7916 resultaten.
‘met de wolven’
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
382 immers aan zijn voeten
hij hoeft slechts de route te gaan
waaraan zijn gevoel niet ontkomen kan
over onverharde paden en bergpassen
met stappen zo groot als zijn hart
overgeleverde fabels vertrappen
De beelden die hij vermorzelen zal
deinen mee op de riviergolven
waar hij met de wolven meezwemt
huilt bij het minste geringste maanlicht
de kleuren…
Dromende zwerver
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
141 Slaap zacht, dromer van het hooggebergte,
laat de regen dansen in je betoverd hart,
jij bent de rijkste burger van deze harde stad,
die kleur geeft aan de nacht, zo diep en zwart.…
havezate
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
203 Hij kan mij best vertellen
waar hij de grootste hekel aan heeft,
en dat nog ongelogen ook;
hij zou eventueel kunnen zeggen
welke games hij graag speelt,
hoeveel tijd hij daaraan besteedt;
de kleur van zijn ogen,
zijn huid en haar die veranderen
onder invloed van de zon.…
Winteravondlicht
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
520 Een nieuwe schemer
Zij deelt tinten en tonen
Dat is ware kunst.
Gedurende de avond wanneer zon ondergaat
in het luchtledige waar het aantrekkelijk en mooi lichaam
zich schuil zal houden achter het groen glooiende landschap terwijl het
puur licht tijd vrijmaakt om zich van haar creatieve en inspirerende kant te laten zien.
Het resultaat…
tijdverdichting
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
874 ontwaar ik vuur
en snelheid zonder rem
minuten uren dagen weken
maanden jaren eeuwen
de tijd
heeft alle tijd
en uren duren uren
om toch weer eindig te gaan blijken
er was alleen een eindeloos
moment
dat zonder einde scheen te lijken
een nieuwe week ontstaat
traag begint ze reeds te komen
en toch, dat tijdeloos moment
geeft nieuwe kleur…
De witte schermen van de vlier
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
9.592 De witte schermen van de vlier,
in geur en kleur naar 't licht geheven
vertellen mij 't geheim van 't leven:
't is enkel nu, 't is enkel hier!
Maar dwars doorheen die kleine bloemen
in duizendvoud ontloken, klinkt
een roep, een zucht, een stem die zingt
en zoveel dat ik niet kan noemen.…
Tulp
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.155 koker van een gulle pen
Geliefd in herboren tuinen
Werd zij het blauwbloedig teken
Toen de hofdames hun japon versierden
Een kelk als accent voor het decolleté
Terwijl de zonnekoning smaalt
Zo ruilt men haar voor zware buidels
Gegrift in de gevel, gegoten in het hek
Ze plant zich voort in een waaier
Vermenigvuldiging van vorm en kleur…
ik ben de desolaat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
730 ik regeer weer over rotsen
bergen zijn teloor gegaan
dalen vol ontgoochelden
idealen van hun glans ontdaan
bloemen bloeien minder kleur
ze knakken voor het sterven
lucht verliest zijn geur
zaden zullen nooit meer lente erven
blauw klaart zomers helderheid
het zinderen is afgevlakt
kaalheid legt de schimmen bloot die
troosteloosheid…
Ik huil in stilte…
hartenkreet
4.7 met 24 stemmen
2.009 Tranen verlaten schreeuwend mijn ooghoeken,
Ze vormen kanaaltjes, die ieder hun eigen weg zoeken,
Uiteindelijk komen ze weer bij elkaar op mijn kin,
Beduusd vragen ze zich af: “had onze liefde ooit zin”,
De druppels zijn zoutig en hebben geen kleur,
Net als jouw liefde doorzichtig, bitter, zonder geur,
Hoe lang zullen ze zich nog aan mijn…
Ik Wil...
