als een
verloren
god
hoe omstandig
hij tracht te voldoen
grenzen te slechten
terwijl hij zich aan materie hecht
hij weert en wringt
zich ongewild in bochten
de gezochte vervulling blijft weg
zijn bereik ver te buiten
tot hij ooit oprecht
liefde kan uiten…
Betovering
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
730 Een mens, verloren in de wereld,
homo sapiens zonder bestemming.
Darwin had zijn tanden gezet,
in de betovering van het leven:
Wie ben ik?
Als er een vraag was die
altijd zou moeten worden gesteld,
zou het dan zijn:
Wie ben ik?
Wankelende vragen,
Vergeten dagen.
Kiekjes die de dagen vasthouden:
Wie was ik?…
buiten adem
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
771 ik mis het zomergeluid
van een vliegtuigje heel hoog
dat stipje als een bromvlieg,
en heel aards ergens beneden
met de rug in het gras van weelde,
ogen die verloren raken in het blauw,
de geur en lucht die warm en zwoel,
om het hoofd heen zweven, maar meest nog
mis ik in mijn nood jouw adem
die mijn lippen streelt…
Niemandsland
netgedicht
4.2 met 61 stemmen
934 Nu jullie gans zijn uitgedoofd
zet ik de bijl in alle takken
van de stamboom in mijn hoofd
om het leven te herpakken
moet ik de verwachting doden
en in oude wortels hakken
zelfs het mooiste mij geboden
heeft nu alle vrucht verloren
van geloof in jullie goden
niemandsland zal mij bekoren
tot ik uit de laatste strohalm
als eerste nazaat…
Vandaag zijn de woorden rozenrood.
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.213 zaterdag - was een dag van rouw
een dag om niet of juist wel bij stil te staan
ik rouwde om wat ik was verloren.
zondag was de dag dat ik was gaan beseffen
dat ik de wereld wilde spreken - ze toe wilde schreeuwen
zij is van mij - zij is wat ik altijd al wilde.…
Zie de bomen.
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
475 Dwaal verder door bekende
straten op zoek naar de tijd
die voorgoed verloren is gegaan.…
Zon, zee en strand
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.270 Als de zon haar kracht
heeft verloren
maar haar gloed nog even
de rimpeling van de zee
zacht streelt en laat gloren
verdwijnt zij langzaam
achter de horizon
golfjes kabbelen
ongestoord
op het strand
zij wissen alle sporen van de dag
uit het zand
alleen het geluid
van de branding ruist zacht
en de avond gaat
over in nacht…
Een beetje mij voor jou
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
594 hoe je als een zwaluw
vol zomerverlangen
telkens zoekt
door de wolken vliegt
naar warmtebronnen
ver van je heem vandaan
in jouw ogen
lees ik steeds de onrust
speur nog naar een schittering
die is er vaak niet meer
ze is geleidelijk
verloren gegaan
*
zie de ster
die ik je wees
in die donkere nacht
in de glinster van je traan…
Gent
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
500 Hoe mooi jij bent
jaren meegeteld
zelfs in de groeven
van plaveisel
ik twijfel
met lichamelijk stijfsel
jou te betreden
doch jij hebt mij geveld
jij kwelt
tot in het bot
in mijn verloren hart
zo ik vergat
jouw lieflijk kinderhoofd,
met groot talent,
aan te klagen als
enorme voetenbeul
de dader ben ikzelf.…
Mijn pad
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
593 Onzichtbaar voor ieder ander
Beloop ik mijn zelf gecreëerde wegen
Ontworpen en ingekleurd
Met zwart bloed en rode stenen
Tijd ben ik verloren in de ruimte
Die is ontstaan bij het maken
Van alles dat nooit heeft bestaan
Lang gewacht en zoekgeraakt
Grenzen verdampen in de lucht
Bij het trekken van verbanden
Tussen wat ooit is geweest en…
Een ongekend verleden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 er zat
een knoop in de tijd
ik trok aan het kortste eind
kon de grote
lus herinneringen
niet meer binnenhalen
moest ze laten gaan
uit de verbanden die
mijn jeugd omspanden
kwam nog wat
fragmenten tegen
uit een ongekend verleden
maar te weinig
voor een fundament
wat losse stenen en cement
zwerf op het net
in verloren tijd…
Jonas D. Meijerplein
gedicht
2.9 met 9 stemmen
4.358 In je trekken staat
de geschiedenis van je volk geschreven
fascinerend, jouw volk
almaar verloren en weer teruggevonden
wij staan aan een angstige oever
wachten op de mensen eindelijk mens geworden
de jouwe en de onze eindelijk verzoend
Is de grote Barouch niet
in deze straatjes opgegroeid?…
Universum
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 In stilte is tijd geboren
vanuit grenzeloos niets
uit lichteloos bekoren
gebroken duisternis
uit hartstocht is de dag geboren
na zoele donkerheid
gaat niet in duister verloren
in stilte van ongeboren tijd
tijd rijgt dagen tot eenheid
een snoer van pracht en licht
vanuit donkere nachten
tot zonnegloren en gedicht.…
Rituele slacht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
459 Wel moet het dier binnen 40 seconden het bewustzijn hebben verloren.
Helaas, het wetsvoorstel is afgekeurd,
De rituele slacht wordt niet verboden,
We blijven onverdoofd de dieren doden,
Het moet in veertig tellen zijn gebeurd.
