Alle inzendingen over eenzaamheid

8623 resultaten.

Sorteren op:

Tolerant Niemandsland

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 487
Een hele collectie regenbogen Hangt boven in de lucht En neemt de plek in van witte wolken Zo grijs als mijn recente dromen Ik zag mensen lopen De wedstrijd was begonnen De trots die ik zozeer koesterde Toen ik bij het startschot geen seconde verloor Want aan het eind van de regenboog Wacht de grootste schat Op hij die iedereen verslaat…

Tussen oud en nieuw

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 687
Wanneer men zijn hand ook reikt, Naar de medemens die aan eenzaamheid of andere kwalen lijdt. Indien men zo de blik op de toekomst richt, Met het hart vol hoop en nieuwjaarslicht. En belooft om in de twaalf maanden die komen, Het ook doet, niet alleen slechts erover dromen.…
Pitsikato20 december 2025Lees meer >

Specifieke ziekte

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 419
Ze sluipt in stilte, zacht en traag, een schaduw die me nooit echt verlaat. In mijn aderen een storm van pijn, en toch probeer ik normaal te zijn. Ik voel me gevangen in mijn eigen huid, zo fragiel, zo moe, zo onbemind. Toch zoek ik licht in kleine gebaren — een glimlach, een hand die alles verklaart. Elke dag een strijd die niemand kent…
Nathan24 december 2025Lees meer >

Vrijlating

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 338
Ik weet dat ik deze fantasie niet moet voeden— liefde is geen verband voor wat in mij blijft bloeden. Jouw handen genezen niets wat zichzelf heeft leren aanbidden, een pijn die gelooft dat ze dieper wordt door betekenis. Ik hou woorden vast tot mijn hart terugdeinst, alsof stilte een arts is die weigert te komen. Ik wil je vereren…
Nathan6 januari 2026Lees meer >

Geluk

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 333
Het is vrijdagavond. De auto ruikt naar jouw parfum en koude lucht. Je legt een warme hand tegen mijn wang, je vingers rusten op mijn huid, maar ik tel de lantaarnpalen langs de weg. In de stad brandt licht achter ramen. Mensen bewegen hun mond. Glazen gaan omhoog. Alles lijkt op geluk vanop afstand. Ik kijk in je ogen en zoek…
Nathan3 februari 2026Lees meer >

Stukje

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 334
Ik laat je, een stukje van me nemen, een fluistering van mijn hart, een trilling in je hand. Moge jij daarin de rust ontdekken, die ik zelf zo vaak mis. Toch vrees ik stil, een dag zonder jou, een leven naast het jouwe, waar ik slechts, een verre schaduw blijf.…
Nathan3 maart 2026Lees meer >

Dodelijk

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 265
Terwijl ik droom Voel ik jou Steeds in mij Elke nacht Meer en meer Tot jij mijn hart Geheel omvat Dan stopt het kloppen En zal ik niet meer wakker worden…
Beninga20 maart 2026Lees meer >

Psychologe

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 393
vallei van loze zinnenspinsels alsof een zonderling iets beweren wil over de wildernis van de menselijke ziel jouw vader was een stugge wandelaar heeft het pad gevonden naar de dood slaapt nu eeuwig op het kerkhof op zijn grafsteen een kleine boot jouw moeder kreeg vleugels in de nacht toen haar hart en longen het begaven ze ligt nu eenzaam…

De stille beuk

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 258
Ik ben een eenzame beuk, In een woud dat nooit zwijgt. Omringd door stammen die fluisteren, Groen van hoop, goud van tijd. Mijn wortels raken anderen, Zoekend naar warmte in de grond, Maar als het stormt, Stop ik met praten, En houd ik mijn mond. Ik ben een kale beuk, Die haar bladeren, Vol warme tinten, Heeft losgelaten.…

De onvergetelijke ster

hartenkreet
2.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 262
Fonkelende ster haar hart vol licht en warmte bewaard, voor altijd Hoog boven rimpelloze meren en slapende velden zweef jij als een verre gedachte, een herinnering van vuur. Je danst aan de rand van het niets, als een droom die verdwaalt, een vonk in de eindeloze nacht die nooit zal doven. Wie stak ooit jouw ongekende vlam aan in de kille…
CB9 juni 2026Lees meer >

