8651 resultaten.
Zwembad in de zomer
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.610 De zon stuurt scherpe witte stralen
die brandend op mijn hoofd neerdalen
maar frisse wind komt óók voorbij.
Ik voel hoe lekker zacht het water
mijn lichaam raakt en dan, wat later
zwem ik me lekker licht en vrij.…
Droomkinderen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
797 Richtingloos los van zee en aarde
zweefden zij als witte meeuwen
loom verwarmd door moeder zon
de twee kinderen van de wind
Als verliefde vlinders fladderend
rondom elkaar steeds even rakend
waarbij vurige vonkjes oversprongen
zoals bij sterke elektrische magneten
In het dal van de engelenkloof
daalden zij in cirkels naar omlaag
bedreven…
Het bankje
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
1.472 Een groot deel van ons liefdesleven
heeft zich daar eens afgespeeld
wat blijft zijn nog wat oude foto's
zwart/wit toen nog, en nu vergeeld.
In ons hart zullen we het bewaren
terugzien naar die mooie tijd
de jaren zijn voorbij gevlogen
maar de herinnering raken we nooit kwijt.…
Zwarte Panter
gedicht
4.4 met 49 stemmen
21.695 Het kwaad is altijd zwart, de goedheid wit.
En toch, en toch. Hier is het zwart onschuldig.
Maar hoed je voor het lelieblank gebit.
-------------------------------
uit: 'Traliedieren', 1999.…
Kabouters.
hartenkreet
3.2 met 66 stemmen
8.184 Sprookjes... die echt gebeuren,
zo van.... de prins op 't witte paard.
Beschermengelen.... die zijn er wel,
alleen niet altijd op de goede plaats?
Op 't moment dat ze "nodig" zijn,
zitten ze vast... hiernaast?
Maar ach, vergissen is menselijk....
ze kunnen moeilijk overal tegelijk
zijn nietwaar...…
De nacht,
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
2.058 Dan zie ik in de ochtend
in de spiegel een moe en wit gelaat,
Van iemand die het huilen
nader dan het lachen staat.
Overdag gaat het dan enigszins weer.
Maar in de avonden doet het zeer.
Dan huilt mijn hart heel zacht,
En zoek ik de weg naar het einde
van die lange verdrietige nacht.…
door stilte in je ogen
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
2.503 je kleine witte hand
gespreid de vingers
die meer vragen
dan je dragen kunt
je houding is verkrampt
door stilte in je ogen
je telde toch niet mee
jouw waarheid was gelogen
ze grepen wel je lijf
verzwegen nooit hun eisen
belaadden je met schuld
en lieten je geweten krijsen
ze haalden angsten op
die je betaalde met je zwijgen
de pijnen…
Einde van Toen...
hartenkreet
4.6 met 23 stemmen
1.390 Terwijl ik huilend, pillen slikte
en zo bedroefd om mijn moeder riep
En God vegeving stond te vragen
Ging ik liggen, totdat ik "sliep"
Mijn ogen zaten dichtgeplakt
en 'k kon mij niet bewegen
alles was wittig om me heen
Ik was denk naar de hemel opgestegen
Maar dat waren witte schorten
van de verpleging om mij heen
En toen ik dat besefte…
Kerst.............mis
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.140 Dwaalt hij weer verder door de vriezende kou en witte straten
Begint hij zichzelf enigszins te haten
Ziet feestverlichting in winkels en huizen
Zal die warmte ooit zijn pad weer kruizen
Maar die warmte is op dit moment geschiedenis
Voor hem is het namelijk
Kerst…………………MIS…
Vormloos denken
netgedicht
3.0 met 21 stemmen
3.195 de sneeuwbes
trost nog parelwit
naast de linde
die mijn pad verkleurt
zo dwingend geurt
in stervend geel
naar bladgroen-dagen
mijn adem
wolkt nu dampend wit
in bittere kou
die 't denken kleurt
en zo gelaten speurt
naar grijs en grauw
uit vergeten dagen
de sneeuwbes
bruist zo parelwit
naast de slapers
die in 't fletse licht
van…
Van liefde verhalen
hartenkreet
3.5 met 24 stemmen
2.006 Waar
het tij zich keert
de vloed me
neervlijt als een
drenkeling aan
de warme witte
ebbe-stranden van liefde.
