7969 resultaten.
Gedachten
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.035 zo goed – zo groot van ziel!
Zo wakker op zijn post, zo treffend in zijn preken!
Die nooit, uit vrome drift, in lage straattaal viel,
Noch ’t heilig bedenhuis ontheiligde door twisten;
Die, op ’t meest nodige, het meest heeft stilgestaan:
Is dit die grote man? die ongeveinsde Christen?…
Naakt
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
719 U weet ook dat ik naakt voor U sta
dat ik geen kleren behoef
om mijn verlangen kenbaar te maken
omdat ik niet hoef te buigen
voor Uw grootheid
en alle dienaars van Uw ziel
ik zal altijd die eenling zijn
die U diep in zijn hart bewondert
en ik zal twijfel zien als een boodschap
op weg naar verwerking van de verbijstering
over alles wat…
God is buitenkerkelijk
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
589 ze voor God spelen
bepalen met kracht
de liturgie van macht
exclusief voor heren
zij slaan de maat
met dissonanten
systeembeheerders
vol celebranten
die niet willen horen
hoe we willen bidden
hoe we willen zingen
niet begrijpen
hoe we willen vrijen
hoe we willen spreken
al die pastores, paters
bisschoppen heiligen
verloren hun ziel…
Mijn liefde
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.891 Mijn liefde is als de lentewind, die zweeft
Met mild gemurmel langs de jonge blaren,
Mijn liefde is als 't geruis van zilv'ren snaren,
Dat om de zielen zoet bedwelmen weeft.
O kón ik troosten wie daar zijn gezeten
In tranen om vergeefs-gehoopte vreugd,
De dagen kwellend met hun droeve klachten!…
ver van mij
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
674 mijn masker nam ik af
toen ik voor jou viel
maar jij
kwam te dichtbij
en kraste
koude winterwoorden
op de ramen
van mijn ziel
ik dacht toen
dat die woorden
voor altijd
bij mij hoorden
en leefde lange tijd
in de echo
achter die leugen
als bevroren
maar niet alles
ging verloren
in die kilte
want nog steeds kan ik
de warmte van…
'k Wou laten...
poëzie
3.7 met 7 stemmen
1.466 Ik heb zoveel bemind met grote hartstocht;
mijn ziel, die 't hoogste in vreugde en 't hoogste in smart zocht,
zinkt machtloos tot op de onderlaag van 't leven,
en vraagt nog enkel, na dat rustloos wanken,
zij die zich in haar volheid zocht te geven,
wat rust, en sympathie, en zoete klanken.…
Vleugelvingers en liefdeslente lichaamshuid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
554 De tonen op de toetsen van
de piano vallen als
druppels van je hand
bij het spelen
Als vanzelf resoneren de
klanken van mijn ziel
mee
Je vingertoppen voelen aan als
zachte hamertjes op het hout
van zwart en wit en hoger
en lager
Van binnen worden dingen
aangeslagen
Ik voel je vingers bijna
van binnen, als het regent,
zoveel liefde…
De kluizenaar
netgedicht
3.7 met 25 stemmen
1.139 zonder end
het draagt zaad
dat lijkt te sterven in de nacht
of wordt voortdurend
in eenzaamheid gebaad
ik ben aan mijzelf gebonden
in stilte
ver van aanwezigheid
ook ik raak daar niet aan gewend
het blijft hongeren naar geluk
dat mij vaak schemerig verraadt
ja, ik ben vrij
maar iedere keuze is slechts
in het ongekende bekend
mijn ziel…
Indië, mijn gerouwde liefde
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
646 ik hoor krekels
ver weg van mijn moeder
ben gebogen door tijd
van rijst en heimwee
voel de achterzijde
van mijn ziel
waar vroege warmte
de nachtelijke tranen droogt
beelden van heden
leven rond om mij
in hout en klanken
in kussens
nog op de grond
van toen
ik ruik de avondzwoele dessa
van zweet en onze kruiden
ook de hitte van…
Stuifmeel,
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
515 Twijfel zaait onnavolgzame
schaduwen over stoffige paden,
doelen die in de loze engten
