6829 resultaten.
De Verborgene
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.394 zeeën
zag waar zon
zo met ons heen ging
ik haar schaduw overliep
Het dal was diep
en diep verborgen
borgden wij ons harten samen
bogen wij er voor de tijd
die doorliep in oneindigheid
ik keek hem aan
draaide me om
kende zijn onvoltooid verleden
hij was koning - ongezien
voor mij een nieuwe God misschien
Zag er zijn handen
in het donker…
Het verlangen
hartenkreet
4.2 met 36 stemmen
3.562 lach
Spreekt woorden uit
Spreekt alles wat ik horen wil uit
In je ogen lees ik
wat dit voor jou betekent
Het is zomer in jouw hart
ook al is de nacht verregend
In een weiland
rennend door het gras
glijden we uit
middenin een regenplas
Je sleurt me mee
Sleurt me mee in het verlangen
In de regen
met nergens een schuilplek
In het donker…
de noodzaak
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
880 opklopbare knapzak
tot een troostbal
het paar dode dingen
waar je van leeft
het snijden in het overleven
van alles wat
maar geen luchtkastelen
gedroogde pezen bijtklaar
aangemaakte houten lonten
het scherp van de snee
een afgeknepen kaartje
van die ene vriend
een afscheidsbrief
het papiervodje - de weg terug
wat draagkracht
dat in het donker…
Bij het krieken van de dag
netgedicht
4.8 met 14 stemmen
611 Wittig blauw kleurt de lucht over
de grenzen van de morgen, die nog
verscholen ligt in dunne mist, met daar
bovenuit, zo lijkt van alles los, halfslachtig
de stam en kruin van het berkenbos,
langs water, diep en donker met
lange grijze rimpels van de nacht
staan dun de stengels diep dicht bijeen
met hun fluwelen pluim als wachters
roerloos…
WINTERSE OPBLOEI
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
489 Dichte stormwolken
tinten weiden en boszomen
zwaar, donker, plechtig.
Het rivierschip keert:
fors - stervend klinkt een dwergstorm
over pakhuizen.
Er blaast geen wind, maar
boomblaadjes schudden, klappen:
vogels strijken neer.
's Morgens krabt mijn vrouw
ijzel van de bushalte:
tijden komen weer.
Morgennevel ruist.…
Jantje met de klompen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
799 De dag dat hij ging varen
voelde hij zich lusteloos
maakte tussen gele leliebladen
met beiden handen een doorgang
in het kroos, er lichtte een
bekend gezicht daar beneden
uit zwarte moddergrond langs
onversneden plompeblaren,zag
een donker trappenhuis, alleen
betreden, de jongen die daar
doelloos stond en nergens thuis.…
Logisch?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
602 niet voor donker of het schelle licht,
voor een optreden op een duister
feest, voor langdurige stiltes, of het
jengelend verkeer of in aanstormende
dromen waarin ik bivakkeer, waarin
het zicht en afloop niet gunstig lijkt,
daarop is geen afgewogen verweer.…
Brieven aan haar
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
1.679 staan er niet voor eeuwig
omgevallen is het leven
als het mijne dat voorbij ging
in een dagboek volgeschreven
als de vrouw die ik nooit werd
in kinderschoenen is gebleven
In jouw hand bleef alles achter
woorden om ze voor te lezen
als kastanjes voor de eeuwigheid
iets van getuigenis
laat ze maar glimmen - lieve Kitty
als het weer eens donker…
Op herhaling
gedicht
3.0 met 80 stemmen
27.114 Zeg me nog eens hoe wegen
uiteen gaan, zich verplaatsen in
tegenovergestelde richtingen en donkere wolken
boven de horizon één kant opdrijven.…
TSUNAMIE-ACHTIG
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
716 onweerachtig dan weerprachtig
is je perceptie bij een hevige
geluidsbonkige (z)woelige tierige zee die
gretig haar overvloedige golven
steeds dieper landsinwaarts doet indringen
en de woeste wind-waaiende groene palmen
en vliegende smijt-smak-vallende objecten
die aan je zicht worden onttrokken
als de ineens uitvallende buitenverlichting
diepe donkere…
hoog water
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
513 op de vliedende stroom
lichter dan water
lichter dan lucht
op weg naar de zon
schijnt hun eeuwige vlucht
als zij het water verlaten
het water zo licht
tilt de zwaarte van vleugels
hen hoog in de lucht
maar het licht wordt steeds zwaarder
als de zon niet meer schijnt
over water op weg
naar de zee die stil wacht
vliegen ganzen zo donker…
Uit alle poriën,
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
557 Door alle poriën parfumeer
je mij, van beider willekeur
zijn we vrij, handen smelten
op zachte dijen en in donkere
plooien van de nachten, na het
waken van de ochtenden kan
alleen die ene geur mij raken.…
Kom me eens vertellen...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
650 Terwijl je zulk mooi lang haar hebt en je ogen
zelfs glinsteren in het donker, mooi nachtdier,
ik zou je lichaam iedere centimeter willen kussen
en zalven met geurige, etherische olieën. Dat
dampt uit mijn magische mond, mijn ziel die
bevriend is met de hoogste magiërs en sjamanen.