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
996 'k Wil lopen in een bloementuin
In die serene rust
Met kleuren groen en wit en geel
Want in die zelfde bloementuin
werd ik voor't eerst gekust...…
Ik ben
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.767 seconde op een uur
een druppel in jouw regen
een stoplicht langs de wegen
een stukje weg onder jouw band
een zandkorrel op het strand
een muntje in jouw fontein
een dertien in een dozijn
een vogel in jouw zwerm
een pixel op het scherm
een bestemming voor jouw zonden
een pleister op de wonden
een smet op jouw blazoen
een schakering van de kleur…
Ogen ...
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
2.283 De kleur is niet belangrijk
het gaat om de oogopslag
die zegt alles van 't innerlijk
en straalt uit een gulle lach
Ja, ogen kunnen praten
let op, het is echt waar
nu heb je 't niet in de gaten
maar ooit is die éne blik daar
Ogen kunnen uitstralen
hoe men zich voelt vandaag
ook kunnen ogen balen
de oogopslag is dan vaag
Maar het mooiste…
Jouw foto
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.433 Je hebt een warm karakter,
ik zie het aan de kleur van je haar.
Meer kan ik nu niet vertellen,
ik mis alleen de geur nog maar.....
Jouw ogen zijn uitnodigend,
maar boven alles vriendelijk.
Dat alles kan ik allemaal zien,
wanneer ik naar jouw foto kijk.....…
't Is lang geleden (3)
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.419 Grootmoeder zei - 'k hoor nog haar lieve stem -
De kleur was niets; God zag alleen de harten;
En was dàt goed, dan kwam je vast bij Hem;
Hij hield niet meer van blanken dan van zwarten.
En ik begreep 't: gelijk zijn al de doden,
De mensen en de negers en de Joden.…
't Is lang geleden (5)
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.460 Maar toen hij 't hoorde, keek hij niet meer blij,
En kreeg een kleur, en sloop stilletjes heen.
En 'k schaamde me, dat 'k geen Jood was als hij:
Dan hoefde hij niet zo weg te gaan; alleen.…
Herfst
hartenkreet
3.4 met 28 stemmen
1.092 Vol met blaadjes, bloesem en kleuren.
Je had een volle groene tooi.
Gaat dat straks opnieuw gebeuren?
Word je dan weer een huis voor de dieren?
Voor musjes, muisjes, eekhoorns en uilen?
Zul je het bos met je schoonheid versieren?
Mag ik dan bij je lachen en huilen?
Boompje, sorry... ik moet weer gaan.…
Bezwangerd door ....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.120 de regenboog ontrolt zich
net binnen je gezichtsveld
dominerend getekend tegen
een onbestendige horizon
gemarkeerd en ingesloten
door grijs-zwarte wolken
slechts gevormd door
hun overvloedige lading
bevochten door de zon
ruimte prijsgevend voor
een kortstondig samenspel
gebogen als een lans met
een overvloed aan kleuren
eeuwig verankerd…
Zomers ontwaken
netgedicht
2.9 met 210 stemmen
67.672 Gevleugeld toetst de hemel
een palet bonte kleuren
en tonen de druppels
gedwee hun korte dauw.
De zon ademt de nacht uit
in een weids gebaar van licht.
Wat niet opveert is gestrikt
in de netten van de nacht.
Je trilt je lijf in bloemen
en je geurt snakkend licht
Honingzoet meng je smachten
met schalks zoemende bijenzang.…
Blinde ogen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.108 Je mist het mooie van de kleuren
je mist het zien van een gezicht
Dit had jou niet mogen gebeuren
je kunt niet lezen dit gedicht.
Je rood/witte stok moet je leiden
en ook de hond waar je mee loopt.
Je ogen doen je scheiden
van iets waar je nog steeds op hoopt.…
Als wolven (tegen de volle maan)
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.115 En zo zal het voor altijd blijven,
als de lucht blauw begint te kleuren.
Maar ik, zal ik dan nog schrijven?
Wat zal er met mij gaan gebeuren?
Soldaten zullen niet meer verder gaan,
maar voor altijd stil blijven staan.
Hun wapens worden voor altijd begraven,
nu we ons aan de vrede zullen laven.…
de orde blijkt nog blonder dan...