van de verten lagen, bleven
verscholen achter luchtkastelen
en onbereikbaar bleken,
zorgeloos was ik vertrokken,
met gebonden handen aan
weerszijden van de akkers,
strijkend langs goudgele aren,
verwaait het stuifmeel van
rusteloze zielen tot waar…
Looft de ui
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.635 want zonder hem geen hachee
looft de ui
als hij drijft in de soep
looft de ui
als hij ligt in snippers op de pizza
looft hem
want hij is goed voor onze export
ja al zijn gebruikers en eters op het land of in de keuken
looft hem om zijn kracht en sterkte
snijdt met vreugde in hem
en vergeet niet één van zijn weldaden
looft de ui, mijn ziel…
Ik en mijn melancholicus
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
834 mijn ziel is bijna
al een leven lang
zacht droevig gestemd
de kleur van vele dagen
schijnt herfstachtig getint
ben deels geremd,
onderkoeld
ben ik zo vroeg uitgebloeid
en is het enkel voor mij bedoeld
wil dan vluchten
ver van het heden
of in de schaduw
van het verleden
het lijkt wel
of mijn aard
is gezonken
in diepe…
Iduna
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
831 Mijn ziel drinkt door tot genoegen van God. Hé!,
jongedame, inmiddels oude vrouw, zou je nou wel
met me willen vrijen? Ik niet met jou! Há!
En Iduna wentelt haar gelaat allesbeminnend naar mij,
betreurt haar zinloosheid, domheid, kortzichtigheid,
smelt weg als een kaars in versnelling. Spijtig?
Terecht.…
Een enkele reis naar oneindigheid
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.119 Als de lippen zijn verdroogd
en de oogleden voorgoed zijn gesloten
strijkt een zachte hand
nog een laatste maal over het hart
van het vergankelijke
van een kostbaar leven
Een leven dat geliefd en geleden heeft
Tranen stromen haast woordeloos
uit de zielen van de getroffen nabestaanden
Er volgt een massieve, ondoordringbare stilte…
Nachtvogel
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
599 De stem van jouw eenzame ziel
klinkt niet meer helder
is niet goed hoorbaar
het wezen van de aarde huilt
in een benauwde
vrijwel ontoegankelijke
denkruimte
je bemerkt het nu duidelijk
het is feitelijk te merken
je voelt het met heel jouw wezen
geest wordt ouder
door de tijd
en het heengaan
van verlangen
je gedraagt je als een nachtvogel…
Mijn vriend, de blonde dood
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
561 Ik keek in de ogen van de dood,
en kende geen vrees,
witte, bekorste lippen,
een raam als een spiegel,
vervormt geen waarheid,
geeft geen kijk in de ziel,
slechts een blik op het sterven,
geen angst aan een eind,
in de vallei in mijn mond,
waar ik met een tandenborstel cafeïne weg boen,
resteert een slechte smaak,
opborrelende woorden kruipen…
Galerij van wensen,
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
555 Wat smeekt naar nieuw leven,
naar een onbezonnenheid wat naar
nieuwe kleuren leidt en in de
duidelijkheid van ‘meesters hand‘
herkenbaar blijft, als creatief niet
te ontkennen valt, herkent talent
zich in tweespalt in de spelonken
van de ziel, komt hoorbaar boven
drijven, rechts of linksom is om
het even, zichtbaar en gescherpt
op…
Droomman
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.805 Ik voel je nog steeds alsof mijn ziel op je wacht.
Tranen in mijn ogen en op mijn wangen.
Om dit grote verlangen.
Zal ik je weer zien?
Ooit weer ontmoeten?
Zal ik je ooit durven zeggen dat jij het bent,
voor mij? Mijn droomman….…
gestolen.....
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.265 Ga met mij naar elke hoek van mijn ziel,
en breng mij elk stuk terug
wat jou toeviel en wat jou wilde behagen,
zonder vragen en zonder antwoorden te horen
een Liefde zoals ze nog nooit was geboren.
