8623 resultaten.
Tolerant Niemandsland
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
487 Een hele collectie regenbogen
Hangt boven in de lucht
En neemt de plek in van witte wolken
Zo grijs als mijn recente dromen
Ik zag mensen lopen
De wedstrijd was begonnen
De trots die ik zozeer koesterde
Toen ik bij het startschot geen seconde verloor
Want aan het eind van de regenboog
Wacht de grootste schat
Op hij die iedereen verslaat…
Tussen oud en nieuw
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
687 Wanneer men zijn hand ook reikt,
Naar de medemens die aan eenzaamheid of andere kwalen lijdt.
Indien men zo de blik op de toekomst richt,
Met het hart vol hoop en nieuwjaarslicht.
En belooft om in de twaalf maanden die komen,
Het ook doet, niet alleen slechts erover dromen.…
Specifieke ziekte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
419 Ze sluipt in stilte, zacht en traag,
een schaduw die me nooit echt verlaat.
In mijn aderen een storm van pijn,
en toch probeer ik normaal te zijn.
Ik voel me gevangen in mijn eigen huid,
zo fragiel, zo moe, zo onbemind.
Toch zoek ik licht in kleine gebaren —
een glimlach, een hand die alles verklaart.
Elke dag een strijd die niemand kent…
Vrijlating
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
338 Ik weet dat ik deze fantasie
niet moet voeden—
liefde is geen verband
voor wat in mij blijft bloeden.
Jouw handen genezen niets
wat zichzelf heeft leren aanbidden,
een pijn die gelooft
dat ze dieper wordt door betekenis.
Ik hou woorden vast
tot mijn hart terugdeinst,
alsof stilte een arts is
die weigert te komen.
Ik wil je vereren…
Geluk
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
333 Het is vrijdagavond.
De auto ruikt naar jouw parfum
en koude lucht.
Je legt een warme hand
tegen mijn wang,
je vingers rusten op mijn huid,
maar ik tel de lantaarnpalen langs de weg.
In de stad brandt licht achter ramen.
Mensen bewegen hun mond.
Glazen gaan omhoog.
Alles lijkt op geluk
vanop afstand.
Ik kijk in je ogen
en zoek…
Stukje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
334 Ik laat je,
een stukje van me nemen,
een fluistering van mijn hart,
een trilling in je hand.
Moge jij daarin
de rust ontdekken,
die ik zelf zo vaak mis.
Toch vrees ik stil,
een dag zonder jou,
een leven naast het jouwe,
waar ik slechts,
een verre schaduw blijf.…
Dodelijk
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
265 Terwijl ik droom
Voel ik jou
Steeds in mij
Elke nacht
Meer en meer
Tot jij mijn hart
Geheel omvat
Dan stopt het kloppen
En zal ik niet meer
wakker worden…
Psychologe
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
393 vallei van loze zinnenspinsels
alsof een zonderling iets beweren wil
over de wildernis van de menselijke ziel
jouw vader was een stugge wandelaar
heeft het pad gevonden naar de dood
slaapt nu eeuwig op het kerkhof
op zijn grafsteen een kleine boot
jouw moeder kreeg vleugels in de nacht
toen haar hart en longen het begaven
ze ligt nu eenzaam…
De stille beuk
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
258 Ik ben een eenzame beuk,
In een woud dat nooit zwijgt.
Omringd door stammen die fluisteren,
Groen van hoop, goud van tijd.
Mijn wortels raken anderen,
Zoekend naar warmte in de grond,
Maar als het stormt,
Stop ik met praten,
En houd ik mijn mond.
Ik ben een kale beuk,
Die haar bladeren,
Vol warme tinten,
Heeft losgelaten.…
De onvergetelijke ster
hartenkreet
2.2 met 14 stemmen
262 Fonkelende ster
haar hart vol licht en warmte
bewaard, voor altijd
Hoog boven rimpelloze meren en
slapende velden zweef jij als een verre gedachte,
een herinnering van vuur. Je danst aan de rand van het niets,
als een droom die verdwaalt, een vonk in de eindeloze nacht die nooit zal doven.
