30485 resultaten.
van mijn gedachten ben jij steeds de ruiter
gedicht
2.0 met 109 stemmen
20.917 laten wij langzaam in elkander stijgen.
laten wij taal van elke klank ontruimen
en zo volbrengen wat wij steeds verzuimden:
een reis aanvangen naar hetzelfde zwijgen
waar echo’s in gedempte woorden dreigen.
dit wordt een filter over de geluiden
die heersen in de kelen van wie huilen.
wie spreken durft, wordt van zijn stem onteigend.…
Kom, neem nu mijn hoofd in uw lieve handen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.308 O, laat me aan uw borst bewustloos dromen,
Daar is de plaats, waar ‘k altijd sluimren wil;
Laat mijn gedachten strelend tot u komen,
Tot u, mijn lief, die zijt mijns willen spil…
Eénzelfde liefde moet ons hart doorstromen…
Kom, luister naar wat ik u zeggen wil.…
Handencyclus
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
460 zien
van al die lange jaren
Diepe groeven van verdriet
grillige lijnen van de liefde
rimpels van verloren idealen
alles heb je uit het leven gehaald
je mag ze laten rusten
of erover schrijven als je wilt…
Kerstsonnet
snelsonnet
4.5 met 4 stemmen
1.042 De vredesboodschap werd ons ooit gebracht
Maar ja, die hebben we niet aangenomen
Religies hebben oorlog nooit voorkómen
Terreur alom, het lijkt alleen maar nacht
O God, als U bestaat, hoor onze klacht
Laat ons toch ook van mooie dingen dromen
en niet van dood of andere fantomen
als bang-zijn, altijd wakker in de nacht
Laat die verdomde oorlog…
vriendschap - 1
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
760 vriendschap
gelijk kinderen
klautert de horden
vallend en opstaand
roetsjt zij geluk
van samen zijn
vriendschap
grift zich herinnering
van ruiterlijke ridderlijkheid
die zich klonen laat
zoals een paardenbloem
haar nootjes blazen laat
vriendschap
deelt en speelt
gunt elkaar de bal
ravot zich een stalen ros
stift het leven
gelijk…
Grote stoere vent
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
525 om je heen
die heel veel om je geven
die altijd klaar staan voor jou
nu en in de rest van je leven
Een knuffel van harte gegund
laat weten we zijn er voor jou
en ik zeg het nog maar een keer
wij houden heel veel van jou…
Sporen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.052 We laten onze sporen achter
in de vorm van letters
en het bos laat zijn sporen achter
in onze ziel
tekent op het netvlies
sporen die niet uitgewist mogen worden.…
spring maar
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
607 we nooit verloren
het paard die trekt de wagen
op zoek naar zalige dagen
wat ik je wil vertellen
laat stres, je nooit vergezellen
proef dit rustig leven
met mensen die om je geven!…
roodborstje
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
582 ik volg zijn doen en laten
vanuit mijn keukenraam
de tuin lijkt op een vogelhuis
door vele kastjes en fonteintjes
een klein bruin vogeltje op de grond
lijkt ietwat sterk verward
huppelt onrustig tussen struiken
ook schichtig voor de kat
het scharrelt als een kip
met zijn kleine sterke pootjes
de grond gaat wat opzij
en laat vele zaadjes…
De woede over een verloren geldstuk
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.289 ze trekt een kring om zich heen
soms laat ze een hand toe
soms beantwoordt ze een vraag
maar ze let goed op:
niet te veel handen, niet te veel woorden
daar gaat de kring kapot van
Als haar vader haar nadert
om haar een beetje te plagen
laat ze hem maar begaan
tot hij op de rand staat
van haar kring, ze blaast
hij wankelt op z'n kleine…
alligator
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
527 van nature ben ik lui
zoek een plaatsje in de zon
laat mijn lompe lijf verwarmen
opdat snelheid komen zou
duik dan in het water diep
laat mij zakken tot mijn ogen
blijf lekker drijven roerloos stil
en heb ik alles in de gaten
met mijn huid goed aangepast
aan de kleuren van het water
ben dan moeilijk op te merken
speur ik naar de oever…
Bos der drogredenaars
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
738 vooral je eigen stem horen in de woestijn daar
waar het beleid zand moedwillig in de ogen waait
het bos der drogredenaars laat zich nimmer ontbossen.…
wervers eiland
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
765 in een nieuwe levensloot
waar wevers gelijk
dit vlechtsel van liefde
dankbaar arran dopen
gaart zich de wens
dat dit doorgegeven leven
het eiland wezen mag
waaruit eeuwig en weer
zich toekomst groeien laat…
Mensenschuw
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
476 Ik heb bijna alle drugsmiddelen geprobeerd,
alle New Age wegen en jarenlang praatgedoe
bij de beste psychiaters van Nederland, maar
nog kamp ik met faalangst en durf ik vreemde
mensen maar amper te genaken, laat staan toe
te laten in mijn comfortzone. Spuug bloed.…
God roept ons
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
464 Laten we dan in ’t geloof tot Hem gaan
Met al onze noden, zorgen en verdriet
Hij, die altijd in gunst op ons terneer ziet
Want God is bewogen met ons bestaan.…
De vrede van God
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
589 De vrede van God gaat alles te boven
Wij kunnen er met ons verstand niet bij
Dat Hij vrede wil geven voor u en mij
Laten we Hem daarvoor danken en loven.