En ga nu met mij naar de hoeken van mijn geest.…
Straatpoëzie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
653 Met een mobiele telefoon
belde ik mijn vader
omdat hij 73 geworden was
nee, ik kan niet komen omdat
je weet wel die krater in mijn ziel
die ik nog niet gedicht heb
laten we haar naam niet noemen
die komt me de keel uit
hij begreep me
hij heeft me nooit geleerd dat de liefde illusie is
is zelf een illusionist
kent gek genoeg wel de pijn…
Een nacht in de verzonken tuin
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
612 De nacht wil eerst nog
haar geheim prijs geven:
het zinderende aura van licht
dat opwelt bij het openen
van haar golvende ziel
wanneer wij onze liefdesroes
over elkaar heen storten
als in een bovenpersoonlijk universum
overvloeiend in verschillende werelden…
De beminden
poëzie
4.3 met 6 stemmen
1.692 Daar strekten zij zich zoet-vermoeid beneden
De fijne schaduws van een ijle boom
En streelden traag elkanders warme leden
En zuchtten diep: — hun ziel was droef en loom.…
Galypso
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
521 Uit haar schoot weerklonken
sirenen, gezang zonder
woorden, stapte ze uit
haar ziel, wenkte met de
ogen en haar lippen - vast
besloten, alsof ze mij haar
zegen gaf, “ Wacht met
wikken niet te lang, er ligt
een niet ontdekte vrucht te
rijpen met een honingzoete pit."…
Schoon en somber
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
618 Ik voel medelijden met jou, ik kan je
lichaam niet troosten, maar je ziel,
zoals je weet, nog wel.
Kom 's nachts maar gerust naderbij,
dan zal ik je verdriet wegstrelen,
zoals ik eens tegen een Etruskisch
graf geleund liefde deelde. Gek hé,
maar ik hou zielsveel van jou!…
Waarom?
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
776 Begrijpen probeer ik… maar het lukt me niet
Een gebroken ziel en niemand die het ziet…
Nu je wijzer wordt en een moeder bent
Zie je pas wat je gemist hebt en nooit hebt gekend…
Praten doe je niet want dat is teveel
Geven wat je niet hebt gehad is wat ik nu doe en wil..…
Dagelijks brood?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
631 In het beloofde land tasten
de eenvoudigen van ziel in het
duister, ze zijn de daklozen
onder de purperen zon en zijn
allang de goddeloze beloften
moe, papieren regels rotten
in het hout, een leger wormen
splijt de houten wereld open,
bedekt het labyrint van de aarde
met hun koele maskers toe.…
WEELDES HERDENKING
poëzie
4.0 met 6 stemmen
1.283 En in de nacht, wanneer het vreemde duister
Mij met zijn broze sluiers had omhangen,
Onvatbaar-vaag en fijn als ijle dauw,
Dan was mijn ziel vervuld met zoet gefluister
Van liefde en teerheid en een zacht verlangen
Ontbrandde in mij naar 't lichaam ener vrouw.…
Pijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
444 De druk van mijn bestaan
gebonden in een traan
Het stromen van gevoel
langs mijn wang
De getergde ziel klinkt door in mijn gezang
De harde val kwam nadat ik er heb gestaan
De zwarte pagina is gewoonweg om te slaan
Woede lost op in het gepeupel en gedrang
Wijn voelt zo zoet, maar de nasmaak wrang
Elk stukje van mijn bestaan vergaat
met…
Tussen steen en sterren
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
582 handen de sterfelijkheid plukten
eenzaam in een traan verborgen
Bij dageraad schuurde de nacht
langs de oevers van het droomloze
waaruit ik stroef ontwaakte
De glinster in jouw ogentroost
bewaart een gulle lach
in de holte van de maan
echter
je zult nooit weten wat het was
zwervend
tussen steen en sterren
waardoor de waan mijn ziel…
0! Ik denk zo innig aan je
poëzie
4.2 met 6 stemmen
4.012 Mijn ziel staat open voor je,
mijn armen gaan open voor je...
Zeg, voel je 't niet branden,
niet tintelend branden,
zenge-zacht op je handen,
op je schouder, je lippen, je tanden,
op je boezem, op alles van je?…