13139 resultaten.
Griepziek
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.066 Hamerboor, beitelkop
bonkend bloed, hartenklop
snotvolneus rochelblaf
dikke huig, rauwe keel,
bibberbenen, slappe buik
ogenwater, luchtpijpnauw
koortsgevoel, hete adem
…zorgende handen aai over bol
lieve ogen, medelijdensvol
waterglas, met ijskoelwater
kussenopschuddend, ingestopt
knuffelliefde veiligheidsgevoel
groot vijfenvijftigjarig…
Fabeltjeskrant
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
2.631 Als klein prutsje, beloofden de grote mensen vele zaken
Ze gingen alles doen om mij blij en tevree te maken.
Als tiener ging mijn vriend voor me de sterren van de hemel plukken
Sterren ontving ik nooit, wel zijn vervelende nukken.
Saar, mijn liefste vriendin, ging er ' steeds ' voor me wezen
Ook dat vertelseltje was snel uitgelezen.…
Onheilspellend
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
900 het gehuil is niet van de lucht
maar dringt door tot op het bot
grijze nevel nadert de grote stad
spreidt zich uit met diepe zucht
onheilspellend schijnt het dwaallicht
tikt een rijs zachtjes tegen een zerk
klinkt geritsel van bladeren dichterbij
daar gehoor het overneemt van 't zicht
penetrant de geur van vergetelheid
onder de voet gelopen…
Liefde.
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
688 Maar legt in alle harten,
Een groot en sterk verlangen.
Och mens, sta nu eens even stil.
En stop nu eens met zoeken.
Open je handen: En kijk...
Daar ligt ze: Al je hele leven!
Ze wacht op jou.
Want liefde... ja, liefde
Moet je... geven!…
geheimen ontbloot
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
498 dichter bij jou
leggen zwijgende jaren
opnieuw en opnieuw
mijn geheimen bloot
als aarzelende gebaren
fluisterende dromen
hoopvolle illusie
te veel en te groot
ijdel het mysterie
van prille aanbidders
handen te gretig
woorden te loos
toewijding te duister
met vage beloften
duister de doelen
aandacht te broos
onaf steeds het raadsel…
Ik heb een ziel die zich verveelt in mij
netgedicht
4.6 met 110 stemmen
5.361 naar buiten toe staat zij te grappen
maar diep van binnen wil ze vrij
ik ben voor haar alleen maar muren
met zicht op wat ze zo graag wil
de hemel, zegt ze soms heel stil
daar wil ze mij naartoe besturen
maar ik zit hier zozeer op aarde
zo zwaar van moed dat het haar spijt
dat zij het leven ooit bekoorde
ze ziet in mij geen grote…
De kolenkit van moeder
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
550 voor de deur huist er slechts
wat buiten, blotevoetensneeuw
gelesporenpies en de laatste afdruk
van dit jaar, voor mij geen grote maat
het passen heb ik afgeleerd
klompen uit en klop de sneeuw
uit de plooi van je broek, deuren dicht
de kolenkit is pas gevuld en kijk uit
dat je niet op mijn breiwerk zit
aan de muur hangt Volendam in het…
Rembrandtcyclus: anno 1642: impasse na de dood van Saskia
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
495 De molen van mijn leven
draait maar door en door
het hoofd, de wieken slaan mij
steeds tegen de grond
wie kent je beter dan de spiegel
die dagen slijt met zelfportretten
weigert je om op te zetten
je kunt zo tactloos zijn
royaal met verf en geld
je grote mond
eigengereid, het noodlot
sloeg geliefden dood
alleen je werk doorstaat…
Zonnewende
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
715 wat dit doet gedragen
zonder centrum ben ik niet
zonder binnenkomen klopt het niet
zonder verliest het snel
kan ik zijn bij die zogenaamdheid
of bedoel je
spring ik uit het zaad
dolgedraaid door het rad van avonturen
in het onbekende van mijzelf
maakt het van de ander los
vreemdeling draag mijn last
die ik voel jukken
leegte oneindig groot…
Nachtelijk Licht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
528 Samen met U
bekijk ik dan mijn leven
waar bloeide
U het meest in mij,
bij elke vreugde
knipoogde U even,
in groot verdriet
voel ik U heel dichtbij.
