Alle inzendingen over van ver

35704 resultaten.

Sorteren op:

Panfluit

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 454
dingen in gewoonte van doen en daden zonder denken we waren ook niet bang voor de dood die kwam zoals de nacht kwam in stilte met voor iedere geboorte een oude brief van een kind dat niet lang had te leven het ontroerde mij, dat barmhartige zwijgen het was alsof de stilte voor nieuwe meeldraden zorgde terwijl de oude wonden riepen om vers…

Gevangen in oorlog

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 610
hebben   breekt er een niet gekozen oorlog aan, waarin schaarste van alles de grootste gemeenschappelijke deler is   onveiligheid rukt op mensen die je liefhebt sneuvelen het luchtalarm verraadt bommen die zullen inslaan   met bloed besmeurde straten vallen niet meer op evenals angst gewoon wordt lijkt het hebben van een toekomst   ver…
LadyLove30 januari 2016Lees meer >

Megalomaan?

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 451
Uit de wimpers van de strijd gevallen woorden duizenden stemmen van een andere oever wachten op hun uitbotten als gespannen veren, kenmerken van roestige schakels van deze tijd, afkomst en toekomst zijn niet voorbereid, verwachtingen glijden onder het boegbeeld door, contouren van een megalomane symboliek, schuurt de kiel van menig scheepje…
Pama9 februari 2016Lees meer >

Cannes

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 7.694
Langs lopend, te gezond, te naakt en door een lichte wijn in een soort droom bewegend, besef ik plotseling de enig werkelijke zonde: dat ik door het verwonderlijkste nauw geraakt, zonder besef door het bestaan gezegend en door de schadelijkste dingen nauw geschonden, ver van de werkelijkheid ben weggeraakt. ---------------------------------…
M. Vasalis17 februari 2016Lees meer >

Depressieve schoonheid

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 544
(voor Jiah Khan) Je bent in Londen opgegroeid, je wilde actrice in India zijn, volop door je roots geboeid, ver weg van je innerlijke pijn. Je werd een ster in Bollywood, maar in de liefde ging het mis en dat gaf je een sombere mood, grenzend aan suïcidale droefenis.…

In mijn hart

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.018
Met jou in mijn hart Slenter ik langs de Rozengracht Door de wind mijn haar verward Elke minuut aan jou gedacht Met jou in mijn bloed Spel ik langzaam het Parool Steek een veer in mijn hoed Terwijl ik door het parkie dool Met jou aan mijn hand Sta ik op de pont Samen op ’t IJ geland Zoen ik je zachtjes op je mond Met jou op mijn schouder…

spring maar

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 607
spring maar op mijn wagen we slaan de handen samen alle zorgen langs de kant bestemming niemandsland een rit van vele jaren ver weg van duistere gevaren een tripje naar het licht weg met het weerbericht laat het gras maar groeien hoor de bijen zoemen snuif alle liefde op sta eens op je kop met retro muziek in oren rijden…
jonhy donovan15 augustus 2016Lees meer >

Paradijsvogels geloven in hemels geluk.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 425
Dat hun ziel tussen een veelkleurig kleed van veren eens het tijdelijke met de eeuwigheid zal opwaarderen. Een leven van vliegen tussen zwaarte- kracht en een zweven met alle winden mee; zich verbindend te werken aan een nieuw hemels geluk, te ontsnappen aan de aardse mêllee.…

Voorlopig

gedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.519
Anders zal het kruispunt net te ver zijn, of hij zal, versuft, tegen te lage prijs zijn lieve ziel verkopen. Kort geluk, één hete nacht: te weinig. Slechts een eeuwig vuur voldoet. Ziedaar: een andere van Dam. Een verre donderslag stemt in. Collega's, vrienden, onbekenden zelfs: ze staan versteld.…
Mark Boog6 oktober 2016Lees meer >

Droom

gedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 6.211
En ergens klonk, niet ver van waar ik was, Het huilen van een hogesnelheidstrein. ----------------------------------------------------------- uit: '52 Sonnetten bij het verglijden van de eeuw', 2000.…

Herfst in Amsterdam

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 731
Mocht jij je ongelukkig uitdrukken een lach waar een traan meer op zijn plaats is het is je al vergeven jij bent een jonge toon een nieuw verlangen ik heb het al die tijd geheim gehouden maar jij ruikt de herfst in Amsterdam als een muzikale bondgenoot de nevels en de ochtend regen het verse brood bij het kanaal een woordenzwerver…
mobar30 oktober 2016Lees meer >

Durf te laten zien dat je ook boos kunt zijn

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 445
Laat het met hinderlijke problemen nimmer zo ver komen. Want een mens kan slechts gelukkig zijn door onbelast te leven; waarin de bladeren van het oude zeer een mond al zijn vrolijkheid ontnemen.…

Dakloos dromen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.584
Geef mij prijs aan de rivier en vaar mij naar een wereld, ver van hier, een plek waar kou noch honger mij bedreigen. Geef mij geen boom, maar zaag mij van de stam een voerbak. Leg mij in het stro te rusten. (Daar kwam een moeder die mijn voorhoofd kuste, zo stil. Alsof ik net ter wereld kwam.) Bouw mij een nest, een herberg, tederheid.…

Ontpopt?