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
988 koppen hangen weer vandaag
de ogen niet geboeid, die bloeien
slechts hun eigen wijze kleur
desinteresse kauwt heel cool
de schone schijn van zekerheid
ze rappen urenlang de tijd
onrust is nu aan het woord
een nieuwe heeft de groep verstoord
alle plaatsen zijn weer ter beschikking
de orde lijkt nog blonder dan
het was met ogen blauw…
ik zocht een meisjeshart
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
2.013 vertrouwen werd geknakt
je hield je handen op je hoofd
het water tot de lippen
in emoties kon je verder stikken
we zochten bloemen in het veld
het groen werd ons gegeven
groeien wilden we en anders leven
ik zag je bloeien in de knop
het blad nog koud gesloten
ik legde zacht mijn hand erop
mijn warmte maakt je open
je straalt een nieuwe kleur…
Kerstzwerven
netgedicht
2.8 met 30 stemmen
4.933 Ik zoek de lente (2)
De ballen liggen weer in etalages te glanzen
zie mij bol gespiegeld in vele kleuren
hoor me de inwendige kou betreuren
voel de afkeer voor het gebrek aan nuancen
kerstliedjes klinken door de volle straten
gejaagd lijkt men de gladheid niet te merken
de drukte verschijnt opnieuw in de kerken
en ik glijd mezelf naar mijn…
geef het prille groen aan bomen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.694 tot een vage rust
het leven is te dragen als
de nacht wordt aangemaand
meer daglicht toe te laten
het geweten wordt gesust
ga de duisternis maar haten
omdat het licht te donker wordt
het goede heeft niet in de gaten
dat het langzaam wordt vermoord
geef het prille groen aan bomen
groei de takken weer in knop
zorg dat de bloemen kleuren…
nevels die de stilte droegen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
729 ik zag handen
groeien uit de muur
cement viel naar beneden
vingers scheurden
zachtjes het behang
reepjes uit een grijs verleden
ze speelden wat met lucht
vormden vage klanken
waarvan de letters dansten
tot een zware zucht
het leek een oud verhaal
de woorden jankten
angst schreeuwde kleuren
in de lucht die zwaar geladen
neersloeg…
Het Zilveren Kruis
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.159 Er is ruw aan gerukt
je ruikt nog de geur van vers verdriet
- geen wonder -
je ziet de rauwe kleur van rood
de pijn erin gecapitonneerd
op zijde bezeerd door venijn
lagen de jaden jaloezie,
de zalmcamee met de zoute ogen
en al haar galgouden ringen,
een robijn, het oog van een zwijn
en het smalensnoer
dat niet meer kon zingen.…
IK DOE ÉCHT NIETS, HOOR!
gedicht
4.0 met 167 stemmen
37.124 Aan bomen was een fris, jong groen ontsproten,
een prille lentezon gaf alles kleur.
Daar stond opeens een hondje aan mijn voeten,
een pluizig, vrolijk diertje, nog heel klein.
Het kwispelde, als om mij te begroeten,
en had een vriend’lijk baasje aan de lijn.…
Als klare klanken klinken
netgedicht
3.4 met 247 stemmen
32.911 Als klare klanken klinken
in een helder kristallen glas
kun je jezelf verdrinken
Aanzwellingen van gevoel volmaakt
Uitstromingen van wondere klank
in de diepste ziel geraakt
Dromend op muziekwolken drijven
Klankenrijkdom in volle kleur
momenten van eeuwig blijven
In vergetelheid verlangen
waaiend in lichte geluiden
door golfjes klank…
Leeg
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
1.364 huis
Zijn gedachten zijn rommelig
als de kamers
(Vazen in de keuken kuchen
neerslachtig stof)
(Kinderlaarzen dromen water
en weten niet meer of ze lekken)
(Een deuntje tracht met dof geluid
voorbije sferen te behouden)
(Het tapijt zal nooit meer vlekken
Geen gestoei meer op haar huid)
(Boven verliest speelgoed
zijn felle kleuren…
Regentesselaan
gedicht
3.9 met 53 stemmen
22.339 .
--------------------------------------------------------------
Uit : 'De oevers bekennen kleur', 1994.…