Waar
ogenblikken zich in
eeuwigheid vertalen
verlatenheid een
zegen is en wind
oor-strelend als
liederen van liefde.…
Onderschrift
netgedicht
3.7 met 193 stemmen
25.626 Van veraf maakt een sensor
gedragen door een satelliet
een onafzienbare rij nullen
en eentjes benodigd
voor een digitaal beeld
van de wolken boven
Noord-Afrika en West-Europa
Prachtig is te zien hoe
het waas onder andere
boven Nederland te wijten
is aan het opgewaaide stof
uit de Sahara terwijl heldere
witte wolken de zonnestralen
weerkaatsen…
Liefdesland
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.154 Liefdesland waar ben je ook al weer
Oost west ben ik al geweest
Maar heb je grenzen niet gevonden
Toch zie ik soms je bergtoppen
Maar de wolken blijven ze
In mysterie verorberen
In het zuiden heb ik gezocht
Maar in het heetst van de strijd
Zoek je toch weer de zee van genegenheid
Noord was mooi en wit
In alle sereniteit
Heb ik je…
Geen Keuze Gelaten
netgedicht
2.4 met 15 stemmen
1.870 Gelijk witte bloesem afgerukt van een lenteboom,
de ontstuimige storm zonder mededogen verjaagt
een liefde, welk ontsproten in onze zielen bloeide,
om te verdrinken in mijn zilte tranenstroom
waardoor het leven uit jouw geliefd gelaat,
kansloos, ondraaglijk langzaam wegvloeide.…
Als de blaadjes vallen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
868 Opkomend licht valt
neer
veranderd landschap
in nieuw gezicht
nog altijd staande
hoog in kracht
vereeuwigt in wortelsterke
aarde
groeiend,
verslaat hij zijn oude
leven
nog altijd sterk
onverzettelijk nog
door seizoenen heen
winters landschap
liet hem kaal achter
door witte deken
omarmt
tijden verschoven
in smeltend water…
Schepsel van zon...
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.159 Het licht, de witte vlam.
Niemand zag me gaan,
ook niet dat ik kwam.
Met nieuwe kleuren,
nieuwe geuren.
Nieuwe klanken
God, ik kan wel janken.
De afgrond glimlacht lief.
En strekt haar armen
naar me uit.
ik wil springen.
Spring je mee?
Daarboven is de hemel,
daarboven, daar benee.…
Bedreigde huismus
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.998 de huismus komt vanuit het verhaal
in de krant onze tuin ingevlogen
blij verwelkomd door de roodborst
de kwetterende winterkoning verbaal
door de merel van Groninger komaf
die bromt: bist d'r weer mien jong
alleen de zwart-witte kat van de buren
van onze buren staat eventjes paf
ik moet me al op verschillende veren
concentreren en nu komt…
WINTERSE DAGDROOM
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.415 Grote mooie witte vlokken
gesmolten voordat het de aarde raakt
triest en donker is het buiten
de grond zo zwart en naakt.