U wiegt mij
als ik niet kan slapen,
kalmerend
is uw innerlijke stem,
voortdurend vult U
mijn gedachten,
juist in de nacht voel ik
hoe 'k van U ben.…
In winteravondkou
poëzie
3.9 met 13 stemmen
2.782 In winteravondkou, in het groot open
van het blauwvloeiende belopen
roestrandig staal,
spichtig, onzichtig nu de nieuwe maan
als een fijn edel veertje, als een losse haal
en dun getogen.…
Het huis
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.159 Ik lach,
reik hem mijn hand,
maar hij heeft me afgedankt,
op de stoep sta ik,
groot vuil,
ik lach,
het huis weet dat ik huil.…
Een flink postuur
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
834 Een rondborstige vrouw uit Medemblik
Toonde haar fraaie bijzettafel
Aan de rugwand van haar blote navel
Sinaasappelhuid met vlezig slik
Ik verschoonde haar riante kavel
Ze lag op haar ene zij
Ik was echt geweldig blij
Met een grote washand als dubbele wafel
Wat dacht je wat ze toen zei?…
over mijn vader
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
3.820 na vijf jaar
nu vaart een visserman voorbij
hij draagt schoenen rond zijn nek
en in zijn handen houdt hij
slechts Latijn
een grote paraplu verbergt de zon
voor even, evenals de regen
valt ze evengoed langszij
het water schittert zijn kristallen glans
als de pas geronnen terugblik
op zijn ogenblauwe lach
deze vijfde sterfdag bloeit…
Proefwerkweek
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.167 o nee, inspiratie in mijn hoofd
ik zal het proberen te negeren
want ik had mijn ouders zo beloofd
om alleen te denken aan het leren
o nee, een duo zinnen in gedachten
een aantal woorden, alleen voor mij
maar ze zullen even moeten wachten
over een week is de pww voorbij
o nee, zo'n grote drang om nu te schrijven
terwijl ik met wiskunde…
Van belhamel tot Admiraal.
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
639 In mijn dierbare Vlissingen,
stad op de kruising van Schelde
en Noordzee
In het Lampsinshuis aldaar,
nu Zeeuws maritiem MuZEEum
Daar draaide hij ooit,
gekleed in een blauwgeruite kiel
aan het grote wiel.
Of hij dat
gezien zijn vrije geest
en sterke wil
ganse dagen heeft gedaan?…
Luchtgitaren
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.632 Zo wil ik de zomer spelen, lief
fortissimo en groots
flierefluitend in mijn hangmat
lekker luilak, zonnebloot
op muziek in driekwartsmaat
met noten die wij samen delen
ik op trekzak met wat lucht
jij, die in lucht gitaren speelde
onder bomen die ons dragen zullen
God die het verbood
tot de laatste noot zal vallen
zinderend in avondrood
zo…
Tussen al dat frisse groen
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
621 van wilde klaproos tot fluitekruid
en die hondsdraf met blauwpaarse bloemen
het is onkruid, ik weet het
misschien juist daarom zo fascinerend
je kijkt je ogen uit, zo mooi
de natuur in mei is oogstrelend
zelfs bij regenachtig weer
o God, hoe schoon, hoe mooi
het 'onkruid' bloeit weer weelderig
tussen al dat frisse groen
rondom de grote…
Purmerend vergane tijd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
638 Purmetreutel werd zij genoemd
lokte vele kerels in haar bres
werd zij er vermoord en ook verdoemd
op het fraai stadhuis bordes
voor een uitvaart bleek geen cent
was het niet wat zij verdiende
niemand weet wie haar bediende
in het vermaaklijk Purmerend
onder de bewoners pikte men het niet
men ook haar achternaam verkrachte
tot ieders grote…
De fontein van "woorden"
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
754 Teveel pijn,
wat kan liefde toch groots zijn
maar toch ook weer zo..kwetsbaar klein..…
Geschonken natuur
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
498 Wie leeft zonder dankbaarheid
en ziet dit allemaal niet
gaat voorbij aan die grote Liefde
Die dit alles schenkt om niet
dank zij Hem zingen de vogels
geeft de zon haar warme stralen
komt voorjaar weer tot bloei
kleurt de wereld weer met bloemen.…
kanker
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.020 Verborgen onder het zoekend oog
van de oncoloog
die je gerust stelt
het is maar de grootte van een speld.
