7279 resultaten.
Jan de Rooy
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Maar nee, oneindig golft de dorre zee,
niet één oase of een B&B
Maar Jan ziet heel die droge kwelling niet,
versmolten met zijn truck hoort hij tevreê
het samenspel van zuiger en bougie…
WAKEN ZONDER OORDEEL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 Laat het wijzen naar wat geschil of spot baarde
in de zee van vergeving verzinken.…
't Paradepaardje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 Het NAVO-lidmaatschap van bei-
de landen
Hieraan kan slechts Rusland zijn vin-
gers branden
Terwijl, feit, het pronkstuk
van de Russische ma-
rine is gezonken
het vlaggenschip van de
Russische Zwarte Zeevloot, het
oorlogsschip
'MOSKOU', het Russische parade-
paardje dat door Oekraiens vuur
is gaan wroeten
in de bodem
van de Zwarte Zee…
Kom bij ons team!
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
497 Hij had een rare kronkel
In zijn grote hersenpan
Zijn vader werd bijkans wanhopig
Bad tot hemel, land en zee
Z'n zoon was knap maar fabuleerde
Dat hij superhard studeerde
Voerde niets uit als hij leerde
Deed zelfs aan geen toetsen mee
Zijn maîtresse, mijn vriendin
Kwam als Athene met haar raad
Die hem verloste van het kwaad
Ze fantaseerde…
Dag van de Arbeid
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
567 coëxistentie, met ergens in het midden aan de Zwarte Zee de graanschuur van de wereld, grensland Oekraïne...
__________________________________
DE EERSTE MEI
Viert hij wel vandaag de dag
van Lenin
Die ene Revolutie van oktober
Voert hij wel een rede, lang en sober
De zegening verheerlijkend
van Kremlin?…
polderfernweh
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
441 houdt me vast in zijn steenharde schaduw
Ik zal een rijnaak zien gaan op de stroom
Terug het pad langs dat mijn hart vaak ging
Als ik iets anders dan mijn heden zocht
De zachtere oevers van een and're rivier
Het is ver naar mijn dorp
Maar de Rijn kent de weg
Als zomerwrakhout stroom ik mee
Als het mag tot mijn huis
Als het moet tot de zee…
Als het koud wordt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 korstjes op het water
De vorst heerst, verstold
De hemel vond tijd om de bodem te witten
Wind krabt verbeten zijn windwakken open
Waar het water in kabbelt als edel blauw bloed
De zomer is afgelegd, het jonge leven gedood
Kuit werd tot vis, het dons is verveerd
Nu wachten op ooit, nieuwe nesten verwaren
Zelfs de neerslag te moe om naar zee…
Pen papier en penseel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
511 Ziet gij als boreling in polderland
Zee kuu als trotse nieuwe medelander
Taalvaardig een volwaardig Nederlander
Geen gat of been in kleien met los zand
Geen nood leef je hier uit in 't Vrije Woord
Rond Biesbosch Westerschelde en de Maas
De Wormer Schermer Purmer Beemsterkaas
Van Gouda Gaasterland, ooit van gehoord?…
BBBN'er
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
472 .
_______________________________
PRO-AGRO FARIZEEËR
Zelfs een prominente VVD'er Ontpopt zich als pro-agro farizeeër
De vraag is of hij bij haar BBB
Recht voor z'n raap is, net zo
recht door zee
Als zij - maar dat volgt later...