Vlammen in top

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 119
Thuis zingen Eenzame Harten in een band, ver van onze kamer waar ik jouw hand vasthoud We zetten een regenboog van bloemen in de vensterbank en prijzen de hard werkende mensen Buiten loeien vuren van licht naar liefde, en het deert ons niet Wij hebben geen verwachtingen meer Dokters kunnen ons niet helpen tegen het oproer in de straten…
Zywa23 augustus 2026Lees meer >

Verloren liefde

hartenkreet
2.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 415
Een roos ligt op straat haar schaduw houdt haar nog vast wat blijft is een spoor Op de grens van licht blijft stilte liggen, op de plek waar iets zachts ooit heeft gestaan, waar de lucht nog weet hoe nabijheid klinkt, en waar elke schaduw een herinnering draagt. Er is een beweging die niet meer gebeurt, maar wel blijft hangen als een lichte…
CB26 augustus 2026Lees meer >

Onder het zachte sterrenlicht

netgedicht
2.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.010
Ster aan de hemel zij geeft licht en warmte zacht blijft eeuwig stralen Soms voelt sterrenlicht niet als iets dat ik kan grijpen, maar als een zachte adem langs mijn huid. Het zegt niets en vraagt niets, het is er alleen, een fluistering die blijft hangen in het diepst van mij. Nacht spreidt zich uit zonder haast of verlangen; ik vind…
CB14 september 2026Lees meer >

Kruidentuin

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.126
Met een hongerig gevoel in de trein achter zijn mondkapje, zag hij vrije ganzen vliegen boven het polderlandschap. Alsof ze rechtstreeks vlogen naar de kersttafel van zijn oude overleden moeder in de Katholieke kersthemel. Zo voelde hij zich bevoorrecht in de trein die nergens heen ging— nergens anders dan naar de kruidentuin van een overleden…
Avril Gareel16 september 2026Lees meer >

Stadsstilte

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 653
De stad ademt uit een stap verdwijnt in de nacht ik hoor mijn stilte Stad ademt uit, een stap verdwijnt in de nacht, straten gloeien nog na terwijl licht zich terugtrekt. Alles mag even vertragen, en ergens tussen de voetstappen hoor ik mijn stilte. Een lantaarn brandt boven een lege stoep, waar nauwelijks iets beweegt. Geen stem die…
CB2 oktober 2026Lees meer >

De Maan droeg haar huid

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 16
Een hagedis kroop door een citroenmaan waar sterren als verdwaalde vruchten staan haar schubben vingen een zilveren schijn alsof zij ooit een ander had kunnen zijn een vreemd geruis bewoog door haar wezen als een vergeten melodie verstomd en geruisloos verdwenen haar staart verdween in een vreemde nacht waar alles sliep en niets…
silann Nara30 oktober 2026Lees meer >

M. the beat goes on

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.311
En nog even tot niet meer want de nacht is geen omhulsel het is de kennisgeving van eenzaamheid en het vulsel dat wat toen was van nu scheidt het zijn maar woorden en de plek waar ons naar werd verbannen viel nergens te bekennen de ongeloof over hoe zoiets kan breken is een verhaal te lang voor leken Het onbegrip, de vrijheid en de ironie…
wiron28 maart 2005Lees meer >

Het land van oneindig

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.127
Op zoek naar mijn God In het land van oneindig Verdwaald in zijn wegen Verward door de nacht Op zoek naar het lot Stil en soms eenzaam Te moe en te kwetsbaar Beperkt in mijn kracht Op zoek naar mijn dromen Mijn passie, mijn pijn Vertrouwen, verlangen Mijn ik om te zijn Mijn God, geef mij de liefde Laat me vrij, laat me gaan…

Schroot

netgedicht
3.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.064
Gekooid gevangen in uren van verwachten verliest de morgen haar eerste adem in het laatste streepje licht waar duister haakt in eenzaamheid schuift de nacht het venster open en sluipen dromen nader zacht toegedekt door een heldere maan omarmd door reeds vermoorde gedachten smoort het donzen kussen de laatste ijle kreten…
metha19 juni 2005Lees meer >

Dromen

hartenkreet
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.261
Koud en eenzaam donker en zacht. Stil en verloren, alleen en zo bang. De nacht is zo donker, de nacht duurt zo lang. Ga nu maar slapen, veilig warm thuis. Beschermd door liefde, beschermd in je huis. De sterren, de maan verlichten de kust. Dromen verlichten de nachtelijke rust.…
Esther Frenay18 augustus 2003Lees meer >