Wat zegt hij nu
Wat is er aan de hand
Het was maar iets kleins
Onbenulligs zei de huisdokter.…
sprookjesbeelden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
545 gewetens
zonneschijn in koude lijven, huppelend
als het kinderhart, dat altijd daar gebleven was
de blauwe vis verdronk zijn licht
onder gladde waterspiegels
waar het uitzicht rozen telde, gold de diepte
van die dag en wat er uit mijn ogen sprak
zocht slechts om bevestiging
boven, in een boom hing
een koekoeksklok te kreunen
hoe groot…
STERRE DER ZEE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
638 Uzelf werd zonder erfzonde geboren
Maar dat is een geheel ander verhaal
Dat was een dogma en op grote schaal
Werd het verteld aan wie het wilde horen
Anders kon u niet worden uitverkoren
Een kind te baren anders dan normaal
Althans zo dachten paus en kardinaal
Later heeft men dit uit het oog verloren
Maar of u nu gemeenschap had of niet…
Water valt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
735 Daar ligt besloten in bewegen
kraanvogel rekt haar vleugels uit
Vangen de grote bal links
vervolgens van rechts groter
Zo kruipt een slang door het gras
gevangen met één hand om haar nek
duikend naar vaste grond, ratelend
met de verdroogde delen van haar staart
Hier vormt zich ledigheid, maakt plaats
vult zich met doorluchtigheid
Daarbinnen…
Later
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
637 Later als ik groot ben
Later als ik oud ben
Later als ik de wereld heb veroverd
Later ben ik sterker dan jij
Later ben ik groter als jij
Later ben ik de held van iedereen
Later is een droom
Later is een wens
Later is een hoop voor iedereen
Later wat gebeurt er als jij de wereld niet aan kan
Later wat gebeurt er als ik de wereld niet…
De trek
gedicht
2.6 met 9 stemmen
9.379 (liedje)
's Avonds gezeten op een hek
zag ik het naad'ren van een trek:
een grote biefstuk kwam voorbij,
gebakken aardapp'len en prei
gevolgd door flensjes, Franse kaas,
een dikke pens, een volle blaas.
Daar achteraan op zijn gemak
slofte de koffie met cognac,
en in der wolken tekening:
ziedaar, daar kwam de rekening!…
Mijn zadel uw huid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
743 Geen enkele hartstocht
verzwakt uw ogen
affectie gefluister
streling: de pluim
wild dansende haren dulden
gelijk Alexander de Grote
god der overwinning
gij zijt mijn lofzang
uw sprong onderwerpt
versperring wijkt
eeuwig overbruggend
stomende passie
mijn zadel uw huid
buig en kniel
voor uw voeten
waar roem terugvoert
naar uw geboortemoeder…
In zwart en bloot
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
553 ik draag zwart
omdat jij genomen hebt
wat ik bezat
veel bloot om jou
de pijn te laten zien
het lijf waarvan ik gruw
nog sijpelt af en toe
die grote rode vlek
over het wit dat ik ooit was
dan schreeuw ik
in mijn slaap als jouw handen
mijn onschuld doden
word ik gebroken wakker
in lamlendig grijs
dat niet wil wijken
ben in…
Amish
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
638 Afgescheiden Amish knippen bij andere Amish de baard en de haren af, wat als een grote belediging wordt ervaren.
De Amish is een geloofsgemeenschap waar de leden nog leven als in het begin van de negentiende eeuw.
Een Amish leeft zoals in vroeger tijden,
Hij draagt een lange baard en ook lang haar.…