Ik zou je mijn ziel willen offeren voor jou.…
SWORDPLAY-WORDPLAY
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
525 vergeefs te troosten
Over de schutting steekt lila Clematis
Behulpzaam een groene hand toe
In slow motion komen zij tot leven
Rekken zich moe gezworven leden
In staat weer te nemen de sporten
Van Jacobs ladders
Een geschenk van De Baard lacht de een
Misschien straks een meisje van marmer
Grijnst de ander
Beproefdieren zijn zij, uit donker…
Volle maansmagie – 4-
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
592 0-vervolg-0
-We missen nog wat dieren,
maar eerst deze groep wegbrengen
Hij knipt met twee vingers op twee handen
In de lucht verheft zich langzaam
een vreemdsoortige langgerekte rij
in de richting van de volle maan
gemengde geluiden vullen de lucht
Toevallig in de buurt aanwezigen
spraken van ufo’s, zeer buitenaards
Aan de donkere…
Zomermiddag
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.877 Zie hoe rein en eenzaam hun donker
Met het eindeloos hemelgeflonker
Verglijdt in de effen en langzame vliet.
Ach kind, weet ik nog of ge droef zijt,
Weet ik nog of ge lacht of niet?...
Ons lachen en twijflen en wenen
Vervliegt in 't gestraal als doom,
Verbrandt als de morgendoom.…
De dood rijdt mee
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.016 Boten varen met ijle kracht
de dag wordt een donkere nacht.
Schreeuw van pijn en intens lijden
ambulance´s blijven maar aanrijden.
De dood rijdt mee in deze waanzin
rijt mijn hart open in weerzin.…
Sintertijd
hartenkreet
3.3 met 26 stemmen
2.373 Ik lig doodstil in mijn bedje
en stel het uit tot morgen vroeg
want het is nu veel te donker
dit portie spanning is genoeg.
Als de eerste zonnestralen
mij wakker maken, kijk ik vlug.