Hagel, sneeuw en regen
de winter komt eraan
zullen we het straks beleven
dat er een sneeuwpop
in de tuin zal staan ?…
eenzaam aan 't water
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.537 groen is de dag
hij spuwt mij wier
in mijn betraand gezicht
en ook het zwoele zware
middaglicht dat schimmig blinkt
in ’t goud van zon
twaalf uur schuimt in het riet
en ’t kolkt en klokt
uit diepten zijn adieu
’k lig roerloos stil
in ’t vochtig natte
en wil niet luisteren
naar de lucht waar ik jouw ogen vind
en witte wolken fluisteren…
vrede
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
847 op de grond
vervuild van de puin om haar heen
steekt 2 vingers op, het V-teken
de dood staat in haar ogen getekend
sommige soldaten huilen
zij staan stil bij de lichamen
waarin eens het leven leefde
de wapens zijn geladen
wie heeft de 'eer' van het laatste schot
de laatste dode
het laatste geweten
we willen allemaal vrede
op de witte…
In het lichte rood
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
860 nog kleurt de zon
in de subtropen
waar witte huid
zich in het lichte
rood en later bruin
kan laten dopen
een warmtebad waar
lang op is gewacht
zij ontrafelt knopen
die wij in haast
en stress steeds
hebben opgelopen
gewoon wat strand
het gele zand de
groen en blauwe zee
ze murmelt rust in
kleine golven neemt
zacht je gedachten…
Schemering
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.189 Mathilde noem ik haar
Toen ik haar de deur uitwerkte
mepte ze op m'n kop met 'n kandelaar
Op 't buro vroeg men naar de waarde
hoewel 'n echte Blokker, geen cent
Uw hoofd ook niet, zei men ongevraagd
achter een krant grinnikte een agent
De dokter stuurde me op vakantie
hotel met tralies die Mathilde weren
Geweldige bediening in kreukvrij wit…
Dit zal het einde zijn
poëzie
3.6 met 13 stemmen
2.755 Dit zal het einde zijn: een witte doek
Wordt over mijn lichaam uitgevouwen,
Ik lig languit, de handen saamgevouwen,
Ik ben zeer ver, ergens op vreemd bezoek.…
De oude vader
gedicht
3.0 met 21 stemmen
11.534 Alles wat ooit gelogen was,
een logboek vol, wordt langzaam wit.
Hij morst nog een beetje waarheid
over de rand van zijn aarzelen.
Zijn gedachten zinken verder weg,
zo verdiept hij zich in duisternis,
een verdwaalde wandelaar in de tijd.…
Karkas
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
702 in een woestijn gedreven
vernedert de hitte
mijn beroofde zinnen
onder de voeten
miljoenen tranen
uitgeperst, opgedroogd
oneindig in een witte vlakte
de wind giert cirkels
rond de stank
knaagt levenloos
de vingers van m'n geraamte
mijn dorst wankelt
ik begraaf het speeksel
van ijskoude woorden
het zand wordt zwaar
snikt in…
Contrast in schaduwwoorden
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.676 lippen
in een verlangende vlucht
naar uitgestrekte armen
je doet me denken
aan het stille geluid
van platte steentjes
die dromen keilen
door eenzame nevels
tussen smalle sloten
van herinneringen
rakelings langs
het wateroppervlak
je doet me denken
aan die ene trage dag
toen we zilverbellen bliezen
en gestorven vlinders legden
in witte…
Kontakt 2
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
10.554 Uit het maagdelijke wit haal ik je
sprekend als een vaststaand feit naar binnen.…
Kontakt 3
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
11.130 Uit het maagdelijke wit haal ik je
sprekend als een vaststaand feit naar binnen.…
al was het maar eenmalig
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
779 ik ween
om het onbereikbare
zoals vogels in herfst,
gevleugeld, de steekwonden
in schaduw van eenzaamheid
ik zie
een schaal van volle manen
hoe ze de tijd verzwijgen
het zachte kussen, de ontrouw
wit of zwart, dat door de nacht
liefde weegt, de schepping
overeind houdt
en waar het bloed vloeit,
keert en draait in donkere
stromen…
een kleurrijke visie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
724 De zon speelde, de lucht die kleurde
Uiteengezet in een zonnige winterdag
Geen wolk die hier de lucht besmeurde
Alleen een wolk die goed in de ogen lag
De lucht gekleurd, in geel wit en blauw
Zelfs de vogels laten het onbevlogen
Een schouwspel tussen het levensgrauw
Laat zelfs de tijd even onbewogen
Barst – De lucht breekt in glas
Door…