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 524
Wie vertilt zich niet aan de vanzelfsprekendheid misschien wel van de nog niet beleefde dingen, keuze tussen het gewicht van veren en de houdbaarheid van lood is snel gemaakt.…
Pama15 december 2016Lees meer >

alligator

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 527
van nature ben ik lui zoek een plaatsje in de zon laat mijn lompe lijf verwarmen opdat snelheid komen zou duik dan in het water diep laat mij zakken tot mijn ogen blijf lekker drijven roerloos stil en heb ik alles in de gaten met mijn huid goed aangepast aan de kleuren van het water ben dan moeilijk op te merken speur ik naar de oever ver…
jonhy donovan24 december 2016Lees meer >

anomalie

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 659
tot daar is het leven twee meeuwen vinken de horizon af het velijn van het zijn zout' 't water tot een zilte lijn de golven klauwen aan de dijken het zand geeft zich over bergen naamloos zonder getal alles verstrijkt zover je kan kijken de lijken reikhalzen onder 't zand het gedruis wuift iedere inbreng weg erosie strijkt een vers…

Zomers oogstmoment

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 569
lucht in de oude havenstad blijven hangen het is nog warm, de dromen zijn nat maar droevig sluit de minnaar zijn ogen de liefde is zoek, de aarde lijkt plat nergens vindt hij platonische zinnen hij moet nu in stilte het duister beminnen geen zomerse flair, of stedelijk vermaak mensen zien hem niet, steken liever de draak die enkeling ver…

rode baret

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 576
rechte neus mijn vingers bekeken voorzichtig haar geschilderde lichaamsdelen haar wangen, wenkbrauwen en hals en dan die mond,hartstochtelijk gevormd om grenzeloos te kussen ellipsen en half geschreven cirkels blijven ronddraaien in mijn hoofd dat koele strakke omkijken verwart het werkelijke met fraaie fantasieën weg ben ik van haar, ver…
willem jacobs6 september 2017Lees meer >

De oppervlakte

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 684
Europa Onze cultuur Schept bewondering Maar er is een muur Naar andere culturen Die Verwoestingen oorlog En armoede hebben te verduren Wat we niet willen weten Is buiten onze grenzen ver van ons af Europa wil weer Blinken, schitteren Maar ten koste van hoeveel Als medespeler Op het wereldse toneel Europa Het continent zijn burgers…
ebba16 december 2017Lees meer >

Taal de verbindende kracht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 577
Vraagt het om betere theaterteksten vers te verspreiden onder de mensheid voorbeelden aan ze geven waarop die mooiere leefomgeving als circus ontwapend in beeld wordt gebracht met uitdagingen voor de samenleving.…

Doodstil bij jouw graf

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 758
Het was doodstil rond jouw graf er hing een donkere schemering In mij kwam jij die trap weer af met in jouw ogen die glinstering Het was doodstil op je kerkhof geluiden klonken flauw, van ver Samen bereisden we dit doolhof en nu bewoon jij een verre ster Het was doodstil op je rustplek een enkele uil kraste in het bos Ik leun maar even…
Ton Rijkers12 februari 2018Lees meer >

groter groeien - tweede jeugd

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 606
de mens immers je ontdekte met of zonder groter word je van kind groei je puber was je tot adolescent en heet je op enig moment volwassen en dan opeens ervaar je groter groeien is vooral zoeken naar het nieuwe verkennen en ontdekken experimenteren ook vallen en opstaan grenzen verleggen nieuwe wegen inslaan eenmaal zo ver…

Odysseus bij Calypso

hartenkreet
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 557
gonsden aldoor in mijn oor, stromend als een warme douche en in mijn lijf een tinteling die daags erna nog dieper ging mijn haar, waar zoete geur in hing van jouw parfum, betovering door jou bezeten, in jouw macht ben ik bedwelmd door jouw demonen, nevelwaas beneemt mij kracht om overgave in te tomen is het jouw bijzijn of je stem van ver…
Maxim13 mei 2018Lees meer >

een ordinaire morgen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 461
geur van verse koffie ruiken, twee muggen spelen op het behang. een boterham komt uit de kast zacht eitje met gerookt spek, ontbijt dat telkenmale wat verrast mijn maag grolt, ik heb zo'n trek. nu klaar om te vertrekken, te voet naar het station. ik kan geen tijd meer rekken, de trein komt aan op het perron.…
Jonhy Donovan27 december 2018Lees meer >

Verlangen,

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 476
Windvlagen ruisen door de bomen Ver van je liefrijk hart, Als tranen van verloren dromen terug naar zorgen en smart.…

In de kantlijn?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 367
Waan ik mij in de groeve van belegen mijmeringen, begeef ik mij uiteindelijk op glad ijs, labyrint van goed ogende bedoelingen alle moed te plaveien, verstild het zwijgen in tumult van middelmatigheid, ben als doel het beloofde dichtersparadijs alweer ver voorbijgeschoten alles vermeden met het krijt van schone schijn, als dicht-lakei…
Pama26 mei 2019Lees meer >

Zeven vogels zwart

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 400
langzaam verlies ik mijn veren, worden mijn vleugels armen en handen, geef ik mezelf voeten om mee te lopen in de richting van jouw stem Ik ben blij dat we hier zijn, nu…