Wie stak ooit jouw ongekende vlam
aan in de kille…
Vlammen in top
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
119 Thuis zingen Eenzame Harten
in een band, ver van onze kamer
waar ik jouw hand vasthoud
We zetten een regenboog
van bloemen in de vensterbank
en prijzen de hard werkende mensen
Buiten loeien vuren van licht
naar liefde, en het deert ons niet
Wij hebben geen verwachtingen meer
Dokters kunnen ons niet helpen
tegen het oproer in de straten…
Verloren liefde
hartenkreet
2.5 met 19 stemmen
415 Een roos ligt op straat
haar schaduw houdt haar nog vast
wat blijft is een spoor
Op de grens van licht blijft stilte liggen,
op de plek waar iets zachts ooit heeft gestaan,
waar de lucht nog weet hoe nabijheid klinkt,
en waar elke schaduw een herinnering draagt.
Er is een beweging die niet meer gebeurt,
maar wel blijft hangen als een lichte…
Onder het zachte sterrenlicht
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
1.010 Ster aan de hemel
zij geeft licht en warmte zacht
blijft eeuwig stralen
Soms voelt sterrenlicht niet als iets dat ik kan grijpen,
maar als een zachte adem langs mijn huid.
Het zegt niets en vraagt niets, het is er alleen,
een fluistering die blijft hangen in het diepst van mij.
Nacht spreidt zich uit zonder haast of verlangen;
ik vind…
Kruidentuin
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.126 Met een hongerig gevoel in de trein
achter zijn mondkapje, zag hij vrije ganzen
vliegen boven het polderlandschap.
Alsof ze rechtstreeks vlogen
naar de kersttafel van zijn oude overleden moeder
in de Katholieke kersthemel.
Zo voelde hij zich bevoorrecht in de trein
die nergens heen ging—
nergens anders dan naar de kruidentuin
van een overleden…
Stadsstilte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
653 De stad ademt uit
een stap verdwijnt in de nacht
ik hoor mijn stilte
Stad ademt uit, een stap
verdwijnt in de nacht, straten gloeien
nog na terwijl licht zich terugtrekt. Alles mag even
vertragen, en ergens tussen de voetstappen hoor ik mijn stilte.
Een lantaarn brandt boven
een lege stoep, waar nauwelijks iets
beweegt. Geen stem die…
De Maan droeg haar huid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
16 Een hagedis kroop door een
citroenmaan
waar sterren als verdwaalde
vruchten staan
haar schubben vingen een zilveren
schijn
alsof zij ooit een ander had kunnen
zijn
een vreemd geruis bewoog door
haar wezen
als een vergeten melodie verstomd
en geruisloos verdwenen
haar staart verdween in een
vreemde nacht
waar alles sliep en niets…
M. the beat goes on
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.311 En nog even tot niet meer
want de nacht is geen omhulsel
het is de kennisgeving van eenzaamheid
en het vulsel dat wat toen was van nu scheidt
het zijn maar woorden
en de plek waar ons naar werd verbannen
viel nergens te bekennen
de ongeloof over hoe zoiets kan breken
is een verhaal
te lang voor leken
Het onbegrip, de vrijheid en de ironie…
Het land van oneindig
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.127 Op zoek naar mijn God
In het land van oneindig
Verdwaald in zijn wegen
Verward door de nacht
Op zoek naar het lot
Stil en soms eenzaam
Te moe en te kwetsbaar
Beperkt in mijn kracht
Op zoek naar mijn dromen
Mijn passie, mijn pijn
Vertrouwen, verlangen
Mijn ik om te zijn
Mijn God, geef mij de liefde
Laat me vrij, laat me gaan…
Schroot
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.064 Gekooid gevangen in
uren van verwachten
verliest de morgen haar
eerste adem in het
laatste streepje licht
waar duister haakt in
eenzaamheid schuift
de nacht het venster
open en sluipen dromen
nader zacht toegedekt
door een heldere maan
omarmd door reeds
vermoorde gedachten
smoort het donzen kussen
de laatste ijle kreten…
Dromen
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.261 Koud en eenzaam
donker en zacht.
Stil en verloren,
alleen en zo bang.
De nacht is zo donker,
de nacht duurt zo lang.
Ga nu maar slapen,
veilig warm thuis.
Beschermd door liefde,
beschermd in je huis.
De sterren, de maan
verlichten de kust.