Op tv…
Ayla
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
631 tot bewustzijn
wachten kan ik nog niet
verwachten al wel
dat ongemak verdwijnt
ik drink melk, plas, poep
huil slaap en moet wennen
als vis uit het water
ik proef de zachte tepel
baard van pappa
stem van mamma
ik word een week, een maand
een jaar elk jaar opnieuw
dan is het feest voor mij
ik ga weer slapen
dromen over licht
zee…
DE SEPTEMBERDAGEN
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
580 nu naar zijn einde gaat
de vakantiesfeer die ons nog even dromen laat
al zorgt de naderende herfst voor rust en vree
lange avonden brengen ons op een nieuw idee
een ongelezen boek dat onze aandacht vraagt
de septemberdagen hangen vol van heimwee
na een hete zomer die nu naar zijn einde gaat
nagenieten van vakantiefoto' s aan 'n blauwe zee…
melba snelt koppen
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
474 ik heb vannacht gedacht
verder dan kozijn niveau
ik betaalde voor een zonsondergang
hield mijn hand niet op de knip
ooit schreef ik in mijn dagboek
ik heb mijn langste tijd gehad
de wens om zee te zijn spoelde af en aan
toen schreef ik in mijn dagboek:
ik heb mijn langste tijd nog niet gehad
nu ik aan de grens gekomen ben
de grens van…
Wolkewietje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
506 Kijk, zegt witte wolkewietje,
kijk maar goed, ik ben de weg
en wee degeen die mijn hand raakt, hij of zij is zo gezien,
ik ben een zucht van de ziedende zee, geen brahman, o god, welnee,
ik ben veel kleiner en heel bescheiden,
ik ben de god in uw gedichten
deus sive natura, een god
in de hemelboog van de natuur…
monding
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
475 in het zwoegen van de slak
in het krijsen van de meeuw
in het spinnen van de poes
in de kruin van kromme bomen
in zwermen spreeuw
in scholen vis wier bewegen haar geschrift in zee en hemel is.…
Uitgebreide bruidssluier
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
642 'k Zie al strengen, zacht bestreeld:
'met jou ga ik een relatie aan' of
'god wat zwier je vrolijk', dan wel
verliefd 'ga jij met mij in zee?'
Zou ik vier mannen kunnen omarmen?
En hen meetronen naar mijn suite
als de bloeiende dag aanbreekt?
Dan vergeten we de bijen.
En het vliegverkeer rond Suiker.…
Scheppingsdag
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
608 kleine grijze
duif eet
wat van
de bladeren
maar waait
hierop mee
met de
harde wind
met de
storm langs
de woeste
zee een
uitje voor
ouders en
kind
dit alles
geschapen door
de heilige
Schepper ziet
hoezeer hij
ons bemind
sportieve jongelui
in zomerse
kleding kunstrijke
sprongen op
de trampoline
voetballen nog
erbij…
Eindeloos landschap
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
473 Er ligt een eindeloos landschap
tussen jouw verliefde droom
en mijn verloren werkelijkheid
de nacht maakt harde muren
van waarheid die zich draait
in het betoverende fluisteren
van het inktzwarte duister
Geloof niet dat de rivier een moeder is
de golven van de zee zijn geen vader
omdat zeelieden geen heimwee kennen
bergen slijten…
ALTIJD
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
520 en golven zee bezingen diep haar strand.
en krabben schrijven epen in haar zand.
als ’t hier verdwijnt verschijnt het ginder weer.
het wordt de beek die naast haar huisje kabbelt,
het vint gezwind als vlinder uit het ochtendrood.
naamloos is het, het is niets en lucht en ’t zucht.…
woelen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 het speelt de zee, zij sleurt eraan met macht en maan.
woeste golven bruisen wit de blote stranden op.
water, wier en algen spoelen diep de duinen in.
het is goed om na het vrijen d’ ogen toe te doen:
“bedek de lijven met het wolkenstof en zwijg.
droefenis komt later, hou de leegte nu maar vast”.…
KOUDE VLAM
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
515 haar lijf is koude vlam, heur haren vuur,
haar lippen zee waarin ’t verdrinken wil
haar ogen licht dat geselt en bestuurt
haar huid is rein, dat maakt het aardse stil.
het wil haar wereld zijn, vreugd’ én pijn,
het wil alleen in haar bestaan, het wil
alleen haar zoenend het nog zijn, het
wil in haar als het in haar vergaan.…
PÉTANQUE
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 Het strand van het verleden heet toekomst,
de zee was net nog het heden, het loopt op tijd.
Het duwt zich af aan uw genade, waarde
die het slechts bij ontvangst erkent. ‘Raak mij
niet aan’! roept het vergeefs, want het wil
bij god niet weten wat het heeft gedaan.