Ja, de wortel is verdwenen
ik kreeg er een cadeau voor terug.…
Souvenir
poëzie
3.4 met 5 stemmen
3.769 Schoon d'avond valt en tussen de beide grijze gevelrijen
het donker zwaar hangt als een klos en overdadig
ontsteekt geen hand het licht aan de lantaarnen
Zo wentelt plots aan d'ogen u het wonder van een vreemde stad
de grijze huizen van u dees' anders zo bekende stede
De zonnestralen sloegen hard aan d'aarde over dag
en uit het vuur…
"LICHTJES BRANDEN VOOR DE DODEN"
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
787 Als we lichtjes branden voor de doden
licht veel 'licht' op, in ons gemoed
in onze hoofden, harten en zielen
wie goed doet, die goed ontmoet
alleen en ook 'één' met z'n allen
in het donker, maar ook in 't licht
beseft ons, ook wij zijn aller zielen
en aan doden ben je iets verplicht
soms wat langer, soms wat korter
stil te staan, bij…
Tussen gebroken schelpen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
715 hand vraagt
en met fluwelen mond de ompaalde werelden
van haar schuwe geest opent
Haar ziel schuurt rauwe wonden
op een rand van oud gesteente
maar herkent in hem nog
waarheid en trouw
in het oog dat alles kleurt
als de dageraad zich somber kleedt
Door het beeld van krullend lenteblad
wat zich laat strooien over het aardse donker…
onze wereld
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.474 Liggend op mijn rug in mijn warme bed
Turend in het donker luisterend naar jouw stem
in die vertrouwde bovenkamer in dat grote huis,
midden in die laan tussen dorp en wildernis
Voelend echter dat ik zweef, we vliegen
Zwervend door een heelal aan beelden,
opgeroepen door onze woorden, onze gedachten,
ons gesprek, kalm of heftig, tot de slaap…
MIDDEL-EEUW
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.166 In val en dreun van canonieke schalen,
Man-basse', in wierook knapen als sopranen;
Naar 't donker dienen boven de missalen
Schreed heer en knecht, met kruis, reliek en vanen
Al boven 't stijve stoeten van de lieden
Zag ik in 't kerk-aanzicht, de Maged, hoog
In 't glas-gebrand, nacht-purper ossen-oog,
Haar smartlijk hart gelijk een bloem…
Zee
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.199 Het doffe strand was rood als leme, antieke vazen,
Beklompt met stenen, grijs, als schaalgedierte donker,
De lange leking straalde en droop met grot-geflonker,
Tot ze onderdompten in het witte waterrazen.…
Wijze veerman?
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
572 In hun knoesten ruizen
schakels, illustere kettingen
van de tijd, uit het zicht van
bestemmingen, die op donker
licht hun horizon bevrijden.
Gedachten glijden onder mijn
boegbeeld door, contouren van een
vage symboliek en schuurt de kiel
over ondiepten, voorbestemd zich met
de ziel van de wereld te moeten meten.…
Laster over het lasterdicht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
600 Bovendien: de energie, die ze verspreidde,
stak menig donkere en duistere kracht aan.
Enkel,ik Petra, doorzag haar doelloos trachten en bleef
tussen al het tumult overeind staan.
Geen macht die me aan een leugen bond.
Na de prijs kwam de beloning van een waarachtig licht.
De intentie der schijnwereld brak ik, door dwars in haar
te kijken.…
Auschwitz.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
905 Moeder en kind in een goederentrein
naar een pad vol dood en verderf
op weg naar het eeuwige donker
want sterven in het licht met pijn
was onmogelijk voor beide vrouwen.
Ja, met z'n tweeën want ze konden
niet zonder elkaar- en terwijl ik dit schrijf
denk ik alsmaar aan de gezichten
die enkel berichten, dat het zwaar was.…
MIJN MASKER
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
972 Nochtans ben ik zeker niet wat ik lijk
Ik word door eenzaamheid geplaagd
Kijk echter eens naar mij, nà de dag
wanneer de zwarte nacht gevallen is
Dan hangt hij half de stok, mijn vlag
en dàn pas zie je hoe ik de liefde mis
Zie nu eens hoe dolgelukkig ik ben
ik ben het aller-vrolijkst van de klas
Helaas..alléén mijn masker ziet men
In ‘t donker…
ZANDSCHIPPERS
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.166 In 't donkre ruimpje
sterven er velen
- die niet in het donkere
water vergaan -
zij eten, slapen,
vechten en telen
hun leven is vroeg
heel vroeg gedaan.
Dan komt het zand
het gele, droge,
en plompt met schokken
over hen henen:
dan is 't voor 't eerst
dat ze rusten mogen
en hongerangsten
niet schrenen.…
het Marokkanen probleem
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.031 de jonge vrouw is mooi
duidelijk van Marokkaanse komaf
haar moeder heeft haar
dochters " donker "
afgeleverd
opgegroeid is ze hier in Nederland
soms uitgescholden
- ze kon voor alles doorgaan -
ze heeft hier gestudeerd
heeft ondertussen een leiding gevende
functie bij een bekende bank
nadat ze bij de politie wilde en ook wel
in…