Dus wee het beest, dat daarna nog crepeert:
Postuum wordt het dan geverbaliseerd.…
Sla
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
930 Ons land moet nodig eens in therapie
De Tour en het EK gingen verloren
De zomer is zo kil als nooit tevoren
Nu ook nog kaalslag in de poëzie
Mijn jonge sla hangt slapjes naar beneden
Vandaag is Rutger Kopland overleden
-----------------
Na Gerrit Komrij is nu ook dichter Rutger Kopland overleden.
Zijn bekendste gedicht is 'Jonge Sla'.…
Het teken van het brood
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
569 Zijn lichaam
brood in overvloed
Verzamel wat te veel was
- niets mag verloren gaan –
om te delen van
Wie gaf.
n.a.v. Johannes 6 : 1 – 15 en 22 - 35…
Golven
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
2.366 Niets is tastbaar meer
met wat het oog deed geloven,
natte voeten verzonken in het zand,
eerder licht.. dansend licht
zonder hoofdbrekens bekeken,
zee van bruistabletten vol nattigheid,
omgeslagen gaan ze kopje onder
vinden gaandeweg hun verloren gang
zoals het slippen van een anker
dat zijn ware greep verliest
aan de werkelijkheid.…
Verdwaald
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
2.821 vol ongeloof na het nieuws
dat insloeg als een bom
staar ik verloren naar
mijn eigen spiegelbeeld
vraag me ten zeerste af
waarom de ring die ooit
onze liefde bezegelde
nu voelt als 'n leugen
is het gras daadwerkelijk
groener daar waar hoop
gloort aan de horizon
blijf ik gebroken achter…
Het hemelse moment
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
654 ik wil de tonen voelen
zij moeten in mij woelen
iets losmaken dat zweeft
mee gaat langs pilaren
gebrandschilderde ramen
in de hoogte ruimte neemt
ontkomt aan
de kleingeestigheid
op weg gaat voor een verre reis
ik heb iets verloren
maar zag in een
glimp van engelenkoren
het hemelse moment
dat in aards beleven
zijn weerga nog…
Stuurloos
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
482 als stilte overgaat
in doelloos zwijgen
en dagen zich van
licht middels schaduw
naar nacht aan
elkander rijgen
dan sterven bladeren
aan de huid
bevriest het levenssap
rond de ziel
stokt de adem
in een wezenloos geluid
zwalkend door
de ijle lucht
zoekt het kwetsbare,
nakend gekleed,
al roepend
naar de verloren vrucht…
Heimwee naar mijn dochter
gedicht
2.5 met 2 stemmen
5.899 Nu je terug bent want nu ik mijn dochter
terug heb want nu je terug bent gekomen
(waar was je wie ben je wat was je)
maar nu je terug bent nu heb ik je zo
verloren en heb ik mij zo beschadigd
aan jouw aanwezigheid zonder jezelf
nu je schrille gestalte in volle emotie
verdween mis ik je dochter maar rijm je
met mij voor een leven naar voren…
de maan
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
599 haar grote volle
manen gezicht
schijnt een mystiek
licht
mijn ogen, och mijn ogen
zijn geliefde
ik ben zo in de war
heb de maan gesmeekt
naar de maan gehuild
of ze wil getuigen hoe
ik deze nachten heb
geleden
zonder haar warme lijf
de maan is mijn getuige
dat ik verzink in
verdriet
ik zwerf,
verloren
wandelend
huilend…
Overdenken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 Sommige gedachten staan
lijnrecht tegenover elkaar
wanneer zij bij maanlicht
hun dag overdenken
op 'n bankje in het park
waar een voorbijganger
net zo gemakkelijk
verloren loopt
kruipt de tijd als nooit
te voren juist die kant op
waardoor de ochtend gelijk
in 'n ander daglicht wordt gesteld…
Sprookje
gedicht
4.0 met 2 stemmen
23.988 Er is een zachte spanning in hun wezen,
zij zijn verloren en verzonken in elkaar,
-het witte en het blonde haar -
geloof het maar, geloof het maar,
alles wat zij vertelt is waar
en nooit zal je iets mooiers lezen.
--------------------------
uit: "Gedichten", 1997.…