Nog nooit faalde het lijflijke geheugen.…
Zeker weten
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
799 soms zie ik ergens tegenop
soms loop ik ergens tegenaan
ik heb duizend dingen niet gedaan
ik heb duizend gedachten niet gehad
de gedachte bijvoorbeeld dat een eiland
zee nodig heeft om een eiland te kunnen zijn
soms wil ik een slaapplaats tussen de sterren
soms licht ik het leven uit zijn hengsels
al is mijn koninkrijkje niet zo breed
er…
Symbool en Koerier
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
560 Aan Cher Ami
Verdiend kreeg hij het Croix de Guerre Kruis
Omdat hij vele levens wist te sparen
Hij kwam, zij het geschonden, veilig thuis
In oorlogstijd zou hij zijn roem vergaren
Rotsspleten rond de Middellandse Zee
Waar voorouders een vaste woonplaats vonden
Werden verlaten, men verkreeg entree
Tot plaatsen waarin mensenhuizen stonden…
Storm Gerrit
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
450 de gado gado
Met ijzel, sneeuw en hagelwitte rijst
Het schijnt dat hij weer uit zijn graf herrijst
Als Hiemstra hurricane dan wel tornado
Je zusje Roosmarijn heeft de mond vol
Van vuurspuwende tongen uit
de wolken
En bliksemslingeraars met berenbolken
Ja onze waterstand eist reeds
zijn tol
Rijst straks de warme golfstroom op uit zee…
Het kan, het moet
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
600 Wereld,
Geloof niet in de grote leugen
van een Palestijnse ministaat
met een bevolking vol trauma’s
en een buurman die hen haat
Nu al overbevolkt, verhakkeld,
afgesloten van de zee
is zo’n staat een waanidee
Palestijnen,
Laat de Westoever en Gaza
zonder strijd aan Israël
Emigreer naar broederlanden
Verlaat zonder wrok de hel
Broederlanden…
De spiegelzaal
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
493 ik dacht
in jeugdig
enthousiasme
ooit de hemel
te kunnen
schilderen
ben begonnen
met idyllische
stukjes uit de
natuur naast
het fijnste groen
de mooiste bloem
zee met strand
en zand in de
diep blauwe
rotsformaties
witschuimende
waaiend
op muziek
van de fraaiste
regenbogen die
tussen de talrijke
watervallen de zon
lieten…
20 miljard over de muur
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
620 Haviken strijken hun pluimen
Hun lobbyclub heeft goed werk gedaan
20 miljard voor oorlogsschepen
Wen er maar vast aan
Het kan oplopen tot het dubbele
en misschien nog méér
De eindjes staan open
Politiek kent geen ommekeer
Oorlogsschepen zijn passé
Geldverslindend en kwetsbaar op zee
Afgeschreven in 30 jaar
Meer op de werf dan vaarklaar…
Rust en stilte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
455 juist als jij
mee zou
willen stromen
met de groene
lente zee
is alles leeg
de energie is
verbruikt om zelfs
ook maar rechtop
te blijven staan bij
alle uitdagingen
van het bestaan
je laat alles gaan
om eerst zelf eens
even bij de mensen
te komen en je
reserves in energie
aan te vullen
nog zou je zo
de wereld in willen
stappen…
FABULA
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Tussen rotswanden van een ruim spijshuis
brengt milde schemer leven onder zee
en druipsteenkunst uit schone grottenstee
met samenspel vol vrede bij elkaar thuis.
Klinkt hier ergens het verstilde gedruis
uit toverwoorden van de Eftelingfee?
Poolijs en woestijnzand gaan samen mee
achter geheimzinnig oerwoudgeruis.…
Het alledaagse leven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
567 ik kijk
zie nog net
de vage glimlach
op het gezicht
van het lijk dat
ik ooit worden zal
ik ben op tijd
voor mijn
ochtendwandeling
waar wij in
zelfgenoegzaamheid
op het schelpenpad
luisteren naar
het geknisper
en gefluister
van zee en wind
mijn vrind zingt
altijd luidkeels mee
ik houd mijn
stok stevig vast
hij geeft mij…