De vrede van God zij met alle mensen
Dat we Hem mogen loven en prijzen
En Hem alle hulde en eer bewijzen
Laten we vrede voor de wereld wensen.…
Hermes sonnet
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
664 Ik Hermes, zoon van de Oppergod Zeus
bergnimf Maia mijn geboortemoeder
niet alleen bode, benoem mij hoeder
der kunsten, lyriek, poëzie en heus
leraar van de schone zanggodinnen
men vergeet, ook ik laat mijn stem eens los
hoor het gezang alom Epidauros
luister Grieken, laat mij u beminnen
zodat ik uw ontroerend hart beroer
zet u neder op…
Liefdesbloem
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
750 Maar toch hebben ze genoten van
die fraaie kleurende geurende bloem
laat hun die rijke jaren nooit vergeten
Ooit zullen ze elkaar wel weer ontmoeten
en nog verhalen weten:
weet je nog weet je nog
hoe misleid we zijn en
hoe gelukkig verliefd
we toch
waren toen…
Een artefact van kunst en kalender
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
483 De mens is hier om enkel zichzelf
kom laat dus zichtbare levenslijnen
op koorden ook jouw voeten dragen
strek gerust je armen uit en loop
ken ons, ken dit zoekend evenwicht.
Achter noch voorwaarts, alles mag
als je stil blijft staan ben je nergens.…
Winter sonnet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
608 Winter sonnet
De maan beschijnt de stollende stilte,
laat grillig groeiende kristallen in kilte
zich overgeven aan die krakende kracht,
laat slapen de slang in de lange nacht.…
In eigen schrift
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
482 van naslagwerken
want hun genen hebben
dat nooit door gegeven
met liefdevolle ogen en
een warme diepe lach laat
jij iedereen de matrix van
een leven vol talenten zien
dat nog niet in eigen
schrift is bijgeschreven…
De leegte voorbij...
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
771 Niets meer willen
alles laten 'zijn'
onomkeerbaar lot,
een leegte,
niet wetend waarheen...
In die stilte
hoor ik jouw stem
zacht eerbiedig,
de volheid,
wetend waarheen...
Jouw licht in mijn duisternis
onzichtbare kracht
laat mij geloven,
de volheid,
wetend waarheen...…
Uiteenlopende waarden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
748 Hoeveel anders zijn de banden, die je aan het leven bindt
welke waarde heeft een glimlach, kus of zelfs een traan
maar niet minder een gedicht, dat je ogen opent in
een ongekende ruimte en je anders denken laat.…
Onafhankelijkheidsverklaring
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
701 Zij laat grondstoffen borrelen,
als haar hand krachtig beetpakt
geraamtes van esdoornwortels -
zij vraagt u met haar te dansen.
Een foxtrot in korrelig dons,
een in maat verstuikte wals
in donkerpaarse ruiten geschorst.…
voor altijd kind zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 ik ben een kind
laat mijn verbeelding gaan
laat hem achter als ik
voor de oprit naar volwassenheid
kom te staan
die weg duurt levenslang
en eenmaal ingeslagen
raak je steeds verder
van het kind zijn vandaan
het zonder moeten
maakt me toch zo bang
en toch ik heb hem altijd nog herkend
in alles wat ik heb gedaan
hij hield zich rustig…
Syndroom?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 waaruit emoties worden gestolen
wortelende zinnen soms wat te grillig
openslaat, sluipt binnen in een ogenblik
van de tederheid, leidt ons weg van de
dagelijkse vlucht uit onze winterslaap
wakend in de wellust van woorden,
een synoniem voor een moment geluk
Ach, laat dat vage syndroom tijdloos te zijn.…
Even zweven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
408 de wolken drijven voorbij
even zweef ik in gedachten
een stukje met ze mee
zij gaan er langzaam weer vandoor
ik laat ze verder in hun waarde
zij laten mij achter met
beide voeten verbonden aan de aarde
zo gaan die dingen
zo zal het altijd blijven gaan
zij zweven richting zee
ik blijf in gedachten staan
heel eventjes maar verbeeldde…
Samen sterker
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
759 Ik hoopte jaren
Sloot haar in mijn hart
Om daar te bewaren
Ze klopt iedere seconde
werd het ritme van mijn hart
Waar ze slaat in de ronte
Ging zweven
Het beeld van de wolken
Zal ik nooit meer vergeten
Ze ging maar viel terug
Naar de grond omdat ze
Niet los laten kon
Aan verhalen
Die ze wil vertellen
Ik hoor het haar zeggen…
ons huis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
440 hoe mijn huis ons laat wonen
en jouw huis de mijne is
wie o wie glazuurt de pannen
poetst de vensters babyblauw
ik leef in samen, met jouw verhaal
verlichten slechte tijden
met wat schraal gepraat, ach laat toch
de stemmen zwijgen
waar liefde lichter is als steen, zwaarder
dan welke nacht dan ook drink ik
mijn bittere uren aan het gelag…
Verzegel jouw naam op mijn lippen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
445 Laat mij jouw lippen lezen.
Fluister de woorden met jouw liefdeskracht.
Prikkel met jouw ogen mijn gedachten.
Houd mij zo oneindig in jouw macht.
Maak mij dienstbaar aan jouw wezen.
Laat ons één zijn in de macht.
Jouw gedachten zijn de mijne,
en vertolken onze gevoelens met
een telepathische kracht.…