Dromen verlichten
de nachtelijke rust.…
Wenk
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.898 Het is al een ervaren ideaal,
dat een naam diepzinnige sporen laat
Ook lijkt het dieper dan normaal,
dat ik de wenken prees van het gelaat
In eenzame uren zonder
aanduiding van tijd vanuit
de stilte gluren en
door iedere klank bevrijd
Nu galmt het laatste lied
en dooft de laatste vlam
wetend dat jij hierheen ziet
verlaat ik de drukte…
Alles/Dromen
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.409 Omhels me met je armen
Druk me stevig tegen je aan
Geef me kracht met je liefde
en beloof me dat je me nooit zal laten gaan
Sluit mijn blik op in je gedachten
en weet dat ik zielsveel van je hou
Zoveel eenzame koude nachten
jij was alles wat ik wou
En jij bent alles wat ik wil
een droom is uitgekomen
Jou lippen op de mijne
laten…
het hete geel glooit afgrond
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.683 het hete geel
glooit afgrond
oplichtend in het zwart
schemer drukt
de warmte dieper
eenzaam in het hart
tast met vingers
naar het duister
blinder dan de nacht
pakt en zal niet
kijken omdat zonlicht
nooit de avond wacht
morgen bloeit
het rotten in het
sterven van vandaag
laat de uren
gaan, lange dagen
doden langzaamaan…
laat mij je kacheltje zijn
hartenkreet
3.6 met 28 stemmen
2.970 als je hartje koud is
en je voelt je niet zo fijn
eenzaam en verlaten
laat mij dan je kacheltje zijn
als je hartje koud is
je bloed als azijn
zuur en koud
laat mij dan je kacheltje zijn
als je hartje koud is
en je verlangt naar iets fijns
laat mij dan in je leven
laat mij dan je kacheltje zijn
laat me die warmte geven
dan gaan…
Nachtspoor
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
1.008 Nu spoor ik tussen grind en grond
waar weg de nacht inboort
en luister langs het talud
de glooiing van de einderstond, zo
verkennen we het verstomde leven
als een lange reis richting horizon
verdwijn in het gras, klaprozen
verstilde klokjes in de verte
en soms een veertje
eenzaam dwalend langs
het silhouet van de statige wachters.…
Gestold verlangen
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.306 Waar wolken elkaar raken
vliegen uren van verlangen
langs aderen van eenzaamheid
en treuren om wat is geweest
sterren raken grijsgrauwe
luchten, schijnen schitterend
licht langs de avond op
weg naar een nieuwe dag
gehuilde tranen verdwijnen
in geopende armen waar
gevlochten vingers elkaar
vinden in glimlachend samen…
Somber
hartenkreet
3.7 met 38 stemmen
1.900 Mijn gevoel zo kristalhelder
Zeldzaam als ruwe diamant
Liefde zo diep en zuiver
Ontneemt me al mijn verstand
Dromen zo prachtig van kleur
Maken de mooiste beelden waar
Wakker worden in eenzaamheid
Geen tederheid geen lief gebaar
Gemis maakt alles zo somber
De zon is niet meer de zon van toen
Ik mis de stralen die mij omarmden
Je lippen…
het gram dat ik ooit nam
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
2.224 ik heb gegeven
tot de onzen
minder wogen
dan het gram
dat ik ooit nam
het was gedogen
te mogen lopen
op de lijnen die jij
in gedachten had
ik balanceerde wat
nee nu geen hand
ik breek de blikken
in je ogen want
je woorden zeggen koud
ik heb je nooit gemogen
geen samenspel
jij redt je wel uit onze
vroege eenzaamheid
er was iets…
Mijn mooie vergezichten
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
3.898 Ik laat de eenzaamheid voor wat hij is
Er valt niet meer uit te halen
Zucht van opluchting bij gebrek aan gemis
Het valt nauwelijks te vertalen
Nog steeds in diepe gedachten verzonken
Maar de sleur is er zeker uit
Was te lang naar ongeluk aan het lonken
Nu sta ik op en verdeel de buit
Niet langer is regen mijn zonnenschijn
Of de stad vol…
Het signaal
netgedicht
3.0 met 27 stemmen
13.070 Slapen met geesten is zo eenzaam,
hij had alleen maar een signaal nodig,
hij mompelde haar naam,
dan was zijn onzekerheid overbodig.
Hij werd wakker met de zon,
toen iedereen nog sliep,
hij keek uit zijn raam, hij glom,
omdat de zon hem riep.
Toen wist hij het zeker!…