Wenk

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.898
Het is al een ervaren ideaal, dat een naam diepzinnige sporen laat Ook lijkt het dieper dan normaal, dat ik de wenken prees van het gelaat In eenzame uren zonder aanduiding van tijd vanuit de stilte gluren en door iedere klank bevrijd Nu galmt het laatste lied en dooft de laatste vlam wetend dat jij hierheen ziet verlaat ik de drukte…

Alles/Dromen

hartenkreet
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.409
Omhels me met je armen Druk me stevig tegen je aan Geef me kracht met je liefde en beloof me dat je me nooit zal laten gaan Sluit mijn blik op in je gedachten en weet dat ik zielsveel van je hou Zoveel eenzame koude nachten jij was alles wat ik wou En jij bent alles wat ik wil een droom is uitgekomen Jou lippen op de mijne laten…
beta8 april 2003Lees meer >

het hete geel glooit afgrond

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.683
het hete geel glooit afgrond oplichtend in het zwart schemer drukt de warmte dieper eenzaam in het hart tast met vingers naar het duister blinder dan de nacht pakt en zal niet kijken omdat zonlicht nooit de avond wacht morgen bloeit het rotten in het sterven van vandaag laat de uren gaan, lange dagen doden langzaamaan…

laat mij je kacheltje zijn

hartenkreet
3.6 met 28 stemmen aantal keer bekeken 2.970
als je hartje koud is en je voelt je niet zo fijn eenzaam en verlaten laat mij dan je kacheltje zijn als je hartje koud is je bloed als azijn zuur en koud laat mij dan je kacheltje zijn als je hartje koud is en je verlangt naar iets fijns laat mij dan in je leven laat mij dan je kacheltje zijn laat me die warmte geven dan gaan…

Nachtspoor

netgedicht
4.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.008
Nu spoor ik tussen grind en grond waar weg de nacht inboort en luister langs het talud de glooiing van de einderstond, zo verkennen we het verstomde leven als een lange reis richting horizon verdwijn in het gras, klaprozen verstilde klokjes in de verte en soms een veertje eenzaam dwalend langs het silhouet van de statige wachters.…

Gestold verlangen

hartenkreet
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.306
Waar wolken elkaar raken vliegen uren van verlangen langs aderen van eenzaamheid en treuren om wat is geweest sterren raken grijsgrauwe luchten, schijnen schitterend licht langs de avond op weg naar een nieuwe dag gehuilde tranen verdwijnen in geopende armen waar gevlochten vingers elkaar vinden in glimlachend samen…
metha22 november 2004Lees meer >

Somber

hartenkreet
3.7 met 38 stemmen aantal keer bekeken 1.900
Mijn gevoel zo kristalhelder Zeldzaam als ruwe diamant Liefde zo diep en zuiver Ontneemt me al mijn verstand Dromen zo prachtig van kleur Maken de mooiste beelden waar Wakker worden in eenzaamheid Geen tederheid geen lief gebaar Gemis maakt alles zo somber De zon is niet meer de zon van toen Ik mis de stralen die mij omarmden Je lippen…
car9 januari 2005Lees meer >

het gram dat ik ooit nam

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.224
ik heb gegeven tot de onzen minder wogen dan het gram dat ik ooit nam het was gedogen te mogen lopen op de lijnen die jij in gedachten had ik balanceerde wat nee nu geen hand ik breek de blikken in je ogen want je woorden zeggen koud ik heb je nooit gemogen geen samenspel jij redt je wel uit onze vroege eenzaamheid er was iets…
wil melker12 januari 2005Lees meer >

Mijn mooie vergezichten

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.898
Ik laat de eenzaamheid voor wat hij is Er valt niet meer uit te halen Zucht van opluchting bij gebrek aan gemis Het valt nauwelijks te vertalen Nog steeds in diepe gedachten verzonken Maar de sleur is er zeker uit Was te lang naar ongeluk aan het lonken Nu sta ik op en verdeel de buit Niet langer is regen mijn zonnenschijn Of de stad vol…
Maartje7 september 2001Lees meer >

Het signaal

netgedicht
3.0 met 27 stemmen aantal keer bekeken 13.070
Slapen met geesten is zo eenzaam, hij had alleen maar een signaal nodig, hij mompelde haar naam, dan was zijn onzekerheid overbodig. Hij werd wakker met de zon, toen iedereen nog sliep, hij keek uit zijn raam, hij glom, omdat de zon hem riep. Toen wist hij het zeker!…
Frank Niesten10 november 2001Lees meer >